خشونت های پس از انتخابات در تانزانیا در سال 2025
(ترجمه شده)
خبر:
در روز دوشنبه، 3 نوامبر 2025، سامیه سولوحو حسن برای دومین دوره به عنوان رئیس جمهور تانزانیا متحد سوگند یاد کرد. انتخابات که از 29 اکتبر 2025 به مدت چند روز با خشونت همراه بود، باعث خسارات سنگین جانی، مالی و زیرساخت های عمومی شد.
تفسیر:
این اولین بار نیست که تانزانیا از زمان اجرای نظام چند حزبی در سال 1995 شاهد خشونت های انتخاباتی است. از آنجایی که خشونت بخشی از هر انتخابات عمومی بوده است، بدترین آنها انتخابات سال 2000 در زنگبار بود، جایی که به گزارش سازمان دیده بان حقوق بشر، 35 نفر کشته و 600 نفر زخمی شدند و حدود 2000 نفر دیگر به کنیا مهاجرت کردند.
خشونت در انتخابات دموکراتیک در سراسر جهان امری رایج است. به عنوان مثال، در دوره دسامبر 2007 تا فوریه 2008 در کنیا، بیش از 1200 نفر کشته و حدود 350000 نفر آواره شدند، و در ساحل عاج در سال 2010، حدود سه هزار نفر کشته شدند، و در سنگال در سال 2012، حدود 15 نفر کشته شدند، و در موزامبیک در سال 2024، بیش از 50 نفر کشته شدند، و اینها فقط برای مثال هستند. گزارش های جهانی تخمین می زنند که خشونت های انتخاباتی در حدود 19 درصد از نقاط جهان و در حدود 58 درصد از انتخابات در آفریقا رخ می دهد!
ما این را حتی در کشورهایی که به عنوان قهرمانان دموکراسی در نظر گرفته می شوند، مانند ایالات متحده در انتخابات سال 2020 مشاهده کردیم، جایی که پس از اولین شکست ترامپ، در سال بعد، در 6 ژانویه، جمعیت انبوهی از حامیان او در ساختمان کنگره آمریکا (کاپیتول هیل) هرج و مرج ایجاد کردند و گزارش هایی از چندین مورد مرگ و میر منتشر شد.
دلیل اصلی خشونت در انتخابات دموکراتیک، یعنی نظام سرمایه داری حاکم، به ماهیت اصل سرمایه داری برمی گردد.
ایدئولوژی سرمایه داری از یک ایدئولوژی سکولار ضعیف، شکننده و غیرمنطقی نشأت گرفته است که عاری از ارزش های معنوی است و فقط بر منفعت به عنوان معیاری برای تمام اعمال تمرکز دارد. در این صورت، خشونت قریب الوقوع می شود، زیرا پیروان دموکراسی مایلند برای دستیابی به منافع، به هر کاری دست بزنند.
ناگفته نماند که سرمایه داری از یک استراتژی ماکیاولیستی با استفاده از هر وسیله ای، مانند دروغ، قتل، ایجاد فتنه بین مردم، تخریب اموال عمومی و خصوصی و غیره، برای رسیدن به هدف مورد نظر استفاده می کند. همچنین، کشورهای غربی که دموکراسی چند حزبی را وارد کردند، با نشان دادن این که "آزادی دوم" یک فریب آشکار است، مردم را فریب دادند.
شعار دروغین "آزادی دوم" از طریق دموکراسی چند حزبی، شبیه به شعار "استقلال" است. هر دو هدفشان پرت کردن حواس مردم، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، و گمراه کردن آنها از تلاش و مبارزه برای یک راه حل واقعی و ریشه ای برای ریشه کن کردن سرمایه داری از ریشه هایش است، که منبع تمام ویرانی ها در این کشورها به طور خاص است.
شعار "استقلال" در دهه های پنجاه و شصت قرن گذشته هدفش تغییر الگوی استعمار قدیمی به استعمار جدید از طریق عوامل محلی به نام اعطای استقلال بود. پس از سال ها استقلال، مردم متوجه شدند که تغییری آنطور که انتظار می رفت وجود ندارد و از عوامل وحشی و مستبد غرب که از طریق یک حزب واحد حکومت می کنند، خسته شده اند، به همین دلیل کشورهای غربی به طور هوشمندانه دموکراسی چند حزبی را برای آرام کردن کاذب آنها وارد کردند. در سایه نظام چند حزبی، مغز مردم شستشو داده شد تا باور کنند که تغییر چهره منجر به تغییراتی در کشور خواهد شد. چگونه تغییر بدون تغییر اساسی و ریشه ای سرمایه داری رخ خواهد داد که هنوز بر هر جنبه از جهان در حال توسعه مسلط است و شب و روز برای استثمار منابع ما با هر وسیله ای، حتی ایجاد فتنه داخلی، تفرقه و جنگ برای تحقق برنامه های استعماری خود، همانطور که در کنگو، موزامبیک و جاهای دیگر شاهد هستیم، کار می کند؟!
علاوه بر این، خشونت پس از انتخابات در تانزانیا و جاهای دیگر، نه تنها دموکراسی را به عنوان نظامی از هرج و مرج و ویرانی نشان داد، بلکه افسانه تبلیغات جنگ غربی علیه تروریسم را نیز آشکار کرد که اسلام و مسلمانان را در سراسر جهان بدون تبعیض هدف قرار داده است، در حالی که حامیان و فعالان دموکراسی این خشونت وحشیانه را بدون شرمندگی حمایت می کنند، و حتی برخی از آنها آشکارا در آن شرکت می کنند.
در پایان، تانزانیا، کشورهای در حال توسعه و کل بشریت در سایه یک نظام دموکراتیک فاسد از صلح و آرامش برخوردار نخواهند بود، بلکه به یک تغییر ریشه ای در سایه اسلام نیاز دارند که قرن ها بر مردم حکومت کرده است، با رفتارهای عادلانه و منصفانه برای همه.
نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر
سعید بیتوموا
عضو دفتر رسانه ای حزب التحریر در تانزانیا
