مطبوعاتي اعلامیه

دوه مصیبتونه چې د اسلامي امت پر سر راځي: فاسد حکمرانان او فاسد نظام، او باید په یو وخت کې بدل شي

(ژباړه)

د 2025 کال د جولای په 26، د کوالالمپور ښار د مالیزیا د لومړي وزیر داتوک سیری انور ابراهیم د استعفا غوښتنې په موخه بې ساري ولسي لاریون شاهد و. دې لاریون د هغه مشرتابه په وړاندې د خلکو غوسه او مخ په زیاتېدونکي خپګان منعکس کړ چې نه یوازې د اصلاحاتو په خپلو ژمنو کې پاتې راغلی، بلکې د مالیاتو په لوړولو، د برښنا د تعرفې په زیاتولو او د اړینو توکو د بیو په لوړولو سره یې د خلکو کړاوونه لا پسې زیات کړي دي.

د انور د نفاق په اړه په پراخه کچه نظر ته په کتو سره د خلکو غوسه نوره هم زیاتیږي. د فساد د له منځه وړلو ژمنه یې په بشپړه توګه د فاسدو کسانو د ساتنې او ترفیع ورکولو سره په ټکر کې ده. سربیره پردې، بهرنیو هیوادونو ته د هغه پرله پسې او لګښتمن سفرونه - چې ډیری وختونه د بهرنیو پانګونو د میلیاردونو ډالرو ژمنو سره توجیه کیږي - یوازې تشې شعارونه وو پرته له کومې ریښتینې پایلې څخه.

که څه هم اپوزیسیون په دې توانیدلی چې د دې ولسي غضب څخه په لاریون تنظیمولو سره ګټه پورته کړي، خو د حاکم لپاره یې د بدیل په وړاندې کولو کې پاتې راغلی دی. په ښکاره ډول نه ده ویل شوي چې د هغه د استعفا په صورت کې به څوک د انور ځای ناستی شي. تمرکز لا هم تنګ دی، یوازې د لومړي وزیر په لرې کولو متمرکز دی، پرته له دې چې د پرمختګ لپاره د باور وړ لاره وړاندې کړي، او له بده مرغه خلک لاهم د سالم سیاسي فکر او عملي حلونو پر ځای د احساساتو پر بنسټ متحرک کیږي. دا سطحي داستان - چې ستونزه په انور ابراهیم کې ده - هغه څه دي چې خلک ګمراه کوي. دوی په دې پوهیدو کې پاتې راغلي چې اصلي ستونزه نه یوازې په حاکم کې ده، بلکې په ټول نظام کې ده چې له هغه وخت راهیسې په هیواد کې پلي کیږي.

په 1957 کال کې له خپلې خپلواکۍ راهیسې، لس لومړي وزیران او مختلف سیاسي ګوندونه د مالیزیا واکمن شوي دي؛ ملي جبهه، د امید ایتلاف، ملي ایتلاف، او اوس مدني حکومت. که څه هم د نفوس یوه لږه سلنه په هوسا ژوند کوي، اکثریت لاهم له مخ په زیاتیدونکو اقتصادي ننګونو سره مخ دي. ټولنیزې مسلې د اندیښنې وړ دي. په ورته ډول، د ښوونې او روزنې سکتور لاهم له روانو ستونزو سره مخ دی. د جرم کچه د کمښت هیڅ نښه نه ښیې، بلکې ډیره ډارونکې شوې ده، په شمول هغه څه چې په خپله د پولیسو په اداره کې پیښیږي. سیاسي صحنه په دوامداره توګه د رسواییو، فساد، خیانت، د واک د مبارزو او مختلفو ډولونو ناوړه چلندونو سره ککړه ده، چې تل یې قرباني ولس وي.

په لنډه توګه، د کلونو په اوږدو کې د حکمرانانو د بدلون سره سره، خلکو د ریښتینې آرامۍ یا سوکالۍ خوند نه دی لیدلی. د حکومت په هره دوره کې، خلک په دوامداره توګه د حکومت په ظلم باندې پاڅون کوي او د خپلو حقونو غوښتنه کوي. د ډاکټر مهاتیر محمد (اول) له زمانې راهیسې، لومړي وزیران د خپل ګوند او د بهرنیو قوتونو له خوا د استعفا لپاره تر فشار لاندې دي. خو هر کله چې یو نوی لومړی وزیر ټاکل کیږي، هغه بدلونونه چې خلک یې هیله لري نه پوره کیږي. هغه څه چې بې تغیره پاتې کیږي هغه پخپله دیموکراتیک نظام دی، چې د هیواد د خپلواکۍ لپاره د شرط په توګه د استعماري ځواکونو لخوا وضع شوی دی.

