الجمعيات الخيرية في بريطانيا تكافح لتغطية إخفاقات الدولة
الجمعيات الخيرية في بريطانيا تكافح لتغطية إخفاقات الدولة

الخبر:   يقدّم ما يقرب من نصف المؤسّسات الخيرية المسجلة البالغ عددها 170000 في إنجلترا وويلز شكلاً من أشكال الدعم المباشر للأشخاص (النصف الآخر إما يعمل في الخارج أو في البحث أو تقديم المنح أو في مجالات أخرى). بينهم حوالي مليون موظف، وفي 2019-2020 كان لديهم دخل إجمالي قدره 58.7 مليار جنيه إسترليني، 30 مليار جنيه إسترليني منها أتت من التبرعات. ...

0:00 0:00
Speed:
December 31, 2022

الجمعيات الخيرية في بريطانيا تكافح لتغطية إخفاقات الدولة

الجمعيات الخيرية في بريطانيا تكافح لتغطية إخفاقات الدولة

(مترجم)

الخبر:

يقدّم ما يقرب من نصف المؤسّسات الخيرية المسجلة البالغ عددها 170000 في إنجلترا وويلز شكلاً من أشكال الدعم المباشر للأشخاص (النصف الآخر إما يعمل في الخارج أو في البحث أو تقديم المنح أو في مجالات أخرى). بينهم حوالي مليون موظف، وفي 2019-2020 كان لديهم دخل إجمالي قدره 58.7 مليار جنيه إسترليني، 30 مليار جنيه إسترليني منها أتت من التبرعات.

كل يوم، يواجه اختصاصيو الحالات أشخاصاً يكافحون من أجل تلبية الاحتياجات الأساسية، بما في ذلك الآباء الذين يعيدون تسخين الحليب الاصطناعي بدلاً من سكبه بعيداً. هذا هو خط المواجهة المؤلم لأزمة تكلفة المعيشة التي تهدّد الآن الجمعيات الخيرية وكذلك المجتمعات التي تخدمها.

الاحتياجات المتزايدة إلى جانب ارتفاع التكاليف تعني أن بعض المؤسسات الخيرية لم تتعرض لضغوط شديدة من قبل. مع نقص الأموال في المجالس المحلية، لا توجد فرصة لرفع عقود القطاع العام بما يتماشى مع التضخّم. ولن يتم تعويض النقص عن طريق جمع التبرعات. وجدت دراسة استقصائية أجرتها مؤسسة Charities Aid Foundation أن عدد المتبرعين انخفض بمقدار 4.9 مليون في عام 2021 مقارنةً بعامين سابقين.

كما هو الحال في الوباء، تتمثل إحدى النتائج في إعادة توجيه المزيد من الموارد نحو دعم الطوارئ والابتعاد عن العمل الوقائي طويل الأجل. لكن السبب في خطورة الوضع الحالي هو أن الجمعيات الخيرية وموظفيها كانوا بالفعل تحت ضغط شديد بسبب كوفيد وسنوات من التقشف قبل ذلك. بالفعل، تحفر بعض المؤسسات الخيرية في الاحتياطيات لتمويل تكاليف التشغيل.

في توفير الحاجات مثل الطعام، كما يفعل عدد متزايد الآن، تتدخل الجمعيات الخيرية وتقوم بالأعمال التي كان يُفهم ذات يوم أنها من مسؤوليات الدولة. يُدفع النشاط الخيري بعيداً عن الحكومة ويعود إلى جذوره في العمل التطوعي المحلي، مثلما تصوره ديفيد كاميرون عندما دعا إلى "مجتمع كبير" لملء الفراغات التي خلقتها التخفيضات في القطاع العام. السؤال هو ماذا يحدث إذاً ولماذا لم تعد المنظمات التي تساعد الناس على البقاء على قيد الحياة يوماً بعد يوم غير قادرة على دفع فواتيرها؟ في الأسبوع الماضي، أجّلت الحكومة إعلاناً عن حزمة جديدة لدعم الطاقة للجمعيات الخيرية والشركات، لتحلّ محلّ الحزمة التي تنتهي في آذار/مارس. حتى دور العجزة تحذّر من أن تكاليف الطاقة تعني أنها قد تضّطر إلى إغلاق الأسرّة.

ليس للجمعيات الخيرية ما يعادل اتحاد الصناعة البريطانية (CBI) من حيث الضغط والتأثير. في الوقت الحالي، يبدو أن بعض النواب المحافظين يميلون إلى الهجوم أكثر من دعمهم. في وقت سابق من هذا الشهر، كتبت مجموعة من 40 من رؤساء البنوك إلى المستشار، جيريمي هانت، مطالبين بإنهاء التمويل العام للمنظمات التي تقوم بحملات ضد سياسة الحكومة. (الجارديان)

التعليق:

أعطى الإسلام الأولوية للحقّ الأساسي لكل فرد في المسكن والملبس والمأكل، كما قال الرسول ﷺ: «لَيْسَ لابْنِ آدَمَ حَقٌّ فِيمَا سِوَى هَذِهِ الْخِصَالِ: بَيْتٌ يَسْتُرُهُ، وَثَوْبٌ يُوَارِي عَوْرَتَهُ، وَجِلْفُ الْخُبْزِ، وَالْمَاءِ» رواه الترمذي

موقف الإسلام من الفقر هو أنه لا يجب أن يكون موجوداً بقدر ما يعرف بعدم قدرة الإنسان على إشباع هذه الحاجات الأساسية. لا يعطي النموذج الاقتصادي الرأسمالي الأولوية للقضاء على الفقر، حيث إن الفقر مسألة نسبية وليست مطلقة. إن النظريات المتسلسلة التي تستخدمها الحكومات لإعفاء نفسها من المسؤولية الحقيقية والمساءلة تخيّب بشكل واضح ملايين الناس كل يوم.

يحدد كتاب النظام الاقتصادي في الإسلام الذي أصدره وتبناه حزب التحرير كعب أخيل للرأسماليين، بأنهم "يركزون على إنتاج الثروة أكثر من تركيزهم على توزيعها". الاقتصاد الرأسمالي "له هدف واحد، وهو زيادة ثروة البلاد ككل". ومع ذلك، فإن المشكلة الاقتصادية الحقيقية هي "فقر الأفراد في المجتمع"، وهي مشكلة "لا يتم معالجتها من خلال زيادة الإنتاج القومي ولكن بالأحرى بطريقة توزيع الثروة". على الرغم من أرقام النمو التي يهتم بها الرأسماليون بشدة، إلا أنها "لا تؤدي إلى تحسين رفاهية جميع الأفراد ولا تضمن الرفاهية الأساسية لكل فرد"، لأن "التوزيع السيئ للسلع والخدمات سيهيمن على كل مجتمع يطبق الرأسمالية".

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

يحيى نسبت

الممثل الإعلامي لحزب التحرير في بريطانيا

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı