بنغلادش بين ثورة الأمة وثارات حسينة واجد
بنغلادش بين ثورة الأمة وثارات حسينة واجد

الخبر:   نفذت حكومة بنغلادش حكم الإعدام شنقا يوم السبت غرة الشهر الحرام الموافق 2016/9/3 في الشيخ مير قاسم علي، عضو المجلس التنفيذي المركزي للجماعة الإسلامية في بنغلادش بعد إدانته بجرائم حرب (خطف وقتل مقاتل في حرب الاستقلال عام 1971). وقد سبق إعدام مير قاسم علي إعدام عدد من قادة الجماعة الإسلامية في بنغلادش - رحمهم الله جميعا: الشيخ مطيع الرحمن نظامي، والشيخ عبد القادر ملا، والشيخ محمد قمر الزمان، والشيخ محمد عبد السبحان، والشيخ علي أحسن مجاهد.

0:00 0:00
Speed:
September 06, 2016

بنغلادش بين ثورة الأمة وثارات حسينة واجد

بنغلادش بين ثورة الأمة وثارات حسينة واجد

الخبر:

نفذت حكومة بنغلادش حكم الإعدام شنقا يوم السبت غرة الشهر الحرام الموافق 2016/9/3 في الشيخ مير قاسم علي، عضو المجلس التنفيذي المركزي للجماعة الإسلامية في بنغلادش بعد إدانته بجرائم حرب (خطف وقتل مقاتل في حرب الاستقلال عام 1971). وقد سبق إعدام مير قاسم علي إعدام عدد من قادة الجماعة الإسلامية في بنغلادش - رحمهم الله جميعا: الشيخ مطيع الرحمن نظامي، والشيخ عبد القادر ملا، والشيخ محمد قمر الزمان، والشيخ محمد عبد السبحان، والشيخ علي أحسن مجاهد.

التعليق:

أسست رئيسة وزراء بنغلادش الشيخة حسينة واجد محكمة جرائم الحرب الدولية في بنغلادش عام 2010، للتحقيق في جرائم الحرب التي ارتكبت أثناء حرب الانفصال عن باكستان عام 1971م، وقد نددت هيئات دولية ومحلية بأعمال هذه المحكمة المزعومة ونوعية القضايا التي تنظر فيها، ومنافاتها لمبدأ المحاكمة العادلة. كما أدان أحكام الإعدام بحق الشيخ نظامي والشيخ ملا كلٌّ من هيومان رايتس ووتش ومنظمة العفو الدولية وغيرهما من الهيئات التي بينت أن المحاكمات صورية والحكم سياسي صرف، وأن المحكمة تستهدف خصوم حكومة الشيخة حسينة واجد، وهي أداة للثأر من معارضيها ومعارضي حزب عوامي العلماني المتطرف.

إن هذه المحكمة لا تعدو كونها فرصة لنصب مشانق لخصوم سياسيين وشركاء الأمس في لعبتهم الديمقراطية المزعومة، من أجل التفرد بالحكم. كان الأولى بمحكمة جرائم حرب الاستقلال هذه أن تبحث في الجريمة الحقيقية وهي الحرب الدموية من أجل الاستقلال الزائف وفصل بنغلادش المسلمة عن باكستان المسلمة وجعلها طعما سائغاً للهند وحكامها الهندوس. غضت حسينة الطرف عن جرائم نظام والدها مجيب الرحمن (المدعوم من الهند) ضد المسلمين الرافضين للانفصال ووصفت من عارض الانفصال بأنه عدو لأهل بنغلادش لا بد من ملاحقته والقصاص منه. كيف لحسينة أن تدعي أنها تقطع ذيول حرب الاستقلال عام 1971م بينما تسعى لتركيع 150 مليون شخص في بنغلادش وجعل البلاد والعباد تابعين للهند وأمريكا، تسخر لهم البلاد وتقدم العلماء والأحزاب الإسلامية وزعماء الحركات الإسلامية قربانا ليرضوا عنها؟!

لقد لاحق حكم الشيخة حسينة واجد شبح الثأر من قتلة والدها مجيب الرحمن وأفراد أسرتها وتصفية حسابات شخصية وعائلية مع خصومها السياسيين، نشرت في البلاد هاجس الدولة العميقة وخطر ذيول حرب الاستقلال واتخذت من هذا ذريعة للقضاء على زعماء الجماعة الإسلامية. والمفارقة أن مجيب الرحمن نفسه أقر في اتفاقية عام 1974م التي وقعها مع باكستان بمشاركة هندية عدم ملاحقة المتورطين في أحداث 1971م؛ "رئيس وزراء بنغلادش أعلن فيما يتعلق بالفظائع والدمار الذي ارتكب في بنغلادش 1971م أنه يريد من الناس أن تنسى الماضي، وتبدأ بداية جديدة، مشيرا إلى أن شعب بنغلادش يعرف كيف يسامح". (الجزيرة 2016/5/15).

لقد جاوز ظلم حسينة المدى، ركنت للدعم الدولي والمنظومة الدولية الظالمة واغترت بصبر أمة الإسلام عليها وتناست أن الله يمهل ولا يهمل. وسيخلد التاريخ في صفحاته السوداء اسم حسينة واجد قاتلة العلماء وعدوة حملة الدعوة كما خلد اسم بني إسرائيل قتلة الأنبياء. وما سلسلة الإعدامات إلا إمعان في إظهار العداء للإسلام وأهله وتحدٍّ لإرادة الأمة بأسرها.

متى يثور الناس على حسينة فيلفظوا حزب عوامي العلماني المفسد لفظ النواة ويستردوا منهم سلطانهم المسلوب وكرامتهم المهدرة؟ متى تتنبه الحركات الإسلامية العاملة في بنغلادش أن هذا النظام فاسد جملة وتفصيلا ولا بد من مراجعة مبدئية بدلا من السعي للمشاركة في إصلاحات ترقيعية لا تبدد عتمة هذا الظلام بل تؤدي لمزيد من التخبط وتمكن للمفسدين وتضفي عليهم الشرعية؟! ألا نرى في ما قد سلف عبرة وحافزاً لمراجعة كلية لا تقبل بالترقيع وأنصاف الحلول والسكوت على حسينة وأشكالها بل تطبق الإسلام كاملا ولا ترضى بحكم الطواغيت والعملاء؟

لا بد للحركات الإسلامية في بنغلادش أن تدرك أن مجرد مشاركتها في المسرحية الديمقراطية (أو مجرد الرغبة في المشاركة) يعني أنها شريكة لهذه الأنظمة الدموية الظالمة، وستجد نفسها لا محالة بين فكي الكماشة. ولن يطفئ النار التي تؤججها حسينة واجد وينهي ثاراتها سوى ثورة الأمة على هذا النظام العلماني الذي يحادد الله ورسوله ولا يخاف فيهم إلا ولا ذمة. وما ذلك على الله بعزيز.

﴿أَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

هدى محمد (أم يحيى)

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı