تركيا بحاجة إلى دستور إسلامي وليس إلى دستور مرقع من وضع البشر
تركيا بحاجة إلى دستور إسلامي وليس إلى دستور مرقع من وضع البشر

الخبر:   قال رئيس البرلمان التركي مصطفى شنطوب في لقاء حي أجرته معه قناة سي إن إن: "باعتقادي فإن النقاش للدستور الجديد هو مثير للحماس بحق حيث ولد نقاشات عديدة في تركيا والأحكام المستنبطة ضمن الدستور بحكم ما تحتويه هذه المؤسسات". (حريت، 2021/02/03)

0:00 0:00
Speed:
February 07, 2021

تركيا بحاجة إلى دستور إسلامي وليس إلى دستور مرقع من وضع البشر

تركيا بحاجة إلى دستور إسلامي وليس إلى دستور مرقع من وضع البشر

الخبر:

قال رئيس البرلمان التركي مصطفى شنطوب في لقاء حي أجرته معه قناة سي إن إن: "باعتقادي فإن النقاش للدستور الجديد هو مثير للحماس بحق حيث ولد نقاشات عديدة في تركيا والأحكام المستنبطة ضمن الدستور بحكم ما تحتويه هذه المؤسسات". (حريت، 2021/02/03)

التعليق:

بعد حضوره اجتماعا لمجلس الوزراء في يوم الاثنين الأول من شباط 2021 يكون رئيس الجمهورية أردوغان قد أوجد نقاشا جديدا في السياسة، حيث قال خلال مؤتمره الصحفي: "ربما يكون الوقت الآن قد حان لفتح نقاش عن دستور جديد لتركيا. ففي حالة توصلنا إلى رؤية مشتركة مع حليفنا في التحالف الجمهوري فإنه من المرجح أن نتحرك خلال الفترة القادمة باتجاه دستور جديد".

لقد فسرت أحزاب المعارضة صعود أردوغان على أنه تغيير الأجندة وزيادة سلطته وخفض هذا المعدل في الدستور من أجل كسب التأييد لـ50 زائد 1. لذلك فإن الدعوة التي تطلقها أحزاب المعارضة بعيدة كل البعد عن المصداقية وهي تتميز بالمراوغة ليس إلا. ومهما يكن من أمر فإن أردوغان يحتاج إلى تصويت المعارضة على التعديل الدستوري المدني الجديد سواء من خلال الاستفتاء أو بأغلبية الثلثين. فكما أن العودة إلى النظام البرلماني هي خط أحمر للمعارضة الموالية لبريطانيا كذلك فإن النظام الرئاسي هو أيضا خط أحمر لأردوغان الموالي لأمريكا. في النظام الجديد هناك حاجة إلى 400 صوت في البرلمان لإجراء التعديلات الدستورية دون استفتاء و360 صوتا للاستفتاء. ونظرا لأن تحالف الشعب لديه إجمالي 337 مقعدا في البرلمان فإن حزب العدالة والتنمية يحتاج إلى أصوات من المعارضة لإجراء التعديل الدستوري الجديد.

وبناء على ذلك فإنه يتعين على أردوغان التنازل مع المعارضة أو قُل شراء النواب من أجل تقديم الدستور الجديد للاستفتاء أو تمريره عبر البرلمان. ونظرا لاختلاف الخطوط الحمراء للدول (بريطانيا وأمريكا) التي تخدمها كل من المعارضة والحزب الحاكم فإن المصالحة بين تحالف الأمة وتحالف الشعب تبدو وهمية ما لم يتنازل أحد الفريقين. لهذا السبب قام أردوغان من خلال حراكه حول الدستور الجديد بسحب الورقة الرابحة الدستورية للمعارضة التي تستعد لتشكيل لجنة دستورية مشتركة للانتقال إلى نظام برلماني بقيادة المعارضة وبالتالي ممارسة الضغط على المعارضة لوضع دستور مدني جديد يحمي النظام الرئاسي بقيادة تحالف الجمهورية بل إنه يهدف إلى إحداث تشققات بين الدستور المدني وكتلة المعارضة.

إنه مما لا شك فيه أنه وبغض النظر عن الدافع فإن الدستور الجديد الذي يتحدث عنه أردوغان هو من صنع البشر ولن يكون قادرا على حل مشاكل تركيا الاجتماعية والاقتصادية والسياسية المتراكمة كالجبال. إذ إن الدستور الحالي قد تحول إلى ثوب مرقع، وإن أي دستور جديد أو قطعة مرقعة لن تقوى على حل المشاكل المتراكمة وستستمر هذه المشاكل بالظهور كما هي الآن.

علاوة على ذلك فإن مقولة الدستور الجديد تعني في الواقع الاعتراف بأن الدستور الحالي عفا عليه الزمن ويحتاج إلى تحديث، لأن الدساتير الوضعية التي هي من نتاج عقل الإنسان المحدود تتعامل مع مشاكل العصر بشكل مؤقت ولا تخوض في أساسها وطبيعتها؛ لذلك لا يوجد حل للمشاكل المتجددة وهذا هو السبب الذي يجعلها تتصف بالترقيع.

نعم إن الجميع يعلم أن تركيا بحاجة إلى دستور جديد ولكن ليس إلى دستور من وضع البشر بل إلى دستور رباني مستنبط من القرآن والسنة، وإن حزب التحرير يمتلك دستورا إسلاميا عبارة عن أحكام شرعية، فإذا كان أردوغان صادقا في دعوته إلى دستور جديد فعليه أن يأخذ بهذا الدستور ويضعه موضع التطبيق فورا. حينئذ يكون أمر الترقيع والتحديث قد انتهى وإلى الأبد، لكننا نعتقد أن أردوغان ليس صادقا في دعوته هذه إلى دستور جديد، وحتى لو افترضنا أنه صادق في ذلك فإن الدستور الذي يريده هو دستور من وضع البشر وليس دستورا إسلاميا بالتأكيد.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

أرجان تكين باش

More from Haber ve Yorum

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

Türkiye ve Arap Rejimleri Hamas'tan Silah Bırakmasını İstedi

(Tercüme)

Haber:

Fransa ve Suudi Arabistan'ın öncülüğünde, Filistin meselesine barışçıl bir çözüm bulmak ve iki devletli çözümü uygulamak amacıyla 29-30 Temmuz tarihlerinde New York'ta Birleşmiş Milletler Uluslararası Üst Düzey Konferansı düzenlendi. Filistin'i devlet olarak tanımayı ve Gazze'deki savaşı sona erdirmeyi amaçlayan konferansın ardından ortak bir bildiri imzalandı. Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin yanı sıra Türkiye de bildiriyi 17 ülke ile birlikte imzaladı. 42 madde ve ekten oluşan bildiri, Hamas'ın gerçekleştirdiği Aksa Tufanı operasyonunu kınadı. Katılımcı ülkeler Hamas'ı silah bırakmaya çağırdı ve yönetimini Mahmud Abbas rejimine devretmesini talep etti. (Ajanslar, 31 Temmuz 2025).

Yorum:

Konferansı yöneten ülkelere bakıldığında, Amerika'nın varlığı açıkça görülüyor ve karar alma yetkisi veya nüfuzu olmamasına rağmen, Suudi rejiminin hizmetkarı olarak Fransa'ya eşlik etmesi bunun en açık kanıtıdır.

Bu bağlamda, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron 24 Temmuz'da Fransa'nın Eylül ayında Filistin devletini resmen tanıyacağını ve bunu yapan ilk G7 ülkesi olacağını belirtti. Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot, konferansta New York Bildirgesi'nin hedeflerini ilan eden bir basın toplantısı düzenlediler. Aslında, konferansın ardından yayınlanan bildiride, Yahudi varlığının katliamları kınandı, ancak aleyhinde herhangi bir cezai karar alınmadı ve Hamas'tan silahlarını bırakması ve Gazze yönetimini Mahmud Abbas'a devretmesi istendi.

Amerika'nın İbrahim Anlaşmaları'na dayanarak uygulamaya çalıştığı yeni Orta Doğu stratejisinde, Selman rejimi öncü rolü temsil ediyor. Savaşın ardından Suudi Arabistan ile Yahudi varlığı ile normalleşme başlayacak; ardından diğer ülkeler de takip edecek ve bu dalga, Kuzey Afrika'dan Pakistan'a uzanan stratejik bir ittifaka dönüşecek. Ayrıca, Yahudi varlığı bu ittifakın önemli bir parçası olarak güvenlik garantisi alacak; daha sonra Amerika, bu ittifakı Çin ve Rusya'ya karşı mücadelesinde yakıt olarak kullanacak ve Avrupa'yı tamamen kanatları altına alacak ve tabii ki, Hilafet devletinin kurulma ihtimaline karşı.

Şu anda bu planın önündeki engel, Gazze savaşı ve ardından patlamaya hazır, giderek artan ümmetin öfkesidir. Bu nedenle, Amerika Birleşik Devletleri, New York Bildirgesi'nde inisiyatifin Avrupa Birliği, Arap rejimleri ve Türkiye tarafından alınmasını tercih etti. Bildiride yer alan kararların kabulünün daha kolay olacağını düşünerek.

Arap rejimleri ve Türkiye'nin görevi ise Amerika Birleşik Devletleri'ni memnun etmek, Yahudi varlığını korumak ve bu itaate karşılık olarak kendilerini halklarının öfkesinden korumak ve değersiz iktidar kırıntılarıyla aşağılık bir hayat yaşamak, ta ki atılana veya ahiret azabına maruz kalana kadar. Türkiye'nin bildirgeye sözde iki devletli çözüm planının uygulanması şartıyla ihtiraz kaydı koyması, bildirgenin gerçek amacını örtbas etme ve Müslümanları yanıltma çabasından başka bir şey değildir ve hiçbir gerçek değeri yoktur.

Sonuç olarak, Gazze'yi ve tüm Filistin'i kurtarma yolu, Yahudilerin yaşadığı hayali bir devletten geçmiyor. Filistin'e İslami çözüm, gasbedilmiş topraklarda İslam'ın hüküm sürmesi, gaspçılarla savaşmak ve Müslüman ordularını mübarek topraklardan Yahudileri söküp atmak için seferber etmektir. Kalıcı ve köklü çözüm ise, Raşid Hilafet devletini kurmak ve İsra ve Miraç'ın mübarek topraklarını Hilafet'in kalkanıyla korumaktır. İnşallah, o günler uzak değildir.

Resulullah ﷺ şöyle buyurmuştur: «Müslümanlar Yahudilerle savaşmadıkça kıyamet kopmaz. Müslümanlar onları öldürecekler, öyle ki Yahudi taşın ve ağacın arkasına saklanacak, taş veya ağaç şöyle diyecek: Ey Müslüman, ey Allah'ın kulu, arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür.» (Müslim rivayet etmiştir)

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Radyosu için yazan:

Muhammed Emin Yıldırım

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Amerika'nın İstediği, Silah Kalsa Bile Yahudi Varlığının Resmen Tanınmasıdır

Haber:

Lübnan'daki siyasi ve güvenlik haberlerinin çoğu, diğer silahlardan ziyade Yahudi varlığını hedef alan silah konusuna odaklanıyor ve çoğu siyasi analist ve gazeteci tarafından vurgulanıyor.

Yorum:

Amerika, Yahudilerle savaşan silahın Lübnan ordusuna teslim edilmesini istiyor ve çıkarı olduğunda veya komşu ülkelerdeki Müslümanlar arasında kullanılabilecek tüm insanların elinde kalan silahları umursamıyor.

En büyük düşmanımız Amerika, bunu açıkça, hatta küstahça söyledi, elçisi Barrack bunu Lübnan'dan açıklarken, Lübnan devletine teslim edilmesi gereken silahın, mübarek Filistin'i gasp eden Yahudi varlığına karşı kullanılabilecek silah olduğunu, diğer bireysel veya orta düzeydeki hiçbir silahın Yahudi varlığına zarar vermediğini, aksine tekfirci, aşırılıkçı, gerici veya geri kalmışlar bahanesiyle Müslümanlar arasında çatışmayı körükleyerek ona, Amerika'ya ve tüm Batı'ya hizmet ettiğini, ya da mezhepçilik, milliyetçilik, ırkçılık bahanesiyle, hatta bizimle yüzlerce yıl yaşamış ve bizden canlarının, mallarının ve namuslarının korunmasından başka bir şey görmemiş olan Müslümanlar ve diğerleri arasında, kanunları kendimize uyguladığımız gibi onlara da uyguladığımızı, onlara ne hakkımız varsa onların da hakkı olduğunu, onlara ne yükümlülüğümüz varsa onların da yükümlülüğü olduğunu söyleyerek Müslümanlar arasında besledikleri diğer sıfatlarla. Çünkü İslami hüküm, Müslümanlar arasında olsun, devletin tebaası olan Müslümanlar ve diğerleri arasında olsun, yönetimde temeldir.

Mademki en büyük düşmanımız Amerika, Yahudi varlığına zarar veren silahı imha etmek veya etkisiz hale getirmek istiyor, o halde siyasetçiler ve medya mensupları neden buna odaklanıyor?!

Ve neden en önemli konular, Amerikan düşmanının talebi üzerine medyada ve Bakanlar Kurulu'nda derinlemesine araştırılmadan ve ümmet üzerindeki tehlikesinin boyutu açıklanmadan gündeme getiriliyor, bunların en tehlikelisi Yahudi varlığıyla kara sınırlarının çizilmesi, yani bu gaspçı varlığın resmen tanınmasıdır, öyle ki bundan sonra hiç kimsenin Filistin uğruna, yani sadece Filistin halkına aitmiş gibi bizi ikna etmeye çalıştıkları gibi sadece Filistin halkının değil, tüm Müslümanların malı olan Filistin için hiçbir silah, yani hiçbir silah taşıma hakkı kalmaz?!

Tehlike, bu konunun bazen barış, bazen uzlaşma, bazen bölgedeki güvenlik, bazen de ekonomik, turistik ve siyasi refah başlığı altında, bu ucube varlığı tanırsak Müslümanlara vaat ettikleri bolluk başlığı altında gündeme getirilmesidir!

Amerika, Müslümanların Yahudi varlığını tanımayı asla kabul etmeyeceklerini çok iyi biliyor, bu nedenle onları en önemli kader belirleyici meseleden uzaklaştırmak için başka yollarla onlara sızmaya çalışıyor. Evet, Amerika silah konusuna odaklanmamızı istiyor, ancak Lübnan resmi olarak onunla sınırları çizerek onu tanırsa, silah ne kadar güçlü olursa olsun fayda sağlamayacağını ve Yahudi varlığına karşı kullanılamayacağını, böylece Filistin topraklarındaki haklılığını Müslüman yöneticilere ve Filistin Otoritesine sığınarak kabul edeceğini biliyor.

Bu Yahudi varlığını tanımak, Allah'a, Resulüne ve müminlere ihanettir, Filistin'i kurtarmak için dökülen ve hala dökülmekte olan tüm şehitlerin kanlarına ihanettir ve tüm bunlara rağmen, Gazze-i Haşim'de ve Filistin'de savaşan ve bize kanlarıyla Yahudi varlığını asla tanımayacağımızı, bunun bedeli ne olursa olsun söylüyorlar... Peki Lübnan'da şartlar ne kadar zor olursa olsun Yahudi varlığını tanımayı kabul edecek miyiz?! Onunla sınırları çizmeyi, yani onu tanımayı, silah bizimle kalsa bile kabul edecek miyiz?! Vakit kaybetmeden cevaplamamız gereken soru bu.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Bürosu Radyosu İçin Yazılmıştır

Dr. Muhammed Caber

Hizb-ut Tahrir Lübnan Vilayeti Merkezi İletişim Komitesi Başkanı