ما الذي يعنيه قرار المحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان؟
ما الذي يعنيه قرار المحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان؟

الخبر: طلبت الغرفة الكبرى المكونة من 17 قاضياً، والتي تعمل كهيئة استئناف للمحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان (ECHR)، طلبت من تركيا اتخاذ التدابير اللازمة للإفراج الفوري عن دميرطاش، الرئيس المشارك السابق لحزب الشعوب الديمقراطي والذي لا يزال قيد الاحتجاز. (حريات)

0:00 0:00
Speed:
January 01, 2021

ما الذي يعنيه قرار المحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان؟

ما الذي يعنيه قرار المحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان؟
(مترجم)


الخبر:


طلبت الغرفة الكبرى المكونة من 17 قاضياً، والتي تعمل كهيئة استئناف للمحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان (ECHR)، طلبت من تركيا اتخاذ التدابير اللازمة للإفراج الفوري عن دميرطاش، الرئيس المشارك السابق لحزب الشعوب الديمقراطي والذي لا يزال قيد الاحتجاز. (حريات)

التعليق:


بعد رفع الحصانة البرلمانية، تمّ رفع دعوى قضائية ضد رئيس حزب الشعوب الديمقراطي السابق صلاح الدين دميرطاش، مع الطلب بسجنه لمدة تصل إلى 142 عاماً بتهم مثل "إنشاء وإدارة منظمة إرهابية"، "دعاية تنظيم"، "مدح المجرم والجريمة"، كجزء من التحقيق الذي تم في ديار بكر في تشرين الثاني/نوفمبر 2016. وفي 2 أيلول/سبتمبر 2019، قررت المحكمة إطلاق سراح صلاح الدين دميرطاش، المحتجز على ذمة المحاكمة في المحكمة الجنائية العليا التاسعة عشرة في أنقرة، بكفالة. ومع ذلك، استمر اعتقاله بسبب ملف آخر. خلال هذه الفترة، تقدم دميرطاش بطلب إلى المحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان، وفي 20 تشرين الثاني/نوفمبر 2018 أصدرت المحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان أول قرار استئناف وطلب إطلاق سراحه. لكن المحاكم المحلية لم تفرج عن دميرطاش لأسباب مختلفة. وأخيراً، في 22 كانون الأول/ديسمبر 2020، قررت الغرفة الكبرى للمحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان أن اعتقال دميرطاش ينتهك خمس مواد من الاتفاقية الأوروبية لحقوق الإنسان، ويجب الإفراج عنه على الفور.


في تركيا، انتقد أعضاء الحكومة، خاصة الرئيس التركي أردوغان، قرار المحكمة قائلا: "إنّ هذه الخطوات سياسية بالكامل، ونعرف سبب ذلك". وقال وزير الداخلية صويلو: "إنّ دميرطاش إرهابي، والقرار الذي اتخذته المحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان هو قرار فارغ، ليس له معنى. إن هذا واضح ومباشر للغاية".


يمكن تقييم القرارات التي اتخذتها المحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان وتصريحات المسؤولين الحكوميين على النحو التالي:


1- كما هو معروف، منذ سنوات عديدة، تحدث توترات بأحجام مختلفة بين تركيا والاتحاد الأوروبي. من ناحية أخرى، كانت السياسات التي اتبعها حزب الشعوب الديمقراطي حتى الآن موجهة بشكل أساسي إلى بريطانيا. لذلك، فإن القرارات التي اتخذتها المحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان هي انعكاسات لذلك بأبعاد أخرى.


2- فيما يتعلق بالسياسة الداخلية لتركيا، يُرى أن أردوغان وحزبه سيواجهون مشكلة خطيرة إذا أجريت الانتخابات في وقت مبكر. على الرّغم من أن أردوغان وحزبه عملوا في عام 2020 على تقسيم حزب الشعوب الديمقراطي والحصول على بعض أصواته إلى جانبه، إلاّ أنهم لم ينجحوا. لم يخضع سياسيو حزب الشعوب الديمقراطي للاعتقالات والتهديدات التي طرحها أردوغان ولم يغيروا أساليبهم. أخيراً، جاءت قرارات المحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان في هذا السياق. ومع ذلك، وعلى الرغم من هذه الحقيقة، فقد أدلى كل من أردوغان وصويلو بتصريحات قاسية. كانت هناك أيضاً مناقشات على شاشات التلفزيون حول إغلاق حزب الشعوب الديمقراطي. وكان الهدف إعطاء مظهر خطير للغاية للتهديد الموجّه ضد حزب الشعوب الديمقراطي من خلال طرح هذه المسألة على جدول الأعمال، وخاصةً من جهة دولت بهجلي.


3- لكن من ناحية أخرى، أعطى أردوغان، خلال خطابه في حفل افتتاح معبر مدينة أنقرة جولباشي، نوعاً من الضوء الأخضر بقوله: "إن أي تطور في العالم يؤكّد قوة تركيا. ليس لدينا أي مشكلة معينة أو مشكلة غير قابلة للحل مع أوروبا أو أمريكا أو روسيا أو الصّين أو أي دولة أخرى في منطقتنا".


4- ونتيجة لذلك، فإن القرارات التي اتخذتها المحكمة الأوروبية لحقوق الإنسان، إلى جانب كونها انعكاساً للصراع التركي الأوروبي من الماضي إلى الحاضر، هي في الأساس أداة ضغط ضد حكم أردوغان الذي يمرّ بأوقات عصيبة بسبب الاقتصاد والتصويت المحتمل. لأن أردوغان سيكون مرشحاً رئاسياً مرةّ أخرى في الانتخابات المقرر إجراؤها في عام 2023. إلاّ أن الإحصائيات الحالية تظهر أن أردوغان لن يفوز في الانتخابات. لهذا السبب فهو يركّز بشكل خاص على الأصوات الكردية ويعمل على الحصول على أصواتهم. لهذا السبب، عقد الأسبوع الماضي اجتماعاً مع رئيس حزب هدى.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
محمد حنفي يغمور

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı