الاتفاقيات الجماعية لنقابات موظفي الحكومة
الاتفاقيات الجماعية لنقابات موظفي الحكومة

الخبر:   أصبح معدل الزيادة التي كان ينتظرها موظفو الحكومة والمتقاعدون بفارغ الصبر واضحاً. فقد تمت زيادة رواتب موظفي الحكومة والمتقاعدين بنسبة 5 في المائة في الأشهر الستة الأولى من عام 2022، و7 في المائة في الأشهر الستة الثانية، و8 في المائة في الأشهر الستة الأولى من عام 2023، و6 في المائة في الأشهر الستة الثانية، مع فروق التضخم. وصرح وزير العمل والضمان الاجتماعي، بيلجين، أنه سيتم إجراء دراسات لـ3600 فهرس إضافي وسيتم الانتهاء منها في غضون العقد.

0:00 0:00
Speed:
September 05, 2021

الاتفاقيات الجماعية لنقابات موظفي الحكومة

الاتفاقيات الجماعية لنقابات موظفي الحكومة

(مترجم)

الخبر:

أصبح معدل الزيادة التي كان ينتظرها موظفو الحكومة والمتقاعدون بفارغ الصبر واضحاً. فقد تمت زيادة رواتب موظفي الحكومة والمتقاعدين بنسبة 5 في المائة في الأشهر الستة الأولى من عام 2022، و7 في المائة في الأشهر الستة الثانية، و8 في المائة في الأشهر الستة الأولى من عام 2023، و6 في المائة في الأشهر الستة الثانية، مع فروق التضخم. وصرح وزير العمل والضمان الاجتماعي، بيلجين، أنه سيتم إجراء دراسات لـ3600 فهرس إضافي وسيتم الانتهاء منها في غضون العقد.

التعليق:

اعتباراً من شهر كانون الأول/ديسمبر من كل عام في تركيا، يتم وضع تحديد الحد الأدنى للأجور على جدول الأعمال. حول هذا الموضوع، تكون هناك حركة مناقشة تستمر لمدة شهر تقريباً. بالطريقة نفسها، بشكل دوري، يتم إجراء المفاوضات حول الاتفاقات الجماعية بين النقابات العمالية والمؤسسات ذات الصلة على فترات مختلفة. في هذه المفاوضات، يتم التفاوض على زيادة الرواتب لجميع موظفي الحكومة وأعضاء النقابات.

في هذه المفاوضات، بينما تطالب النقابات بمعدل مرتفع من الزيادة ومكافآت أخرى، يقدم أرباب العمل والمسؤولون الحكوميون على الجانب الآخر رقماً أقل. وفي نهاية هذه المفاوضات على ما يبدو، يتفقون على رقم معين. ضمن هذا الإطار، انتهت مفاوضات طويلة الأمد بين نقابات الموظفين والمسؤولين الحكوميين هذا الشهر. ثم أعلن وزير العمل نسبة الزيادة على النحو الوارد أعلاه.

نود أن نذكر القضايا التالية فيما يتعلق بهذه الاتفاقات:

1. العديد من قادة وممثلي النقابات على طاولة العقود هم أيضاً أرباب عمل. لأنه يُزعم أن النقابات أقيمت لحماية حقوق الموظفين، وتوفر موارد مالية كبيرة للأشخاص الجالسين في هذه المقاعد بدلاً من حماية حقوق الموظفين، وتوفر الدخل بشكل غير مباشر لأصحاب رأس المال.

2. بسبب هيكل الاقتصاد، على الرغم من أن الزيادات في الرواتب نتيجة لاتفاقيات المفاوضة الجماعية وتحديد الحد الأدنى للأجور تبدو أنها لصالح الموظفين، فإن هذا ليس هو الحال في الواقع. لأن الزيادة في الرواتب تنعكس بشكل مباشر على التكاليف مما يؤدي إلى ارتفاع أسعار السلع والخدمات والتضخم. على سبيل المثال، وفقاً للحد الأدنى للأجور المعلن 2825 ليرة و90 قرشاً، ارتفعت أسعار الاحتياجات الأساسية بنسبة 21.56٪ في بداية العام. أي، كان على العامل أن ينفق جزءاً كبيراً من الزيادة وأحياناً أكثر على هوامش الربح.

3. اتفاقيات المفاوضة الجماعية أو تحديدات الحد الأدنى للأجور تؤثر سلباً على التوازن الاقتصادي. لأنه بدون مراعاة المزايا التي يقدمها العامل، ليس من الصواب رؤية جميع العمال على المستوى نفسه وزيادة الراتب. يجب أن يحدد السوق الأجور، مع الأخذ في الاعتبار إما منفعة العمل أو منفعة الموظف. ليس من الممكن لجميع أعضاء النقابة تقديم مزايا على المستوى نفسه.

4. بالتحديد، يهدف تحديد الحد الأدنى للأجور إلى الحكم على العمال فقط من خلال المبلغ الذي يمكنهم العيش به. يمكن للعمال أن يحصلوا على أجر فقط في المستوى الذي يمكنهم العيش والعمل فيه، وليس الأجور التي يستحقونها حقاً. من ناحية أخرى، يستخدم النظام الرأسمالي النقابات كأداة لإسكات الناس، وسد عجز النظام الرأسمالي وزيادة أرباح قطاعات معينة.

5. من ناحية أخرى، وفقاً للإسلام، فإن النقابات غير مقبولة؛ لأن من واجب رئيس الدولة رعاية شؤون الأمة. من ناحية أخرى، وضع الإسلام أحكاماً تضمن أن يؤدي رئيس الدولة هذا الواجب على الوجه الصحيح، وأن كل من له الحق ينال ما يستحقه. لأن الله تعالى قد بين كل شيء في القرآن. بمعنى آخر، يحتوي الإسلام على أحكام تحل مشاكل الناس كافة. في حين إن الأنظمة البشرية اليوم تخلق باستمرار مشاكل مع ما تفعله، فإن الأحكام الصادرة عن الشريعة الإسلامية قد حلت العديد من المشاكل الموجودة اليوم منذ البداية ومنعتها من أن تكون مشكلة.

6. لا شك أنه مع قيام دولة الخلافة الراشدة التي ستحكم بما أنزل الله، فإن قضايا مثل العمال وأرباب العمل والحد الأدنى للأجور واتفاقيات المفاوضة الجماعية والنقابات سوف تتوقف عن أن تكون مشكلة تماما.

﴿أَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّط۪يفُ الْخَب۪يرُ

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

محمد حنفي يغمور

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı