هل كان القضاء الإسلامي سيسمح بالعبث في أعراض النساء!
هل كان القضاء الإسلامي سيسمح بالعبث في أعراض النساء!

الخبر: أقر البرلمان التركي في قراءة أولى مشروع قانون قدم إلى البرلمان التركي، يتيح في بعض الحالات إلغاء الإدانة بالاعتداء الجنسي على قاصر، إذا تزوج المعتدي ضحيته. وأكد وزير العدل "بكير بوزداغ" أن النص يهدف إلى "حماية الأطفال"، معتبرا أن "الزيجات المبكرة واقع مع الأسف". وشدد على أن هذا الإجراء لن يطبق إلا في حالات تم فيها "الاعتداء الجنسي" من دون "قوة أو تهديد أو أي شكل من أشكال الإكراه". (العربية نت – 2016/11/19م)

0:00 0:00
Speed:
November 22, 2016

هل كان القضاء الإسلامي سيسمح بالعبث في أعراض النساء!

هل كان القضاء الإسلامي سيسمح بالعبث في أعراض النساء!

الخبر:

أقر البرلمان التركي في قراءة أولى مشروع قانون قدم إلى البرلمان التركي، يتيح في بعض الحالات إلغاء الإدانة بالاعتداء الجنسي على قاصر، إذا تزوج المعتدي ضحيته.

وأكد وزير العدل "بكير بوزداغ" أن النص يهدف إلى "حماية الأطفال"، معتبرا أن "الزيجات المبكرة واقع مع الأسف". وشدد على أن هذا الإجراء لن يطبق إلا في حالات تم فيها "الاعتداء الجنسي" من دون "قوة أو تهديد أو أي شكل من أشكال الإكراه". (العربية نت – 2016/11/19م)

التعليق:

صُنفت تركيا بأنها الدولة الثالثة في العالم في العنف الأسري، حيث إن امرأة تركية واحدة تموت يوميا بحالات العنف الجسدي والجنسي، وليس العنف مقتصرا على النساء بل حتى على الفتيات القاصرات وصغار السن، ولا ننسى ما حصل عام 2002 للفتاة التركية (ن. ج) والتي لم يتجاوز عمرها الثالثة عشرة حين تناوب على انتهاك عرضها واحد وثلاثون مجرما من ذوي المكانة الرفيعة المستوى ومن ضمنهم ضابط كبير، وبعد أن اشتكت الفتاة ما حصل لها إلى الشرطة، استمرت القضية بين أخذ وردٍ وتهديد للفتاة ولمن وقف معها تسع سنوات قبل إصدار الحكم، وضمن هذه الفترة وفي عام 2004 صادق البرلمان التركي على إلغاء تجريم الزنا كخطوة لإزالة عقبة أمام مساعي تركيا لبدء محادثات الانضمام إلى الاتحاد الأوروبي، فكان لهذا الإجراء أثره على الحكم في قضية الفتاة حيث حكم القضاء التركي العلماني على الجناة بالحبس أربع سنوات لا غير بحجة أن الفتاة كانت معهم بكامل رضاها! هذه هي شريعة الغاب تدافع عن الذئب المفترس وتقتص له من الغنم.

وفي تموز/ يوليو من هذا العام 2016، أيدت المحكمة الدستورية التركية إلغاء بند في القانون الجنائي يَعتبِر "أي عمل جنسي مع طفل دون الـ15 عاما اعتداء جنسيا". وها هي اليوم تكمل جريمتها فتقر المشروع المذكور في الخبر أعلاه والذي سيتيح لها العفو عن مذنبين ارتكبوا مثل هذه الجرائم في حق القصّر، ويمكن أن يشمل 3 آلاف شخص إذا أُقر.

ولنقف مع كلام وزير العدل بوزداغ وقفتين:

الأولى: قوله إن هذا الإجراء لن يطبق إلا في حالات تم فيها "الاعتداء الجنسي" من دون "قوة أو تهديد أو أي شكل من أشكال الإكراه".

فلو عدنا إلى تعريف الاغتصاب أو "الاعتداء الجنسي" لوجدنا أنه يتمحور حول نيل الرجل حاجته من المرأة رغما عنها مع استخدام العنف، ومهما تغيرت الأسماء لا يخرج العمل عن كونه لا يحصل إلا بشكل من أشكال الإكراه، وهل هناك من يرضى أن يُعتدى على نفسه أو ماله أو حتى كرامته؟! حتى ترضى الفتاة المسلمة المتربية على الشرف والعفة أن يعتدى على شرفها وأن يُنتهك عرضها! إن من يرضى بذلك لا يكون إنسانا سويا سليم العقل.

الثانية: قوله إن النص يهدف إلى "حماية الأطفال"، معتبرا أن "الزيجات المبكرة واقع مع الأسف".

يريد بقوله أن يجعل المجتمع الذي يرضى بما يسمى بالزواج المبكر للفتاة والذي يمنعه القانون التركي بحجة أنه إكراه للفتاة من قبل ولي أمرها عليه وإضرار لها جسدي ونفسي، يريد من المجتمع أن يقبل بزواج الفتاة من الذي اغتصبها (دون إكراه).

أي حماية لحقوق المرأة في هكذا قانون، حين تمنع الفتاة من الزواج الحلال ممن رضي وليها بدينه وخلقه، ويُجرَّم فعلُها، وفي المقابل يسقط الجرم عن المعتدي في حال تزوج بالفتاة الضحية؟!!

وماذا لو كان المعتدي كافرا؟ فهل يسمح القانون التركي بزواج المسلمة من كافر!

وما العمل في حالة كان المعتدي أكثر من واحد!

كيف يدعم حزب الحرية والعدالة الحاكم ويرضى بهكذا مشروع بعيد كل البعد عن مفاهيم الإسلام، إلا أن يكون هذا الحزب يدعي الإسلام ويسير خلف الغرب وتحقيق أهدافه السياسية ومصالحه.

إن هذه القرارات ليست إلا استجابة لاتفاقيات سياسية مثل اتفاقية سيداو، تسعى لإخراج المرأة المسلمة من عفتها وشرفها وترمي بها في مستنقعات الفساد والرذيلة، فإن لم يكن برضاها فالقانون يكرهها على ذلك.

أي اتفاقية تلك التي تغرم مواقعة الزوج لزوجته رغما عنها وتعتبره اغتصابا وعنفا يمارسه الرجل على المرأة! وتفتح للزوجة باب الشكاية على زوجها ليكون مصير العائلة، التفكك والتشرد وربما الحبس للزوج لسنوات وحرمان الأولاد من الدفء العائلي.

ما أحوجنا إلى القضاء الإسلامي، فهو وحده الذي ينصف المرأة مسلمة كانت أم غير مسلمة، فنظام العقوبات في الإسلام نظام رادع لكل من تسول له نفسه الاعتداء على النفس وهتك العرض.

بعد كل ما صدر ويصدر عن أردوغان وحزبه من قرارات وقوانين وشرعنة للاغتصاب، أما زال هناك من يصدق أنه يحكم بالإسلام، وبعد كل ما رأيناه من اصطفافه مع الغرب الكافر ومشاريعه في سوريا والعراق... أما زال هناك من على عينيه غشاوة فيراه حريصا على أبناء وبنات المسلمين ودمائهم؟!

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

أختكم: راضية عبد الله

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı