أونغ سان سو كي تنفي التطهير العرقي لمسلمي الروهينجا في ميانمار!! درس في الطبيعة المتقلبة للبوصلة الأخلاقية للديمقراطية (مترجم)
أونغ سان سو كي تنفي التطهير العرقي لمسلمي الروهينجا في ميانمار!! درس في الطبيعة المتقلبة للبوصلة الأخلاقية للديمقراطية (مترجم)

الخبر: في مقابلة مع هيئة الإذاعة البريطانية (بي بي سي) في السادس من نيسان/أبريل، نفت رئيسة حكومة ميانمار أونغ سان سو كي، التي كانت تشيد بها الحكومات الغربية كرمز للقتال من أجل الديمقراطية وحقوق الإنسان، نفت أن هناك تطهيراً عرقياً لمسلمي الروهينجا في البلد على الرغم من الأدلة الواسعة الانتشار على عكس ذلك. كما ادعت أن العنف في ولاية راخين، موطن مسلمي الروهينجا،

0:00 0:00
Speed:
April 11, 2017

أونغ سان سو كي تنفي التطهير العرقي لمسلمي الروهينجا في ميانمار!! درس في الطبيعة المتقلبة للبوصلة الأخلاقية للديمقراطية (مترجم)

أونغ سان سو كي تنفي التطهير العرقي لمسلمي الروهينجا في ميانمار!!

درس في الطبيعة المتقلبة للبوصلة الأخلاقية للديمقراطية

(مترجم)

الخبر:

في مقابلة مع هيئة الإذاعة البريطانية (بي بي سي) في السادس من نيسان/أبريل، نفت رئيسة حكومة ميانمار أونغ سان سو كي، التي كانت تشيد بها الحكومات الغربية كرمز للقتال من أجل الديمقراطية وحقوق الإنسان، نفت أن هناك تطهيراً عرقياً لمسلمي الروهينجا في البلد على الرغم من الأدلة الواسعة الانتشار على عكس ذلك. كما ادعت أن العنف في ولاية راخين، موطن مسلمي الروهينجا، كان جزئيا بسبب قتل المسلمين بعضهم وليس التطهير العرقي. ورفضت هذه الفتاة الذهبية للديمقراطية، وزعيمة الرابطة الوطنية للديمقراطية في البلاد، التحدث للدفاع عن حقوق هذه الأقلية المضطهدة، كما أخفقت في إدانة الحملة العسكرية الوحشية على الروهينجا في تشرين الأول/أكتوبر من العام الماضي والتي قتل فيها المئات كما أجبر 75 ألفا على الفرار حفاظا على حياتهم إلى بنغلاديش. بالإضافة إلى ذلك، تم منع الصحفيين الدوليين من الوصول إلى ولاية راخين للإبلاغ عن العنف والأوضاع المروعة التي تواجه مسلمي الروهينجا. وعلق فيرغال كين، الصحفي في هيئة الإذاعة البريطانية الذي أجرى المقابلة مع سو كي قائلا: "هناك مفارقة عميقة هنا. أنا وصحفيون آخرون في آسيا نتذكر الأيام التي كان فيها النظام العسكري الذي ندد بإبلاغنا عن انتهاكات حقوق الإنسان واتهمنا بالمبالغة. الآن هذه الشكاوى يتم تسويتها من قبل حكومة منتخبة ديمقراطيا يقودها سجين سياسي سابق".

التعليق:

إن نفي سو كي العنيد لدوافع سياسية من التطهير العرقي ومحاولات منع اكتشاف الرعب الحقيقي الذي يواجه مسلمي الروهينجا لا يمكن أن يخفي الحقائق على الأرض. ففي شباط/فبراير من هذا العام، أصدرت الأمم المتحدة تقريرا استنادا إلى مقابلات مع أكثر من 220 روهينجياً في بنغلاديش الذين فروا من العنف في ولاية راخين في تشرين الأول/أكتوبر الماضي. واتهمت قوات الأمن البورمية بارتكاب عمليات قتل جماعية واغتصاب جماعي وحرق للقرى في حملة "من المحتمل جدا" أن تصل إلى جرائم ضد الإنسانية والتطهير العرقي. وتضمن التقرير روايات مروعة عن الإيذاء والتعذيب والإعدام بإجراءات موجزة، بما في ذلك الأطفال. وفي إحدى الحالات، أفادت الأنباء أن الجنود البورميين قتلوا طفلا يبلغ من العمر 8 أشهر بينما اغتصبت أمه من خمسة ضباط أمن. كما أعطت روايات عن إضرام النار في عائلات بأكملها في منازلهم التي أغلقت عليهم. ووفقا لهيومن رايتس ووتش، تم تدمير 1200 منزل في القرى التي يسكنها مسلحو الروهينجا في 6 أسابيع فقط خلال ما يسمى بـ"عمليات مكافحة التمرد" في العام الماضي. وأفادت وسائل إعلام عديدة أيضا عن قيام قوات ميانمار بإطلاق النار على المدنيين حتى أثناء فرارهم من قراهم، بما في ذلك استخدام طائرات الهليكوبتر الحربية في "عملية التطهير"، وكذلك تدمير المواد الغذائية ومصادر الغذاء عمدا. وفي آذار/مارس من هذا العام، قال يانغي لي، المقرر الخاص للأمم المتحدة المعني بحقوق الإنسان في ميانمار، لمجلس الأمم المتحدة لحقوق الإنسان إن الأدلة "تشير إلى أن الحكومة قد تحاول طرد السكان الروهينجا من البلاد تماما". وأراد لي إنشاء لجنة تحقيق تابعة للأمم المتحدة للتحقيق في الحملة العسكرية الدموية، إلا أن الاتحاد الأوروبي لم يؤيد دعوته بسبب القلق من أن التحقيقات التي تجرى في الأمم المتحدة قد تهدد حملة الديمقراطية الهشة في البلاد. وعلى الرغم من أن دراسة أجرتها مبادرة الجرائم الحكومية الدولية في جامعة كوين ماري في لندن في عام 2015 ذكرت أن "الروهينجا يواجهون المراحل الأخيرة من الإبادة الجماعية" وأنهم كانوا على وشك "الإبادة الجماعية".

كل هذا درس، بأنه مع الديمقراطية، الانتهازية السياسية والطموح الشخصي سوف تتخلى دائما عن القيم الأخلاقية. فالنظام يفسد حتى أولئك الذين يدخلون بنوايا حسنة بحيث ينحون جانبا مبادئهم الأخلاقية ومعتقداتهم الطويلة من أجل تحقيق أهداف سياسية قصيرة الأجل. وينبغي بالتأكيد طرح السؤال: ما هي مصداقية أي نظام وما فائدة مبادئه عندما تنكر الإبادة الجماعية الصارخة ضد شعب من أجل المصالح السياسية؟! وعلاوة على ذلك، من الواضح أن الخط الفاصل بين الديكتاتورية والديمقراطية هو خط يمكن أن يكون غير واضح تماما - مع أهواء الأغلبية التي تقمع الأقليات ويسهّلها من هم في السلطة. فهذا دليل كافٍ على أن هذا النظام الديمقراطي لا يمكن أبدا الوثوق به لدعم العدالة أو حماية حقوق الأقليات، أو حتى حماية أي من رعاياه!

﴿أَفَمَنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَى تَقْوَى مِنَ اللّهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ أَم مَّنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَىَ شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ﴾ [التوبة: 109]

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

الدكتورة نسرين نواز

مديرة القسم النسائي في المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı