هل نشر القوات الدولية  هو لحفظ السلام أم لحماية مصالح الغرب الكافر؟!
هل نشر القوات الدولية  هو لحفظ السلام أم لحماية مصالح الغرب الكافر؟!

الخبر: قرر مجلس الأمن الدولي نشر قوات دولية في دارفور بغرب السودان، يجيز لها استخدام القوة وفق الفصل السابع من ميثاق الأمم المتحدة، وقد نص القرار (1706) الصادر في 09/06/2016م، والذي صوت فيه المجلس بأغلبية (12) صوتاً ، قرر تعزيز قوة الأمم المتحدة ليبلغ قوامها (17.3) ألف جندي من العسكريين و3300 من الشرطة المدنية، وقرر أن تكون القوات خليطاً من الاتحاد الإفريقي ودول أخرى، خصوصاً من قوات شمال الأطلسي. كما قرر أن يبدأ نشر هذه العناصر في تاريخ لا يتجاوز الأول من تشرين أول/أكتوبر المقبل،

0:00 0:00
Speed:
June 12, 2016

هل نشر القوات الدولية هو لحفظ السلام أم لحماية مصالح الغرب الكافر؟!

هل نشر القوات الدولية

هو لحفظ السلام أم لحماية مصالح الغرب الكافر؟!

الخبر:

قرر مجلس الأمن الدولي نشر قوات دولية في دارفور بغرب السودان، يجيز لها استخدام القوة وفق الفصل السابع من ميثاق الأمم المتحدة، وقد نص القرار (1706) الصادر في 09/06/2016م، والذي صوت فيه المجلس بأغلبية (12) صوتاً ، قرر تعزيز قوة الأمم المتحدة ليبلغ قوامها (17.3) ألف جندي من العسكريين و3300 من الشرطة المدنية، وقرر أن تكون القوات خليطاً من الاتحاد الإفريقي ودول أخرى، خصوصاً من قوات شمال الأطلسي. كما قرر أن يبدأ نشر هذه العناصر في تاريخ لا يتجاوز الأول من تشرين أول/أكتوبر المقبل، واعتبر المسؤول في الخارجية الأمريكية كريستلين سلفربرغ أن موافقة الخرطوم غير ضرورية بعد صدور قرار مجلس الأمن. واعتبر السفير الأمريكي جون بوكتون القرار خطوة لوقف الأحداث المأساوية في دارفور. وحذر من عدم تنفيذ القرار.

التعليق:

لقد صدر القرار الأممي (1706) لحماية شعب دارفور مما يتعرض له، ولتنفيذ الاتفاقيات المبرمة بين طرفي الصراع في دارفور. وأود أن أتوقف قليلاً عند تاريخ قوات حفظ السلام التي نشرت في كثير من البلدان، وبخاصة البلاد الإسلامية، لنرى هل كانت تحفظ السلام، أم أن لها مآرب أخرى؟ فكلنا يذكر في نيسان/أبريل 1993م حين تم إعلان بلدة سربنيتشيا منطقة آمنة، قام أهل البوسنة بتسليم أسلحتهم لقوات حفظ السلام الدولية، فكانت المذبحة الكبرى حينما هاجمت القوات الصربية المسلمين العزل، بعد أن انسحبت القوات الهولندية التابعة للقوات الدولية، وسمحت للصرب بقتل 8 آلاف مسلم بدم بارد، حيث نفذت المجزرة في 11 تموز/يوليو 1995م، وقد حمل الأمين العام بطرس غالي مسؤولية المذبحة إلى الدول المشاركة، وأكد أن الولايات المتحدة مسؤولة، لأن لديها 12 قمراً صناعياً تراقب الوضع في تلك المنطقة، وكان ذلك في برنامج شاهد على العصر الذي أجرته معه قناة الجزيرة. كما قتل في كانون الثاني/يناير نائب رئيس الوزراء البوسني على يد الصرب، بينما كان يستقل ناقلة تابعة للأمم المتحدة.

أما في أفريقيا الوسطى، فحدث ولا حرج، فقد قتلت مليشيات أنتي بالاكا النصرانية مسلمي أفريقيا الوسطى ذبحاً، وأكلت لحومهم، على مرأى من القوات الدولية والمجتمع الدولي الذي لم يحرك ساكناً. فقد انتقدت منظمة العفو الدولية برود رد المجتمع الدولي على هذه الأزمة، وأشارت إلى أن قوات حفظ السلام الدولية امتنعت عن التصدي لمليشيات مكافحة البلطات النصرانية وكانت بطيئة في حماية الأقلية المسلمة التي تتعرض للتهديد.

والأنموذج الأخير الذي نستدل به على مواقف القوات الدولية، دولة رواندا، والتي قتل فيها من التوتسي 1.17 مليون حسب الروايات الحكومية، و2 مليون حسب بعض الروايات، وذلك بعد أن مكنت القوات الفرنسية الموجودة هناك بصفتها قوة حفظ سلام، مكنت الهوتو من رقاب أقرانهم التوتس، وبحسب نيويورك تايمز في ذلك الوقت، كان هناك ما يقرب من 60.000 شخص ينتمون لقوات حفظ السلام التابعة للأمم المتحدة في أفريقيا. وأراد غالي من هذه القوات أن تتدخل لوقف أعمال العنف، إلا أن كثيراً من الحكومات تراجعت، وعلى رأسها الولايات المتحدة.

هل بعد هذا كله يريد منا أحد أن نصدق أن هنالك قوات دولية لحفظ السلام، أكثر من 300 ألف من أهل سوريا قتلوا، ومثلهم مجهول المكان، وأربعة عشر مليوناً هجروا ديارهم، فهل دم أهل دارفور أعز من دم أولئك عند القوات الدولية والمجتمع الدولي!؟

إن هيئة الأمم المتحدة ومجلس الأمن الدولي وأفرعها المختلفة ما هي إلا أدوات الصراع الدولي. فقد أمسكت أمريكا بزمامها منذ الحرب العالمية الثانية، فتتدخل حينما يكون التدخل يحقق مصالحها، وتمتنع حينما يكون الامتناع أوفق لمصالحها!

أيها المسلمون! من العار والشنار السكوت على مثل هكذا قرارات، ما فرضت بشأن دارفور إلا لإكمال مسيرة تمزيق ما تبقى من السودان، ولا بد من وقفة من أهل السماء وأهل الأرض، وقفة عز تجمع شعث المسلمين، ليقفوا في وجه هذه الدول الطامعة فينا، فإلى الخلافة الراشدة على منهاج النبوة أدعوكم فهلموا.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

المهندس/ حسب الله النور سليمان

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı