بازداشت صدها تظاهرکننده مسالمت آمیز طرفدار فلسطین در بریتانیا، نشانه ای از رسوایی دموکراسی
بازداشت صدها تظاهرکننده مسالمت آمیز طرفدار فلسطین در بریتانیا، نشانه ای از رسوایی دموکراسی

 

0:00 0:00
Speed:
September 17, 2025

بازداشت صدها تظاهرکننده مسالمت آمیز طرفدار فلسطین در بریتانیا، نشانه ای از رسوایی دموکراسی

بازداشت صدها تظاهرکننده مسالمت آمیز طرفدار فلسطین در بریتانیا

نشانه ای از رسوایی دموکراسی

(مترجم)

خبر:

در روز شنبه، 6 سپتامبر، نزدیک به 900 نفر در تظاهراتی در حمایت از فلسطین در لندن دستگیر شدند، زمانی که آنها به ادامه کشتارهای جمعی و گرسنگی دادن مردم غزه، و همچنین ممنوعیت گروه "فلسطین اکشن" که دولت بریتانیا آن را در ماه ژوئیه به عنوان یک سازمان تروریستی طبقه بندی کرد، اعتراض می کردند. در میان دستگیر شدگان، کشیشان، روحانیون، معلمان، پزشکان و سایر کارکنان مراقبت های بهداشتی و فرزندان بازماندگان هولوکاست و همچنین معترضان دارای معلولیت وجود داشتند. بسیاری از آنها مسن بودند - در دهه شصت، هفتاد و حتی هشتاد سالگی - از جمله یک مرد نابینای 62 ساله روی ویلچر. پلیس صدها تظاهرکننده مسالمت آمیز را صرفاً به دلیل حمل پلاکاردی که روی آن نوشته شده بود "من مخالف نسل کشی هستم. من از فلسطین اکشن حمایت می کنم" دستگیر کرد. بیش از 700 نفر در تظاهرات مشابه قبلی علیه نسل کشی مداوم در غزه به دلیل حمایت از این سازمان دستگیر شده بودند.

اظهار نظر:

فلسطین اکشن یک سازمان مستقر در بریتانیا است و اعلام کرده است که هدف آن "پایان دادن به مشارکت جهانی در سیستم نسل کشی و آپارتاید اسرائیلی" است، مانند توقف عرضه اسلحه از بریتانیا به رژیم یهود، که شامل اخلال در کارخانه های اسلحه سازی مرتبط با آن می شود، به عنوان مثال، شعبه بریتانیایی شرکت البیت سیستمز، بزرگترین شرکت صهیونیستی سازنده سلاح. برخی از اعضای این سازمان برای دستیابی به اهداف خود اقدامات مستقیمی انجام داده اند، از جمله یورش به پایگاه هوایی بریز نورتون متعلق به نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا در ماه ژوئن و آسیب رساندن به دو هواپیمای وویجر، که این سازمان گفت این اقدام اعتراضی به فروش اسلحه دولت به اشغالگران بوده است. گزارش شده است که این پایگاه هوایی توسط هواپیماهای جنگی متعلق به رژیم یهود که در بمباران غزه شرکت داشتند، استفاده شده است. این سازمان پس از این حادثه به عنوان یک سازمان تروریستی طبقه بندی شد، که عضویت یا ابراز حمایت علنی از آن را به یک جرم جنایی با مجازات تا 14 سال زندان تبدیل کرد.

پس از این ممنوعیت، صدها تظاهرکننده بر اساس قانون تروریسم در تظاهرات مسالمت آمیز طرفدار فلسطین، صرفاً به دلیل نشان دادن هرگونه حمایت یا ارتباط با این سازمان، دستگیر شدند. در ماه مه سال 2024، یک بازبینی دولتی، که ادعا می شد مستقل است، خشونت سیاسی و آشفتگی های ناشی از جنبش فلسطین اکشن را با "گروه های تروریستی" مقایسه کرد و توصیه کرد که فعالیت های آن ممنوع شود. جالب اینجاست که نویسنده این بازبینی، جان وودکاک، مشاور پولی گروه های لابی نماینده سازندگان اسلحه بود، علاوه بر اینکه رئیس سابق گروه "دوستان اسرائیل" در حزب کارگر بود.

این واقعیت که دولت بریتانیا از دستگیری صدها تظاهرکننده مسالمت آمیز که علیه کشتار جمعی و گرسنگی دادن مردم در غزه تظاهرات می کنند، ابایی ندارد، در حالی که در عین حال با اجازه دادن به تولید و فروش سلاح برای کمک به این کار، در این نسل کشی همدست است، به وضوح پوچی اخلاقی و فقدان انسانیت در نظام دموکراتیک خود را نشان می دهد. سازمان های دیگری در گذشته اقدامات مستقیمی را برای اهداف خود انجام داده اند، از جمله حمایت از حق رای زنان، فعالان آب و هوا و گروه های حقوق حیوانات، با این حال، این واقعیت که قوانین تروریسم علیه سازمان هایی که از آزادی فلسطین حمایت می کنند استفاده می شود، تأیید می کند که این ممنوعیت صراحتاً با هدف ساکت کردن کسانی است که با اشغال و همدستی دولت بریتانیا در این نسل کشی مخالف هستند. کری موسکوگیوری از سازمان عفو بین الملل در بریتانیا اظهار داشت: "وقتی دولت افرادی را بر اساس قوانین تروریسم صرفاً به دلیل اعتراض مسالمت آمیز دستگیر می کند، یک جای کار در اینجا در بریتانیا اشتباه است".

علاوه بر دستگیری و بازداشت تظاهرکنندگان مسالمت آمیز طرفدار فلسطین، اساتید دانشگاهی، پزشکان و سایر متخصصان در بریتانیا از کار خود محروم شده اند و دانشجویان مجبور به ترک تحصیل شده اند زیرا از اشغال انتقاد کرده و از آزادی فلسطین حمایت کرده اند. این ظلم در دیگر کشورهای دموکراتیک، از جمله آمریکا و آلمان، طنین انداز شده است.

همه اینها دروغ بودن آزادی بیان را در این کشورهای دموکراتیک نشان می دهد که به جهان تبلیغ می کنند و در مورد برتری ارزش های لیبرالی خود سخنرانی می کنند، اما در واقع آماده هستند تا این ارزش ها را در هم بشکنند و از آنها دست بکشند زمانی که منافع سیاسی و اقتصادی آنها تهدید شود. زیرا منافع سیاسی و مالی، در نظام سرمایه داری سکولار دموکراتیک، همیشه بر همه مسائل دیگر، از جمله حفاظت از حرمت جان انسان، غلبه می کند. واضح است که ارزش ها و اعتقادات دموکراسی قابل تغییر و تبدیل هستند، درست مانند وجدان اخلاقی دولت هایی که آن را رهبری می کنند! نظام دموکراتیک به مردم القا می کند که قدرت به آنها داده شده است، در حالی که در واقع، به شدت در دست نخبگان حاکم یا ثروتمندانی است که قوانین و سیاست ها را مطابق با منافع خودخواهانه خود؛ سیاسی و اقتصادی، وضع می کنند. حتی آزادی بیان بر اساس آنچه از نظر سیاسی در آن زمان به نفع دولت است، به مردم داده می شود و از آنها گرفته می شود. علاوه بر این، پاسخگویی واقعی حاکمان چیزی جز یک رویا نیست؛ جایی که مسئولان تسلیح اشغالگران نسل کشی می توانند از هرگونه پیامد سیاسی یا قضایی اجتناب کنند!

همه اینها باید درس روشنی برای ما مسلمانان باشد که نظام دموکراتیک، به هر شکلی که باشد، هرگز نمی تواند عدالت را برای مردم تضمین کند و پایه اخلاقی برای متوقف کردن نسل کشی را ندارد. ارائه حقوق غیرمنتظره و متغیر است و یک خط نازک بین دموکراسی و استبداد وجود دارد، همانطور که در حال حاضر در آمریکا و در بسیاری از کشورهای دموکراتیک دیگر مشهود است. متوقف کردن نسل کشی در غزه و رفع اشغال مستلزم ایجاد دولتی است که واقعاً به زندگی انسان اهمیت می دهد، از انسانیت دفاع می کند و با بی عدالتی و سرکوب در همه اشکال آن مخالف است، صرف نظر از پیامدهای مالی آن. مستلزم دولتی است که حامی اسلام و مسلمانان باشد و از ارتش خود برای دفاع از هدف خود استفاده کند. این دولت، خلافت بر منهج نبوت است که فقط با قرآن و سنت حکومت می کند. بنابراین، اگر می خواهیم پایانی برای کشتاری که امت ما در فلسطین، کشمیر، سودان، یمن و جاهای دیگر با آن روبرو هستند ببینیم، باید فوراً برای ایجاد خلافت اقدام کنیم، از جمله تشویق ارتش های مسلمان به دادن نصرت برای برپایی آن بدون تأخیر.

﴿وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَعْمَالُهُمْ كَسَرَابٍ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ مَاء حَتَّى إِذَا جَاءهُ لَمْ يَجِدْهُ شَيْئاً

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

اسماء صدیق

More from null

آتش‌بس در غزه پوششی برای ایجاد واقعیت جدید با خون و آوار است

آتش‌بس در غزه پوششی برای ایجاد واقعیت جدید با خون و آوار است

خبر:

تحقیقات الجزیره بر اساس تجزیه و تحلیل تصاویر ماهواره ای نشان داد که اشغالگران در غزه از 10 تا 30 اکتبر گذشته الگوهای تخریب سیستماتیک را دنبال کرده اند.

خبرگزاری "سند" برای راستی آزمایی اخبار در شبکه الجزیره، عملیات تخریب، مهندسی تخریب و بمباران هوایی سنگین انجام شده توسط اشغالگران در داخل نوار غزه را از زمان اجرای توافق آتش بس رصد کرده است. (الجزیره نت)

نظر:

پس از اعلام آتش بس مملو از مین در نوار غزه با حمایت ترامپ و با توافق برخی کشورهای عربی، مشخص بود که این آتش بس به نفع رژیم یهودی منعقد شده است. بر اساس تحلیل تصاویر ماهواره ای و گزارش های خبری جدید، ارتش یهود هزاران ساختمان در غزه، به ویژه در الشجاعیه و خان یونس در مناطق تحت کنترل خود و همچنین رفح و مناطق واقع در شرق آن را که شاهد عملیات تخریب گسترده بوده است، منفجر کرده است.

تخریب همه جانبه در غزه تصادفی نیست، بلکه اهداف استراتژیک بلندمدتی را در بر دارد، مانند تخریب محیط حامی مقاومت. خالی کردن غزه از زیرساخت ها، مدارس و مسکن، سازماندهی مجدد یا بازسازی توانایی ها را برای مقاومت دشوار می کند. این یک بازدارندگی طولانی مدت از طریق تخریب پتانسیل ها و تحمیل یک واقعیت جدید است که غزه را تحلیل می برد و آن را از نظر اقتصادی فلج و غیرقابل سکونت می کند، که راه را برای پذیرش هرگونه راه حل سیاسی یا امنیتی یا حتی پذیرش ایده کوچ اجباری هموار می کند، زیرا ترک غزه به صورت آوار، بازسازی را به تنهایی برای مردم آن دشوار می کند، بلکه کشورها و سازمان ها با شرایط سیاسی مداخله خواهند کرد و اشغالگران می دانند که چه کسی بازسازی کند، تصمیم گیرنده است. تخریب امروز در ازای کنترل سیاسی فردا!

در واقع، توصیف توافق آتش بس در غزه به عنوان "مملو از مین" بیهوده نبود، زیرا این آتش بس جزئی بود و اهداف نظامی ادعایی از آن مستثنی بودند و به یهودیان اجازه می داد تا به بهانه های امنیتی به حملات و تخریب ادامه دهند. همچنین این توافق توسط بزرگترین کشور حامی رژیم بدون تضمین های بین المللی قوی منعقد شده است، که آن را شکننده و مستعد نقض می کند، به ویژه با عدم وجود پاسخگویی بین المللی، که رژیم یهودی را فراتر از پاسخگویی قرار می دهد.

تا کی ملتی ساکت، مطیع و تماشاگر مردمی مستضعف، خسته، سرگردان و گرسنه خواهیم ماند؟! و بالاتر از همه، همیشه مباح است؟! بیایید همه ما صلاح الدین ایوبی باشیم، زیرا غزه امروز به امت یادآوری می کند که صلاح الدین فقط یک فرد شجاع نبود، بلکه رهبری در دولتی بود که پروژه ای را حمل می کرد و ارتشی داشت و ملتی واحد پشت سر او بود. بنابراین، دعوت به اینکه صلاح الدین باشیم به معنای قهرمانی فردی نیست، بلکه به معنای تلاش برای ایجاد دولتی است که همه فرزندان امت را سربازانی در یک صف زیر یک پرچم قرار دهد.

خداوند متعال فرمود: ﴿وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ﴾.

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

منال ام عبیده

عبدالملک الحوثی از مال خودش و مال پدرش تبرع نمی کند!

عبدالملک الحوثی از مال خودش و مال پدرش تبرع نمی کند!

خبر:

شبکه یمن صنعا شامگاه چهارشنبه 2025/11/12 برنامه بشردوستانه "وطنم" را پخش کرد و در بخش "ما با شما هستیم" وضعیت زنی را بررسی کرد که به یک بیماری نادر مبتلا شده و نیاز به سفر به هند با هزینه 80 هزار دلار دارد، جایی که مبلغ 70 هزار دلار از انجمن ها و خیرین جمع آوری شد، اما مجری برنامه در ستایش آخرین اهدا کننده مبلغ ده هزار دلار زیاده روی کرد تا مشخص شود که او عبدالملک الحوثی است و از نقش مکرر او در حمایت از موارد انسانی که در برنامه ظاهر می شوند، تمجید کرد.

تفسیر:

حاکم در اسلام مسئولیت بزرگی دارد و آن رسیدگی به امور مردم از طریق هزینه کردن برای آنچه به نفع آنهاست و فراهم کردن هر آنچه آسایش آنها را تامین می کند، است. او در اصل خدمتگزار آنهاست و تا زمانی که از وضعیت آنها مطمئن نشود، زندگی برایش گوارا نیست. این وظیفه نه منت است و نه تفضل، بلکه یک وظیفه شرعی است که اسلام او را به آن ملزم کرده است و اگر در آن کوتاهی کند، مقصر محسوب می شود و اسلام بر امت واجب کرده است که در صورت کوتاهی او را بازخواست کنند. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: «فَالْإِمَامُ رَاعٍ وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ»، بنابراین سطحی نگری است که از توجه حاکمان یا دولت به برخی از نیازها خوشحال شویم و آن را یک عمل انسانی بنامیم، در حالی که در اصل یک عمل سرپرستی واجب است.

یکی از خطرناک ترین مفاهیمی که سرمایه داری و حکومت آن در جهان تثبیت کرده است، شانه خالی کردن دولت از سرپرستی و واگذاری سرپرستی مردم به موسسات و انجمن های خیریه است که توسط افراد یا گروه ها اداره می شوند و مردم بیشتر برای کمک و رفع نیازهای خود به آنها مراجعه می کنند. ایده انجمن ها برای اولین بار در اروپا در طول جنگ های جهانی ظاهر شد، جایی که بسیاری از خانواده ها سرپرستان خود را از دست دادند و به سرپرست نیاز داشتند و دولت بر اساس نظام سرمایه داری دموکراتیک، سرپرست امور نیست، بلکه فقط حافظ آزادی هاست. ثروتمندان از قیام فقرا علیه آنها ترسیدند و این انجمن ها را ایجاد کردند.

اسلام وجود سلطان را برای رسیدگی به امور امت واجب کرده است تا حقوق شرعی آنها را حفظ کند و نیازهای اساسی شش گانه آنها را که باید برای افراد و جامعه تامین شود، برآورده سازد. خورد و خوراک، پوشاک و مسکن باید توسط دولت برای همه افراد رعیت، چه مسلمان و چه غیرمسلمان، تامین شود و امنیت، درمان و آموزش توسط دولت به صورت رایگان برای همه تامین می شود. مردی نزد خلیفه مسلمانان عمر بن خطاب رضی الله عنه آمد و همسر و شش دخترش را همراه داشت و گفت: (ای عمر، اینها شش دختر و مادرشان هستند، به آنها غذا بده و آنها را بپوشان و برای آنها در این زمان پناه باش) عمر گفت: (اگر این کار را نکنم چه؟!) اعرابی گفت: (می روم) عمر گفت: (اگر بروی چه؟) گفت: (در مورد وضعیت آنها در روز قیامت از تو سوال می شود، کسی که بین دستان خدا می ایستد یا به سوی آتش یا به سوی بهشت)، عمر گفت: (این امت تا زمانی که امثال اینها در آن باشند، ضایع نخواهد شد).

ای مسلمانان: این تخیل نیست، بلکه اسلامی است که سرپرستی را برای هر فرد از رعیت بر خلیفه مسلمانان واجب کرده است. رسول خدا ﷺ فرمود: «فَالْإِمَامُ رَاعٍ وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ»، بنابراین ما باید این احکام را دوباره برقرار کنیم و آنها را به مرحله اجرا درآوریم. خداوند متعال فرمود: ﴿إِنَّ اللهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ﴾ آنچه حال ما را به سوی عدل و رفاه تغییر می دهد، اسلام است.

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

صادق الصراری