هل يختلف عفو عام كريموف عن عفو عام ميرزياييف؟
هل يختلف عفو عام كريموف عن عفو عام ميرزياييف؟

الخبر: وفقا للخبر الذي نشره موقع بي بي سي أوزبيك في 2016/10/11 تحت عنوان "هل يختلف عفو عام كريموف عن عفو عام ميرزياييف؟" فقد اقترح الرئيس المؤقت لجمهورية أوزبيكستان شوكت ميرزياييف في 10 تشرين الأول/أكتوبر الجاري لمجلس الشيوخ لدى المجلس الأعلى بجمهورية أوزبيكستان بالإعلان عن العفو العام لبعض فئات المحكومين بمناسبة الذكرى السنوية الـ24 لقبول دستور جمهورية أوزبيكستان.

0:00 0:00
Speed:
October 14, 2016

هل يختلف عفو عام كريموف عن عفو عام ميرزياييف؟

هل يختلف عفو عام كريموف عن عفو عام ميرزياييف؟

الخبر:

وفقا للخبر الذي نشره موقع بي بي سي أوزبيك في 2016/10/11 تحت عنوان "هل يختلف عفو عام كريموف عن عفو عام ميرزياييف؟" فقد اقترح الرئيس المؤقت لجمهورية أوزبيكستان شوكت ميرزياييف في 10 تشرين الأول/أكتوبر الجاري لمجلس الشيوخ لدى المجلس الأعلى بجمهورية أوزبيكستان بالإعلان عن العفو العام لبعض فئات المحكومين بمناسبة الذكرى السنوية الـ24 لقبول دستور جمهورية أوزبيكستان.

ويوصي الاقتراح بالإفراج عن بعض المحكومين مثل النساء والأشخاص الذين كان سنهم تحت 18 سنة لدى ارتكابهم للجريمة، والمسنين الذين تتجاوز أعمارهم 60 سنة والرعايا الأجانب والأشخاص ذوي الإعاقة من فئة أولى وفئة ثانية وبعض المرضى بالسل الذين لم يرتكبوا الجرائم الخطيرة. كما يوصي بالإفراج عن المحكومين الذين ارتكبوا جرائم دون قصد، ومن ارتكب جريمة لأول مرة والتي لا تمثل خطرا كبيرا على المجتمع وكذلك المسجونين الذين يبقى أقل من 3 سنوات على انتهاء مدة تمضيتهم للعقوبة.

ويوصي الاقتراح بعدم تطبيق العفو العام على الأشخاص الذين ارتكبوا الجرائم الخطيرة مثل الأشخاص الذين حكم عليهم بالسجن لمدة طويلة أو السجن مدى الحياة، والمحكوم عليهم لمشاركتهم في نشاطات المنظمات المحظورة والذين ارتكبوا الجرائم ضد السلام والاستقرار والأمن العام وينتهكون نظام العقوبة في السجون ومن ارتكب الجريمة مجددا بعد العفو العام.

التعليق:

في ذلك العفو العام الذي صدر في فترة الطاغية كريموف لم يكن للمسلمين عفو خاص؛ خصوصا أولئك الذين أدينوا بتهم دينية. على سبيل المثال، فلننظر إلى قرارات العفو العام التي صدرت في فترة رئاسة كريموف. ففي 14 تشرين الثاني/نوفمبر 2014، وفي القرار الذي صدر من قبل مجلس الشيوخ في البرلمان وفقا لاقتراح من الرئيس، جاءت العبارات التالية: "7. يجري إدخال: ....... ) من هذا القرار 01/03، 5، 6 - العمل مشاركة بنود في أنشطة المنظمات المحظورة، هم ضد السلام والأمن أو إلى الأشخاص المدانين بارتكاب جرائم ضد الأمن العام"، "7. عدم التنفيذ:....... ) أن إجراء بنود هذا القرار 1-3، 5، 6 - للمشاركة في أنشطة المنظمات المحظورة، ومنها للذين تم الحكم عليهم لأجل ارتكابهم جرائم ضد السلام والأمن أو ضد الأمن العام".

وعلى ما يبدو فإن النظام المستبد الذي اعتاد أن يزين كل جريمة بالقانون كأنما في هذا القرار قد فعل عملا صحيحا. فهو قد سمى الداعين المخلصين الذين يدعون المسلمين إلى الحق، ويحاولون بجد وجهد أن يخرجوهم من الذل والهوان إلى العزة هم "الذين ارتكبوا جرائم ضد الأمن العام" كما ذكر أعلاه. ونتيجة لذلك، تعرض الذين يحملون الدعوة لسنوات طويلة من القمع والتعذيب ولا يزالون...

السؤال الذي جاء في موضوع الخبر: "هل يختلف عفو عام كريموف عن عفو عام ميرزياييف؟" يمكن الإجابة عليه بسهولة بـ"لا". ذلك كان أحد مقولات شوكت ميرزياييف الذي قالها عندما عُين رئيسا مؤقتا: "نحن نواصل سياسة منع إظهار الفرق الكبير بين الرعايا من حيث الثروات أي لا مكانة في بلادنا لغني الأغنياء وفقير الفقراء قائلا نحن نتمسك بسياسة الرئيس الأوزبيكي الراحل الرامية إلى منع إظهار الفرق الكبير بين الرعايا من حيث الثروات أي لا مكانة في بلادنا لغني الأغنياء وفقير الفقراء".

وفي الواقع، فإن ميرزياييف الذي صرح بأنه عمل مع كريموف جنبا إلى جنب لسنوات طويلة مثله مثل كريموف وغيره من رؤساء دول آسيا الوسطى من الشيوعيين القدامى. ومن الخطأ أن يأمل المسلمون، وخاصة المسلمون في أوزبيكستان،  بتخفيف السياسة القمعية في فترة ميرزياييف الذي جاء إلى السلطة بعد الملعون كريموف.

وهكذا لو انتظر المسلمون يوم الدستور، وعيد الاستقلال، وما إلى ذلك، فلا يتوقعوا الإغاثة من العفو العام، بل الفرج هو من الله وحده، لأن شروط العفو تم إيجادها من قبل أعداء الدين عمدا لأجل إلهاء المسلمين عن دينهم.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

مراد (أبو مصعب)

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı