صيغة موسكو: منصة لإيقاع طالبان في الفخ السياسي الروسي
صيغة موسكو: منصة لإيقاع طالبان في الفخ السياسي الروسي

الخبر:   في الاجتماع الإقليمي السادس بشأن أفغانستان المعروف باسم "صيغة موسكو"، الذي عقد في موسكو، حضر وزير الخارجية الأفغاني وممثلون من باكستان وإيران والصين والهند وكازاخستان وقرغيزستان وتركمانستان وأوزبيكستان والسعودية وقطر والإمارات وتركيا. وصرحت ماريا زاخاروفا، المتحدثة باسم وزارة الخارجية الروسية، قبل الاجتماع: "إن أولوية هذا الاجتماع هي مناقشة عملية المصالحة الوطنية الأفغانية وتوسيع التفاعل العملي بين الحكومات الإقليمية وكابول في المجالات السياسية والاقتصادية ومكافحة الإرهاب ومكافحة المخدرات". 

0:00 0:00
Speed:
October 07, 2024

صيغة موسكو: منصة لإيقاع طالبان في الفخ السياسي الروسي

صيغة موسكو: منصة لإيقاع طالبان في الفخ السياسي الروسي

(مترجم)

الخبر:

في الاجتماع الإقليمي السادس بشأن أفغانستان المعروف باسم "صيغة موسكو"، الذي عقد في موسكو، حضر وزير الخارجية الأفغاني وممثلون من باكستان وإيران والصين والهند وكازاخستان وقرغيزستان وتركمانستان وأوزبيكستان والسعودية وقطر والإمارات وتركيا. وصرحت ماريا زاخاروفا، المتحدثة باسم وزارة الخارجية الروسية، قبل الاجتماع: "إن أولوية هذا الاجتماع هي مناقشة عملية المصالحة الوطنية الأفغانية وتوسيع التفاعل العملي بين الحكومات الإقليمية وكابول في المجالات السياسية والاقتصادية ومكافحة الإرهاب ومكافحة المخدرات".

التعليق:

لقد تطورت أهداف "صيغة موسكو" بشكل كبير منذ إنشائها عام 2017. ففي البداية، عندما تم إنشاء هذه الصيغة، كانت القوات المحتلة الأمريكية وقوات حلف شمال الأطلسي موجودة في أفغانستان، وكانت الحكومة المدعومة من أمريكا في السلطة، ولم يكن لنظام طالبان أي سيطرة على البلاد. ولكن اليوم تغير الوضع تماما، حيث تسعى دول مختلفة تحت رايات مختلفة إلى تعزيز حضورها ونفوذها السياسي والاستخباراتي والاقتصادي والثقافي في أفغانستان. والجدير بالذكر أن روسيا والصين وأمريكا والدول الأوروبية وجيران أفغانستان يسعون جميعا إلى زيادة نفوذهم في البلاد لعزل منافسيهم. وتشعر روسيا بالقلق إزاء النفوذ المتزايد لأمريكا وحلفائها في أفغانستان، معتقدة أنها تهدف إلى استخدام أفغانستان ضد مصالح روسيا الإقليمية وأمنها. ولهذا السبب، اتخذت روسيا عدة تدابير، من بينها "صيغة موسكو".

من الواضح أن روسيا والدول الإقليمية، مثل أمريكا، تشعر بالقلق إزاء إقامة الخلافة والتطبيق الشامل للإسلام في أفغانستان والمنطقة. والواقع أن مخاوف روسيا من إقامة الخلافة ووحدة الأمة الإسلامية ترجع إلى سببين رئيسيين:

1) لقد تعرضت روسيا خلال عهد الخلافة لضربات شديدة منها وواجهت هزائم مريرة

2) روسيا تخشى أن تؤدي الصحوة الإسلامية في المنطقة إلى سقوط حكامها بالوكالة في آسيا الوسطى، الحكام الذين حكموا شعوب هذه المناطق لسنوات، واستغلوا الثروات والموارد العامة لتحقيق مكاسب شخصية، بينما ظل الناس في فقر وحرمان. بالإضافة إلى ذلك، سئمت شعوب آسيا الوسطى من الأنظمة الديمقراطية والقومية والشيوعية، التي لم تجلب لهم سوى الفساد والتبعية.

في كل اجتماع، تقدم الدول الإقليمية حزماً من المطالب للحكومة الأفغانية، والتي لا تلتزم بها هي نفسها في بلدانها. فعلى سبيل المثال، هي تدعو إلى إنشاء حكومة شاملة، بينما في معظم البلدان الإقليمية، يتم تقاسم السلطة السياسية بين سلالات أو عائلات أو دوائر أو دول معينة. ومع ذلك، فإنهم يروجون مراراً وتكراراً لشعار الحكومة الشاملة لأفغانستان لدمج الشخصيات العلمانية والديمقراطية مع عملائهم في الحكومة الأفغانية، وبالتالي تحويل النظام الحالي عن مساره الأساسي.

لا يحث القادة الإقليميون الحكومة الأفغانية على التخلي عن أهدافها الإسلامية فحسب، بل يطالبون أيضاً بقمع المجاهدين المهاجرين، أولئك الذين قاتلوا لمدة 20 عاماً إلى جانب طالبان ضد الاحتلال الأمريكي وتعهدوا بالولاء لطالبان. وبالإضافة إلى ذلك، تتوقع "صيغة موسكو" من الحكومة الأفغانية أن تقول لا للجهاد الذي يصفونه بالإرهاب، ومنع الجماعات الجهادية الأخرى من شن الجهاد ضد الدول الكافرة المذكورة أعلاه. وهذه المطالب تعكس عداءهم للإسلام والمسلمين.

تحاول روسيا ودول إقليمية أخرى، من خلال الوعود السياسية والاقتصادية، جر طالبان نحو مصالحهم الخاصة وحتى التعاون معهم في قمع الإسلام السياسي. وعلى الرغم من ذلك، تظل طالبان على قائمة المنظمات الإرهابية في روسيا؛ ومع ذلك، في هذا الاجتماع، تم التأكيد لطالبان على أنه قد تتم إزالتها من هذه القائمة. حتى فلاديمير بوتين، رئيس روسيا، أعلن خلال اجتماع مجلس رؤساء دول منظمة شنغهاي للتعاون في تموز/يوليو الماضي أن حكومته تعتبر طالبان حليفاً في مكافحة الإرهاب، وخاصة ضد تنظيم الدولة.

هذا على الرغم من أن روسيا كانت تاريخيا عدوا مباشرا وطويل الأمد للأمة الإسلامية والشعب المجاهد في أفغانستان؛ وحتى اليوم، في آسيا الوسطى والقوقاز وسوريا وغيرها من المناطق، تواصل قتل وسجن المسلمين، وتصف كل حركة إسلامية بالإرهاب. وبالتالي، فإن توقع أي شيء إيجابي أو خير من مثل هذه الدولة ليس مخالفا للشريعة الإسلامية فحسب، بل يعتبر أيضا خطأ سياسيا.

وفي الختام، فإن الاجتماعات والمؤتمرات الإقليمية هي في الواقع بمثابة فخاخ تسعى من خلالها القوى الاستعمارية إلى تحقيق أهدافها السياسية. ومن لديه فهم واضح للسياسة يدرك جيداً كيف تم إخراج الثورة السورية والربيع العربي عن مسارهما من خلال المؤتمرات والاجتماعات الإقليمية. لذلك، بدلاً من المشاركة في مثل هذه المؤتمرات والأمل في روسيا والصين والأمم المتحدة والولايات المتحدة وغيرها من الدول، يجب على الحكومة الأفغانية أن توجه أملها نحو الأمة الإسلامية وتسعى إلى إقامة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة. وفي هذا الصدد، يجب أن تثق في حزب التحرير، وهو حزب سياسي لديه فهم واضح للوضع السياسي ولا يخدع الشعب المسلم أبداً.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

يوسف أرسلان

عضو المكتب الإعلامي لحزب التحرير في ولاية أفغانستان

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı