الوجود الأمريكي هو سبب عدم الاستقرار في باكستان والمنطقة
الوجود الأمريكي هو سبب عدم الاستقرار في باكستان والمنطقة

الخبر: أجرى رئيس أركان الجيش الباكستاني (الجنرال قمر جاويد باجوا) يوم الجمعة 17 شباط/فبراير 2017م محادثةً هاتفية مع الجنرال الأمريكي جون نيكلسون (قائد بعثة الدعم العسكري في أفغانستان (RSM))، نقل فيها قلقه من استمرار أعمال "الإرهاب" في باكستان التي تنطلق من أفغانستان، وقال: "إن مثل هذه الأنشطة الإرهابية والتقاعس عن مكافحتها يختبر سياستنا الحالية من ضبط النفس عبر الحدود". وقال مسئول العلاقات العامة العسكرية الباكستانية (ISPR) في بيان له: "معظم الأعمال التفجيرية التي تحصل في باكستان تنفذ من قبل المنظمات الإرهابية التي تختبئ قيادتها في أفغانستان".

0:00 0:00
Speed:
February 20, 2017

الوجود الأمريكي هو سبب عدم الاستقرار في باكستان والمنطقة

الوجود الأمريكي هو سبب عدم الاستقرار في باكستان والمنطقة

الخبر:

أجرى رئيس أركان الجيش الباكستاني (الجنرال قمر جاويد باجوا) يوم الجمعة 17 شباط/فبراير 2017م محادثةً هاتفية مع الجنرال الأمريكي جون نيكلسون (قائد بعثة الدعم العسكري في أفغانستان (RSM))، نقل فيها قلقه من استمرار أعمال "الإرهاب" في باكستان التي تنطلق من أفغانستان، وقال: "إن مثل هذه الأنشطة الإرهابية والتقاعس عن مكافحتها يختبر سياستنا الحالية من ضبط النفس عبر الحدود". وقال مسئول العلاقات العامة العسكرية الباكستانية (ISPR) في بيان له: "معظم الأعمال التفجيرية التي تحصل في باكستان تنفذ من قبل المنظمات الإرهابية التي تختبئ قيادتها في أفغانستان".

التعليق:

شهدت باكستان ثماني هجمات في جميع أنحاء البلاد خلال خمسة أيام فقط، راح ضحيتها أكثر من 100 قتيل ومئات المصابين، والتصعيد المفاجئ للهجمات هذه أخذ الناس على حين غرة، على الرغم من أن القيادة السياسية والعسكرية تتبنى "خطة العمل الوطنية"، فبعد الهجوم الوحشي على المدرسة التي تضم أبناء العسكريين في بيشاور في 16 من كانون الأول/ديسمبر 2014م، تم توظيف العمليات العسكرية في المناطق القبلية، وقامت القيادة السياسية والعسكرية بعمليات تمشيط في المناطق الحضرية والريفية، واعتقلت المئات من الناس، وكانت تدّعي أنها كسرت ظهر الجماعات "الإرهابية" وأنهم في حالة فرار، مع ذلك فإن القيام بثماني هجمات ضد المدنيين وقوات الأمن خلال خمسة أيام، من كراتشي إلى لاهور ومن كويتا إلى بيشاور، أثار علامة استفهام كبيرة حول ادّعائها، لذلك ولإبعاد أصابع الاتهام عنهم، شنّت غارات بعد الهجوم الانتحاري على المسجد في (سهوان) في السند الذي قُتل فيه 88 شخصاً، وزعم الحكام بأنهم قتلوا 100 من "الإرهابيين" ينتمون إلى مختلف الحركات المتشددة المحظورة والجماعات الطائفية.

أثار بعض الناس في وسائل الإعلام أسئلة: كيف يمكن للنظام معرفة الكثير من "الإرهابيين" في يوم واحد فقط وبعد هجوم سهوان مباشرة؟! إذا كان الحكام يعرفون من هم قبل الحادثة، فلماذا انتظروا لما بعد المأساة الوحشية ولم يتم تحييدهم من قبل؟!

أيضاً اتهم النظام علناً ​​وبشكل صارخ الحكومة الأفغانية لعدم اتخاذها إجراءات ضد الجماعات التي تستخدم الأراضي الأفغانية وتشنّ هجمات داخل باكستان، لذلك أغلق نقطة الحدود (تورخام) بين باكستان وأفغانستان، من بين نقاط العبور الأخرى، وقد تم استدعاء المسئولين في السفارة الأفغانية إلى مقر القيادة العامة للجيش الباكستاني في (روالبندي)، حيث تم تسليمهم لائحة من 76 اسماً لـ"إرهابيين" مسئولين عن تدبير أنشطة "إرهابية" في باكستان من الأراضي الأفغانية، وبعد ساعات من هذا، قصفت قوات الأمن الباكستانية معسكرات تابعة للجماعات "الإرهابية" المزعومة عبر الحدود في أفغانستان في ليلة الـ17 من شباط/فبراير.

 ليس من المستغرب أن يتم استغلال هذه الهجمات من قبل النظام لإعادة العمل بالمحاكم العسكرية، فبعد هذه الهجمات اكتسبت أصوات العمل بالمحاكم العسكرية زخماً أكبر. أيضاً في هذا الجو من الخوف والهستيريا، لا أحد يجرؤ على مساءلة النظام فيما إذا كان هؤلاء الذين يقتلهم النظام هم "إرهابيين" حقاً أم لا، حيث يبدو الأمر وكأن النظام قد منح نفسه رخصة للقتل مع الإفلات الكامل من العقاب.

لقد عشنا هذه الأجواء من قبل بعد مجزرة بيشاور، حين وعد النظام بالقضاء على "الإرهاب" و"التطرف" ولكن بدلاً من ذلك رأينا قتله المجاهدين المخلصين الذين يقاتلون القوات الأمريكية في أفغانستان والقوات الهندية في كشمير المحتلة، فضلاً عن اعتقال السياسيين والنشطاء السياسيين الذين يطالبون بتطبيق الإسلام وإقامة دولة الخلافة على منهاج النبوة، وقد تم اختطاف شباب حزب التحرير في باكستان، وسجن المعتقلين وتعذيبهم بشدة على مدار العامين الماضيين اللذين تم العمل فيهما بـ"خطة العمل الوطنية" على قدم وساق. لذلك سيتم استخدام الأجواء الحالية من الترهيب للعمل بالمحاكم العسكرية، وجعل القوانين أكثر شدة ضد الإسلام، لا لشيء إلا لقمع أصوات الإسلام في باكستان، وهو مطلب الولايات المتحدة من أجل تعزيز وجودها في المنطقة، فالحكام ينفذون إملاءات واشنطن من دون تردد، بدلاً من معالجة السبب الحقيقي لعدم الاستقرار في باكستان، وهو وجود الولايات المتحدة في المنطقة.

ما دام المسلمون في باكستان متمسكين بالإسلام ورافضين للهيمنة الأمريكية، فإن الهجمات ضدهم سوف تستمر، والتي يتم التخطيط لها من قبل وكالات الولايات المتحدة وشبكة (ريموند ديفيس) حتى يتمكن الحكام من استخدامها ذريعة لقمع الدعوة إلى الإسلام في باكستان. إن الحل الوحيد هو القضاء على الوجود الأمريكي، وهو الحل الذي لا يجرؤ الحكام العملاء أبداً على تنفيذه، بينما ستتخذ هذه التدابير الجريئة الخلافة على منهاج النبوة القائمة قريباً بإذن الله.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

شاهزاد شيخ

نائب الناطق الرسمي لحزب التحرير في ولاية باكستان

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı