قصة الاستبداد والقمع
قصة الاستبداد والقمع

الخبر:   قال رئيس وزراء باكستان شهباز شريف في بيان يوم الجمعة إن هناك نحو 1500 باكستاني في السودان حاليا، مضيفاً أن السفارة الباكستانية على اتصال بهم وتقدّم لهم كل الدعم الممكن. وأضاف أنه بسبب الخطر الذي ينطوي عليه الوصول إلى المطار، تواجه باكستان صعوبة في إجلاء رعاياها. (الفجر الباكستانية) 

0:00 0:00
Speed:
April 28, 2023

قصة الاستبداد والقمع

قصة الاستبداد والقمع

(مترجم)

الخبر:

قال رئيس وزراء باكستان شهباز شريف في بيان يوم الجمعة إن هناك نحو 1500 باكستاني في السودان حاليا، مضيفاً أن السفارة الباكستانية على اتصال بهم وتقدّم لهم كل الدعم الممكن. وأضاف أنه بسبب الخطر الذي ينطوي عليه الوصول إلى المطار، تواجه باكستان صعوبة في إجلاء رعاياها. (الفجر الباكستانية)

التعليق:

قصة السودان لا تختلف عن غيره من البلدان الإسلامية، التي تتكون من صراعات على السلطة وجشع واحتلال من أجل الاستيلاء على ثروات الأرض، مع استخدام أعذار التحرر من القهر أو الحكم العسكري ومنحهم حلم الديمقراطية. ظل السودان تحت حكم الرئيس عمر حسن أحمد البشير 30 عاماً، وبعد شهور من الاحتجاجات التي عمت أرجاء البلاد، في نيسان/أبريل 2019 أطيح به. وتم اختيار الخبير الاقتصادي والموظف المدني الدولي السابق عبد الله حمدوك الكناني ليكون رئيساً للوزراء في حكومة انتقالية بقيادة مدنية كان من المقرر أن تقود البلاد إلى انتخابات ديمقراطية ذات مصداقية في أواخر عام 2022. في تشرين الأول/أكتوبر 2021، نظم الجيش السوداني انقلابا أطاح بحمدوك وحكومته واستبدل الأعضاء المدنيين في مجلس السيادة (رئيس الدولة الجماعي في السودان) بأفراد اختارهم الجيش. أعيد حمدوك إلى منصبه لفترة وجيزة في تشرين الثاني/نوفمبر 2021 لكنه استقال في كانون الثاني/يناير 2022. في هذه الفوضى الحالية، ارتفع عدد القتلى المدنيين جراء القتال إلى أكثر من 400، مع أكثر من 3500 جريح، وفقاً لمنظمة الصحة العالمية. ويقول مسؤولون إن الخسائر الحقيقية ربما تكون أعلى من ذلك بكثير.

بعد عام 1956، ما نراه في السودان هو إضعاف للناس وتقوية النخبة، خاصة أولئك المرتبطين بالجنرالات العسكريين، الذين يقاتلون من أجل سلطتهم ويقتلون شعبهم. في قلب الاشتباكات يوجد رجلان: القائد العسكري عبد الفتاح البرهان وقائد قوات الدعم السريع محمد حمدان دقلو، اللذان كانا حليفين حتى وقت قريب. معا أطاحا بالحكومة ثم بدآ صراع من سيُخضع من. أي نوع من التحول في السلطة من شأنه أن يعرض للخطر سيطرتهم الاقتصادية الكبيرة، وربما حريتهم الشخصية أيضاً. نظراً لأن كلا الجانبين لديه آلاف الأتباع، يبدو أن الصراع يتجه نحو صراع طويل الأمد دمر دولاً أخرى في الشرق الأوسط وأفريقيا، من لبنان وسوريا إلى ليبيا وإثيوبيا. عن كعب بن مالك رضي الله عنه: قال رسول الله ﷺ: «مَا ذِئْبَانِ جَائِعَانِ أُرْسِلَا فِي غَنَمٍ بِأَفْسَدَ لَهَا مِنْ حِرْصِ الْمَرْءِ عَلَى الْمَالِ وَالشَّرَفِ لِدِينِهِ» حسّنه الترمذي

إن الحل لهذه المشكلة وكلّ المشاكل الأخرى التي تواجهها الأمة وبقية العالم يكمن في إقامة دولة الخلافة الراشدة. نظراً لأن الأمة الإسلامية تعيش بدون درعها طوال المائة عام الماضية، فقد نسي الكثيرون أين تكمن القوة والأصول الحقيقية لحاكم مسلم. إن رعاية شؤون الأمة الإسلامية هي التي تعطي للحاكم سلطة حتى لو ظلّ نفسه جائعا. الرغبة في أن تكون شهيداً هي التي تجعلك جنرالاً لا أن ترتدي زياً يحمل شارات بينما تختبئ خلف جثث المدنيين. هذا الاهتمام بالأمة لا يتم تحديده من خلال الخطوط التي رسمها المستعمرون بل باتباع أحكام الله سبحانه وتعالى.

لدينا مثال سيدنا عمر رضي الله عنه، عندما جاء مبعوث الإمبراطور البيزنطي إلى المدينة المنورة، توقّع أن يعيش الخليفة في قصر شديد الحراسة. لم يعثر المبعوث على قصر ولا حارس. وجد الخليفة جالساً في المسجد بصحبة عامة الناس. بهذه الحياة البسيطة أوجد عمر الرعب والرهبة بين قومه وخصومه على حدّ سواء. كان الخوف والرهبة اللذان كانا يحكم بهما بسبب أخلاقه العالية، وكان الناس يخافونه لأنه يخاف الله. كان عمر تجسيداً لفضائل الإسلام. لقد أنعم الله سبحانه وتعالى على السودان بكنوز هائلة، مثل الذهب والبترول ونهر النيل والكروم وخام الحديد والثروة الحيوانية ...إلخ. تم تقسيمها مؤخراً من القوى الاستعمارية، التي فصلت جنوب السودان. لقد تحول ذلك إلى فوضى، والآن يتأكد المستعمرون من خلال عملائهم أن السودان يعاني من المصير نفسه. في ظل دولة الخلافة، سيكون السودان جزءاً لا يتجزأ لأنه يسكنه شعب مسلم، ولكنه سيكون أيضاً جزءاً مهماً من الناحية الجيواستراتيجية، كونه نقطة الانطلاق إلى جنوب الصحراء الأفريقية، وخاصة السواحل الشرقية المجاورة لها.

عن ثوبان قال النبي ﷺ: «يُوشِكُ الأُمَمُ أَنْ تَدَاعَى عَلَيْكُمْ كَمَا تَدَاعَى الأَكَلَةُ إِلَى قَصْعَتِهَا»‏.‏ فَقَالَ قَائِلٌ وَمِنْ قِلَّةٍ نَحْنُ يَوْمَئِذٍ قَالَ: «بَلْ أَنْتُمْ يَوْمَئِذٍ كَثِيرٌ وَلَكِنَّكُمْ غُثَاءٌ كَغُثَاءِ السَّيْلِ وَلَيَنْزِعَنَّ اللَّهُ مِنْ صُدُورِ عَدُوِّكُمُ الْمَهَابَةَ مِنْكُمْ وَلَيَقْذِفَنَّ اللَّهُ فِي قُلُوبِكُمُ الْوَهَنَ»‏.‏ فَقَالَ قَائِلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْوَهَنُ قَالَ: «حُبُّ الدُّنْيَا وَكَرَاهِيَةُ الْمَوْتِ»‏ سنن أبي داوود

يجب أن يعلم رئيس الوزراء شهباز شريف وجميع الحكام المسلمين الآخرين أن إجلاء الباكستانيين من السودان لن يحررهم من مسؤولياتهم في إنقاذ الأمة بأكملها وموارد الأمة، فكلاهما من أمانة الله سبحانه وتعالى. نحن بصفتنا أمة النبي محمد ﷺ وعباد الله سبحانه وتعالى يجب أن نفهم أن حب هذا العالم يعني تجنب يوم القيامة وكراهية الموت ما يجب أن يحدد أفعال المرء. كل نفس نأخذه هو مسؤولية وكذلك فرصة لنا لننال رضا الله ونعمل وفقاً لأوامره، وبفعل ذلك فقط سنصبح المسلمين حقا.

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

إخلاق جيهان

More from خبرونه او تبصرې

ترکیه او عربي رژیمونو له حماس څخه د وسلو ایښودلو غوښتنه وکړه

ترکیه او عربي رژیمونو له حماس څخه د وسلو ایښودلو غوښتنه وکړه

(ژباړل شوی)

خبر:

د جولای په 29 او 30 نیټو د فرانسې او سعودي عربستان په مشرۍ په نیویارک کې د ملګرو ملتونو یو لوړ پوړی نړیوال کنفرانس د "فلسطین قضیې ته د سوله ایزې حل لارې موندل او د دوو دولتونو د حل لارې پلي کول" تر عنوان لاندې جوړ شو. د غونډې په تعقیب، چې موخه یې د فلسطین د دولت په توګه په رسمیت پیژندل او په غزه کې د جګړې پای ته رسول وو، یو ګډه اعلامیه لاسلیک شوه. د اروپايي اتحادیې او د عرب دولتونو لیګ ترڅنګ، ترکیې هم د 17 نورو هیوادونو تر څنګ په اعلامیه لاسلیک وکړ. په دې اعلامیه کې، چې له 42 مادو او یو ضمیمې څخه جوړه شوې وه، د حماس لخوا د الاقصی طوفان عملیات وغندل شول. ګډونوالو هیوادونو له حماس څخه وغوښتل چې وسلې کیږدي او خپل مدیریت د محمود عباس رژیم ته وسپاري. (وکالات، د جولای 31، 2025).

تبصره:

هغو هیوادونو ته په کتو چې کنفرانس یې اداره کاوه، د امریکا شتون په ښکاره ډول څرګند دی، او که څه هم دوی د پریکړو کولو واک یا نفوذ نلري، د سعودي رژیم، د دوی خدمتګار، د فرانسې سره ملتیا تر ټولو ښکاره ثبوت دی.

په دې اړه، د فرانسې ولسمشر ایمانویل ماکرون د جولای په 24 مه وویل چې فرانسه به په سپتمبر کې په رسمي توګه د فلسطین دولت په رسمیت وپیژني، او دا به د G7 هیوادونو څخه لومړنی هیواد وي چې دا کار کوي. د سعودي عربستان د بهرنیو چارو وزیر فیصل بن فرحان آل سعود او د فرانسې د بهرنیو چارو وزیر جان نويل بارو په کنفرانس کې یو مطبوعاتي کنفرانس جوړ کړ او د نیویارک د اعلامیې موخې یې اعلان کړې. په حقیقت کې، د کنفرانس وروسته په خپره شوې اعلامیه کې، د یهودو د رژیم قتل عامونه وغندل شول پرته له دې چې د دوی په وړاندې کوم مجازات ونیول شي، او له حماس څخه وغوښتل شول چې وسلې کیږدي او د غزې اداره محمود عباس ته وسپاري.

د منځني ختیځ په نوې ستراتیژۍ کې چې امریکا د ابراهیم تړونونو په اساس د پلي کولو هڅه کوي، د سلمان رژیم د برید مشري کوي. له جګړې وروسته به له سعودي عربستان سره د یهودو له رژیم سره عادي اړیکې پیل شي. بیا به نور هیوادونه هم تعقیب کړي، او دا څپه به له شمالي افریقا څخه تر پاکستان پورې په یو ستراتیژیک ایتلاف بدله شي. همدا ډول د یهودو رژیم ته به د دې ایتلاف د یوې مهمې برخې په توګه امنیتي تضمین ورکړل شي. بیا به امریکا دا ایتلاف د چین او روسیې په وړاندې خپله جګړه کې د سونګ په توګه وکاروي، او ټوله اروپا به تر خپلو وزرونو لاندې راولي، او البته، د خلافت دولت د جوړیدو احتمالاتو په وړاندې به یې وکاروي.

د دې پلان په وړاندې اوسنی خنډ د غزې جګړه او بیا د امت غوسه ده، چې مخ په زیاتیدو ده او د چاودنې په حال کې ده. له همدې امله، متحده ایالاتو غوره وګڼله چې اروپايي اتحادیه، عربي رژیمونه او ترکیه د نیویارک په اعلامیه کې د نوښت مشري وکړي. داسې انګیرل کیږي چې په اعلامیه کې د پریکړو منل به اسانه وي.

خو د عربي رژیمونو او ترکیې دنده دا ده چې امریکا راضي کړي او د یهودو رژیم وساتي، او د دې اطاعت په بدل کې، خپل ځانونه د خپلو خلکو له غوسې څخه وساتي او د واک د ارزانه پات شونو سره ذلیل ژوند وکړي تر څو چې وغورځول شي او یا د اخرت په عذاب اخته شي. د اعلامیې په اړه د ترکیې تحفظ، د دوو دولتونو د حل په نوم د پلان د پلي کولو په شرط، یوازې د اعلامیې د اصلي هدف پټولو او د مسلمانانو د ګمراه کولو هڅه ده، او هیڅ ریښتینی ارزښت نلري.

په پای کې، د غزې او ټول فلسطین د آزادولو لاره د یوه خیالي دولت له لارې نه ده چې یهودان پکې ژوند کوي. د فلسطین لپاره اسلامي حل په غصب شوې ځمکه کې د اسلام حکومت دی، او دا د غاصب سره جګړه ده، او د مسلمانانو لښکرې د دې لپاره بسیج کول دي چې یهودان له دې مبارکې ځمکې څخه وباسي. او دایمي او بنسټیز حل د خلافت د راشد دولت جوړول او د خلافت په سپر سره د اسراء او معراج د مبارکې ځمکې ساتنه ده. ان شاء الله، هغه ورځې لرې نه دي.

رسول الله ﷺ وفرمايل: «قيامت به تر هغه وخته نه راځي، تر څو چې مسلمانان له يهودانو سره جګړه ونه کړي، مسلمانان به دوی ووژني، تر دې چې يهودي د ډبرې او ونې تر شا پټ شي، نو ډبره يا ونه به وايي: اې مسلمانه، اې د الله بنده، دا يو يهودي زما تر شا دی، راشه هغه ووژنه» (رواه مسلم)

دا لیکنه د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره ده

محمد امین یلدریم

هغه څه چې امریکا یې غواړي د یهودو په وجود رسمي اعتراف دی، حتی که وسلې هم پاتې شي

هغه څه چې امریکا یې غواړي د یهودو په وجود رسمي اعتراف دی، حتی که وسلې هم پاتې شي

خبر:

د لبنان ډېری سیاسي او امنیتي خبرونه د هغې وسلې په اړه دي چې د یهودو وجود په نښه کوي، له بلې هېڅ وسلې پرته او د ډېری سیاسي شنونکو او خبریالانو لخوا پرې تمرکز کیږي.

تبصره:

امریکا غواړي هغه وسلې چې د یهودو سره یې جګړه کړې، لبنان پوځ ته وسپارل شي او د ټولو خلکو په لاس کې پاتې نورې وسلې ورته مهمې ندي چې په کور دننه کې کارول کیدی شي کله چې دوی ته پکې ګټه ښکاري یا په ګاونډیو هیوادونو کې د مسلمانانو ترمنځ.

امریکا چې زموږ د مسلمانانو تر ټولو لوی دښمن دی، دا په ښکاره، بلکې په بې شرمۍ سره وویل، کله چې د هغې استازي براک د لبنان څخه وویل چې هغه وسله باید د لبنان دولت ته وسپارل شي چې د فلسطین د غاصب یهودو په ضد کارول کیدی شي، او نورې هېڅ انفرادي یا منځنۍ وسلې نه، ځکه چې دا د یهودو وجود ته زیان نه رسوي، بلکې د مسلمانانو ترمنځ د جګړې لپاره د تکفیریانو، افراطیانو، رجعت پسندو یا وروسته پاتې په پلمه د امریکا او ټول لوېدیځ خدمت کوي، یا د نورو هغو صفاتو په پلمه چې دوی د مذهب، قومیت، نژاد یا حتی د مسلمانانو او نورو هغو کسانو ترمنځ چې له موږ سره یې سلګونه کاله ژوند کړی او له موږ څخه یې یوازې د عزت، مال او ځان ساتنه لیدلې، تغذیه کوي او موږ پر دوی هغه قوانین پلي کول چې پر ځانونو یې پلي کوو، د دوی لپاره هغه څه دي چې زموږ لپاره دي او د دوی په اړه هغه څه دي چې زموږ په اړه دي. شرعي حکم د مسلمانانو په منځ کې د حکومت اساس دی، که د دوی ترمنځ وي او که د دولت د نورو رعیتونو سره.

څرنګه چې زموږ تر ټولو لوی دښمن امریکا هغه وسلې له منځه وړل یا بې طرفه کول غواړي چې د یهودو وجود ته زیان رسوي، نو بیا ولې سیاستوال او خبریالان په دې باندې تمرکز کوي؟!

او ولې تر ټولو مهم موضوعات په رسنیو او د وزیرانو په شورا کې د امریکایی دښمن په غوښتنه وړاندې کیږي، پرته له دې چې په ژوره توګه وڅیړل شي او په امت باندې د هغې د خطرناکۍ اندازه څرګنده شي، او تر ټولو خطرناکه یې د یهودو له وجود سره د ځمکنیو پولو ترسیم دی، یعنې د دې غاصب وجود په رسمیت پیژندل، او په داسې توګه چې له هغې وروسته هیڅوک حق نلري چې وسلې، یعنې هره وسله د فلسطین لپاره پورته کړي، کوم چې د ټولو مسلمانانو ملکیت دی او یوازې د فلسطین د خلکو نه دی، لکه څنګه چې دوی هڅه کوي موږ قانع کړي لکه څنګه چې دا یوازې د فلسطین خلکو پورې اړه لري؟!

خطر په دې کې دی چې دا موضوع کله د سولې تر عنوان لاندې وړاندې کیږي، کله د روغې تر عنوان لاندې، او کله هم په سیمه کې د امنیت تر عنوان لاندې، یا د اقتصادي، سیاحتي او سیاسي سوکالۍ تر عنوان لاندې، او د هغه سوکالۍ په اړه چې دوی مسلمانانو ته د دې مسخ شوي وجود په رسمیت پیژندلو په صورت کې وعده ورکوي!

امریکا په ښه توګه پوهیږي چې مسلمانان هیڅکله د یهودو په وجود په رسمیت پیژندلو سره راضي کیدی نشي، او له همدې امله تاسو ګورئ چې دوی د نورو لارو څخه دوی ته ننوځي ترڅو دوی له ترټولو مهمې برخلیک ټاکونکې موضوع څخه بې لارې کړي. هو، امریکا غواړي چې موږ د وسلو په موضوع تمرکز وکړو، مګر دوی پوهیږي چې وسلې هر څومره هم قوي وي، هغه به ګټه ونکړي او د یهودو په وجود په وړاندې نشي کارول کیدی که چیرې رسمي لبنان له دوی سره د پولو په ترسیم کولو سره په رسمیت وپیژني، او په دې توګه به دوی د فلسطین د مبارکې ځمکې په اړه د دوی حق په رسمیت پیژني، د مسلمانانو د حاکمانو او د فلسطین د واکمنۍ په پلمه.

د یهودو په وجود دا اعتراف د الله، د هغه د رسول او مومنانو سره خیانت دی، او د شهیدانو د ټولو هغو وینو سره خیانت دی چې د فلسطین د آزادۍ لپاره تویې شوې او لا هم توییږي، او له دې ټولو سره سره موږ لا هم په خپل امت کې د خیر هیله لرو چې ځینې یې په غزه هاشم او فلسطین کې جګړه کوي، او دوی موږ ته په خپلو وینو وایي: موږ به هیڅکله د یهودو وجود په رسمیت ونه پیژنو، حتی که دا موږ ته دا ټول او نور هم قیمت ولري... نو ایا موږ به په لبنان کې د یهودو په وجود په رسمیت پیژندلو سره موافقه وکړو، پرته له دې چې شرایط څومره سخت وي؟! او ایا موږ به له دوی سره د پولو په ترسیمولو سره موافقه وکړو، یعنې په دوی اعتراف، حتی که وسلې له موږ سره پاتې شي؟! دا هغه پوښتنه ده چې موږ باید د ناوخته کیدو دمخه ځواب ورکړو.

دا لیکنه د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره ده

ډاکټر محمد جابر

په لبنان ولایت کې د حزب التحریر د مرکزي اړیکو کمیټې مشر