حرية التعبير وحقوق الإنسان هي أداة فرنسا السياسية
حرية التعبير وحقوق الإنسان هي أداة فرنسا السياسية

  الخبر: في 14 آذار/مارس نشرت الخدمة الأوزبيكية لراديو ليبرتي الخبر التالي: "اليورانيوم والوسام ولا كلمة عن حرية التعبير: كيف تمت زيارة ميرزياييف إلى باريس؟ اختتمت زيارة الدولة التي قام بها الرئيس شوكت ميرزياييف إلى فرنسا بالتوقيع على إعلان بشأن الشراكة الاستراتيجية وعدد من اتفاقيات التعاون بما في ذلك برنامج بقيمة 6.5 مليار يورو. كان الجزء الأكثر احتفالية في الزيارة هو تقديم أرفع وسام فرنسي لميرزياييف وهو وسام جوقة الشرف. وكتبت الصحافة الفرنسية أن الموضوع الرئيسي لمحادثات الرئيسين كان التعاون في مجال الطاقة. وخاصة - كما كتبت الصحيفة لوفيغارو ترغب فرنسا في الحصول على حصتها في سوق الطاقة في أوزبيكستان إلى جانب روسيا والصين ودول الخليج".

0:00 0:00
Speed:
March 23, 2025

حرية التعبير وحقوق الإنسان هي أداة فرنسا السياسية

حرية التعبير وحقوق الإنسان هي أداة فرنسا السياسية

(مترجم)

الخبر:

في 14 آذار/مارس نشرت الخدمة الأوزبيكية لراديو ليبرتي الخبر التالي: "اليورانيوم والوسام ولا كلمة عن حرية التعبير: كيف تمت زيارة ميرزياييف إلى باريس؟ اختتمت زيارة الدولة التي قام بها الرئيس شوكت ميرزياييف إلى فرنسا بالتوقيع على إعلان بشأن الشراكة الاستراتيجية وعدد من اتفاقيات التعاون بما في ذلك برنامج بقيمة 6.5 مليار يورو. كان الجزء الأكثر احتفالية في الزيارة هو تقديم أرفع وسام فرنسي لميرزياييف وهو وسام جوقة الشرف. وكتبت الصحافة الفرنسية أن الموضوع الرئيسي لمحادثات الرئيسين كان التعاون في مجال الطاقة. وخاصة - كما كتبت الصحيفة لوفيغارو ترغب فرنسا في الحصول على حصتها في سوق الطاقة في أوزبيكستان إلى جانب روسيا والصين ودول الخليج".

بدورها تصرح منظمات حقوق الإنسان المعنية بحقوق الإنسان بما يلي: "... تؤكد التقارير الواردة من قصر الإليزيه على الجهتين اللتين لا يذكرهما الجانب الأوزبيكي في تصريحاته، وهما قضايا حقوق الإنسان وحرية التعبير. وفي الوقت نفسه أعربت جماعات حقوق الإنسان عن أسفها من أن جيوسياسية ومصالح الطاقة يبدو أنها تهيمن على العلاقات بين باريس وطشقند.

وفي 11 آذار/مارس أصدر عدد من منظمات حقوق الإنسان بما في ذلك رابطة حقوق الإنسان في آسيا الوسطى والشراكة الدولية لحقوق الإنسان (IPHR) ولجنة هلسنكي النرويجية (NHC)، بياناً أكدوا فيه أن القضية ذات الأهمية من الدرجة الأولى التي يجب أن تُثار في محادثات طشقند - باريس هي ضمان حقوق الإنسان والحريات الأساسية".

التعليق:

تأتي أمريكا في المرتبة الأولى من حيث عدد المفاعل النووية في العالم بـ95 مفاعلاً. وتأتي فرنسا في المركز الثاني بعدد 57 مفاعلاً نووياً صناعياً عاملاً. وتحتل الصين المرتبة الثالثة من حيث عدد محطات الطاقة النووية بـ49 محطة. أما روسيا فلديها 38 محطة طاقة نووية عاملة فقط.

واليوم بقي لدى فرنسا عدد من البلدان التي لا تزال تستخرج اليورانيوم من أجل محطاتها للطاقة النووية وهي كندا وكازاخستان وأوزبيكستان. على مدار أكثر من 40 عاماً كانت فرنسا تستخرج اليورانيوم في النيجر ولكن خلال انقلاب عسكري في عام 2023 نقضت حكومة النيجر الجديدة جميع المعاهدات مع فرنسا وطلبت منها مغادرة البلاد.

وبعد أن أصبحت محرومة من إمدادات كبيرة من اليورانيوم من النيجر وعلى الرغم من العدوان العسكري الروسي في أوكرانيا والعقوبات المفروضة على الكرملين زادت فرنسا من مشترياتها من اليورانيوم المخصب من روسيا. وخلال عام ونصف كانت 60.5% من جميع إمداداتها من روسيا. ولكن منذ أن اتخذ ترامب قراره بشأن النزاع العسكري بين روسيا وأوكرانيا تدهورت العلاقات بين الاتحاد الأوروبي وروسيا وخاصة مع فرنسا بكثير. فقرر بوتين فرض قيود على بعض السلع مثل اليورانيوم والتيتانيوم والنيكل رداً على عقوبات الاتحاد الأوروبي.

فرنسا في تبعية قوية لإمدادات اليورانيوم حيث يتم توليد 70 في المائة من الطاقة الكهربائية في البلاد عن طريق محطات الطاقة النووية. لذا تتشبث فرنسا بكل فرصة جديدة لاستخراج اليورانيوم. وقد أصبحت كازاخستان وأوزبيكستان شريكين مهمين لفرنسا في هذا المجال حيث توفران أكثر من 50 في المائة من إمدادات اليورانيوم.

على الرغم من كل التصريحات المدوية حول "إعلان حقوق الإنسان والحقوق المدنية" التي تتباهى بها فرنسا كثيراً والتي تقدم نفسها على أنها مؤسس الديمقراطية وأساس الدول الرأسمالية لا تزال هناك براغماتية. فالثورة الفرنسية الكبرى التي أطاحت بالأرستقراطية الإقطاعية بمساعدة البرجوازية أعادت في النهاية هيكلة المجتمع وفقاً للمصالح والقيم الرأسمالية وأصبح يطلق عليها الثورة البرجوازية. ونتيجة لذلك نرى أنه بمجرد أن يرى الرأسماليون الربح والمنفعة في عمل ما فإنهم يتكيفون على الفور مع الواقع ويغضون الطرف عن انتهاكات حقوق الإنسان وحرية التعبير.

أوزبيكستان التي اشتهرت بنظامها الاستبدادي ومعسكرات اعتقال الموت وعمل الأطفال أصبحت الآن شريكاً استراتيجياً لفرنسا "الديمقراطية"! عندما تكون هناك حاجة للقيم المادية تغير فرنسا الأخلاق بسهولة وتضحي بالقيم الإنسانية. وهكذا استعمرت فرنسا القارة الأفريقية وأزهقت أرواح الملايين من البشر من خلال الاستيلاء على الموارد الطبيعية. لقد أصبحت حقوق الإنسان وحرية التعبير مجرد أداة في أيدي الرأسماليين من أجل النفوذ السياسي واستعباد الدول.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

إلدر خمزين

عضو المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı