خبر وتعليق   الخداع الإيراني الأمريكي
September 25, 2010

خبر وتعليق الخداع الإيراني الأمريكي

في مقابلة مع شبكة ايه بي سي الأحد 19/9/2010، قال الرئيس الإيراني أحمدي نجاد: "إذا كانت الإدارة الأمريكية ترغب حقا في تغيير سياستها في أفغانستان والعراق والتحرك في الاتجاه الذي يخدم مصلحة شعبي هذين البلدين فنحن مستعدون دائما للتعاون كما أننا مستعدون الآن".

إنّ عرض إيران على أمريكا مساعدتها في أفغانستان يأتي في توقيت هام بالنسبة لإدارة أوباما حيث القوات المسلحة الأميركية منهكة في أفغانستان، وحلف شمال الأطلسي متردد جداً في المساهمة بمزيد من القوات، والجيش الباكستاني غارق في أزمة الفيضانات.

ولكن السؤال الذي يجب أن يُطرح، لماذا تريد طهران تطوير التعاون بينهما مع أنّ يبدو على جهود الولايات المتحدة في الآونة الأخيرة أنها تتجه نحو فرض عقوبات جديدة ضد إيران؟ وبنفس القدر من الحيرة لماذا تعرض طهران مساعدة الولايات المتحدة في استقرار العراق؟

للوهلة الأولى قد يعتقد المرء بأنّ عدم الاستقرار في العراق وعجز أميركا في الفت في عضد المقاومة العراقية يناسب طهران، ولكن العكس هو الصحيح. فقد ظهر أحمدي نجاد خلال المقابلة حريصاً جدا على مناقشة البرنامج النووي الإيراني مع دول P5 زائد واحد، وهو منتدى التفاوض الذي يضم الولايات المتحدة وبريطانيا وفرنسا وروسيا والصين وألمانيا، وقال "أعتقد أنّه سيكون لدينا خطة لمناقشة الأمور"، على الرغم من أنّ مجموعة P5 زائد واحد، هي مجموعة معروفة لدى إيران، فهي مجموعة ترى أنّه يجب على إيران التراجع عن طموحاتها النووية وفتح أبوابها أمام المراقبين الأجانب، فعلى الرغم من هذه الظروف القاسية فإنّ القيادة الإيرانية لا تزال مصرة على إشراك P5!

فلماذا تريد إيران تبديد مكاسبها، وعدم استغلال المأزق الأميركي في العراق وأفغانستان؟ ولماذا تريد التعامل مع P5 للتخلي عن برنامجها النووي؟ كيف يمكن تفسير مثل هذه المبادرات؟

إذا اتفقنا على المبدأ القائل بأنّ الخداع هو أداة أساسية تستخدمها الدول لتأمين مصالحهم، حينها يمكن تفسير التناقضات الموجودة في سلوك إيران بسهولة.

فعلى مدى السنوات الخمس الماضية كانت الطبيعة العدوانية للعلاقات بين الولايات المتحدة وإيران تخدم أهدافا أمريكية، فكان الشجار حول برنامج إيران النووي وسيادة أحمدي نجاد محور النزاع، فالخطاب الناري الذي كانت تستخدمه واشنطن وطهران بالتنسيق فيما بينهما بسرية بين البلدين أدى إلى تعزيز وجود أمريكا في المنطقة. فإحلال السلام في العراق وغرب أفغانستان، وترتيبات أمنية جديدة مع دول الخليج، ومبيعات الأسلحة للشركات العسكرية الأميركية المتعثرة إلى "إسرائيل" والمملكة العربية السعودية، ونشر الدرع الصاروخي الأمريكي في أوروبا، هي بعض الفوائد التي عادت على صنّاع سياسة الولايات المتحدة من خلال شبكة من الأكاذيب لإخفاء العلاقات بين أميركا وإيران.

ولكن مع انسحاب القوات الأمريكية من العراق لتعزيز حظوظ الحزب الديمقراطي الضعيف في أمريكا، والمقاومة القوية التي تواجهها أمريكا في أفغانستان، فإنّ طهران هي البديل الأكثر ثقة في المنطقة لمتابعة ودعم المساعي الأمريكية للسيطرة على المقاومة التصاعدية في كل من البلدين. هذا هو السبب وراء مناورة أحمدي نجاد لتقديم الدعم الكامل لأمريكا.

ولكي تستفيد أمريكا بشكل كامل من دعم إيران لها في المنطقة، فإنّ على إدارة أوباما أن تبدد مخاوف "إسرائيل" بشأن برنامج إيران النووي للحد من الجهود "الإسرائيلية" لمهاجمة إيران. فأميركا في الماضي لم تقبل من "إسرائيل" مهاجمة إيران، حيث فضحت أمر "إسرائيل" في التدريبات الجوية فوق البحر المتوسط قبل بضعة أشهر، ورفضت بيعها القنابل الخارقة للتحصينات GBU-29، ولا تزال الولايات المتحدة تحاول كبح جماح "إسرائيل" وتعمل على إيجاد حل ودي للبرنامج النووي الإيراني كي يكون مقبولا لجميع الأطراف، وخلافاً لما تطمح إليه "إسرائيل" بتحريض من الأوروبيين فإنّ أمريكا لا تريد إضعاف إيران بالسماح بتوجيه ضربة عسكرية لها لأنّ ذلك يضر بالمصالح الأميركية.

إنّ رغبة طهران في استئناف المفاوضات هي وسيلة لمساعدة الولايات المتحدة على انتشال نفسها من المستنقع النووي الإيراني، وخطابات أحمدي نجاد التي تتعلق بتبديد مخاوف شعوب المنطقة هي خطابات شريرة، الغاية منها خداع الأمة الإسلامية للحيلولة دون عودة الخلافة، وتعزيز الهيمنة الأمريكية في المنطقة.


20/9/2010


عابد مصطفى

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı