النظام القضائي في باكستان يظهر مرةً أخرى لماذا الخلافة هي حاجة العصور
النظام القضائي في باكستان يظهر مرةً أخرى لماذا الخلافة هي حاجة العصور

إسلام أباد: وجدت المحكمة العليا يوم الأربعاء الشذوذ في الطريقة التي تعاملت بها جلسات المحاكم مع قضية الخادمة البالغة من العمر 10 سنوات التي تعرضت للتعذيب من قبل عائلة قاضٍ يخدم منطقة ودورات إضافية (ADSJ).

0:00 0:00
Speed:
January 20, 2017

النظام القضائي في باكستان يظهر مرةً أخرى لماذا الخلافة هي حاجة العصور

النظام القضائي في باكستان يظهر مرةً أخرى لماذا الخلافة هي حاجة العصور

(مترجم)

الخبر:

إسلام أباد: وجدت المحكمة العليا يوم الأربعاء الشذوذ في الطريقة التي تعاملت بها جلسات المحاكم مع قضية الخادمة البالغة من العمر 10 سنوات التي تعرضت للتعذيب من قبل عائلة قاضٍ يخدم منطقة ودورات إضافية (ADSJ). لم تكن واقعة التعذيب الوحشي للطفلة (طيبة) التي تبلغ من العمر 10 سنوات من قبل زوجة قاض هي التي غطت عناوين الصحف في الآونة الأخيرة، بل أيضاً كيف تم التعامل مع القضية من قبل الأغنياء وأصحاب النفوذ في باكستان.

التعليق:

إن قصة (طيبة) ليست مجرد سوء استخدام امرأة مجنونة لسلطتها، ومعاناة طفلة بريئة جسدياً وعقلياً. وإنما تعرض الواجهة القبيحة لتعدد الطبقات في هذا المجتمع، الذي لا يسمح فقط لحدوث مثل هذه الأعمال الوحشية، ولكنه أيضًا لا يطبق أي أحكام للعدالة لإسدائها إلى المظلوم. إن معاناة (طيبة) هي بسبب الإهمال التام من المجتمع والحكومة والقضاء، وما يجب أن يكون محط اهتمامنا هو ما جعل هذه المرأة تعتقد أنه يمكنها أن تفلت من العقاب على تصرفاتها المروعة. لأن المشكلة ليست هي فقط في الاعتداء على الأطفال وعمالة الأطفال، بل هي في الاتجاه العام لإساءة استخدام السلطة بطرق مادية على نحو متزايد.

المشكلة هنا هي أن قصصاً كقصة (طيبة) أصبحت شيئا عاديا! وقد حصلت حوادث لا تعد ولا تحصى حيث فقد الناس حياتهم بسبب الجرائم المرتكبة والجريئة من قبل أزواج أو أبناء أو أصدقاء السياسيين. أصبح الأغنياء وأصحاب النفوذ غير مبالين حتى في إخفاء أفعالهم لأنهم يعلمون أنهم بعيدون عن متناول قانون البلاد. وقد طمأنت عدم الكفاءة والفساد في الأنظمة الجزائية والإدارية هؤلاء الناس على سلامتهم. ونحن نرى دائما كيف يعمل جهاز الدولة لإنقاذ هؤلاء المسؤولين المذنبين. وإن ذكريات قتل شاهزاب خان من قبل نجل سياسي لا تزال ماثلة في أذهان الناس.

إن الحوادث كالتي جرت مع (طيبة) تصبح معروفة بسبب طبيعتها الحساسة، وحقيقة أنها نقاط بيع صلبة لوسائل الإعلام. قصة فتاة صغيرة تتعرض لسوء المعاملة والتعذيب، أو شاب مثل شاهزاب خان الذي قتل في عشية حفل زفاف شقيقته، هي قصص مثيرة، لذا فهي تلفت أنظار العامة عند نشرها في وسائل الإعلام. ولكن استمرار الاهتمام بقصة (طيبة) سيبقى مربوطاً فقط بعدد ما تنشره وسائل الإعلام عنها وعدد ما تحصله من تصنيف.

وهذه القصة كالكثير غيرها سوف تفقد قوة تأثيرها بمجرد انحسار اهتمام العامة، ومدى تركيز العامة في كثير من الأحيان قصير جدا. لذلك فإن العديد من مثل هذه الأعمال تذهب دون أن يلاحظها أحد إذا لم تتحدث عنها وسائل الإعلام. والأهم من ذلك، حتى الحالات التي تشتهر تصل إلى نفس النتيجة، وهي عدم القيام بأي شيء تجاهها. فيضخ هذا التقاعس المزيد من الثقة في هؤلاء الناس لفعل ما يحلو لهم، وسوف ينتج عن ذلك عدد لا يحصى من الناس يعانون مصير (طيبة) ذاته.

حتى إذا أوت (طيبة) إلى مكان آمن وتم تأمين مستقبلها من خلال جهود نشطاء المجتمع المدني، فليس هناك ما يضمن أن مثل هذا الحادث لن يتكرر مرةً أخرى. يحتاج المجتمع كله إلى إصلاح. إصلاح حيث لن يضطر الأب لبيع طفل واحد لإطعام الآخر، حيث مستوى الاحترام والكرامة لا يقاس بالمال أو الوظيفة ولكن بتقوى الفرد لله. كان العلماء في الماضي يرفضون العمل كقضاة، لعلمهم بحجم هذه المسؤولية، وهذا النظام الفاسد يولد قضاة ومحامين يتغذّون على ضعف الشعوب. لقد حان الوقت للوقوف ليس فقط لهذه الفتاة الصغيرة، ولكن لإنقاذ كل أبناء هذه الأمة. إن النظام العادل على منهاج النبوة هو وحده القادر على حماية جميع الرعايا وتوفير المساواة التي منحها الله سبحانه وتعالى لهم.

ونذكر أنظمة اليوم بحادثة أَنَّ قُرَيْشًا أَهَمَّهُمْ شَأْنُ الْمَرْأَةِ الْمَخْزُومِيَّةِ الَّتِي سَرَقَتْ، فَقَالُوا: مَنْ يُكَلِّمُ فِيهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم؟، فَقَالُوا: وَمَنْ يَجْتَرِئُ عَلَيْهِ إِلَّا أُسَامَةُ حِبُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَكَلَّمَهُ أُسَامَةُ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم: «أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ؟، ثُمَّ قَامَ، فَاخْتَطَبَ فَقَالَ: أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا أَهْلَكَ الَّذِينَ قَبْلَكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ، تَرَكُوهُ، وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الضَّعِيفُ، أَقَامُوا عَلَيْهِ الْحَدَّ، وَايْمُ اللَّهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ، لَقَطَعْتُ يَدَهَا».

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

إخلاق جيهان

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı