لعنة صندوق النّقد الدولي
لعنة صندوق النّقد الدولي

الخبر: تتفاوض الحكومة الباكستانية حالياً على صفقة مع صندوق النقد الدولي لتأمين خطة إنقاذ تقول إنها ضرورية للحفاظ على اقتصادها قائماً على قدميه. ويجري المسؤولون محادثات مع المؤسسة المالية لإلغاء تأمين المبلغ المتبقي البالغ 3 مليارات دولار من برنامج قروض بقيمة 6 مليارات دولار والذي اتفقت عليه الحكومة التي كان يقودها عمران خان مع صندوق النقد الدولي في عام 2019. وتواجه البلاد حالياً أزمة اقتصادية ضخمة تشمل الدين الوطني المعطل، والتضخم 14٪،

0:00 0:00
Speed:
June 11, 2022

لعنة صندوق النّقد الدولي

لعنة صندوق النّقد الدولي

(مترجم)

الخبر:

تتفاوض الحكومة الباكستانية حالياً على صفقة مع صندوق النقد الدولي لتأمين خطة إنقاذ تقول إنها ضرورية للحفاظ على اقتصادها قائماً على قدميه. ويجري المسؤولون محادثات مع المؤسسة المالية لإلغاء تأمين المبلغ المتبقي البالغ 3 مليارات دولار من برنامج قروض بقيمة 6 مليارات دولار والذي اتفقت عليه الحكومة التي كان يقودها عمران خان مع صندوق النقد الدولي في عام 2019. وتواجه البلاد حالياً أزمة اقتصادية ضخمة تشمل الدين الوطني المعطل، والتضخم 14٪، وانخفضت الروبية بنسبة 8٪ مقابل الدولار الأمريكي في أيار/مايو وحده. بالإضافة إلى ذلك، تتقلص احتياطيات العملات الأجنبية لدى البنك المركزي بسرعة، حيث تبلغ حالياً حوالي 10 مليارات دولار - وهو ما يكفي لتغطية تكلفة شهرين فقط من الواردات. وبحسب وزير المالية مفتاح إسماعيل، تحتاج البلاد إلى تمويل يتراوح بين 36 و37 مليار دولار للسنة المالية التي تبدأ في حزيران/يونيو. وتواجه البلاد 3.2 مليار دولار من الديون الدولارية هذا العام وعبء سداد ديون متزايد قدره 6.4 مليار دولار على مدى السنوات الثلاث المقبلة. ورفعت الحكومة هذا الشهر أسعار الوقود بأكثر من الثلث للوفاء بشرط رئيسي لصندوق النقد الدولي بإلغاء دعم الوقود لإحياء برنامج الإنقاذ. كما ارتفعت أسعار الكهرباء في الأيام الأخيرة بنسبة هائلة بلغت 47٪ حيث طلبت الهيئة المالية من الحكومة رفع تعرفة الكهرباء المحلية لمواجهة ارتفاع تكاليف توليد الطاقة. ونتيجة لذلك، يواجه الناس ارتفاعاً حاداً في أسعار المواد الغذائية والوقود وغيرها من الصعوبات الاقتصادية الهائلة، حيث يعاني الكثير منهم من الجوع.

التعليق:

إن النّظام الباكستاني الحالي، كما هو الحال مع الأنظمة المتعاقبة في باكستان وفي البلاد الإسلامية الأخرى، محروم من أي رؤية اقتصادية مستقلة لتطوير اقتصاده وضمان الاستقرار المالي والازدهار لشعبه. لعقود من الزمان، حكمت باكستان والبلاد الإسلامية أنظمة مفلسة فكرياً مدمنة على الأموال الأجنبية لتمويل اقتصاداتها والتي تُغذي اقتصادها بالديون. فقد علق وزير المالية مفتاح إسماعيل قائلاً: "كل الطرق تؤدي إلى صندوق النقد الدولي"، بينما صرّح محافظ البنك المركزي بالوكالة، مرتضى سيد، أن احتياجات التمويل لباكستان ستكون مريحة إذا قامت الأمة بتأمين برنامج صندوق النقد الدولي. ومع ذلك، سعت باكستان للحصول على قروض من صندوق النقد الدولي 22 مرة مذهلة منذ عام 1958، ومع ذلك لم يكن لهذا تأثير على تنمية اقتصادها بطريقة سليمة ومستدامة. بل إنها أثقلت كاهل البلاد بديون ضخمة ومدفوعات الربا، وأدت إلى إفقار الناس وزيادة التفاوت في الثروة. احتلت باكستان المرتبة 154 من بين 189 دولة على مؤشر التنمية البشرية لعام 2020 الصادر عن الأمم المتحدة، وبين عامي 1990 و2011، بلغ متوسط ​​مدفوعات الربا الباكستانية 17٪ من الإيرادات الحكومية؛ يعني أكثر من الإنفاق العام على الرعاية الصحية.

إن الفكرة القائلة بأن صندوق النقد الدولي والبنك الدولي مؤسستان تعملان على الإيثار وتسعيان لمساعدة الدول الفقيرة على تنمية اقتصاداتها وتقليل الفقر هي فكرة سخيفة! إنها ببساطة أدوات تستخدمها الدول الغربية الغنية كجزء من سياسات الديون للحفاظ على تأثيرها وتعزيزه على الدول الفقيرة للحفاظ على قوتها العالمية والاستمرار في إثراء نفسها. تتلاعب الشروط المرتبطة بقروض صندوق النقد الدولي باقتصاديات الدول الفقيرة لإجبارها على استيراد المزيد من السلع الأجنبية، وتدمير الصناعات المحلية، وتمكين الأبواب من أن تفتح أمام القوى الأجنبية لنهب الموارد الطبيعية للبلدان. إن سياساتها الاقتصادية الليبرالية الجديدة، بما في ذلك خصخصة مؤسسات الدولة وتفكيك تنظيم الدولة على مختلف جوانب الاقتصاد، توجه الثروة في اتجاه واحد نحو الغرب وشركاته الغنية، ما يجعل الفقراء أكثر فقراً. لذلك فإن المؤسسة موجودة، كما كتب أحد المحللين، "لخدمة الرأسمالية المفترسة".

إلى جانب ذلك، أثبتت الظروف وبرامج التكيف الهيكلي لصندوق النقد الدولي المرتبطة بقروضه، مثل برامج التقشف التي تقلل الإنفاق الحكومي على الرعاية الصحية والتعليم والخدمات العامة الأخرى، وإلغاء الدعم الحكومي للوقود والاحتياجات الأساسية الأخرى، ورفع الضرائب مرارا وتكرارا ليكون بمثابة لا شيء سوى تسميم اقتصادات الدول. لقد أدت إلى زيادة الفقر، وعرقلة التقدم الاقتصادي، وتوسيع التفاوتات في الثروة، وزيادة عبء الديون على الدول. علاوة على ذلك، فإن الإيرادات المحصلة من مثل هذه التدابير تستخدم عادة لسداد الديون بدلاً من إنفاقها على احتياجات الناس.

لذلك، فإن برامج الإنقاذ التابعة لصندوق النقد الدولي ليست سوى فخ الفقر والديون الذي استخدم كأسلحة دمار اقتصادي شامل - كما يتضح من التأثير الكارثي لسياساته النيوليبرالية على قارات أفريقيا وآسيا وأمريكا الجنوبية. حتى كبار المسؤولين من قسم الأبحاث في صندوق النقد الدولي صرحوا: "بدلاً من تحقيق النمو، أدت بعض السياسات الليبرالية الجديدة إلى زيادة عدم المساواة، مما يهدد بدوره التوسع الدائم". (أوستري وآخرون، 2016). على سبيل المثال، ارتبط إقراض صندوق النقد الدولي لليونان في أوائل عام 2010 بإجراءات التقشف التي خفضت الإنفاق الحكومي وعدد وأجور موظفي القطاع العام، ما أدى إلى زيادة البطالة وأغرق الاقتصاد في ركود أعمق. وفي الأزمة الآسيوية لعام 1997، وصف المحللون السياسات النقدية والمالية الصارمة التي فرضها صندوق النقد الدولي على بلدان مثل إندونيسيا وماليزيا وتايلاند، بما في ذلك أسعار الفائدة المرتفعة، على أنها تسببت في ركود خطير مع مستويات عالية للغاية من البطالة، بينما في الأرجنتين في عام 2001، أدت السياسات المالية المماثلة لصندوق النقد الدولي إلى انخفاض الاستثمار في الخدمات العامة، ما أضر بالاقتصاد. وفي غانا، دمر صندوق النقد الدولي المجتمعات المنتجة للأرز في شمال البلاد عن طريق اشتراط قرضه على أساس قيام الحكومة بقطع الدعم لمزارعي الأرز وإجبار الدولة على استيراد الأرز من الدول الغربية مثل الولايات المتحدة، ما يجعل الدولة تعتمد على واردات الأرز الأجنبية، على الرغم من أن المجتمعات المنتجة للأرز في غانا كان من الممكن أن تزرع ما يكفي من الأرز لإطعام الأمة.

كل هذا يجب أن يكون درساً صارخاً لنا نحن المسلمين أن النجاح والتقدم والازدهار لا يمكن أن يتحقق أبداً بالاعتماد على صندوق النقد الدولي أو أي نظام أو دولة رأسمالية أو من صنع الإنسان، كما يذكرنا الله تعالى في القرآن: ﴿مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِيَاءَ كَمَثَلِ الْعَنكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتاً وَإِنَّ أَوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوتِ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ﴾ [العنكبوت: 41]

فقط تبني رؤية اقتصادية إسلامية مستقلة يمكن أن يقود هذه الأمة للخروج من الضائقة المالية والكارثة التي تواجهها في جميع أنحاء البلاد الإسلامية. ومثل هذه الرؤية الاقتصادية للإسلام لا يمكن أن تتحقق دون إقامة النظام السياسي الإسلامي، الخلافة القائمة على منهاج النبوة، التي لها ميراث تاريخي في خلق الازدهار وضمان احتياجات جميع رعاياها.

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

د. نسرين نوّاز

مديرة القسم النسائي في المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı