الديمقراطية والانقلاب انتهيا بالقمع والاضطهاد ولم يجلبا أية سعادة
الديمقراطية والانقلاب انتهيا بالقمع والاضطهاد ولم يجلبا أية سعادة

الخبر: إن محاولة الانقلاب العسكري في 15- 16 تموز/يوليو 2016 التي تمت من قبل مجموعة من الجنود يطلقون على أنفسهم اسم "السلام في مجلس الأمة" قد تم قمعها من خلال عمليات القوات المسلحة التركية والشرطة، ولقد استسلم الجنود وتخلّوا عن أسلحتهم، ونتيجة للأحداث قتل 161 شخصاً وقتل 20 جندياً ممن يدعمون الانقلاب وأصيب 1440 شخصاً. (الأخبار).

0:00 0:00
Speed:
July 22, 2016

الديمقراطية والانقلاب انتهيا بالقمع والاضطهاد ولم يجلبا أية سعادة

الديمقراطية والانقلاب انتهيا بالقمع والاضطهاد ولم يجلبا أية سعادة

(مترجم)

الخبر:

إن محاولة الانقلاب العسكري في 15- 16 تموز/يوليو 2016 التي تمت من قبل مجموعة من الجنود يطلقون على أنفسهم اسم "السلام في مجلس الأمة" قد تم قمعها من خلال عمليات القوات المسلحة التركية والشرطة، ولقد استسلم الجنود وتخلّوا عن أسلحتهم، ونتيجة للأحداث قتل 161 شخصاً وقتل 20 جندياً ممن يدعمون الانقلاب وأصيب 1440 شخصاً. (الأخبار).

التعليق:

إن تاريخ الجمهورية التركية مليء بالانقلابات العسكرية، وقد وقعت الانقلابات العسكرية عدة مرات نتيجة الصراع الأمريكي البريطاني. وتم إعدام واعتقال العديدين. مع أن محاولة الانقلاب قد فشلت هذه المرّة، إلا أنها جلبت الدماء والدموع.

على الرغم من أن غولن قد رفض الانقلاب منذ البداية، فقد ذكر مسؤولون حكوميون أن غولن وأنصاره وراء هذا الانقلاب. وكما هي الحال مع العمليات ضد حزب العدالة والتنمية بين 17-25 كانون الأول/ديسمبر، فإن أهم سببين دفعا إلى حدوث هذا الانقلاب في هذا الوقت الباكر هما اجتماع المجلس العسكري الأعلى الذي سيعقد في غضون أسبوعين، والتغيير الإصلاحي في القانون القضائي الذي يتم التفاوض عليه في البرلمان هذه الأيام. إن الحشد الذي يتوقع تصفيته بعد اجتماع المجلس وبعد الإصلاح القضائي هو الذي قام بمحاولة الانقلاب. إن العناوين التي تقفز إلى الواجهة جراء هذا الانقلاب هي كالتالي:

1- إن حركة غولن ليست قوية وشجاعة بما فيه الكفاية لتقدم من تلقاء نفسها بمثل هذه المحاولة. كما هو واقع الأمر، فإن الجهات الفاعلة الحقيقية وراء الانقلابات في تركيا حتى اليوم هي دول الكفر مثل الولايات المتحدة الأمريكية وبريطانيا. إن وعود الدعم التي قدمتها هذه الدول لم يتم (ولا يمكن) الوفاء بها وبالتالي فشل الانقلاب.

2- على الرغم من وجود العديد من الانقلابات في تاريخ تركيا والقوات المسلحة التركية، كان هذا الانقلاب متسرعاً وبدون خبرة. وأهم مؤشر على هذا هو عدم قدرتهم على إسكات الرئيس، ورئيس الوزراء وقادة الأحزاب المعارضة والسياسيين وكذلك وسائل الإعلام باستثناء قناة (تي آر تي) التركية، على الرّغم من أخذ رئيس هيئة الموظفين وبعض القادة كرهائن.

3- لقد كانت أهم عقبة أمام الانقلاب هو الشعب الذي خرج إلى الساحات على حساب أرواحهم بعد دعوة الرئيس أردوغان لهم للخروج إلى الشوارع. فقد وقف الشعب ضد محاولة انقلاب القتلة أصحاب الأيدي الدموية، وأظهروا الحساسية اللازمة لذلك.

4- أولئك الذين يصفون وقوف الناس ضد الانقلاب بمصطلحات مثل "عيد الديمقراطية" و"حراس الديمقراطية" يسعون جاهدين لخلق تصور جديد. ولكن الحقيقة هي أن الشعب وضع فاصلاً على الظلم والاضطهاد وقام بذلك عن طريق الصدع بالتكبيرات.

5- لقد أثبتت مرةً أخرى محاولة الانقلاب هذه أن المسلمين في تركيا قادرون على الوقوف ضد أية قوة من خلال الرأي العام المشترك.

6- لقد استجاب الشعب المسلم في تركيا لأولئك الذين يحاولون مهاجمة قوة الإرادة والاختيار بالوقوف اللازم أمامهم. ولقد حان الآن دور الحكام، فقد حان الوقت للوقوف ضد دول الكفر وضد ضرب مطالب المسلمين وإرادتهم لسنوات وضد اتفاقاتها المفروضة.

7- بعد هذه المحاولة الانقلابية الدموية، فقد اقتيد إلى الحجز أكثر من 6000 مشتبه في خدمتهم، مثل الجنود والقضاة والمدّعين العامين وضباط الشرطة ورؤساء البلديات والمحافظين (2016/7/17). وقد تم بالفعل القبض على بعضهم، وهكذا استخدم حزب العدالة والتنمية هذا الانقلاب كفرصة لتغيير الكثير من المؤسسات، وسوف يستغله الحزب بشكل كبير.

8- بعد هذا الانقلاب ازداد الدعم الشعبي لقضايا حزب العدالة والتنمية مثل قضايا الرئاسة والدستور الجديد، ولم يبق أية عقبات خطيرة في طريقها.

9- إن محاولة الانقلاب هذه هي هدف كبير للجيش لخنق وإيقاف أولئك الذين سيطروا فقط على 3-5 طائرات و15-20 دبابة عن طريق استخدام الناس المدنيين، وهذه نقطة ضعف كبيرة أو استعراض للقوة من خلال وضع الناس في الطليعة.

10-       دعوات السياسيين للبقاء في الساحات والميادين، على الرّغم من أن خطر الانقلاب قد انتهى الآن، هو محاولة للاستفادة من هذا الجو، وكذلك محاولة لاستعراض دعم الشعب لهم.

11-       إن التكتيكات الثابتة للنظم القمعية هي تكتيكات تظهر الموت ورغبة الناس في قبول المرض. وعلى الرّغم من سعي النظام لجعل الديمقراطية جميلة ومحبوبة بإظهار الانقلاب، فإن الانقلاب وكذلك الديمقراطية قد انتهيا بالقمع والاضطهاد وليس بالسعادة، حيث لا يمكن التمتع بالسعادة إلا بتنفيذ أمر الله بإقامة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

موسى باي أوغلو

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı