إنها 54 عاما جديدة من الاستعمار (مترجم)
إنها 54 عاما جديدة من الاستعمار (مترجم)

الأول من حزيران/يونيو المعروف باسم يوم المداركة حيث تحتفل فيه كينيا بوضع قوانينها الداخلية بنفسها عام 1964، وهذا اليوم الذي يعتبر عطلة رسمية يتم فيه الاحتفال بذكرى مقاتلي الحرية القدوة الأبطال في إفريقيا، حيث يركز الخطاب الوطني للرئيس عادة على التطورات التي تم تحقيقها وكذلك التحديات التي تواجهها البلاد. المداركة هي كلمة سواحلية تعني السيطرة الكاملة أو الحكم الذاتي، واحتفال هذا العام هو بالذكرى الـ54 لها.

0:00 0:00
Speed:
June 01, 2017

إنها 54 عاما جديدة من الاستعمار (مترجم)

إنها 54 عاما جديدة من الاستعمار

(مترجم)

الخبر:

الأول من حزيران/يونيو المعروف باسم يوم المداركة حيث تحتفل فيه كينيا بوضع قوانينها الداخلية بنفسها عام 1964، وهذا اليوم الذي يعتبر عطلة رسمية يتم فيه الاحتفال بذكرى مقاتلي الحرية القدوة الأبطال في إفريقيا، حيث يركز الخطاب الوطني للرئيس عادة على التطورات التي تم تحقيقها وكذلك التحديات التي تواجهها البلاد. المداركة هي كلمة سواحلية تعني السيطرة الكاملة أو الحكم الذاتي، واحتفال هذا العام هو بالذكرى الـ54 لها.

التعليق:

يعود تاريخ كينيا الاستعماري إلى مؤتمر برلين عام 1885م عندما تم تقسيم شرق إفريقيا لأول مرة إلى أقاليم نفوذ من قبل القوى الأوروبية، قامت الحكومة البريطانية بتأسيس محمية شرق إفريقيا عام 1895م، وبعد ذلك بفترة وجيزة فتحت المرتفعات الخصبة من الأراضي للمستوطنين البيض حتى قبل أن تصبح رسميا مستعمرة بريطانية عام 1920م. إن كينيا وإفريقيا كما هو حالها اليوم بحدودها المصطنعة كانت نتيجة للتنافس على إفريقيا في القرن التاسع عشر من قبل القوى الأوروبية والتي كانت تطمع بمواردها.

خلال فترة الاستعمار، احتل البريطانيون كينيا واستخدموا العناصر المستخرجة من الأرض للتعامل مع تطور المستعمرة يوما بيوم. وفي أوائل الستينات من القرن الماضي وعلى الرغم من أن بريطانيا منحت كينيا (الاستقلال)، إلا أنها اعتنت ببنية كينيا وهندستها المعمارية على مدى جيل مما أبقى كينيا مرتبطة بسيدها المستعمر. مما يسمح لبريطانيا بالحفاظ على سيطرتها على ثروات البلاد. وقد قامت بريطانيا بإنشاء الطبقة الكومبرادورية البرجوازية كما وضعت سياسات فاسدة على أساس المبدأ الرأسمالي؛ كل ذلك من أجل السيطرة على موارد كينيا. وكالعديد من الدول الإفريقية، فإن كينيا أجبرت على الاقتصار على السلع الأساسية وما يسمى بالاقتصاد القائم على الخدمات بدلا من بناء اقتصادها واستغلال وفرة الموارد المعدنية التي تتمتع بها. لذا فقد أهملت إمكانياتها الزراعية مما أدى إلى حياة قاسية.

لقد تم إلقاء اللوم على الحزب الديمقراطي فيما يتعلق بمشاكل كينيا، وفي محاولة لتغيير الوضع فيها تم إلغاء القسم (2أ) من دستور كينيا الذي يسمح بإدخال التعددية والديمقراطية ويحد من شروط الرئاسة. اعتبرت هذه المحاولة تحررا ثانيا، وفي عام 2010 أطلق عليها اسم اللحظة التاريخية عندما احتفلت كينيا بإصدار الدستور الجديد الذي أشاد به آلاف الكينيين في جميع أنحاء البلاد باعتباره ولادة ثانية لجمهورية كينيا. وقد قاد المستعمرون هذه التغيرات السياسية من خلال السياسيين المحليين بشكل مثير للسخرية للحفاظ على الوضع الراهن.

ومع كل هذه المحاولات خلال ما يقرب خمسة عقود من الحكم الذاتي فإن كينيا ما زالت تعاني من مشاكل كالقبلية والفساد والعنف والاستيلاء على الأراضي والعوز، حيث انحسرت بذلك كل محاولات التغيير السابقة. وبالرغم من الدين العام الذي بلغ 4 تريليون والذي يمثل 52% من الناتج المحلي الإجمالي للبلاد فإن الطبقة السياسية ما زالت تعطي وعوداً فارغة لأهل كينيا الفقراء في كل فترة انتخابية.

يجب على أهل كينيا أن يدركوا أن كينيا وإفريقيا عموماً لا تزال تشهد صراعاً بين القوى الغربية الكبرى وخاصة بريطانيا وفرنسا وأمريكا. ومع وجود الرأسمالية كنظام بشري لن تستطيع كينيا حل مشاكلها جذرياً بل ستلقى المزيد من المشاكل وستبقى دولة نامية. وذلك لأن نظامها من صنع البشر الذي يحوي أخطاء لأن طبيعة البشر هي النقص والأنانية، وذلك سبب كافة المشاكل الاقتصادية والسياسية والاجتماعية. والحل الوحيد لهذه الأزمة هو أن يكون لها مبدأ صحيح، أي الإسلام الذي سيحول العالم بأسره إلى حياة مزدهرة، حيث إن الـ54 عاما تعتبر كافية لحكومة ما لتحقيق رؤيتها.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

شعبان معلم

الممثل الإعلامي لحزب التحرير في كينيا

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı