الأمة هي صاحبة السلطان الحقيقية
الأمة هي صاحبة السلطان الحقيقية

الخبر:   أُغلِقت صناديق الاقتراع في إندونيسيا بعد أن أدلى عشرات الملايين من الناخبين بأصواتهم في الانتخابات الرئاسية والبرلمانية. أعلن المرشح الرئاسي جوكو ويدودو أو جوكوي (رئيس الجمهورية الحالي) عن فوزه في هذه الانتخابات الرئاسية لعام 2019 بحصوله على 54.5 في المائة من الأصوات. وقال إن ذلك كما تشير إليه نتائج الإحصاء السريع لـ12 مؤسسة. بينما أعلن مرشح المعارضة الإندونيسية الجنرال السابق برابوو سوبيانتو فوزه وفق النتائج الأولية التي أحصتها المعارضة. واتهم برابوو بعض مراكز الاستطلاع التي أصدرت نتائج أولية تؤكد فوز الرئيس الحالي للبلاد جوكو ويدودو بأنها منحازة. وعثرت الهيئة الوطنية لإنجاح برابوو على 1،261 تقريراً عن الاحتيال في انتخابات 2019، وتم الحصول على التقارير من قبل فروع الهيئة من جميع أنحاء إندونيسيا. (ديتيك نيوز، 2019/04/20م)

0:00 0:00
Speed:
April 23, 2019

الأمة هي صاحبة السلطان الحقيقية

الأمة هي صاحبة السلطان الحقيقية

الخبر:

أُغلِقت صناديق الاقتراع في إندونيسيا بعد أن أدلى عشرات الملايين من الناخبين بأصواتهم في الانتخابات الرئاسية والبرلمانية. أعلن المرشح الرئاسي جوكو ويدودو أو جوكوي (رئيس الجمهورية الحالي) عن فوزه في هذه الانتخابات الرئاسية لعام 2019 بحصوله على 54.5 في المائة من الأصوات. وقال إن ذلك كما تشير إليه نتائج الإحصاء السريع لـ12 مؤسسة. بينما أعلن مرشح المعارضة الإندونيسية الجنرال السابق برابوو سوبيانتو فوزه وفق النتائج الأولية التي أحصتها المعارضة. واتهم برابوو بعض مراكز الاستطلاع التي أصدرت نتائج أولية تؤكد فوز الرئيس الحالي للبلاد جوكو ويدودو بأنها منحازة. وعثرت الهيئة الوطنية لإنجاح برابوو على 1،261 تقريراً عن الاحتيال في انتخابات 2019، وتم الحصول على التقارير من قبل فروع الهيئة من جميع أنحاء إندونيسيا. (ديتيك نيوز، 2019/04/20م)

التعليق:

المشاهد في الساحة أن مرشح المعارضة هو الفائز في هذه الانتخابات، وأما نتائج الإحصاء السريع التي ذكرتها الشركات الموالية للرئيس فما هي إلا تمهيد لمحاولة الغش التي تهيئ هيئة الانتخابات التي انكشف للشعب انحيازها الجلي لجوكو ويدودو. فلولا وسائل التواصل التي أصبحت المحطة الأخيرة للشعب الإندونيسي لتحري العدل حينما فقدوا الثقة بأجهزة النظام لما وسع المجال للمعارضة للفوز حتى ولو حصلت على الأغلبية الهائلة من أصوات الناخبين.

نعم، إن الانتخابات الأخيرة هي أشدها غشا وخديعة من النظام وقد فعل ذلك بكل وضوح وجلاء دون أي شعور بغضاضة وحياء. وهذا ظاهر من انحياز أجهزة الدولة لجوكو ويدودو، وقضية عدد الناخبين، وإشراك المصابين بالجنون في التصويت، وصنع صنادق الاقتراع من الكرتون، وإغلاق الفرص لبعض الناس من التصويت لأسباب إدارية، وكثرة بطاقات الاقتراع المختارة قبل التصويت، والفرار بها إذهابا لصوت الناخبين وتبديلا لها، وغيرها من القضايا بان للشعب أنها لمصلحة المرشح الرئاسي من النظام الحالي.

والآن انصب اهتمام الشعب الإندونيسي على عملية فرز أصواتهم من اللجنة الانتخابية، فعلى الرغم من أن عملية الفرز الرسمية ستجري من خلال العد اليدوي طبقا لقائمة الناجح وعدد أصواته في صناديق الاقتراع ولكن بيانات اللجنة الانتخابية عن أصوات الناخبين في موقعها الرسمي تبدي كثيرا من الغرابة والأخطاء في إدخال البيانات بحيث يجري ذلك ببطء شديد وإذا حصل الخطأ في التسجيل كان لصالح النظام. لأجل هذا فقد هبت الدعوة بين الجماهير إلى استعمال القوة المادية للشعب في محاولتهم لتغيير النظام.

حقيقة إن الانتخابات تعتبر وسيلة في اختيار الرئيس وعملية فرز الأصوات هي شيء إداري بسيط لا سيما في زمن التقدم التكنولوجي الهائل وهو لا حاجة إليه أصلا، ولكن التكنولوجيا في أيدي الأشخاص السيئين تجعل الأشياء البسيطة فوضوية. فإذا كانت الأمانة عند القائمين بها فالأمر يسير. ولكن يبقى للشعب الإندونيسي المسلم أن يعوا أن قضيتهم ليست فقط هؤلاء الحكام الظلمة ولكن سجنهم بواسطة تطبيق النظام الديمقراطي الذي لا يزال يخدعهم هو قضيتهم الأساسية.

نعم، ليس من السهل على أي شخص الفوز بأغلبية الأصوات، فقد استغل هذا النظام طرقاً عدة لاكتسابها، لكنه ​​فشل فشلا ذريعا عندما واجه حركة الشعب التي ولدت من الإيمان. وهذا الغش الفظيع والخديعة البشعة من النظام تدل دلالة واضحة على أن المشروع الحالي للشعب قد تحقق بالفعل وهو الفوز بأغلبية الأصوات للمعارضة لولا خديعة النظام الديمقراطي، وأثبتت في الوقت نفسه مدى قوتهم، فهم أصحاب السلطان الحقيقيون لا سيما عندما يتم الصراع بناء على الإيمان، حيث إن أسباب دعم الشعب للمعارضة إنما أتى من جراء ممارسة النظام المسيئة للإسلام والمسلمين. وهذا الفوز متحقق في الانتخابات من العام الماضي لاختيار حاكم جاكارتا حيث إن السيد باسوكي بورناما المعروف بأهوك الحاكم الحالي عندئذ فشل في تلك الانتخابات لإساءته للإسلام.

فهذه القوة الكامنة لدى الشعب الإندونيسي المسلم بإمكانها أن توصلهم إذا بذلت إلى الهدف الأعلى من مجرد تغيير الحكام والأشخاص، ألا وهو تطبيق شريعتهم وتعاليم دينهم الذي يمثل قضيتهم المصيرية، فما لم يغيَّر النظام ظل الشعب لعبة في أيدي هؤلاء المجرمين. والطريقة إلى ذلك ليست استعمال القوة المادية كما بدأت إثارتها مهما غضب الشعب، ولكن بالطريقة نفسها التي سار عليها الرسول r حينما حاول تغيير النظام الفاسد الجاهلي وجعل نظام الإسلام الذي هو رسالته محله. فليس بالمستغرب أن تعيد الأمة الإسلامية هذا التغيير الجذري وتنجح فيه كما نجح سلفهم ما داموا يسيرون على نهجهم، وقد ضمن الله سبحانه هذا النجاح حالة كونهم أمة يأمرون بالمعروف وينهون عن المنكر ويؤمنون بالله، قال سبحانه وتعالى: ﴿كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ﴾.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

أدي سوديانا

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı