الهيئات الدستورية بين ظلم السلطة وعجز القانون
الهيئات الدستورية بين ظلم السلطة وعجز القانون

الخبر: أعدت منظمة سوليدار ندوة حول "مشروع الهيئة الدستورية المستقلة للحوكمة الرشيدة ومكافحة الفساد: القانون الإطاري والخاص". وهذه الهيئة هي من ضمن خمس هيئات تقرر إحداثها إبان الثورة في المجلس التأسيسي. تركّزت المداخلات في الندوة حول الحوكمة الرشيدة ومكافحة الفساد. "مهدي بن غربيّة" وزير العلاقات مع الهيئات الدستوريّة والمجتمع المدني دافع عن الحكومة واستدلّ في كلمته على أنّ الحكومة تحارب الفساد بأنّ كثيرا من كبار الفاسدين يهددون حكومة الوحدة الوطنية. وكانت المداخلات في الندوة حول إحداث قانون خاص بكل هيئة على أن تخضع جميعها لقانون موحد، واختلف المحاضرون بين مؤيد ومخالف، كما أشار بعض المتدخّلين إلى خلل في الدستور الذي لم يوضح أو يحدد ما يجب أن تكون عليه هذه الهيئات. وأشار بعض المتدخلين من القضاة إلى وجود مشكل فعلي في القوانين مما جعل هذه الهيئات عاجزة على حل المشاكل المتعلقة بسبب الفراغ التشريعي. وأكّدت بعض المداخلات أنّ وضع القوانين خضع إلى مصالح حزبية آنية وتوافقات أملتها ظرفية سياسية خاصّة.

0:00 0:00
Speed:
May 23, 2017

الهيئات الدستورية بين ظلم السلطة وعجز القانون

الهيئات الدستورية بين ظلم السلطة وعجز القانون

الخبر:

أعدت منظمة سوليدار ندوة حول "مشروع الهيئة الدستورية المستقلة للحوكمة الرشيدة ومكافحة الفساد: القانون الإطاري والخاص". وهذه الهيئة هي من ضمن خمس هيئات تقرر إحداثها إبان الثورة في المجلس التأسيسي. تركّزت المداخلات في الندوة حول الحوكمة الرشيدة ومكافحة الفساد. "مهدي بن غربيّة" وزير العلاقات مع الهيئات الدستوريّة والمجتمع المدني دافع عن الحكومة واستدلّ في كلمته على أنّ الحكومة تحارب الفساد بأنّ كثيرا من كبار الفاسدين يهددون حكومة الوحدة الوطنية. وكانت المداخلات في الندوة حول إحداث قانون خاص بكل هيئة على أن تخضع جميعها لقانون موحد، واختلف المحاضرون بين مؤيد ومخالف، كما أشار بعض المتدخّلين إلى خلل في الدستور الذي لم يوضح أو يحدد ما يجب أن تكون عليه هذه الهيئات. وأشار بعض المتدخلين من القضاة إلى وجود مشكل فعلي في القوانين مما جعل هذه الهيئات عاجزة على حل المشاكل المتعلقة بسبب الفراغ التشريعي. وأكّدت بعض المداخلات أنّ وضع القوانين خضع إلى مصالح حزبية آنية وتوافقات أملتها ظرفية سياسية خاصّة.       

التعليق:

إنّه ليُدمي القلب أن نرى ونسمع مسلمين في بلد الإسلام يبحثون عن حلّ لمشاكلهم، وأين يبحثون عنه؟ يبحثون عنه عند الكافر المستعمر، يبحثون عنه في قوانين وضعيّة وضعها الكافر وزعم أنّها معايير دوليّة لكلّ الشعوب والأوقات.

- رغم كل الأوضاع التي مرت بها الأمة الإسلامية ازدهارا وتدهورا لم تعان يوما من مشكل قانونيّ أو فراغ تشريعي، ولم يخطر ببال أي فرد منها أن يستقي من غير المنظومة الإسلامية تشريعا، وذلك لأمرين:

-      للنهي الجازم عن الاحتكام لغير الإسلام، فالله سبحانه وتعالى يقول في كتابه العزيز: ﴿فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا﴾ ويقول الرسول r: «ومن أحدث في أمرنا هذا ما ليس منه فهو رد».

-      وللكفاية التشريعية، فلم تكن نازلة تحلّ بالمسلمين إلا تصدّى لها المجتهدون واستنبطوا لها الحلول من كتاب الله تعالى الذي حوى كلّ حلّ لكلّ مشكلة من مشاكل الناس إلى يوم القيامة، ذلك أنّ الإسلام دين كامل لا يحتاج إلى غيره، يقول الله تعالى: ﴿الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِن دِينِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا﴾.

-      إن هذه الهيئات وإنشاءها كان دليلا على عجز هذه المنظومة التي نعيش تحت وطأتها، بل إنّ عجز المنظومة عن معالجة المشاكل كان سببا لصنع هاته الهيئات، وهي عوض أن تحل المشاكل أصبحت هي نفسها مشكلة تحتاج إلى حل. فالقضاء بمختلف درجاته يعاني الأزمات والتوتّرات ثمّ يطلب منه أن يفض مشاكل الناس بالعدل! أنّى له ذلك؟ ونحن نعلم أنه «لا يقضين حكم بين اثنين وهو غضبان».

-      هذه الهيئات أخذت الصبغة القضائية من تحقيق، وصلاحيّة الإيقاف بتمكينها من الضابطة العدلية، ولها أن تُحيل الملفّ إلى القضاء أو أن تحفظه دون الرّجوع إلى القضاء.

-      كيفية الترشح للهيئات الدستورية أثار حفيظة الكثيرين لأنّها طريقة تجعل تركيبة الهيئة خاضعة لجهات نافذة حزبية أو سياسية. فرئاسة إحدى هذه الهيئات أو العضويّة فيها يتم عبر الترشيح من مجلس النواب، ومجلس النّوّاب يخضع للمحاصصات والتوافقات التي يفرضها المستعمر الذي هيمن على الوسط السياسيّ برمّته وهو من وراء إحداث هذه الهيئات الدستورية ليسخّرها من أجل ضمان مصالحه، كما فعل في مصر عند الانتخابات وليبيا والأردن وغيرها لقلب الموازين وجعلها في صفّه.

-      أما مسألة المعايير الدولية للقوانين، فخير ردّ عليها هو ما قاله المتدخلون أنفسهم بأن قوانينهم لا تساعد على مواكبة مشاكل الناس وظهر فيها ما ظهر من عجز ومحدودية بل إنّها أحدثت مشاكل جديدة. ثمّ إنّنا نرى ونسمع من المدافعين عن القوانين الوضعيّة يقولون إنّ لكلّ وضعيّة ولكل موقع خصوصياته، غير أنّهم يريدون إخضاعنا إلى ما يُسمونه زيفا معايير دوليّة وهي في الحقيقة قوانين وضعيّة غربيّة وضعها الغرب الرأسمالي ليضمن مصالح كبار الرّأسماليين لا في بلدانهم فحسب بل في كامل العالم، ثمّ يريدون تعميمها على العالم لتكون بلدان العالم كلّها في متناول أيديهم وتكون الشعوب تحت هيمنتهم. ثمّ إنّ الحديث عن معايير دوليّة في بلادنا الإسلاميّة ومنها تونس يؤول إلى طمس قواعد الأمة التشريعية وإهدار ثروتها التشريعيّة المأخوذة من وحي ربّ العالمين، ومن ثمّ الحيلولة دون الرجوع إلى منهج الإسلام العظيم.

إنّ مصيبتنا تكمن في الحداثة والعلمانية وما شاكل ذلك من مفاهيم عانت منها الأمة ولا تزال تعاني، ولن نتخلّص من ضنك العلمانيّة والرّأسماليّة حتّى نقيم دولتنا على أساس العقيدة الإسلامية.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

سليم صميدة

عضو لجنة الاتصالات لحزب التحرير في ولاية تونس

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı