علاقات أوزبيكستان مع بنك التنمية الإسلامي خسارة لكلا الدارين (مترجم)
علاقات أوزبيكستان مع بنك التنمية الإسلامي خسارة لكلا الدارين (مترجم)

الخبر: في 20 أيار/مايو أعلنت "وكالة الأنباء الوطنية لأوزبيكستان": "أن رئيس جمهورية أوزبيكستان شوكت ميرزياييف وخلال زيارته للسعودية، قابل رئيس بنك التنمية الإسلامي، بندر هاجر. وقد أشار الاجتماع للتطور المستمر للعلاقات بين أوزبيكستان وبنك التنمية الإسلامي، من خلال التعاون على مستوى عال بين الطرفين في تطوير وتنفيذ مشاريع اجتماعية واقتصادية. والتأكيد الحيّ على هذا التعاون هو استثمارات بنك التنمية الإسلامي في مثل هذه المجالات في أوزبيكستان كالرعاية الصحية، والتعليم، والريّ وتحسين الأراضي، والطاقة، ومصادر المياه، والخدمات البلدية، وتطوير البنية التحتية للطرق، ودعم المشاريع الصغيرة".

0:00 0:00
Speed:
May 26, 2017

علاقات أوزبيكستان مع بنك التنمية الإسلامي خسارة لكلا الدارين (مترجم)

علاقات أوزبيكستان مع بنك التنمية الإسلامي خسارة لكلا الدارين

(مترجم)

الخبر:

في 20 أيار/مايو أعلنت "وكالة الأنباء الوطنية لأوزبيكستان": "أن رئيس جمهورية أوزبيكستان شوكت ميرزياييف وخلال زيارته للسعودية، قابل رئيس بنك التنمية الإسلامي، بندر هاجر. وقد أشار الاجتماع للتطور المستمر للعلاقات بين أوزبيكستان وبنك التنمية الإسلامي، من خلال التعاون على مستوى عال بين الطرفين في تطوير وتنفيذ مشاريع اجتماعية واقتصادية. والتأكيد الحيّ على هذا التعاون هو استثمارات بنك التنمية الإسلامي في مثل هذه المجالات في أوزبيكستان كالرعاية الصحية، والتعليم، والريّ وتحسين الأراضي، والطاقة، ومصادر المياه، والخدمات البلدية، وتطوير البنية التحتية للطرق، ودعم المشاريع الصغيرة".

التعليق:

لسنوات عديدة، سافر رئيس أوزبيكستان السابق، كريموف، إلى الدول متسوّلا للمال من القوى التي يمكن استعمالها لتطوير اقتصاد أوزبيكستان. وتحت قيادته، أصبحت أوزبيكستان عضواً في بنك التنمية الإسلامي في خريف 2003. وتماما كالرئيس الحالي شوكت ميرزياييف، قابل كريموف الرئيس السابق لبنك التنيمة الإسلامي، أحمد محمد علي. واتفق كلاهما على تعاون طويل الأمد.

وحسب مصادر من الدولة، فإنه خلال أكثر من 10 سنوات من التعاون، تم تنفيذ عشرات المشاريع بقيمة تزيد عن 200 مليون دولار. وحاليا فإن هنالك 10 مشاريع أخرى يتم تنفيذها بقيمة 1 مليون دولار تقريبا. إلا أن هذه المشاريع لا تساعد شعب أوزبيكستان، حيث إن معظم هذه الأموال التي تم تخصيصها لتنفيذ هذه المشاريع، تم كالعادة سرقتها من قبل المسؤولين وذوي السلطة. بينما، وأنا لا أخشى قول هذا، يذهب مئات الآلاف من أفراد الشعب إلى بلاد بعيدة من أجل الحصول على الأموال دون الحصول على أية فرصة بسيطة للحصول على عمل في دولتهم الأم للحصول على المال من أجل الخبز.

وقد تم تأسيس بنك التنمية الإسلامي عام 1973 خلال مؤتمر "منظمة المؤتمر الإسلامي". وبنك التنمية الإسلامي هو حرام وغير صالح حسب الشريعة. فما يسمى "بالبنك الإسلامي" هو لا شيء سوى نتاج للنظام الرأسمالي. حيث إن مصدر الدخل الرئيسي لهذه المنظمة هو الأرباح على معدلات الفائدة (الربا) والتحويلات التي لا تتوافق مع الشريعة الإسلامية. بالإضافة إلى أن "بنك التنمية الإسلامي" تم إيجاده من قبل الكافرين وتم تنفيذه على يد الحكام المسلمين الفاسدين الذين يخدمون الكفار.

أولا: إن "بنك التنمية الإسلامي" هو أداة بيد الكفار لفصل ومنع المسلمين من العودة تحت حماية النظام الإسلامي الاقتصادي. فالمسلمون الذين يلجأون لمثل هذه المنظمات كـ "بنك التنمية الإسلامي" يفعلون ذلك بحثا عن الخلاص من مشاكلهم الاقتصادية أو لتنفيذ مختلف أنواع المشاريع التي تحتاج إلى تمويل، ناسين أن هناك قرارا صحيحا في الإسلام يؤمّن الازدهار لاقتصادهم والرفاهية في كلا الدارين. فهذا، في المقابل، يوقف المسلمين عن العمل من أجل إقامة دولة الخلافة على منهاج النبوة، والتي ستكون منقادة بالتعاليم السماوية الخالية من أي خطأ أو فساد أو خبث.

ثانيا: إن "بنك التنمية الإسلامي" يستخدم كوسيلة ضغط سياسية واقتصادية، وكاستعمار لبلادنا. فمن خلال إعطاء مبالغ من المال من أجل تطوير قطاع اقتصادي معين في الدولة، فإن الكافرين بذلك يعلمون أن الديكتاتورية والفساد هما اللذان سيحكمان في بلادنا. فالمسؤولون وذوو السلطة بالتأكيد يسرقون معظم الأموال، وبهذا لا محالة يقودون البلاد إلى التزامات ديون، والتي تتزايد بمرور الوقت، حيث إنها حقيقة لن يتم تسديدها في ميعادها. وهذا في المقابل، سيجبر حكام بلادنا على توقيع العقود اللازمة التي تسمح للكفار باستنزاف مواردنا الطبيعية، وتنفيذ السياسات اللازمة لهم سواء في البلد أو المنطقة، حيث إنهم سيجبروننا على القتال ضد المظاهر الإسلامية بأي شكل، وإلى أكثر من ذلك أيضا.

ثالثا: إن أوزبيكستان غنية بثرواتها الطبيعية وقادرة على النهوض باقتصادها بنفسها، وبدون الحاجة إلى أية قروض أو أموال لتنفيذ مشاريع مريبة. فالدولة غنية بالنفط والغاز والحديد والمعادن، إضافة إلى المعادن الثمينة كالذهب والفضة. كما أن الأرض الخصبة لأوزبيكستان تنتج سنويا ملايين الأطنان من القطن والقمح في حقولها. فإذاً أين كل هذه الثروة؟! ولماذا على رئيس الدولة بنفسه أن ينحني لقوة بلاد ومنظمات أخرى بحثا عن الأموال والاستثمارات؟!

إن هذه المشاريع العادية والأموال الخاصة لتنفيذ هذه المشاريع ما هي إلا فخ ومكيدة لشعب أوزبيكستان. فرسول الله e قال: «لَعَنَ اللَّهُ آكِلَ الرِّبَا وَمُؤَكِّلَهُ» رواه مسلم، والترمذي وأبو داوود

كما قال الله تعالى في كتابه: ﴿الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبَا لاَ يَقُومُونَ إِلاَّ كَمَا يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّ

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

إلدر خمزين

عضو المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı