رئيس الوزراء الماليزي يقول إن القانون يجب أن يأخذ مجراه في قضية نجيب (مترجم)
رئيس الوزراء الماليزي يقول إن القانون يجب أن يأخذ مجراه في قضية نجيب (مترجم)

الخبر:   في حديثه لقناة الجزيرة، قال مهاتير محمد إنه سيحترم الفصل بين السلطات فيما يتعلق بقضية الفساد. وقال رئيس الوزراء الماليزي مهاتير محمد لقناة الجزيرة إن القانون يجب أن يأخذ مجراه في قضية مقاضاة رئيس الوزراء السابق نجيب رزاق. وقال مهاتير خلال المقابلة: "يجب أن يأخذ القانون مجراه وإذا وجد المدعي العام دليلاً كافياً على الأفعال الجنائية فإنه سيتخذ القرار". وأضاف: "إن أحد وعودنا [الانتخابية] كانت أننا سنحترم فصل السلطات بين السلطة التشريعية والتنفيذية والقضائية، لذا لا يمكنني التدخل في ما يريد المدعي العام القيام به". (Aljazeera.com 2018/7/5)

0:00 0:00
Speed:
July 08, 2018

رئيس الوزراء الماليزي يقول إن القانون يجب أن يأخذ مجراه في قضية نجيب (مترجم)

رئيس الوزراء الماليزي يقول إن القانون يجب أن يأخذ مجراه في قضية نجيب

(مترجم)

الخبر:

في حديثه لقناة الجزيرة، قال مهاتير محمد إنه سيحترم الفصل بين السلطات فيما يتعلق بقضية الفساد. وقال رئيس الوزراء الماليزي مهاتير محمد لقناة الجزيرة إن القانون يجب أن يأخذ مجراه في قضية مقاضاة رئيس الوزراء السابق نجيب رزاق.

وقال مهاتير خلال المقابلة: "يجب أن يأخذ القانون مجراه وإذا وجد المدعي العام دليلاً كافياً على الأفعال الجنائية فإنه سيتخذ القرار". وأضاف: "إن أحد وعودنا [الانتخابية] كانت أننا سنحترم فصل السلطات بين السلطة التشريعية والتنفيذية والقضائية، لذا لا يمكنني التدخل في ما يريد المدعي العام القيام به". (Aljazeera.com 2018/7/5)

التعليق:

أوقات مثيرة للاهتمام في السياسة الماليزية. فوسط النداءات لماليزيا الجديدة، تعتقل الحكومة الائتلافية الجديدة أعضاء المعارضة الجديدة بأعداد قياسية حيث تتهمهم بالفساد. إن "السياسيين المنصبين" السابقين يختارون إما الاستقالة أو تتم إقالتهم خلال "التطهير الكبير" لـ"تحالف الأمل". فيما يتعلق بالتأثير على الإسلام هناك مقارنات مثيرة للاهتمام في أماكن أخرى في الشرق الأوسط. الغضب من أجل الإصلاح، اتهامات "بالفساد"، اعتقالات. ثم الاعتداء على "تحرير" المتطرفين ضد الإسلام.

لقد تم جلب مهاتير، ثم إعداد أنور إبراهيم ليكون خلفاً له. ثم تعرض أنور إلى "مسار القانون". والآن يتم دفع الأحكام السابقة للقضاء الماليزي جانباً والحصول على عفو ملكي. فيما بعد أيد مهاتير نجيب، ودعمه، والآن يخضع نجيب بدوره إلى "مسار القانون". حتى إذا كانت معايير وسلطة القضاء الماليزي تبدو الآن مترددة وغير حاسمة، إلا أن خضوع المؤسسة الواضح لقوة اليوم هو على الأقل أكثر تناغماً.

ومع ذلك، فإن جميع الاعتقالات والإثارة الإعلامية والصخب الكبير حول الغضب من أجل الإصلاحات من قبل الحكومة الائتلافية الجديدة هي مجرد برامج جانبية لإلهاء وتسهيل المزيد من التطورات الغادرة التي تحدق بمسلمي ماليزيا.

وإلى جانب ماليزيا الجديدة، هناك الآن "مهاتير" الجديد، الذي يبدو أنه تبنى معيارًا جديدًا من "الأخلاقيات"، وأعداؤه السياسيون السابقون يشعرون بالقلق، وكذلك الأجندة الليبرالية العالمية ضد الإسلام أو كما يطلق عليه الليبراليون الإسلام (المتطرف).

كان التحالف الفاسد بين شركاء الائتلاف الرئيسيين الثلاثة يحتاجون إلى بعضهم البعض. إن مهاتير والحزب السياسي الـDAP (معظمهم من الكفار الصينيين الذين يعتبرهم كثيرون في الواقع عنصريين ومعادين للإسلام) وحزب أنور السياسي الـ(PKR) (العلماني)، كانوا جميعهم يضغطون من أجل إعادة تفسير أو تفسير جديد لإسلام مفتوح من قبل أي كان، سواء أكان التفسير الجديد من قبل صديق أم عدو، من قبل شخص حسن الاطلاع أم جاهل بالإسلام. حتى إن بعض مؤيدي التحالف كانوا يدعون إلى الرفض بأخذ الأحاديث الشريفة كمصدر للتشريع، وتمت تسميتهم بـ"مناهضي الحديث". هذه الجماعة كانت في السابق موقوفة ولم تكن معروفةً حتى، لكن ظهرت من جديد مع ما يسمى بماليزيا الجديدة التي تتطلب إسلامًا (جديدًا).

إن الحكومة الليبرالية الجديدة في ماليزيا لا تقتصر فقط على إزالة الفساد و"إنقاذ" ماليزيا، حيث إن أجندتها تتمثل في تثبيت الأقلية الكافرة كقوة سياسية دائمة (ليس فقط اقتصادية) وإحداث تغيير في الأساس والتوجه الفكري العقائدي، باستخدام إسلامهم المتجدد، لتسهيل وتبرير أعمالها والحفاظ على إذعان الأغلبية المسلمة. إن الآثار ليست واضحةً بعد للمسلمين الذين تم خداعهم للتصويت لمهاتير الذي يثقون به، إنهم يطيرون في السرب مع أولئك الذين يسعون للإضرار بالإسلام.

يتطلب الإسلام أن نحكم بالإسلام فقط. الإسلام يقف ضد كل الفساد والقيادات الفاسدة، ليس فقط خلال زمن نجيب، بل أيضاً أولئك الذين كانوا من قبل والذين سيأتون لاحقاً. لا يسمح الإسلام بحكم الكفر أو الطاغوت. الإسلام ليس علمانيًا مثل الديانات الأخرى، بل إنه يمتلك نظامًا كاملًا من الأحكام والقوانين، حيث لا يُجبر القضاة على الانحناء لأي أحد غير الله سبحانه وتعالى. ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ﴾.

أيها الصادقون في ماليزيا، علينا أن نصغي لله سبحانه وتعالى عندما يحذرنا: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَتُرِيدُونَ أَن تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا مُّبِينًا﴾.

هنالك أجندات لإعادة صياغة الإسلام على صورة الغرب - كما هو الحال الآن في السعودية، هناك الآن الإسلام الماليزي الجديد. انظروا لهذا التباعد.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

محمد حمزة

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı