في ظلّ الأنظمة العلمانية، يتمُّ تجاهل المعاناة الإنسانية بسبب المسافات السياسية
في ظلّ الأنظمة العلمانية، يتمُّ تجاهل المعاناة الإنسانية بسبب المسافات السياسية

الخبر: في الأسابيع الأخيرة، تعرّضت الحكومة البريطانية لانتقادات بسبب المعاملة غير الإنسانية لطالبي اللّجوء في مراكز الهجرة التابعة لها، والظروف المروّعة التي يتمّ احتجازهم فيها أثناء انتظار معالجتهم بمجرد وصولهم إلى شواطئ البلاد.

0:00 0:00
Speed:
November 11, 2022

في ظلّ الأنظمة العلمانية، يتمُّ تجاهل المعاناة الإنسانية بسبب المسافات السياسية

في ظلّ الأنظمة العلمانية، يتمُّ تجاهل المعاناة الإنسانية بسبب المسافات السياسية

(مترجم)

الخبر:

في الأسابيع الأخيرة، تعرّضت الحكومة البريطانية لانتقادات بسبب المعاملة غير الإنسانية لطالبي اللّجوء في مراكز الهجرة التابعة لها، والظروف المروّعة التي يتمّ احتجازهم فيها أثناء انتظار معالجتهم بمجرد وصولهم إلى شواطئ البلاد. وتمّ الاحتفاظ بحوالي 4000 شخص في منشأة مانستون في كينت، وهي قاعدة جوية سابقة، والتي ينبغي أن تستوعب 1600 شخص فقط. ووُصفت الظروف في المركز المكتظ بأنها بائسة وشبيهة بالسجن، مع تقارير عن مراحيض قذرة ووجبات باردة وطالبي لجوء ينامون على الورق المقوى بالإضافة إلى تفشي الخناق والجرب وعدوى MRSA بسبب البيئة غير الصّحية. كما كانت هناك صور مروّعة لأطفال خلف أسوار من الأسلاك الشائكة في المركز. دفاعاً عن إخفاق الحكومة في التعامل مع المهاجرين بشكل إنساني، زعمت وزيرة الداخلية البريطانية، سويلا برافرمان، في البرلمان أن هناك غزواً من طالبي اللّجوء على الساحل الجنوبي لإنجلترا وأنّ الحكومة كانت تحاول وقف ذلك. وجاءت تعليقاتها المثيرة للجدل والمثيرة للكراهية بعد يوم من قيام رجل بإلقاء قنابل حارقة على مركز للمهاجرين في دوفر، والتي قالت الشرطة إنها مدفوعة بفكر يميني و"شكل من أشكال الظلم المليء بالكراهية". ووفقاً لصحيفة التايمز، منعت برافرمان أيضاً نقل آلاف المهاجرين إلى الفنادق خلال فترة عملها الأولى كوزيرة داخلية في عهد رئيسة الوزراء السابقة ليز تروس. وسبق أن علقت برافرمان بأنها كانت تحلم برؤية عنوان في صحيفة تلغراف اليمينية عن اللاجئين الذين يتمّ نقلهم جواً على متن طائرة متوجهة إلى رواندا.

التعليق:

من الواضح أن نهج الحكومة البريطانية في التعامل مع اللاجئين اليائسين، الذين فرّ الكثير منهم من الاضطهاد والحرب، هو محاولة جعل الحياة لا تطاق بالنسبة لهم من أجل الانتقاص من الآخرين عن البحث عن ملاذ في البلاد. لقد تُرك العديد من اللاجئين شهوراً طي النسيان، غير قادرين على البحث عن عمل أو تعليم أو التمتع بحياة طبيعية حتى تتمّ معالجة طلب اللّجوء الخاص بهم، ما يؤثر على صحتهم العقلية. وفقاً لصحيفة الغارديان، فقد ارتفع التأخير في معالجة طلبات اللجوء بنسبة 72٪ خلال عام - "أكثر من الضعف قبل عامين وتضاعف ثلاثة أضعاف الفترة التي سبقت وباء كوفيد - وأن 75٪ من الإجمالي كانوا ينتظرون قراراً بشأن المزيد من ستة أشهر" في حزيران/يونيو، كان 122،213 شخصاً ينتظرون قراراً أولياً بشأن طلب لجوئهم. وذكر العديد من المعلقين أن مثل هذا التراكم الهائل والتأخير في معالجة طلبات اللجوء هذه مدفوع أيديولوجياً ويهدف إلى الحدّ من أعداد الذين يتمّ منحهم الإقامة في البلاد. بريطانيا ليست وحدها التي تصنع جحيماً حياً للاجئين أو تحاول جاهدةً منعهم من دخول أراضيها. إن الظروف الفظيعة في مخيمات اللاجئين في كاليه وبنغلادش وتركيا موثقة جيداً. وتخوض الحكومة النرويجية حالياً معركة دبلوماسية مع إيطاليا حول من يجب أن يتحمل مسؤولية حوالي 1000 لاجئ ومهاجر أنقذتهم سفن المنظمات غير الحكومية في البحر الأبيض المتوسط ​​التي كانت ترفع علمها. وتصرُّ أوسلو على أن تتولى روما مسؤولية الأشخاص الذين تقطّعت بهم السبل قبالة سواحلها.

تنظر معظم الدول العلمانية إلى اللاجئين على أنهم عبء على اقتصادها بدلاً من كونهم أصلاً لمجتمعهم؛ لأن مثل هذه الدول تقيس كل شيء من خلال العدسة الرأسمالية للمكسب والخسارة المادية، وليس وفقاً للقيم الإنسانية والأخلاقية مثل الحاجة البشرية. علاوةً على ذلك، فهي تستخدم اللاجئين ككبش فداء، وتلقي بشكل ساخر اللوم في بعض المشاكل الاقتصادية التي تؤثر على سكانها المحليين على المهاجرين الذين يدخلون البلاد. يستخدم السياسيون العلمانيون هؤلاء الأشخاص اليائسين كدروع بشرية وستائر دخان مريحة للمساعدة في صرف الغضب والانتباه العامين عن السياسات والأنظمة الاقتصادية الفاشلة لهذه الدّول التي فشلت في تلبية احتياجات شعوبها وخلق بيئة اقتصادية صحية داخل مجتمعاتها.

علاوةً على ذلك، وكما يتّضح من التصريحات التحريضية لوزيرة الداخلية البريطاني، فإن السياسيين العلمانيين لا يتردّدون في تبني خطاب يميني متطرف ولغة غير إنسانية تجاه طالبي اللّجوء، وتصويرهم على أنّهم تهديد للبلاد، بغضّ النظر عن تأجيج الهجمات ضد اللاجئين والعرقيات الصغيرة من السكان الذين يُنظر إليهم على أنهم أجانب بسبب لون بشرتهم أو بلدهم الأصلي. من الواضح أن الهدف هو اللعب على جمهور الناخبين اليمينيين المعادين للأجانب والعنصريين لكسب دعمهم. ليس من المستغرب أن تأتي تعليقات برافرمان في وقت يتأخر فيه حزب المحافظين في استطلاعات الرأي وحيث يوجد غضب شعبي هائل تجاه السقوط المالي المعطّل للقرارات والسياسات الاقتصادية للحكومة. دخلت اللغة التي استخدمها اليمينيون المتطرفون في الاتجاه السائد للسياسة العلمانية، ووظّفها السياسيون لتحقيق مكاسب سياسية. ومن ثمّ، في ظلّ الأنظمة العلمانية، يتمّ استخدام اللاجئين اليائسين كأهداف وأكياس الملاكمة من السياسيين الانتهازيين للفوز بالانتخابات وللمسافات السياسية. نرى في تركيا على سبيل المثال كيف أن الانتقادات اللاذعة السياسية ضد اللاجئين السوريين في البلاد، وإلقاء اللوم عليهم في المساهمة في الأزمة الاقتصادية التي تعاني منها البلاد، قد تسارعت مع اقتراب موعد الانتخابات الرئاسية. فقد أعلن أردوغان، على سبيل المثال، أنه يستعد لإعادة مليون لاجئ إلى سوريا التي مزقتها الحرب.

هذه هي الحقيقة الخطيرة والمثيرة للاشمئزاز والقاسية للنظام العلماني، والتي تسمح للحكام باستخدام أولئك الذين عانوا من أفظع القيم والاضطهاد كبيادق للفوز بالألعاب السياسية. هذا ليس نظاماً مناسباً لحكم البشرية. في المقابل، يتعامل النظام الإسلامي مع المهاجرين وطالبي اللجوء واللاجئين من منظور إنساني وأخلاقي. ففي ظل الحكم الإسلامي، يُمنح المظلوم ملاذاً وحياة كريمة، مع حقوق التابعية الكاملة إذا أرادوا الإقامة داخل الدولة وأن يصبحوا من رعاياها، لأن الإسلام نظام جاء رحمةً للبشرية. قال الله تعالى: ﴿وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ﴾ لذلك سوف ترحب الخلافة بالباحثين عن اللّجوء والملاذ على أراضيها. علاوةً على ذلك، سيكون لديها القدرة على تزويدهم باحتياجاتهم الأساسية وفرصة البحث عن عمل كريم وبناء مستوى معيشي جيد لأنفسهم، لأنه سينفّذ النظام الاقتصادي الإسلامي الذي يُجسد المبادئ السليمة لبناء مجتمعات مزدهرة حيث الاستفادة من ثروتها كما ثبت تاريخيا.

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

د. نسرين نوّاز

مديرة القسم النسائي في المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı