الخبر: أعلن رئيس الجمهورية التونسية الباجي قايد السبسي يوم السبت 04 تموز/جويلية 2015 حالة الطوارئ بالبلاد لمدة ثلاثين يوما، وأبرز ما تضمنه خطابه: - أي عملية إرهابية أخرى ستنهار الدولة التونسية. - لم نكن نعتقد حدوث عملية إرهابية أخرى بعد عملية باردو. - تنظيم الدولة صار تهديدا حقيقيا لنا وعلى حدودنا. - الدولة تفتقر للإمكانيات المادية لمواجهة الإرهاب. - الدولة لم تعد تحتمل الإضرابات والاعتصامات. التعليق: صحيح أنّ أفعال هؤلاء الحكّام صارت مدعاةً للسخرية المحليّة والإقليميّة والدوليّة... ولكن للأسف رغم كونهم صاروا \'\'مسخرة" إلاّ أنّهم لا زالوا على العهد الذي قطعوه لأسيادهم عملاء يتلحفون المكر بل يرتدون قبّعة الماكرين، تسمع في خطابهم ذلك الحقد الدفين على الإسلام. صحيح أن الشيخوخة قد تؤثر على فصاحة المرء، فيتلعثم اللسان وتغيب الأفكار، وليس في ذلك مزايدة بين خصمين، فللفصاحة والبيان أثر كبير في تجلية الحقائق ووصف الوقائع. ولكن بالنسبة للعملاء، فالشيخوخة لها أثرها فقط فيما يخصّ رعاية شؤون النّاس، أمّا رعاية مصالح الاستعمار فتراهم قادرين على قلب الأمور رأساً على عقب، وطمس الحقائق، وتزوير الوقائع، وذم ما حقه المدح، ومدح ما حقه الذم. وهو إضافةً لكونه خلقاً ذميماً ـ لا يليق بالمرء فضلاً عن شيخ طاعن في السنّ ـ هو من خصال العملاء يتفردون به نذالةً وصغاراً. وجاء الخطاب مزوّقاً بلمسات المقص الفنيّة علّه يواري بعض سوآته وإن فُسح له المجال لأجهز على جلّه أو كلّه. ولعل في توقيت الخطاب دلالات مهمّة: 1ـ ارتباك مفضوح للمؤسسات الرسميّة متبوع بأعمال عبثيّة؛ فإعلان حالة الطوارئ بغض النظر عن مؤاخذات الإخلالات الدستوريّة جاء متأخراً بعد الحادثة الشنيعة بأيّام، ما يبيّن حجم المأزق الذي هم فيه بعد أن تموقعوا ـ بغباء سياسي معهود ـ في تقاطعات الإرهاب "الكراڤاتي" مع الصراع الدولي على شمال إفريقيا. 2ـ محاولة التدارك بتوزيع الترضيات بين أمريكا التي سال لعابها على ثروات البلاد وحسمت أمرها في دخول ليبيا وبين بريطانيا صاحبة العراقة الاستعمارية والتي قد تعصف بكراسيّهم المرتعشة بين عشيّة أو ضحاها. في السياق ذاته لا يخفى عن الخطاب مغازلة الجزائر بعد لقاء الغنوشي الأخير ببوتفليقة. 3- استغلال الإرهاب لقمع تحركات الشعب إثر وضوح قيادات فعليّة أبدعت فضح العملاء والضعفاء، فأعمال حزب التحرير الأخيرة ذات العمق الجماهيري النّاجح والتأييد الشعبي الملحوظ ومساهمته في حملة "وينو البترول" والتي كان الحزب ـ مع المخلصين في البلاد ـ سبّاقاً في فتح ملف الثروات وعلاقته بارتهان الحكّام للاستعمار أربكتهم وأحرجتهم بل صعقتهم وأقضّت مضاجعهم، وبعد ذلك التصريح المضحك والمتعجرف لرئيس حزب نداء تونس زمن الحادثة ودماء ضحايا الغدر لا زالت تقطر، وربط الإرهاب بحملة "وينو البترول" وبحزب التحرير والذي استهجنه الرأي العام بل جلّ المتابعين والسياسيين. جاء هذا الخطاب اليوم ليعبّر عن الحقد الأيديولوجي لرئيس نداء تونس، متفنّناً في ربط مشروع الخلافة بالإرهاب وبمن انتحلوا صفتها. 4- أثبت السبسي بوضوح وجلاء أنه إن كان هناك من يحتاج إلى الطوارئ فهي الحكومة التونسية وممثلوها.. فهم في حالة احتضار وهم أحوج الناس إليها. 5ـ أخيراً صدق رئيس الدولة اليوم في تعريفه للنظام الجمهوري ولدستور الدولة عند نفيه لأحكام الإسلام أن تكون مصدراً ومرجعيّةً، فثبّت ما يعمل عليه حزب التحرير وما يرنو الشعب له بل يتحيّن وقت تنفيذه... وهو وصول الإسلام لسدة الحكم والتشريع والقانون فيمنع عن تونس الانهيار على يد الضعفاء والعملاء.قال تعالى: ﴿وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هُوۖ قُلْ عَسَىٰ أَن يَكُونَ قَرِيبًا﴾ كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحريرالأستاذ محمد علي بن سالم - تونس
قراءة جدية في نص المسرحية الهزلية
More from Haber ve Yorum
Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi
Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi
(Tercüme)
Haber:
Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).
Yorum:
Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.
Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.
Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.
Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.
Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.
Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.
Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)
Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:
Muhammed Emin Yıldırım
Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır
Haber:
Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.
Yorum:
Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.
En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.
Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!
Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!
Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!
Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.
Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.
Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır
Dr. Muhammed Caber
Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı