فاز أردوغان في الانتخابات وعاد إلى السلطة، لكن ماذا عن الإسلام؟!
فاز أردوغان في الانتخابات وعاد إلى السلطة، لكن ماذا عن الإسلام؟!

الخبر:   أعلن المجلس الأعلى للانتخابات النتائج النهائية للجولة الثانية من الانتخابات الرئاسية التركية في 28 أيار/مايو (الماضي)، وبموجبها فاز مرشح تحالف الشعب أردوغان في الانتخابات بنسبة 52.18٪ من الأصوات. وحصل كمال كليجدار أوغلو، مرشح التحالف الوطني، على 47.82% من الأصوات. سيبقى أردوغان في السلطة لمدة 5 سنوات أخرى حتى الانتخابات القادمة. (وكالات)

0:00 0:00
Speed:
June 12, 2023

فاز أردوغان في الانتخابات وعاد إلى السلطة، لكن ماذا عن الإسلام؟!

فاز أردوغان في الانتخابات وعاد إلى السلطة، لكن ماذا عن الإسلام؟!

(مترجم)

الخبر:

أعلن المجلس الأعلى للانتخابات النتائج النهائية للجولة الثانية من الانتخابات الرئاسية التركية في 28 أيار/مايو (الماضي)، وبموجبها فاز مرشح تحالف الشعب أردوغان في الانتخابات بنسبة 52.18٪ من الأصوات. وحصل كمال كليجدار أوغلو، مرشح التحالف الوطني، على 47.82% من الأصوات. سيبقى أردوغان في السلطة لمدة 5 سنوات أخرى حتى الانتخابات القادمة. (وكالات)

التعليق:

فاز أردوغان في الانتخابات التي أحدثت توتراً واستقطاباً شديدين في المجتمع منذ تحديد الموعد، على الرغم من الأزمة الاقتصادية التي اجتاحت البلاد والآثار السلبية للزلازل المدمرة التي حدثت في 6 شباط/فبراير. الانتصار الانتخابي تلته احتفالات في بعض البلاد الإسلامية والدول الأوروبية، وخاصة من المسلمين في تركيا الذين صوتوا لأردوغان. ومن ناحية أخرى، أصيبت المعارضة بخيبة أمل شديدة.

لا شك أن العامل الأهم في فوز أردوغان هو أن الشريحة المحافظة المسلمة، التي تشكل العمود الفقري للمجتمع في تركيا، دعمته في كل الانتخابات بدوافع إسلامية، تاركةً جانباً جميع المعايير الأخرى. وذلك لأن المنافس الرئيسي له، حزب الشعب الجمهوري، هو حزب مسجل للإسلاموفوبيا. ولا تزال الفظائع التي ارتكبها هذا الحزب ضد المسلمين حية في ذاكرتهم؛ لهذا السبب، لم يمنحه الشعب المسلم في تركيا، وهو مهندس الفكر العلماني الكمالي، الفرصة للحكم بمفرده.

وإدراكاً لذلك، فإن أردوغان وحزبه يرمزان إلى خطاب الوطن والأمة من خلال إثارة المشاعر الإسلامية طوال العملية الانتخابية. فقد قام بحملة استغلالية، زاعماً أنه تلقى تعليمات من الله والأمة، بينما تلقاها خصومه من الدول الغربية المعادية للإسلام والمنظمات الإرهابية مثل حزب العمال الكردستاني. وبالمثل، واصل العلماء المؤيدون لأردوغان وقادة الرأي نشر التصور الراسخ بأنه إذا فاز أردوغان، فستنتصر فلسطين والأمة وجميع المظلومين في جميع أنحاء العالم. لقد دعوا المسلمين إلى صناديق الاقتراع الديمقراطية وكأنهم يدعونهم للجهاد! وفي النهاية تغلبت المشاعر الإسلامية لدى المسلمين على كل خطابات ووعود المعارضة وعاد أردوغان إلى النصر.

لكن هل يمثل أردوغان حقاً المسلمين الذين يدعمونه؟ وهل يحقق رغبات وتطلعات المسلمين الذين يرون في كل انتخابات تقريبا صراعا بين الحق والباطل؟ هل يقاتل من أجل سمو الحق وهلاك الباطل؟ باختصار، عندما يفوز أردوغان، هل ينتصر الإسلام والمسلمون حقاً؟

هذه هي القضية الرئيسية. يجب على كل مسلم سليم العقل وقلبه مؤمن أن يركز على هذه النقطة. فكما تم تجريده أثناء مشاركته في الانتخابات، فعليه تجريد نفسه من كل الفوائد المادية بعد الانتخابات، وأن يسأل نفسه، "ما الذي تغير في خلق حياة إسلامية؟" وينبغي أن يفكر في روائع كلمات الخليفة عمر بن عبد العزيز التي سلطت الضوء على الماضي والحاضر، لأنه قال: "لا توجد دولة لكسب المال، بل لتوجيه الناس إلى الطريق الصحيح".

نعم، ما الذي تغير؟ هل استطاعت جمهورية تركيا التي حكمها أردوغان لمدة 21 عاماً أن تجعل شعبنا يجد الطريق الصحيح؟ وهل استطاعت أن تنقذ أهلها من الخطيئة والظلم وتزهر دنياهم وأخراهم؟ فمثلا، هل أعيدت السيادة للشرع، وانتهت الشرور التي نهى الله عنها من شرب الخمر والربا والقمار والزنا والفسق وغيرها، والتي خلفت الأجيال الفاسدة؟ هل تم القيام بأي عمل لمنع 5 ملايين جريمة ترتكب في تركيا كل عام؟ هل انتهت الصداقات مع الدول الغربية الكافرة التي تهاجم الإسلام بحقد عميق في قلوبهم؟

هل تم تنفيذ أي من حلول الإسلام لمشاكل أهلنا الذين يعيشون في أزمات؟ أبدا، لم يتم عمل أي من هذا. ولن يتم ذلك طالما بقيت الجمهورية العلمانية الغربية، التي معيارها الوحيد هو المصلحة الذاتية. في واقع الأمر، فإن الملصق العملاق لمصطفى كمال المعلق على المجمع الرئاسي بعد فوز أردوغان في الانتخابات، هو وثيقة نموذجية لكيفية خداع المسلمين.

إذن، الإسلام لم ينتصر، ولا يوجد نصر حقيقي للاحتفال به. هناك مسلمون خدعوا بالهندسة المحترفة وفازت الانتخابات على حسابهم. لكن هذا لا يعني أن المسلمين سيستمرون في الانخداع. لأن المسلمين لم يصوتوا للديمقراطية التي دافع عنها أردوغان، بل للخطابات الإسلامية التي استخدمها كأداة للاستغلال. وبهذا المعنى، فإن انتصار أردوغان هو انتصار زائف يُنتصر بالخسارة. وسينتهي عصر الديمقراطية ودعاتها عند أول نقطة انهيار في طريق كسب قلوب المسلمين من قبل حملة الدعوة المخلصين للإسلام الذين يعملون بجد من أجل إعادة دولة الخلافة الراشدة. في النهاية حكم أردوغان مميت، بينما حب الإسلام في نفوس المسلمين سوف يستمر حتى يوم القيامة. لذلك فإن حب الإسلام في نفوس المسلمين سيتحول عاجلاً أم آجلاً إلى ثورة فكرية وسيصل بالإسلام نفسه إلى السلطة. بعد ذلك سيكون قرن تركيا قرن الإسلام والخلافة.

﴿وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ * بِنَصْرِ اللهِ يَنْصُرُ مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

محمد أمين يلدريم

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı