Basın Açıklaması

Demokrasi Ne Canları Ne De Malları Kutsar

(Çeviri)

Tanzanya'da 29 Ekim 2025'ten itibaren birkaç gün süren seçim sonrası şiddet olayları bir kez daha can kayıplarına ve hem özel mülkiyette hem de kamu altyapısında ciddi hasara yol açtı. Tanzanya'da 1995'te yapılan ilk çok partili başkanlık seçimlerinden bu yana, seçimleri takip eden şiddetin yenilenmesi her beş yılda bir tekrarlayan ve devam eden bir olay olmuştur. Ancak bu yılki şiddet, 2000'deki acı verici şiddet olaylarını bile aşan, çok büyük ve yaygın durumda. O zamanlar Zanzibar'da (yarı özerk adalar) 40'tan fazla muhalefet (Birleşik Demokratik Cephe) taraftarı kurşunla öldürülmüş, 600'den fazla kişi yaralanmış ve yaklaşık 2000 kişi komşu Kenya'ya kaçmıştı.

Şiddet, kurulduğu andan itibaren demokrasi ve seçimlerine şu şekilde işlemiştir:

1- Demokrasi, eylemlerdeki tek ölçütün "çıkarlar" olduğu kapitalizmin yönetici sistemidir. Yani kişi, bir çıkar elde etmek için hareket eder veya hareket etmekten kaçınır. Demokrasi savunucularının, ister hükümette ister muhalefette olsun, kendi çıkarlarını garanti altına alacak şekilde hareket etmeleri veya başkalarını teşvik etmeleri şaşırtıcı değildir. Bu ilkeye göre, tüm demokratik partiler halkın refahına hizmet etmeyi amaçlamaz, aksine ya kamu ödeneklerini tüketerek, ya atamaları bekleyerek, ya sömürgecilerin yardımlarını tüketerek ya da hayırseverlerin bağışlarına dalgıç çıkarak politikacılar için ekonomik kanallardır, vb.

2- Demokratik sistem, "amaç aracı haklı çıkarır, araç da amacı haklı çıkarır" diyen şeytani ve kötü niyetli Makyavelci düşünceyi destekler. Bu, demokraside, istenen hedeflere ulaşmak şartıyla, cinayet, dini ve etnik temelde fitne çıkarmak, yalan söylemek veya başka herhangi bir şey gibi, zararı ne olursa olsun her şeyin yapılabileceği anlamına gelir. Prensipte, demokraside yasal veya yasa dışı diye bir kavram yoktur, önemli olan onların hedeflerine ulaşmaya götüren şeydir.

3- Batı, çoğumuzun gördüğü gibi, ülkemizin çıkarları veya ilerlemesi için değil, kendi çıkarları için çoğulcu demokrasiyi getirmiştir. Öyle ki bazıları kafası karışmış, büyük umutlarını kaybetmiş, zamanını boşa harcamış ve değişimi beklerken ölümüne yorulmuştur. Aksine, Batı bunu bir komplo olarak ve sistemin yüzünü değiştirerek bir aldatmaca olarak getirmiştir, çünkü halkın bıkkınlığını ve korudukları (Batı) tek parti sisteminin acımasızlığı nedeniyle artan bir hoşnutsuzluğun olduğunu anlamışlardır. Bu sistem, insanları olayları ilkesel bir bakış açısıyla görmekten uzaklaştırarak yeni sömürgeciliği teşvik etmek için başka bir araç olarak getirilmiştir. Kötü kapitalist ilkeyle savaşmak yerine, enerjilerini yöneticilerin yüzlerini değiştirmek için sahte çözümlere ayırıyorlar. Dahası, birçok durumda Batılı ülkeler, bu sistem ve diğer bahaneler aracılığıyla, kaynaklarını sömürmenin yolunu açmak için iç çatışmaları ve şiddeti körüklüyorlar. Bunun iyi örnekleri: Sudan, Kongo, Yemen, Somali ve diğerleri.

Açıkça görülüyor ki böyle bir sistem sürekli çatışmalardan ve sürekli şiddetten kaçınamaz, kırılgan bir sistemdir, aksine her şeyden önce insanlığa adil bir şekilde hizmet etme yetersizliğinden muzdariptir.

Gerçek ve ilkesel bir değişim arayan her çalışkan ve aydın kişinin, yozlaşmış demokratik şovenizme katılmaktan veya onu desteklemekten kaçınmasının zamanı geldi. Müslümanların, peygamberin ﷺ öğrettiği gibi, İslam ülkelerinden başlayarak Hilafet Devleti'ni kurarak, değişim için doğru İslami yönteme bağlı kalmaları gerekmektedir. Müslüman olmayanlara gelince, onların da alternatif İslam sistemini ve değişim yöntemini keşfetmelerinin, ardından onu benimsemelerinin ve demokrasinin yozlaşmasından ve aldatmacasından uzaklaşmalarının zamanı geldi.

Mesud Müslim

Hizb-ut Tahrir Tanzanya Medya Temsilcisi