عمل شابات حزب التحرير شرف عظيم لا ينبغي لحكومة بنغلاديش الخادمة للغرب أن تقوم به
September 17, 2015

عمل شابات حزب التحرير شرف عظيم لا ينبغي لحكومة بنغلاديش الخادمة للغرب أن تقوم به

عمل شابات حزب التحرير شرف عظيم
لا ينبغي لحكومة بنغلاديش الخادمة للغرب أن تقوم به
(ضمن حملة المعتقلات في بنغلاديش)

إن الصراع بين الحق والباطل صراع أبدي منذ أن خلق الله الأرض إلى أن يرثها ودائما الحق ينتصر ويزهق الباطل إن الباطل كان زهوقا. وفي ظل العمل الدؤوب لحزب التحرير لتبصير الأمة بقضيتها المصيرية (إقامة دولة الإسلام الخلافة الراشدة على منهاج النبوة) دعا حزب التحرير بنغلاديش لمؤتمر عبر الإنترنت وقام شبابه، مجاهدو كلمة الحق التي تقض مضاجع الباطل دائما، بتوزيع منشورات للدعوة للمؤتمر، وهم يقومون بذلك تم اعتقال فتاتين من شابات حزب التحرير في بنغلاديش، يوم الأحد 30 آب/أغسطس الماضي، من قبل حكومة حسينة وبلطجيتها. والتهمة هي الدعوة‏ لإقامة دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة، وتوزيع منشورات، هذا الشرف العظيم الذي لا ينبغي لحكومة حسينة الخادمة للغرب وبرامجه أن تقوم به، وهذه الحكومة التي تدعي أنها تقوم بمجهودات جبارة لما يسمى بتمكين المرأة وإعطائها كافة حقوقها السياسية والاقتصادية وغيرها، حسب ما يمليه عليها المجتمع الدولي عبر برامج لا تتوقف، مع العلم أن معظم السكان مسلمون يعتنقون عقيدة، لها أفكار ومفاهيم ومقاييس عن الحياة.


ولكن حكومة حسينة تصر على أن تكون خادمة مطيعة للغرب وثقافته السطحية المادية، وتقف حجر عثرة في وجه كل من يدعو للخلافة، وها هي تتجرأ باعتقال أختينا عضوتي حزب التحرير رغم أنهما ما فعلتا إلا ممارسة حقهما السياسي بالدعوة بالفكر الرصين؛ فكر الإسلام العظيم لحل معضلة المرأة وكل المسلمين بتشريع من خالق البشر بأساليب ووسائل سلمية مشروعة (توزيع منشور)، ولكن فرعونة بنغلاديش قالت ﴿ما أُرِيكُمْ إِلا مَا أَرَى وَمَا أَهْدِيكُمْ إِلا سَبِيلَ الرشاد﴾.


إن بنغلاديش تفتح الأبواب للمنظمات الدولية الخاصة بحقوق المرأة والتي تصدر دوريا تقارير مطولة عما أسموه ضحايا العنف والعنف المنزلي وانتهاك لحقوق المرأة، وتجرى البحوث التي تتحدث في خصوصيات الأسر والعائلات، وتسهب في ذلك بأيدي المنظمات النسوية التي تبث سمومها الفكرية فتجعل من المرأة عدوا للرجل، لا هم لها إلا فتح البلاغات ضده وتقديمه للمحاكمات بوصفه هاضما لحقوقها التي لم تدرك حقيقة من أضاعها، بل عمي عليها حتى تناست أنها ستر للرجل والرجل ستر لها، كما حض دين الإسلام الحنيف الذي تعتنقه، مما يدل على أثر ما تفرضه الدولة من قوانين وثقافة غربية ضحلة فاسدة أفسدت على الناس حياتهم وزادت من نسب الطلاق والخلافات الأسرية، ويتم ذلك بمساعدة وإسناد من الحكومة التي تقدم كل التسهيلات. فأصبحت أداة لتفريق الأسر والزج بها في مهاترات ومحاكم لم يعهد لها مثيل، والتي لم تحل مشكلة بل أزّمت المشكلات، خدمة لثقافة التحرر ومساواة المرأة بالرجل التي يكتوي الغرب بنارها، ويكاد يشيخ مجتمعه بسببها والمنظمات النسوية فرحة طربة وهي تعزف على أوتار العلمانية في بلاد المسلمين وترى أن هناك تقدما في مجال حقوق المرأة بالمقياس الغربى وتطلب المزيد.


وسط كلّ الإشادة العالمية التي حصلت عليها بنغلاديش لبرامجها الرامية إلى تقليص (معدلات الفقر) والعنف ضد المرأة في بنغلاديش، والدمج بين الفقر والعنف ضد المرأة، هو تسويق لبضاعة الغرب التي طال كسادها عند المسلمين، رغم الأوضاع الحرجة التي يعيشونها، وسط هذه الإشادة الدولية هناك حركة قوية لحقوق المرأة على الأساس الديمقراطي، دافعت عن إصلاحات في القانون على مدى عقود. وقاد ذلك إلى خطوات ملموسة باتجاه إصلاح القانون بل تغييره لمجاراة المجتمع الدولي وشرائعه الفاسدة والتي ترعاها الحكومة بعين بصيرة وتحتضنها بكلتا ذراعيها وتبذل جهدا مضنيا في سبيل ذلك، وعلى سبيل المثال:


1/ المذكرة الخاصة التي أصدرها البنك الدولي في عام 2005 أن بنغلاديش أحرزت تقدمًا مذهلاً في التنمية البشرية في مجالات التعليم والمساواة بين الذكور والإناث في التعليم والحد من النمو السكاني.


وهنا خلط الحابل بالنابل ودس السم في الدسم، والدليل في مجال التعليم؛ ففي الثمانينات من القرن العشرين، مولت الوكالة الأميركية للتنمية الدولية برنامج المنح التعليمية للإناث من أجل تشجيع الطالبات على الالتحاق بالمدارس الثانوية بموجب برنامج مساعدة المدارس الثانوية للبنات، كانت رواتب المعاشات تمنح إلى الفتيات بغض النظر عن ثروات عائلاتهن من أجل تسديد الرسوم المدرسية على أساس ثلاثة شروط يجب أن تلبيها الفتيات: الحضور إلى المدرسة بنسبة لا تقل عن 75 بالمئة من السنة الدراسية، الحصول على معدل لا يقل عن 45 بالمئة من العلامات في الامتحانات النهائية، والبقاء غير متزوجات حتى إكمال التعليم الثانوي، وهنا مربط الفرس لا تهم الدرجات المتدنية، فقط على الطالبة أن لا تتزوج والمنحة المعيشية توفر لها استقلالاً عن الأسرة. أى درجة من شيطنة المجتمع يريد الغرب أن يوصل المسلمين لها؟ إنه يريد أن يعيش المسلمون نفس نمط عيشه ويسلكون ذاك المنحدر الذي يسلكه.


أفضى برنامج المساعدات هذا أيضاً إلى تحقيق زيادة مبهرة في التحاق الإناث بالمدارس الدينية وحوّل نظام المدارس الإسلامية المسجلة في البلاد من نظام يسيطر عليه الذكور إلى نظام تعليم مختلط! اختلاط في المدارس الدينية هل ينتج علماء وعالمات دين أم يجفف الدين عند منابعه؟


قاتل الله حكومة حسينة التي تستجدي وتستجيب للغرب الكافر الحاقد على الإسلام.


وأعلن حينها أن برنامج المساعدات هذا خفض من نسب الخصوبة ووفيات الأطفال وتعزيز المساواة بين الجنسين (داونى بالتي كانت هي الداء) أين محاربة الفقر بين النتائج، لا مهتمة بالفقر ولا الفقراء، حكومة بنغلاديش يهمها كرسيها المعوجة قوائمه والغرب تهمه أفكاره الباطلة ومعالجاته الفاسدة؟


انتهت هذه الخطة الأمريكية للمساعدات المشروطة في 2001م والمرحلة الثانية منها انتهت في 2008م والآن يجري العمل بنسخة معدلة من برنامج المساعدات الأمريكية.


2/ في العام 2010م، أصدرت بنغلاديش تشريعاً وصف بأنه تاريخيٌ للحماية من العنف الأسري، والوقاية منه، يعترف ببعض أنواع "الخسائر الاقتصادية" للنساء المتزوجات كشكل من أشكال العنف الأسري. ويمنح النساء الحق في الإقامة بالبيت الزوجي والمطالبة بنفقة مؤقتة طارئة ولكن لم تبحث أسباب الفقر والأوضاع الاقتصادية الخانقة التي تمس المرأة والرجل جراء تطبيق الرأسمالية التي لا ترحم البشر ولا الشجر ولا الحجر، ولم يبحث أثر الحكومة ومسؤوليتها تجاه الفقراء من النساء في مصانع النسيج التي تنتج أرقى الملابس القطنية للتصدير للغرب بأجور غاية في الزهد وأولئك اللاتي يمتن من نقص الرعاية الطبية والفقر والجوع في أصقاع بنغلاديش الخصبة التربة الغنية بالثروة التي تستأثر بها الطغمة الحاكمة ومعارضتها وهم يلعبون لعبة السلطة القذرة على الأساس الرأسمالي.


3/ وفي العام 2012م دعمت وزارة العدل والشؤون البرلمانية بحث اللجنة القانونية في بنغلاديش لتوصية إصلاحات على قانون الأحوال الشخصية قالت هيومن رايتس ووتش إن على حكومة بنغلاديش أن تصلح فوراً قوانين الأحوال الشخصية، وأن تركز على الحقوق الاقتصادية للمرأة. قامت لجنة التشريع في بنغلاديش مباشرة باتخاذ خطوات وصفت بالمهمة ترمي لمراجعة قوانين الأحوال الشخصية المتعلقة بالزواج والانفصال والطلاق، وأوصت في عام 2012م بتغييرات أسهمت المدافعات عن حقوق المرأة (حركات نسوية) وأكاديميون في عملية المراجعة هذه، وطال ضغطهم منذ فترة طويلة من أجل هذه الإصلاحات الاجتماعية وهم شركاء الغرب والحكومة في التغريب.


الحكومة في بنغلاديش تبحث عن تعديلات للإجراءات في محاكمها بكل جدية. وفي بيان شديد اللهجة صدر في أيلول/سبتمبر، جدّدت سبع منظمات رائدة لحقوق المرأة مطالبتها بإصلاح قوانين الأسرة، تعهدت الحكومة ضمن المبادرة العالمية الجديدة "مبادرة الشراكة للمستقبل المتساوي" بأن تقوم بعمل ملموس لتعزيز حقوق المرأة من خلال تطوير خطط عمل لتطبيق القوانين والسياسات القائمة.


ولكن كل هذا لا يكفي بل تزيد المطالب من كل الجهات الآنفة بأنه ينبغي تحقيق أكثر من ذلك. وأنه حان الوقت كي تتخذ الحكومة إجراءات تهدف إلى إنهاء التمييز القانوني وضمان مساواة حقوق المرأة في الممتلكات الزوجية، وتنظيم إجراءات محكمة الأسرة. في إشارة واضحة لقانون الأحوال الشخصية.


إن حكومة بنغلاديش بهذه الأعمال، يتحقق فيها أنها عميلة بامتياز للغرب وثقافته التي أزكمت الأنوف، وبهذا الحال هي عدوة للإسلام والمسلمين، بالعمل على تقويض الثقافة الإسلامية والدعوة والدعاية للثقافة العلمانية الفاسدة.


لهذا لا بد من الصدع بالحق في وجه هذه الحكومة التابعة الذليلة، هذا الوجه الكالح الذي لا يخشى الله ولا يتقيه، وما تلاقيه أخواتنا المعتقلات هو سهم أسهمن به في نصرة دين الله من يدفعه يعلو عند الله وخلقه، فآسيا بنت مزاحم وماشطة بنت فرعون وسمية وغيرهن نساء سطرن أسماءهن بمداد من نور ولقين فقط ما قدره الله لهن بقلوب صابرة محتسبة. فهنيئا لمن صبر واحتسب، اللهم صبر أخواتنا المعتقلات على دينهن، وانصرهن نصرا عزيزا تعز به من نصرك، وتذل به حسينة وحكومتها في الدنيا والآخرة كما ذل فرعون والطغاة أجمعون بنهاية مؤلمة لمعاندتهم الحق والحقيقة وكذلك سينتهي كل مزيف للحق ضال.


قال تعالى: ﴿وَقَالَ فِرْعَوْنُ ذَرُونِي أَقْتُلْ مُوسَى وَلْيَدْعُ رَبَّهُ إِنِّي أَخَافُ أَنْ يُبَدِّلَ دِينَكُمْ أَوْ أَنْ يُظْهِرَ فِي الأَرْضِ الْفَسَادَ * وَقَالَ مُوسَى إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ مِنْ كُلِّ مُتَكَبِّرٍ لا يُؤْمِنُ بِيَوْمِ الْحِسَابِ * وَقَالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ إِيمَانَهُ أَتَقْتُلُونَ رَجُلًا أَنْ يَقُولَ رَبِّيَ اللَّهُ وَقَدْ جَاءَكُمْ بِالْبَيِّنَاتِ مِنْ رَبِّكُمْ وَإِنْ يَكُ كَاذِبًا فَعَلَيْهِ كَذِبُهُ وَإِنْ يَكُ صَادِقًا يُصِبْكُمْ بَعْضُ الَّذِي يَعِدُكُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّابٌ * يَا قَوْمِ لَكُمُ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ظَاهِرِينَ فِي الْأَرْضِ فَمَنْ يَنْصُرُنَا مِنْ بَأْسِ اللَّهِ إِنْ جَاءَنَا قَالَ فِرْعَوْنُ مَا أُرِيكُمْ إِلا مَا أَرَى وَمَا أَهْدِيكُمْ إِلا سَبِيلَ الرَّشَادِ * وَقَالَ الَّذِي آمَنَ يَا قَوْمِ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ مِثْلَ يَوْمِ الأَحْزَابِ * مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوحٍ وَعَادٍ وَثَمُودَ وَالَّذِينَ مِنْ بَعْدِهِمْ وَمَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْمًا لِلْعِبَادِ * وَيَا قَوْمِ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنَادِ * يَوْمَ تُوَلُّونَ مُدْبِرِينَ مَا لَكُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ عَاصِمٍ وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ﴾ [سورة غافر: 26-33].


كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
غادة عبد الجبار - أم أواب

More from Makaleler

Nَفائِسُ الثَّMَرATI - Ârifin dili kalbinin ardındadır

Nَفائِسُ الثَّMَرATI

Ârifin dili kalbinin ardındadır

Hasan el-Basri çok konuşan bir adam duydu ve şöyle dedi: Ey kardeşimin oğlu, dilini tut, çünkü denildi ki: Bir dilden daha çok hapsedilmeye layık bir şey yoktur.

Rivayet edildiğine göre, Peygamberimiz sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: (İnsanları cehennemde burunları üzerine sürükleyen, dillerinin kazandıklarından başka bir şey midir?) Darimi mürsel olarak, İbn Abdülber, İbn Ebi Şeybe ve İbnü'l-Mübarek rivayet etmiştir.

Ve şöyle derdi: Ârifin dili kalbinin ardındadır, konuşmak istediği zaman düşünür, eğer konuşmak lehine ise konuşur, aleyhine ise susar. Cahilin kalbi ise dilinin ardındadır, aklına bir söz geldiğinde hemen söyler.

Hasan el-Basri'nin Edepleri, Zühdü ve Öğütleri

Ebu'l-Ferec İbnü'l-Cevzi

Allah'ım, Efendimiz Muhammed'e, ailesine ve tüm ashabına salat eyle.

Allah'ın selamı, rahmeti ve bereketi üzerinize olsun.

İslam, Sudan'a Nasıl Girdi?

İslam, Sudan'a Nasıl Girdi?

Günümüzdeki coğrafyasıyla bilinen Sudan, Müslümanların girişinden önce birleşik bir siyasi, kültürel veya dini varlık değildi; aksine farklı ırklar, etnik kökenler ve inançlar arasında dağılmıştı. Kuzeyde, Nübye halkının yaşadığı yerde, Ortodoks Hıristiyanlık bir inanç olarak yaygındı ve farklı lehçeleriyle Nübye dili, siyaset, kültür ve iletişim diliydi. Doğuda ise Becce kabileleri yaşıyordu ve bu kabileler Hami kökenliydi (Nuh'un oğlu Ham'a atfen), kendilerine özgü bir dilleri, ayrı bir kültürleri ve kuzeydeki inançtan farklı bir inançları vardı. Güneye doğru ilerlediğimizde ise belirgin ten renkleri, özel dilleri ve putperest inançlarıyla Zenci kabilelerini buluruz. Aynı durum batı için de geçerlidir. ([1])

Bu çeşitlilik ve etnik ve kültürel çoğulluk, İslam'ın girişinden önceki Sudan'daki demografik yapının en belirgin özellikleridir ve Sudan'ın Kuzeydoğu Afrika'da stratejik bir coğrafi konuma sahip olması başta olmak üzere çeşitli faktörlerden kaynaklanmaktadır. Afrika Boynuzu'nun kapısı, Arap dünyası ve Kuzey Afrika ile Sahra Altı Afrika arasında bir bağlantı halkasıdır. Bu konum, tarih boyunca medeni ve kültürel iletişimde ve siyasi ve ekonomik etkileşimlerde önemli bir rol oynamasını sağlamıştır. Buna ek olarak, dünyanın en önemli ticaret yollarından biri olan Kızıldeniz üzerinde hayati deniz çıkışlarına sahiptir.

Sahabelerin Habeşistan topraklarına ilk hicreti (Peygamberliğin beşinci yılında, yani davetin ilanının ikinci yılında) gelişmekte olan İslam ile Doğu Sudan toplumları arasındaki erken temasın ilk işareti olarak kabul edilebilir. Hicretin amacı başlangıçta Mekke'deki zulümden güvenli bir sığınak aramak olsa da, bu adım Afrika ve Sudan coğrafyasında ilk İslami varlığın başlangıcını temsil ediyordu. Peygamber ﷺ, hicretin 6. yılında elçisi Amr bin Ümeyye ile birlikte Necaşi'ye İslam'a davet ettiği bir mektup göndermiştir ([2]) ve Necaşi de kabul ettiğini gösteren bir mesajla cevap vermiştir.

Ömer bin Hattab döneminde Amr bin As tarafından Mısır'ın fethiyle, Nübye halkı tehlikeyi hissetti, zira İslam devleti özellikle Sudan Nübye krallıklarının stratejik ve coğrafi uzantısı olan Yukarı Mısır'da, kuzey Nil Vadisi üzerindeki idari ve siyasi etkisini pekiştirmeye başlamıştı. Bu nedenle Nübye krallıkları, bir savunma tepkisi olarak Yukarı Mısır'a önleyici saldırılar başlattı. Halife Ömer bin Hattab (r.a.), Mısır valisi Amr bin As'a, Mısır'ın güney sınırlarını güvence altına almak ve İslami daveti tebliğ etmek için Sudan'daki Nübye topraklarına müfrezeler göndermesini emretti. Bunun üzerine Amr bin As, 21 Hicri yılında Ukbe bin Nafi el-Fihri komutasında bir ordu gönderdi, ancak ordu geri çekilmek zorunda kaldı, zira Nübye halkı onlara büyük bir şiddetle karşı koydu ve Müslümanların çoğu gözlerini kaybetti; çünkü Nübye halkı ok konusunda çok yetenekliydi, gözleri bile hedef alarak isabetli atışlar yapıyorlardı, bu yüzden Müslümanlar onlara "Göz Atıcılar" adını vermişlerdi. 26 Hicri yılında (647), Osman bin Affan döneminde Abdullah bin Ebi Sarh Mısır'a vali olarak atandı ve iyi donatılmış bir seferle Nübye halkıyla karşılaşmaya hazırlandı ve 31 Hicri / 652 yılında Hıristiyan Nübye Krallığı'nın başkenti olan Dongola'ya* kadar güneye inmeyi başardı ve şehri şiddetle kuşattı. Barış ve uzlaşma istediklerinde, Abdullah bin Ebi Sarh bunu kabul etti([3]). Ve onlarla "Bakt" sözleşmesi veya anlaşması** olarak adlandırılan bir barış anlaşması yaptı ve Dongola'da bir cami inşa etti. Araştırmacılar Bakt'ın anlamı üzerinde çalıştılar, bazıları Latince (Pactum) olduğunu ve anlamının anlaşma olduğunu söylediler, ancak tarihçiler ve yazarlar bu barışı Müslümanların uzlaştıkları kişilere cizye yüklediği diğer barış anlaşmaları gibi görmüyorlar, aksine Müslümanlar ve Nübye halkı arasında bir anlaşma veya ateşkes olarak kabul ediyorlar.

Abdullah bin Ebi Sarh onlara Müslümanların onlarla savaşmayacağına dair güvence verdi ve Nübye halkının Müslümanların topraklarına yerleşmeden geçmelerine izin verdi ve Nübye halkı ülkelerine gelen Müslümanları veya müttefikleri ülkeden çıkana kadar korumakla yükümlüydü([4]). Ayrıca Müslümanların Dongola'da inşa ettikleri camiyi korumak, süpürmek, aydınlatmak ve saygı göstermek, ibadet edenleri engellememek ve her yıl en iyi kölelerinden 360 baş ödemekle yükümlüydüler ve karşılığında Müslümanlar onlara her yıl tahıl ve giysi yardımı yapacaklardı (Nübye kralının ülkesindeki yiyecek kıtlığından şikayet etmesi üzerine), ancak ülkelerine saldıran veya baskın yapan bir düşmanı püskürtmekle yükümlü değillerdi. Bu barışla Müslümanlar güneyden gelen sınırlardan güvende oldular, iki ülke arasında sınır ötesi ticareti sağladılar ve devlet hizmetinde Nübye'nin güçlü kollarını elde ettiler. Malların hareketiyle birlikte fikirler de taşındı ve özellikle iyi muamele yoluyla barışçıl davet yoluyla davetçiler ve tüccarlar Nübye topraklarında İslam'ı yaymada önemli bir rol oynadılar. Ticaret kervanları, ticaret malları taşıdıkları gibi inanç, dil, medeniyet ve yaşam tarzı da taşıyorlardı.

Ayrıca Arapça, özellikle Kuzey Sudan'da Sudan toplumlarının günlük yaşamında giderek daha fazla yer almaya başladı. Bu anlaşma, Müslümanlar ve Hıristiyan Nübye halkı arasında altı yüzyıl süren bir tür sürekli iletişim temsil ediyordu ([5]). Bu süre zarfında, Müslüman tüccarlar ve Arap göçmenler aracılığıyla 7. yüzyılın ortalarından itibaren İslam inancı Doğu Sudan'ın kuzey kesimine sızdı. Bu büyük Arap göçleri 3 yoldan sızdı: Birincisi: Mısır'dan, ikincisi: Hacaz'dan Badi, Aydab ve Suakin limanları aracılığıyla ve üçüncüsü: Sudan'ın ortasından geçerek Mağrip ve Kuzey Afrika'dan. Ancak bu grupların etkisi, 9. yüzyıldan itibaren Mısır'dan güneye doğru hareket eden büyük sayılarla karşılaştırıldığında küçük boyutları nedeniyle etkili değildi ve bunun sonucunda Becce, Nübye ve Orta Sudan toprakları Arap unsuruyla kaynaştı. O zamanlar Abbasi Halifesi Mutasım (218-227 Hicri / 833-842), Türk askerlerine güvenmeye ve Arap askerlerinden vazgeçmeye karar verdi ki bu, Mısır'daki Arapların tarihinde tehlikeli bir dönüm noktası olarak kabul edilir. Böylece Hicri'nin üçüncü / Miladi'nin dokuzuncu yüzyılı, Sudan'a geniş Arap göçlerine ve ardından güneyde ve doğuda geniş ovalara nüfuz etmeye tanık oldu([6]) ve bu bölgelerde istikrarın sağlanması, ülke halkıyla iletişim kurmaya, onları etkilemeye ve İslam'ı kabul etmelerine yardımcı oldu.

12. yüzyılda, Haçlıların Filistin topraklarını işgal etmesinin ardından, Mısırlı ve Mağribli hacıların Sina yolu artık güvenli değildi ve Aydab limanına (Altın Limanı olarak bilinir ve Kızıldeniz kıyısında yer alır) yöneldiler. Oradaki hac hareketi aktif hale geldiğinde ve Müslümanlar Hacaz'daki kutsal topraklara gidip gelirken oraya sık sık uğradıklarında, Yemen ve Hindistan'dan mal taşıyan gemiler de oraya demirlemeye başladı ve dolayısıyla bölgesi gelişti ve hareketlilik arttı, böylece Aydab Müslümanların dini ve ticari yaşamında mükemmel bir merkez haline geldi. ([7])

Nübye kralları, Müslümanlardan bir zayıflık veya zaaf bulduklarında anlaşmayı bozduklarından ve özellikle Kral Davud'un hükümdarlığı sırasında 1272'de Asvan ve Mısır'daki Müslüman bölgelerine baskın yaptıklarından, Müslümanlar Zahir Baybars günlerinde onlarla savaşmak zorunda kaldılar ve 1276'da taraflar arasında yeni bir antlaşma imzalandı ve sonunda Sultan Nasır bin Kalavun 1317'de Dongola'yı fethetti ve Nübye kralı Davud'un erkek kardeşinin oğlu Abdullah, 1316'da İslam'ı kabul etti ve bu da orada yayılmasını kolaylaştırdı ve Nübye toprakları tamamen İslam'a girdi.([8])

Hıristiyan Alva krallığı ise 1504'te Arap Abdellab kabileleri ile Zenci Fonc kabileleri arasındaki ittifakın ardından yıkıldı ve "Sennar Sultanlığı" olarak da bilinen Fonc İslam Krallığı kuruldu. Başkentine atfen "Mavi Krallık" olarak da bilinir ve Sennar Krallığı, İslam ve Arap dilinin yayılmasından sonra Sudan topraklarında kurulan ilk Arap İslam devleti olarak kabul edilir([9]).

Arap İslam etkisinin artmasının bir sonucu olarak, Nübye, Alva, Sennar, Takali ve Darfur topraklarındaki kraliyet aileleri, daha önce Hıristiyan veya putperest iken Müslüman oldular. Yönetici sınıfın İslam'ı kabul etmesi, Sudan tarihinde çok boyutlu bir devrim yaratmaya yetti. Müslüman yönetici aileler oluştu ve onlarla birlikte bu dinin güçlenmesinde büyük etkisi olan ve İslam dininin yayılmasına etkin bir şekilde katkıda bulunan, temellerini sağlamlaştıran ve Sudan topraklarında İslam medeniyetinin temellerini atan ilk Sudan İslam krallıklarının modelleri kuruldu. Bazı krallar ülkelerinde davetçi rolünü üstlendiler ve rollerini bu dini tebliğ etmek ve korumakla yükümlü yöneticiler olarak anladılar, bu yüzden iyiliği emretmeye, kötülükten nehyetmeye, Allah'ın şeriatına göre hüküm vermeye, ellerinden geldiğince adaleti tesis etmeye, Allah'a davet etmeye ve O'nun yolunda cihad etmeye başladılar. ([10])

Böylece İslam'ın daveti bu bölgede putperestlik fırtınaları ve Hıristiyan misyonerlik kampanyaları ortasında güçlü ve etkili bir şekilde ilerledi. Bu nedenle Sudan, İslam'ın yayılmasında barışçıl davetin gerçek modelini temsil eden en ünlü bölgelerden biri olarak kabul edilir ve Müslümanların inançlarını ikna, delil ve iyi muamele yoluyla yayma yeteneği burada öne çıkmıştır, bu nedenle kervan ticareti ve fakihler Sudan topraklarında İslam'ın yayılmasında büyük bir rol oynamışlardır, zira pazarlar savaş alanlarının yerini almış ve tevhit inancının yayılmasında kılıç yerine dürüstlük, doğruluk ve iyi muamele kullanılmıştır([11]) ve bu konuda fakih tarihçi Ebu'l-Abbas Ahmed Baba el-Tinbukti şöyle der: "Sudan halkı, Kano ve Borno halkı gibi kimsenin onları ele geçirmeden İslam'ı gönüllü olarak kabul ettiler, İslam'dan önce kimsenin onları ele geçirdiğini duymadık".

#SudanKrizi         #SudanCrisis

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu için yazılmıştır

Müh. Durre el-Bekkuş

** Emir Abdullah bin Sa'd bin Ebi Sarh'tan Nübye'nin büyüğü ve krallığının tüm halkı için bir ahit:

"Abdullah bin Sa'd'ın Asvan topraklarının sınırından Alva topraklarının sınırına kadar Nübye'nin büyüğü ve küçüğü üzerine yaptığı ahit, Abdullah bin Sa'd, onlara ve Mısır'ın Yukarı kesiminden ve diğer Müslümanlardan ve zimmet ehlinden komşuları olan Müslümanlar arasında geçerli bir güvenlik ve ateşkes yaptı. Ey Nübye topluluğu, Allah'ın ve Resulü Muhammed Peygamber ﷺ'in güvencesiyle güvendesiniz, size karşı savaşmayacağız, size karşı savaş ilan etmeyeceğiz ve bizimle sizin aranızdaki şartlara bağlı kaldığınız sürece sizi işgal etmeyeceğiz, ülkemize yerleşmeden geçici olarak girebilirsiniz ve ülkenize yerleşmeden geçici olarak girebilirsiniz ve ülkenize inen veya uğrayan bir Müslümanı veya müttefiki çıkana kadar korumakla yükümlüsünüz ve Müslüman kölelerden size kaçan her birini İslam topraklarına iade edene kadar geri vermekle yükümlüsünüz, ona el koymayacaksınız, onu engellemeyeceksiniz ve onu arayan ve ona danışan bir Müslümana ayrılana kadar dokunmayacaksınız ve Müslümanların şehrinizin avlusunda inşa ettiği camiyi korumakla, ibadet edenleri engellememekle, onu süpürmekle, aydınlatmakla ve saygı göstermekle yükümlüsünüz ve her yıl ülkenizin en iyi kölelerinden 360 baş Müslümanların imamına ödeyeceksiniz, kusurlu olmayan, erkek ve dişi olan, yaşlı, ihtiyar kadın veya henüz ergenliğe ulaşmamış çocuk olmayan, bunu Asvan valisine ödeyeceksiniz ve Alva topraklarının sınırından Asvan topraklarına kadar size saldıran bir düşmanı püskürtmek veya engellemek Müslümanların görevi değildir ve eğer bir Müslüman köleye sığınırsanız veya bir Müslümanı veya müttefiki öldürürseniz veya Müslümanların şehrinizin avlusunda inşa ettiği camiye zarar verirseniz veya 360 baştan herhangi bir şeyi engellerseniz, o zaman bu ateşkes ve güvenlik sizden kalkar ve biz ve siz, Allah aramızda hükmedene kadar eşit oluruz ve O hükmedenlerin en hayırlısıdır, bu konuda Allah'ın, ahdinin, kefaletinin ve Resulü Muhammed ﷺ'in kefaletinin şahitliği vardır ve bu konuda sizin için Mesih'in, havarilerin ve dininizden ve milletinizden saygı duyduğunuz kişilerin kefaletinden daha büyük bir şey yoktur.

Allah bu konuda aramızda şahittir. Amr bin Şurahbil tarafından Ramazan ayında, otuz birinci yılda yazılmıştır".


[1] Dr. Salah İbrahim İsa'nın Sudan'a İslam'ın Girişi ve İnançları Düzeltmedeki Etkisi

[2] İbn el-Cevzi'nin Sudan ve Habeş Halkının Faziletleri Hakkında El-Gabiş'in Aydınlatılması Kitabının Onuncu Bölümü

* İslam'dan önce Nübye toprakları, Nübye, Mukra ve Alva olmak üzere 3 krallığa bölünmüştü (Asvan'dan güneyde mevcut Hartum'a kadar), daha sonra iki krallık Nübye ve Mukra, 570 ile 652 yılları arasında birleşti ve Nübye Krallığı olarak adlandırıldı ve başkenti Dongola idi

[3] İmam Ahmed bin Yahya bin Cabir el-Bağdadi'nin (Bilazeri olarak bilinir) Fetih el-Buldanı

** Ahit metninin tamamını okumak için ek bölüme bakınız

[4] Dr. Mustafa Muhammed Sa'd'ın Orta Çağlarda İslam ve Nübye

[5] J. Spencer Trimingham'ın Sudan'da İslam'ı

[6] Yusuf Fadıl Hasan'ın Sahra Altı Afrika'da İslam'ın Yayılması

[7] Dr. Mekki Şubeyka'nın Yüzyıllar Boyunca Sudan'ı

[8] Mahmud Şakir'in Sudan'ı

[9] Dr. Tayyib Bucema Naima'nın Fonc İslam Krallığı Tarihine Bir Bakış (910 - 1237 Hicri / 1504 - 1821 Miladi)

[10] Dr. Mustafa Muhammed Sa'd'ın Orta Çağlarda İslam ve Nübye

[11] Dr. Nuruddin eş-Şa'bani'nin Sahra Altı Afrika'da İslam ve Yönetici Aileler Tarihine İlişkin Çalışmaları