مطبوعاتي اعلامیه
په لوی مصري موزیم کې د قرآن تلاوت
کله چې ذکر ناروا او باطل روا ګڼل کیږي!!
په لوی مصري موزیم کې د فرعون په اړه د آیتونو د تلاوت په تور د یوه ځوان نیول کیدو، د پراخو بحثونو لړۍ راوپاروله، وروسته له هغې چې د رسمي دیني بنسټونو ځینو غړو د هغه دا کار وغانده او هغه یې "د قرآن سره بې ادبي" او "یو خطرناک اشاره" وبلله! دا پېښه، په خپل سادګۍ کې، په فکري او ارزښتناکه تله کې ژوره نیمګړتیا په ډاګه کوي کوم چې نن ورځ په عام ژوند حاکم دی، او د هغو معیارونو دوه ګونې ښکاره کوي چې د سیکولر فکر پر بنسټ جوړو شویو نظامونو کې د خلکو کړنې پرې اداره کیږي.
له دې وړاندې، په مصر کې ولاړ سیکولر نظام هغه مسلمان هیواد چې په خپل دین، عقیده او لرغوني اسلامي تاریخ ویاړي، له دې ویاړ څخه د ګوښه کولو هڅه پیل کړه؛ کله یې د بدنام عرب ملت پالنې ته منسوب کړ، کله یې د ناوړه هیواد پالنې ته، او کله یې د شرک لرونکي فرعونیت ته. دا ټول په هیواد او خلکو او د دوی په عقایدو، تاریخ او لرغوني اسلامي راتلونکي باندې جګړه ده. له همدې امله د نظام له خوا د قرآن د تلاوت په اړه د ځوان غندنه د حیرانتیا وړ نه وه، ځکه دوی د قرآن سره جګړه کوي او غواړي چې آیاتونه یې پټ کړي او د فرعونیت د شرک نښې ښکاره کړي.
د قرآن تلاوت یو لوی عبادت دی، مسلمان ته هر چېرته چې تلاوت وکړي ثواب ورکول کیږي، الله تعالی فرمایي: ﴿فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ﴾ (نو څومره چې له قرآن څخه اسانه وي، تلاوت وکړئ)، او دا یې په یو ځای پورې نه دی محدود کړی، نه په یوه وخت پورې. نو تلاوت په کور کې، په لاره کې، په بازار کې، د کار په ځای کې او په هر پاک ځای کې چې ذکر پکې منع نه وي، جایز دی. بلکې په هغو ځایونو کې د الله ذکر چې ډیر غفلت پکې وي، ډیر فضیلت لري، نو څنګه نن ورځ دا ناروا ګڼل کیږي چې په یوه موزیم کې قرآن تلاوت شي، په داسې حال کې چې دا ځای شرکي تقدس نه لري، هیڅ نجاست پکې نشته او هیڅ ښکاره منکر پکې نه کیږي؟!
دا خبره چې په موزیم کې د فرعون د کیسې د آیتونو تلاوت "بې ادبي" یا "خطرناکه اشاره" ده، دا د شریعت او عقل له نظره باطله خبره ده. قرآن د هدایت کتاب دی، الله تعالی نازل کړی دی ترڅو په هر زمان او مکان کې تلاوت شي او خلک پرې غور وکړي. او هیڅوک حق نه لري چې د هغه تلاوت منع کړي یا هغه په جوماتونو یا رسمي مراسمو پورې محدود کړي. بلکې دا ډول تلاوت په داسې ځای کې د الله د آیتونو یادونه ده چیرې چې د ځمکې د بادشاهانو تاریخ وړاندې کیږي چې سرکشي یې کړې وه، او دا یوه مشروع یادونه ده چې د قرآن له موخې څخه بهر نه ده، کوم چې نصیحت او عبرت دی. الله تعالی فرمایي: ﴿لَقَدْ كَانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لأُولِي الألْبَابِ﴾ (یقیناً د دوی په کیسو کې د پوهې خاوندانو لپاره عبرت دی). ایا عبرت حرام شوی، ذکر شکمن شوی او قرآن د اشتباه ځای ګرځیدلی دی؟!
له دې بده لا دا چې هغه کسان چې په موزیم کې د قرآن تلاوت په یوه ځوان باندې بد ګڼي، موږ د دوی غږ نه اورو کله چې په همدغه ځای کې د موسیقۍ محفلونه جوړیږي، یا پکې نڅاوې، مجسمې او سندرې نندارې ته وړاندې کیږي چې باطل کلمات پکې ګډ وي. هیڅ یوه هم ونه ویل چې دا د تاریخ سره بې ادبي ده، یا د میراث په وړاندې خطرناکه اشاره ده، خو کله چې دوی د الله د کتاب آیتونه واوریدل، نو سینې یې تنګ شوې او تلاوت کوونکی یې په سیاسي اشارې او پټې ارادې تورن کړ! دا ښیي چې نیمګړتیا د تلاوت په عمل کې نه ده، بلکې د قرآن په وړاندې د نفسونو په دریځ کې ده، هغه زړونه چې له سیکولرزم سره عادت شوي، دا نه زغمي چې په عام ژوند کې د دین شتون وویني، مګر د رسمي جواز او د واک د لارښوونې لاندې.
هغه شخصي ازادي چې سیکولر فکر یې غږوي، په لومړي موقف کې په بشپړه توګه له منځه ځي کوم چې د هغه لپاره ټاکل شوي چوکاټ څخه بهر د خپل دین سره د مسلمان ټینګښت ښکاره کوي. که دا ځوان ولاړ وای او سندرې یې ویلې وای، یا یې سازونه غږولې وای، یا یې لرغوني عکسونه اخیستي وای، نو هیڅوک به پرې اعتراض نه وای کړی، او شاید د هغه دا کار هنري څرګندونه یا د تمدن بیا ژوندي کول ګڼل شوی وای. مګر دا چې قرآن تلاوت کړي، نو دا د دوی په اند د ځای په سپیڅلتیا تجاوز دی! له دې څخه لویه څه تضاد کیدای شي چې په همدغه ځای کې ذکر منع شي او بې ځایه لوبې روا وګڼل شي؟! دا هغه دوه ګونې تګلاره ده چې نن ورځ د ولاړو فکري نظامونو حقیقت په ډاګه کوي: له انسان څخه دا مني چې هر څه وغواړي، هغه وکړي، خو دا چې د الله تعالی په وړاندې خپل عاجزي ښکاره کړي.
بیا د میوزیم صفت "د شرک کور" یا په هغه کې د فرعون د کیسې لوستل "سپکاوی" دی، دا په پوهه کې تعصب دی. میوزیم د عبادت ځای نه دی چیرې چې څوک پکې عبادت کوي، بلکې دا د تاریخي نندارتون ځای دی چې مسلمان ته د سرکښانو او ظالمانو د برخلیک یادونه کولو څخه منع نه کوي. او د الله تعالی د سنتونو یادونه په خپل مخلوق کې سپکاوی نه دی، بلکې دا د بشپړ ابلاغ څخه ده، ځکه چې الله سبحانه وتعالی د قرآن کیسې د ټولو خلکو لپاره عبرت ګرځولی، نه یوازې په جوماتونو او درسونو پورې محدود دی. بلکې دا ډول تلاوت هغو کسانو ته ځواب دی چې د فرعوني آثارو او تاریخ تقدس کوي، دوی ته یادونه کوي چې له دوی څخه مخکې سرکښان ډوب شول، او دا چې بادشاهي یوازې د الله لپاره ده، هیڅ شریک نه لري.
د سلف صالحینو څخه دا نه دي معلوم چې دوی د قرآن تلاوت لپاره ځانګړي ځایونه ټاکلي وي. بلکې دوی به په هر حالت کې تلاوت کاوه، حتی د جهاد په ډګرونو، سفرونو او بازارونو کې. ابن مسعود رضي الله عنه فرمایلي دي: "د قرآن له حافظ څخه دا تمه کیږي چې د هغه شپه وپیژندل شي کله چې خلک ویده وي، او د هغه ورځ وپیژندل شي کله چې خلک روژه نه وي." نو ځای پخپله سپیڅلی نه دی، بلکې هغه ځای سپیڅلی دی چیرې چې د الله ذکر کیږي. او څوک چې په مباح ځای کې د تلاوت مخه ونیسي، نو هغه د مشروع عبادت مخه نیولې ده پرته له کوم دلیل څخه، او دا په هغه څه کې تسلط دی چې بشر یې مالک نه دی.
دا پېښه یوه انفرادي پېښه نه ده، بلکې دا د هغې شخړې یوه بڼه ده چې یو فکر غواړي دین په کونجونو او شعائرو کې محدود کړي، او بل فکر دا ویني چې اسلام د ژوند شریعت دی چې په ټولو جزیاتو کې ژوند کوي. هغه څوک چې نن ورځ په موزیم کې د فرعون د کیسې د آیتونو تلاوت بد ګڼي، هغه په خپل ځان سره د مدنیت او دیني بې طرفۍ په پلمه د عام ژوند څخه د شریعت د احکامو لرې کول توجیه کوي. او په دې توګه د الله د واک پر ځای د هوا واک راځي، او ازادۍ هغه وخت تقدس کیږي کله چې د باطل خدمت وکړي، او هغه وخت ځپل کیږي کله چې د حق خبرې کوي.
دا د مسلمان حق دی، بلکې د هغه واجِب دی چې خپل دین په هر ځای کې ښکاره کړي، او خلکو ته د خپل رب کلام یاد کړي کله چې وس یې رسیږي. قرآن هغه کتاب نه دی چې له واقعیت څخه پټ وساتل شي یا په رسمي مراسمو پورې محدود شي، بلکې دا هغه نور دی چې الله تعالی په خپلو بندګانو کې چاته وغواړي، هغه ته هدایت کوي. او څوک چې د هغه د آیتونو په اوریدو سینه تنګ کړي، نو پوه دې شي چې نیمګړتیا د هغه په زړه کې ده، نه د تلاوت کوونکي په زړه کې، او دا چې الله تعالی فرمایلي دي: ﴿وَإِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ﴾ (او کله چې یوازې د الله ذکر وشي، نو د هغو کسانو زړونه تنګ شي چې په آخرت باور نه لري).
واجِب دا دی چې څوک په دې ځای کې قرآن تلاوت کوي هغه ته عزت ورکړل شي، نه دا چې ونیول شي! او هغه څوک چې د ذکر مخه نیسي هغه باندې انکار وشي، نه دا چې هغه ته توجیه ورکړل شي! مسلمان د الله کتاب هر چېرته چې وغواړي تلاوت کوي، تر هغه چې د تلاوت آدابو ته احترام وکړي. او هغه څوک چې غواړي د ادب یا حساسیت په پلمه قرآن له عامه فضا څخه لرې کړي، نو هغه د ادب څخه دفاع نه کوي، بلکې د هغه سیکولرزم څخه دفاع کوي چې د اسلام څخه تنګ کیږي کله چې هغه د جومات له دیوالونو څخه بهر شي.
او په دې توګه، که څه هم ظالمان هڅه کوي چې د اسلامي امت لپاره جعلي هویت جوړ کړي، او د هغه د عقیدې او تمدن سره اړیکه پرې کړي، دوی د الله سنتونه په خپل مخلوق کې نه بدلوي، او د هغه د حق وعدې مخه نه نیسي چې واکمني به د هغه مومنانو بندګانو ته وي، او ډیر ژر به د دوی د پوزې او زړونو په ارمان سربیره، د نبوت په طريقه د راشده خلافت وي، له الله تعالی څخه غواړو چې موږ د هغه سرتیري او شاهدان واوسو.
﴿إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُهَا مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ﴾ (یقیناً ځمکه د الله لپاره ده، هغه چاته یې په میراث ورکوي چاته چې وغواړي په خپلو بندګانو کې، او پایله د پرهیزګارانو لپاره ده)
د حزب التحریر مطبوعاتي دفتر
په مصر ولایت کې