څنګه یو نظام چې د کفارو لخوا جوړ شوی، د اسلام له احکامو سره په ښکاره ټکر کې، کولی شي اسلامي امت ته ریښتیني حلونه وړاندې کړي؟! دا اړینه ده چې مسلمانان دې اصلي حقیقت ته پام وکړي؛ د نظام له بدلولو پرته د لومړي وزیر بدلول به هیڅکله هغه بنسټیزې ستونزې حل نه کړي چې دا امت ورسره مخ دی.

دا واقعیت یوازې په مالیزیا پورې محدود نه دی، بلکې د اسلامي هیوادونو په اوږدو کې موږ ورته نمونه ګورو: تونس، مصر، یمن او لیبیا ټولو د عرب پسرلي په اوږدو کې پاڅونونه ولیدل چې د حکمرانانو د نسکوریدو لامل شول، مګر حاکم نظامونه په خپل حال پاتې شول او د خلکو کړاوونو ته دوام ورکړ. همدارنګه په سوډان، ترکیه، پاکستان، بنګله دیش، اندونیزیا او ډیری نورو اسلامي هیوادونو کې، حکمرانان څو ځله بدل شوي، خو سیکولر نظامونه چې د استعمار څخه په میراث پاتې دي، بې برخه پاتې دي. پایله دا ده چې د امت حالت په بنسټیزه توګه نه دی بدل شوی.

امت باید دې حقیقت ته بیدار شي چې دوی ته اجازه نشته چې له یو سوري څخه دوه ځله وچیچل شي. خو له بده مرغه په مالیزیا کې یوازې یو یا دوه ځله نه، بلکې څو ځله وچیچل شوي دي. دا څو ځله ثابته شوې ده چې هغه کسان چې په دیموکراتیک نظام کې واک ته رسیږي نه یوازې دا چې د اسلام په پلي کولو کې پاتې راځي - زموږ د بحرانونو لپاره ریښتینی حل - بلکې دوی په اصل کې د دې کولو ته لیواله نه دي. دا هم ثابته شوې ده چې د ډیموکراسۍ په توګه، استعماري میراث، نه یوازې د اسلام سره په ټکر کې دی، بلکې په قصدي توګه د ژوند څخه د جلا کولو لپاره ډیزاین شوی دی. په بل عبارت، دا په ځانګړې توګه د اسلام د پلي کیدو د مخنیوي لپاره ایښودل شوی.

دا هغه دوه ګونی ناورین دی چې نن ورځ اسلامي امت ځپي: فاسد حکمرانان او فاسد نظام، او دواړه په بې باوره توګه فاسد ثابت شوي دي.

فاسد نظامونه یوازې فاسد حکمرانان تولیدوي، او دا حکمرانان په خپل وار سره د دې فاسدو نظامونو د بقا ساتنه کوي. لکه څنګه چې کمونیزم کمونیسټ حکمرانان تولیدوي چې د کمونیزم ساتنه کوي، او پانګوالیزم پانګوال حکمرانان تولیدوي چې د پانګوال نظام ساتنه کوي، همداسې ډیموکراسي کوي؛ دا د حکمرانانو په تولیدولو سره ځان ته ژمنتیا کوي چې د هغې خدمت کوي او ساتنه یې کوي. حکمران او نظام د یوې سکې دوه مخونه دي چې نه جلا کیدونکي دي او یو بل ته وده ورکوي.

له همدې امله، له دې مصیبتونو څخه د امت یوازینۍ لاره په یو وخت کې د حکمرانانو او نظام بدلون دی. په اسلام کې، مشروع حاکم خلیفه دی، او مشروع نظام او دولت خلافت دی. دا هغه څه دي چې حزب التحریر یې په ټوله نړۍ کې د ترلاسه کولو لپاره سخت کار کوي، او دا زموږ ټول امت ته بلنه ده؛ چې له موږ سره په ګډه کار وکړي ترڅو د نبوت په طریقه د رشده خلافت تاسیس کړي.

عبدالحکیم عثمان

د حزب التحریر رسمي ویاند

په مالیزیا کې