الرقص على جراح الناس دليل على فقد أدنى درجات الإحساس  ممن يدعون الحس الفني المرهف
الرقص على جراح الناس دليل على فقد أدنى درجات الإحساس  ممن يدعون الحس الفني المرهف

احتضنت مدينة مراكش من فاتح إلى تاسع آذار/مارس الدورة الـ17 للمهرجان الدولي للرقص المعاصر "On Marche"، تحت شعار "الروحانيات في الرقص المعاصر". وكان موقع Kech24.com قد نقل في 2024/01/21 عن بلاغ للجهة المنظمة، أن هذه التظاهرة المنظمة من قبل الكوريغرافي توفيق إزديو، مؤسس ومدير المهرجان، بدعم من وزارة الشباب والثقافة والتواصل، وبتعاون مع المعهد الفرنسي ومجلس جهة مراكش-آسفي والمجلس الجماعي لمراكش، ووكالة والونيا-بروكسيل الدولية، ومعهد غوته، تروم النهوض بالحياة الثقافية والفنية في المغرب، وتعزيز التبادل والإبداع في فن الرقص المعاصر.

0:00 0:00
Speed:
March 14, 2024

الرقص على جراح الناس دليل على فقد أدنى درجات الإحساس ممن يدعون الحس الفني المرهف

الرقص على جراح الناس دليل على فقد أدنى درجات الإحساس

ممن يدعون الحس الفني المرهف

الخبر:

احتضنت مدينة مراكش من فاتح إلى تاسع آذار/مارس الدورة الـ17 للمهرجان الدولي للرقص المعاصر "On Marche"، تحت شعار "الروحانيات في الرقص المعاصر". وكان موقع Kech24.com قد نقل في 21/01/2024 عن بلاغ للجهة المنظمة، أن هذه التظاهرة المنظمة من قبل الكوريغرافي توفيق إزديو، مؤسس ومدير المهرجان، بدعم من وزارة الشباب والثقافة والتواصل، وبتعاون مع المعهد الفرنسي ومجلس جهة مراكش-آسفي والمجلس الجماعي لمراكش، ووكالة والونيا-بروكسيل الدولية، ومعهد غوته، تروم النهوض بالحياة الثقافية والفنية في المغرب، وتعزيز التبادل والإبداع في فن الرقص المعاصر.

وأشار إلى أن النسخة الـ17 من المهرجان تدعو إلى التفكير في موضوع الروحانيات في الرقص بمعناها الواسع، لافتاً إلى أن الرقص عندما يكون مشبعاً بالجانب الروحي يصبح بمثابة غوصٍ صوفي فردي أكثر مما هو تعبيرٌ جماعي. وأشار إلى أن المهرجان، سيواصل تأملاته حول مكانة الرقص في المجال الفكري المغربي. ومن المنتظر أن تشكل هذه التظاهرة، بحسب المصدر ذاته، لحظةً أخرى مهمةً للرقص المعاصر، يجتمع فيها عشاق الرقص والمحترفون والجمهور العريض في جوٍّ من التبادل والتقاسم والانفتاح على هذا الفن.

ونشر موقع Visitmarrakech.com أن تصميم المهرجان في البداية من قبل مؤسسه، يهدف إلى تسليط الضوء على الرقص، وجعله في متناول أكبر عددٍ ممكن من الناس، وإثارة اهتمام المجتمع بأكمله باللغة التي يتم الرقص بها جسدياً. ويحتل هذا المهرجان الأماكن الثقافية لمراكش وكذلك ساحاتها العامة، مما يخلق منصةً للقاءات تهدف إلى تقديم تنوع الإبداع الكوريغرافي المعاصر القادم من مختلف الآفاق. الهدف الرئيسي هو إضفاء الحيوية على الشوارع والوصول إلى جمهورٍ أوسع وتسليط الضوء على الفنانين الشباب الواعدين.

التعليق:

هكذا بدون حياءٍ ولا خجلٍ، مهرجان للرقص قبل يومين من بدء الشهر الفضيل، وفي عز الحرب على أهلنا في القطاع، وفي ظل استمرار معاناة المتضررين من زلزال الحوز!! من أي طينةٍ أنتم؟! أيُّ قلوبٍ تحملون في صدوركم؟! كيف يطيب لكم الرقص وأشلاء إخوانكم تتناثر، ومن أخطأته القذائف هلك جوعاً ومرضاً؟! تبّاً وسحقاً لكم!!

الخبر يحمل مجموعة من الأمور المثيرة للاشمئزاز، منها:

  • أن الحديث عن النسخة 17، أي أنه نظم لـ17 سنة متوالية، دون ملل ولا كلل، 17 سنة من محاولات الإفساد والتمييع والتتفيه المتواصل، جهودٌ مضيَّعةٌ وأموالٌ مهدورةٌ في الرقص، وبطون المسلمين جوعى لا تجد لقمة تطفئ بها سغبها!
  • ما علاقة الرقص بالروحانيات؟! الروحانيات في أذهان الناس مرتبطة عموماً بالتدين، فما علاقة الرقص المختلط بين الرجال والنساء بالتدين والروحانيات؟ أم أنه الجهد المتواصل لتمييع كل شيء؟
  • "المهرجان سيواصل تأملاته حول مكانة الرقص في المجال الفكري المغربي..."، منذ متى كان للرقص مكانٌ في الفكر، ما لكم كيف تحكمون؟!
  • التركيز الكبير على جعل الرقص في "متناول أكبر عدد ممكن من الناس، وإثارة اهتمام المجتمع بأكمله باللغة التي يتم الرقص بها جسدياً" و"الوصول إلى جمهور أوسع"، دليلٌ على مدى رفض الناس لهذه التفاهات وإعراضهم عنها وعلى مدى إصرار المنظمين وحرصهم على نشر الفساد والإفساد.

نذكر القائمين على هذا المهرجان ومنظميه والمشاركين فيه بقول الله تعالى: ﴿إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَاللهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ﴾ [النور 19]، فإنما هي صحائفكم، وجوارحكم أقلام، فاكتبوا في صحائفكم ما تشاؤون، والموعد يوم العرض على الله.

لقد كان المفروض أن تكون جهود كل الناس موجهة في اتجاه واحد هو رفع المعاناة عن إخواننا في فلسطين، وكان المفروض أن يخجل دعاة الفساد والميوعة من مثل هذه الأعمال المشينة في هذه الأوقات العصيبة، وكان المفروض أن ينفض الناس عن المنظمات التابعة للغرب المتواطئ مع الاحتلال في جرائمه البشعة، لكن الأفاعي تأبى إلا أن تطل برؤوسها لتنفث سُمَّها كلما وجدت، أو ظنت أنها وجدت غفلةً من المسلمين، فمن أَلِفَ المجون لا يستطيع أن يعيش إلا محاطاً به. فبئس ما تشغلون به أنفسكم وبئس ما تدعون الناس إليه.

فتوبوا إلى الله قبل أن يأتي يوم لا تنفع فيه شفاعة، ولا يُغني عنكم فيه منظمات لا غربية ولا شرقية، وأشغلوا أنفسكم بما رغّبكم الله بالانشغال به من العمل الصالح ونصرة دين الله وإغاثة إخوانكم، واطرحوا عنكم هذه التفاهات التي لا خير فيها لا في الدنيا ولا في الآخرة، فما لهذا خُلقتم، قال ﷺ: «إنَّ اللهَ يحبُّ معاليَ الأمورِ ويَكرَهُ سَفسافَها»، وجاء في الأثر عن عمرَ رضيَ اللهُ عنهُ أنه قال: "إنِّي لأكرَهُ أنْ أرى أحدَكم فارغاً سبَهلَلاً، لا في عملِ دُنيا ولا في عملِ آخرةٍ".

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

محمد عبد الله

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı