كيف نقرأ الاضطرابات داخل حزب الحركة القومية
كيف نقرأ الاضطرابات داخل حزب الحركة القومية

استأنف حزب الحركة القومية MHP إلى المحكمة العليا ضد حكم المحكمة المحلي على تعيين مجلس من ثلاثة أعضاء لتنظيم اجتماع غير عادي. وقال باهتسيلي زعيم الحزب "لا يوجد عندنا حزب يستسلم للهيكل الموازي"، وكانت أقواله في اجتماع لأعضاء الحزب وقد استخدم المصطلح الذي تستخدمه الحكومة في الإشارة إلى المتعاطفين مع فتح الله غولن، الداعية الإسلامي ومقره أمريكا.

0:00 0:00
Speed:
April 27, 2016

كيف نقرأ الاضطرابات داخل حزب الحركة القومية

كيف نقرأ الاضطرابات داخل حزب الحركة القومية

(مترجم)

الخبر:

استأنف حزب الحركة القومية MHP إلى المحكمة العليا ضد حكم المحكمة المحلي على تعيين مجلس من ثلاثة أعضاء لتنظيم اجتماع غير عادي. وقال باهتسيلي زعيم الحزب "لا يوجد عندنا حزب يستسلم للهيكل الموازي"، وكانت أقواله في اجتماع لأعضاء الحزب وقد استخدم المصطلح الذي تستخدمه الحكومة في الإشارة إلى المتعاطفين مع فتح الله غولن، الداعية الإسلامي ومقره أمريكا. (المصدر: الوكالات).

التعليق:

بعد انتهاء الاجتماع العادي للجنة المركزية التنفيذية للحزب وقادة المناطق، قدم رئيس حزب الحركة القومية تصريحًا مكتوبًا. وأوضح أن جميع أوجه العمليات السياسية والفكرية التي تواجه الحزب قد تمت مناقشتها في الاجتماع، وتم تقييم جميع الاستراتيجيات المستقبلية بالتفصيل، وقال إن الجماعة، التي تختبئ وراء علماء وفقهاء مسلوبي الإرادة، تحاول تحطيم دينامية الحزب الأساسية والقادة، وأضاف "هؤلاء الأشخاص الواهمون، الذين يأملون بمساعدات من خطط خارجية – عابرة للقارات – والذين يعلقون الآمال على من باعوا ضمائرهم ويظنون أنهم سيحققون أهدافهم في السيطرة واحتواء حزب الحركة القومية، سيرون وبدون شك، أنهم كانوا مخطئين. تلك الدوائر المعروفة التي تريد استغلال حزب الحركة القومية في طموحاتهم القذرة، يعتمدون لتحقيق هدفهم الحقير على جماعة تم جمعها من بيننا".

لقد تم انتخاب ديفليت باهتسيلي زعيمًا للحزب بعد اجتماع حافل بالأحداث في أعقاب موت زعيم الحزب السابق ألب أرسلان تركي عام 1997. كان ألب أرسلان تركي معروفًا بسياسته القومية المؤيدة للإنجليز. وعلى النقيض منه باهتسيلي الذي يطبق في الغالب السياسة الأمريكية. إن كلاً من سياسته والدعم الذي قدمه لحزب العدالة والتنمية في أوقاته العصيبة تدل على ذلك ومن بعض أنواع الدعم التي قدمها لحزب العدالة والتنمية: في الثالث من تشرين الثاني/نوفمبر عام 2002 أسقط الحكومة الائتلافية، مع كونه شريكًا في الائتلاف، مما أدى إلى انتخابات مبكرة فتحت الباب أمام حزب العدالة والتنمية للحكم منفردًا. وقد ساعد الحزب في مساعيه لرفع الحظر عن لبس الخمار (غطاء الرأس)، وأيضًا عام 2007 قدم الدعم اللازم إلى عبد الله غول ليتم انتخابه رئيسًا. بناءً على هذا كلما واجه حزب العدالة والتنمية مشكلة سياسية، كان باهتسيلي يقدم الدعم اللازم له. بالإضافة لهذا، عندما فشل حزب العدالة والتنمية في الوصول إلى الحكم منفردًا في انتخابات السابع من حزيران/يوينو، قدم باهتسيلي عرض الانتخابات المبكرة على الطاولة في اليوم نفسه وفتح الطريق أمام حزب العدالة والتنمية. لذا، فقد قامت جماعة مؤيدة للإنجليز في الحزب (MHP) بالعمل ضد باهتسيلي بذريعة فشل الحزب في انتخابات الأول من تشرين الثاني/نوفمبر عام 2015. ومن الشخصيات المؤيدة للإنجليز والتي قامت بتصدر المشهد سنان أرجان وكورال آيدين وأدميت أوزداغ. وهناك أيضًا معارض آخر وهي ميرال أكسنير المؤيدة لأمريكا. ومع أنها تبدو أنها تقف من القوميين المؤيدين للإنجليز، إلا أنها تفعل ذلك للوقوف أمام سيطرتهم على حزب الحركة القومية، ومع أنه يبدو أن هناك مشاكل بينها وبين باهتسيلي، إلا أن ذلك مجرد تمثيل. في الوقت نفسه فإن حزب العدالة والتنمية بحاجة إلى دعم باهتسيلي من أجل القيام باستفتاء على دستور ونظام رئاسي جديدين.

ولغاية هذه اللحظة لا يمتلك حزب العدالة والتنمية الأغلبية الكافية لفرض استفتاء على دستور أو نظام رئاسي جديد. لذا، فإن حزب العدالة بحاجة إلى دعم باهتسيلي في هذا الموضوع. وهذا هو السبب الذي يدفع القوميين المؤيدين للإنجليز للإطاحة بباهتسيلي من الحزب. بالإضافة إلى كل ذلك، موضوع استقالة العضو السابق لحزب الحركة القومية منصور يافاز من حزب الشعب الجمهوري بشكل مفاجئ. ومن المرجح أن يعود منصور يافاز إلى حزب الحركة القومية للترشح على رئاسة الحزب ضد المرشحين القوميين. ويعتبر منصور يافار من مؤيدي أمريكا. وإذا ما حصل هذا فسيكون من الصعب على القوميين السيطرة على الحزب. ولكن بالطبع سيكشف المستقبل عن المزيد.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

يلماز شيلك

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı