October 24, 2014

خبر وتعليق باكستان بحاجة للخلافة لإنهاء العداء الهندي (مترجم)


الخبر:


في 26 سبتمبر، قال الجنرال رحيل شريف "أي استفزاز على طول خط المراقبة (خط السيطرة) سوف يتم الرد عليه بشكل فعال". وعندما اجتمعت أخيرا القيادات السياسية والعسكرية الباكستانية يوم 10 أكتوبر 2014، كافأ مكتب رئيس الوزراء العدوان الهندوسي بالقول، "الحرب ليست خيارا.... نزع فتيل الوضع مسؤولية مشتركة تقع على عاتق قيادة البلدين".

التعليق:


منذ أن أصبح جزار المسلمين في جوجارات، مودي، رئيس وزراء الهند، زادت القوات الهندية العاملة على طول خط المراقبة في كشمير والحدود، من عدوانها على السكان المدنيين الذين يعيشون على الجانب الباكستاني. وقد أدى هذا العدوان إلى قتل العشرات من المدنيين والعسكريين، فضلا عن الخسائر في الممتلكات والثروة الحيوانية. وقد ذكرت رويترز عن مودي أنه أصدر تعليماته لقوات الأمن بتوجيه ضربة مكلفة لباكستان، لتكبيدها خسائر عميقة وثقيلة. وقد وصف الحراس الباكستانيون إطلاق الهند النار على حدود سيالكوت بأنه "حرب على نطاق صغير" بين البلدين. ويمكن تقييم شدة هذه الحرب الصغيرة من أنه فقط في 7 أكتوبر 2014 وحده قد تم إطلاق أكثر من 4000 قذيفة هاون.


ومع ذلك، فبينما تصعّد الهند التوتر على طول خط المراقبة والحدود العاملة على الحدود الشرقية، فإن رئيس الوزراء وقائد الجيش قد زارا شمال وزيرستان على طول الحدود الغربية المقابلة. وأكد رئيس الوزراء الدعم الكامل للنجاح التام للعملية الجارية ضد مقاومة الاحتلال الأميركي في المناطق القبلية. وقد أرسل هذا رسالة قوية جدا إلى الهند مفادها إمكانية مواصلتهم قتل جنودنا والمدنيين، دون أي خوف من الانتقام من طرف باكستان، لأن أولوية النظام هي خوض حرب أمريكا نيابة عنها في مناطقنا القبلية. وقد جعلت هذه اللفتة سياسة رسمية، عندما التقت القيادات السياسية والعسكرية في 16 أكتوبر 2014 وقررت أن "باكستان ستستمر في الرد على استفزازات الهنود مع أقصى درجات ضبط النفس".


سبق وأن كانت القوات الهندية، حتى وإن حاولت فيها بناء سياج دائم على طول خط المراقبة في كشمير، فإنها كانت تردع بمثل هذه الردود القوية من قبل القوات المسلحة الباكستانية، بأنه لا يمكن أن يتم ذلك بنجاح. ومع ذلك، عندما غير قائد الجيش والرئيس السابق مشرف، هذه السياسة، شيدت الهند سياجا بطول 500 كم تقريبا على طول خط المراقبة، خلال عام واحد فقط. إن تقديم كشمير إلى الهند كجزرة كان نهجا سياسيا منذ نظام مشرف/ عزيز. وحفاظا لمصلحة أمريكا لكسب الهند إلى معسكرها، واصل نظام كياني/ زرداري نفس السياسة ويفعل عملاء أمريكا في نظام رحيل/ نواز الآن الشيء نفسه. إن الخونة في القيادة السياسية والعسكرية لا يستحيون، لا من الله سبحانه وتعالى ولا من المؤمنين. يقولون بأننا سنقاتل في الحرب على الإرهاب، الذي هو في الواقع حرب ضد الإسلام والمسلمين، ولكن عندما يتعلق الأمر بمحاربة الهند لحماية شعب باكستان وحدودها، فإنهم يقولون ببساطة بأن "الحرب ليست خيارا".


إن أمريكا تريد تعزيز الهند على حساب باكستان، حيث إن الهند تناسب أمريكا أكثر في تحقيق مصالحها في جنوب آسيا ومنطقة آسيا والمحيط الهادئ. ومصلحة أمريكا هي الحد من قوة ونفوذ الصين المتزايدة ووقف ظهور دولة خلافة قوية في بلد مسلم قوي، وباكستان هي مرشح قوي لذلك. في حين أن الهند ليست قادرة على لعب هذا الدور لأنها ضعيفة سياسيا واقتصاديا وعسكريا، بالمقارنة مع باكستان والصين. فسياسيا، الهند ضعيفة، حيث التعصب الهندوسي قد خلق انقسامات عميقة داخل العدد الكبير من سكانها الذي يزيد عن مليار شخص من مختلف الأجناس واللغات والأديان. كما أنها تواجه ثلاثين حركة تمرد مسلحة في جميع أنحاء البلاد بما في ذلك صم وكشمير والبنجاب الهندي ولاداخ. والهند ضعيفة اقتصاديا، لأنها تعتمد بشكل كبير على النفط والغاز الأجنبي، في حين أن معظم طرق الطاقة تمر عبر أراضي المسلمين. وعسكريا، تواجه الهند تهديدات من الصين في الشرق، بينما باكستان يشكل تهديدا كبيرا لحدودها الغربية. لذا، فمن أجل السماح للهند بالنهوض، فإن الخونة في القيادات السياسية والعسكرية يزجون قواتنا في قتال شعبنا في جميع أنحاء البلاد وتوقيع الاتفاقيات التي تسمح الهند للاستفادة من موارد الطاقة في آسيا الوسطى. إنهم يعملون أيضا لضمان تخلي باكستان عن كشمير، حتى تكون الهند قادرة على تحريك قواتها من كشمير لمواجهة الصين.


إن الواجب على الشعب الباكستاني والجنود وضباط القوات المسلحة الباكستانية أن يدركوا أن خضوعهم لأمريكا والهند سوف ينتهي فقط بإقامة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة. فالخلافة هي التي سترمي بأمريكا خارج هذه المنطقة وتحرر كشمير من الهند عن طريق الجهاد. فالله سبحانه وتعالى يقول: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قَاتِلُوا الَّذِينَ يَلُونَكُم مِّنَ الْكُفَّارِ وَلْيَجِدُوا فِيكُمْ غِلْظَةً ۚ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّـهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ﴾.


كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
شاهزاد شيخ
نائب الناطق الرسمي لحزب التحرير في ولاية باكستان

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı