انتخابات در مصر... وقتی مشارکت به منزله تزکیه باطل است!
انتخابات در مصر... وقتی مشارکت به منزله تزکیه باطل است!

خبر:

0:00 0:00
Speed:
October 27, 2025

انتخابات در مصر... وقتی مشارکت به منزله تزکیه باطل است!

انتخابات در مصر... وقتی مشارکت به منزله تزکیه باطل است!

خبر:

روزنامه الیوم السابع سه شنبه 2025/10/21 اعلام کرد که حزب مستقبل وطن کنفرانس های پرشوری را در استان ها برای تشویق مردم به شرکت در انتخابات برگزار می کند.

تعلیق:

چقدر امروز شبیه دیروز است، همان صحنه ها قبل از هر انتخابات تکرار می شود: جمعیت ها جمع می شوند، سخنرانی ها ایراد می شوند و وعده ها از تار و پود توهم بافته می شوند، انگار مردم فقط هنگام صندوق ها به یاد می آیند! سپس به محض پایان رای ها، سکوت طولانی باز می گردد و بحران ها همانطور که هستند باقی می مانند، بلکه شدیدتر می شوند. آیا این حزب بخشی از قدرت موجود نیست؟ آیا این حزب نیست که سال ها امور مردم را اداره می کند؟ پس چگونه امروز طوری صحبت می کند که انگار جایگزین یا ناجی است؟! آنها در فصل انتخابات ظاهر می شوند تا همان کیک را تقسیم کنند، بنابراین در صحنه ای تکراری قبل از هر انتخابات، حزب مستقبل وطن شروع به سازماندهی کنفرانس های پرشور در استان ها برای تشویق مردم به مشارکت مثبت در انتخابات آینده کرده است. شعارهای پر زرق و برقی در مورد ثبات، حمایت از دولت و وظیفه ملی سر می دهد، در حالی که مردم می دانند که نتایج از قبل مشخص شده است و صندوق های رای وسیله انتخاب نیستند، بلکه وسیله ای برای زیباتر کردن چهره نظام در برابر داخل و خارج هستند.

این کنفرانس های مردمی چیزی نیست جز صحنه هایی از یک کارزار سیاسی که هدف اصلی آن بسیج حمایت از نظام موجود و ایجاد صحنه ای رسانه ای است که نشان دهنده وجود حیات سیاسی است، در حالی که حقیقت این است که این انتخابات از داخل راهروهای قدرت اداره می شود و احزاب وفادار به عنوان پوششی برای زینت دادن استبداد و تحمیل سلطه غرب با ابزارهای محلی استفاده می شوند.

واضح است که حزب مستقبل وطن برای بیان منافع مردم یا بیان یک جریان فکری واقعی ایجاد نشده است، بلکه ابزاری برای پر کردن خلاء سیاسی و جمع آوری وفاداری ها در چارچوبی است که خود نظام ترسیم کرده است. تمام تحرکات، اظهارات و فعالیت های آن حول محور ایده حمایت از رهبری سیاسی و ایستادن پشت سر رئیس جمهور می چرخد، عباراتی که کل سیاست در آن در شخص حاکم خلاصه می شود و اراده و منافع مردم در آن لغو می شود.

بلکه این حزب نقش ویترین مدنی نظام امنیتی را ایفا می کند، زیرا وظایف سیاسی و اجتماعی را بر عهده دارد که هدف آن جذب خشم عمومی و هدایت آن به مسیرهای امنی است که به ساختار حکومت آسیبی نمی رساند. بنابراین عبارات آن در هر استان تکرار می شود: "پایین بیایید و شرکت کنید"، "رای شما امانت است"، "برای ثبات و توسعه"، در حالی که منظور واقعی این است: به نظام مشروعیت بدهید تا به حکومت بر شما بدون آنچه خدا نازل کرده است ادامه دهد.

در سایه نظام کنونی که با کفر حکومت می کند و دستورات خود را از غرب می گیرد، انتخابات نمی تواند وسیله ای برای تغییر باشد، زیرا پایه ای که فرآیند سیاسی بر آن بنا شده است اسلام نیست، بلکه دموکراسی است که حاکمیت را برای مردم قرار می دهد نه برای شریعت، و قانونگذاری به دست بشر است نه به دست خدا. بنابراین انتخابات از وسیله ای برای حسابرسی از حاکم به وسیله ای برای تثبیت قدرت او و ابزاری برای زیباتر کردن استبداد تبدیل می شود.

شرکت در این انتخابات توسط نظام برای ترویج مشروعیت کاذب خود استفاده می شود، و به دنیا گفته می شود که مردم انتخاب کرده اند، در حالی که حقیقت این است که دستگاه های امنیتی هستند که انتخاب می کنند، هدایت می کنند و کنترل می کنند، و حزب فقط مجری این دستورالعمل ها در میدان است. و حکومت در اسلام از صندوق های رای و اراده مردمی گرفته نمی شود، بلکه از متون وحی گرفته می شود. خداوند متعال فرموده است: ﴿إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ.

نظامی که شریعت خدا را از حکومت دور می کند و قوانین وارداتی از غرب را حفظ می کند، جایز نیست که از آن حمایت شود یا در نهادهای آن شرکت کرد، زیرا این کمک به او در باطل و تثبیت او در حکومت است. و علما اجماع دارند که هر کس ظالمی را در ظلمش یاری کند یا در بقای او در باطلش کمک کند، در گناه او شریک است. پیامبر ﷺ فرمود: «وَمَنْ أَعَانَ عَلَى خُصُومَةٍ بِظُلْمٍ فَقَدْ بَاءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ». بنابراین شرکت در انتخابات نظام یا دعوت به آن - همانطور که حزب مستقبل وطن انجام می دهد - یک عمل واجب نیست همانطور که تبلیغ می شود، بلکه یک معصیت شرعی است زیرا به حکومتی که بر خلاف آنچه خدا نازل کرده است مشروعیت می بخشد و راه را برای امت می بندد تا واقعیت خود را مطابق با اسلام تغییر دهد.

نظام مصر، مانند سایر نظام ها در کشورهای مسلمان، مشروعیت خود را از غرب می گیرد نه از امت. و غرب همیشه مشتاق است که انتخابات صوری برگزار شود که نظام ها را در چهره کشورهای دموکراتیک نشان دهد، تا حمایت سیاسی و مالی خود را از آنها در برابر مردم خود توجیه کند، در حالی که این نظام ها به طور کامل تابع منافع و سیاست های آن باقی می مانند. و به این ترتیب شعارهای آزادی، مشارکت و انتخابات به عنوان پوششی برای تداوم وابستگی و سلطه استفاده می شود، نه برای تحقق اراده امت. به همین دلیل می بینیم که دعوت به مشارکت فقط از خود نظام، از طریق رسانه ها، احزاب و نهادهای آن می آید، زیرا در حقیقت دعوت به تغییر نیست، بلکه دعوت به رضایت به واقعیت و زینت دادن آن و تثبیت نظام هایی است که بر خلاف اسلام حکومت می کنند و ثروت های امت را غارت می کنند.

وظیفه مسلمانان امروز این نیست که به پای صندوق های رای بروند که توسط نظام های طاغوتی اداره می شود، بلکه تلاش جدی برای سرنگونی آنها و برپایی خلافت راشده بر منهاج نبوت است، که مشروعیت خود را از اسلام می گیرد و با احکام اسلام در تمام امور زندگی حکومت می کند و سلطنت را به حق برای امت قرار می دهد و حاکمیت را فقط برای شریعت قرار می دهد. راه تغییر از طریق انتخابات دموکراتیک نمی گذرد، بلکه از طریق آگاهی امت و همسویی آن حول پروژه کامل اسلام و انجام وظیفه امر به معروف و نهی از منکر و حسابرسی از حاکمان بر اساس شریعت، نه بر اساس برنامه های انتخاباتی دروغین می گذرد.

ای فرزندان کنانه، و ای مردم شریف مصر، نظامی که شما را هر چند سال یک بار بیرون می آورد تا دست بزنید و صحنه انتخابات را زینت دهید، همان نظامی است که شما را با سیاست های اقتصادی خود فقیر می کند و با یهودیان در فلسطین هماهنگی می کند و از شما کلمه و کرامت را منع می کند. پس یاور او بر خودتان نباشید و به او مشروعیتی ندهید که او به آن نیاز مبرم دارد.

ای سربازان مصر، شما فرزندان این امت و بخشی از پیکر آن هستید، پس خودتان را حصاری قرار ندهید که از نظام های فاسدی که با کفر حکومت می کنند محافظت می کند. وظیفه شرعی شما این است که دین خدا را یاری کنید و با امت بایستید تا سلطنت غصب شده آن را با یاری کسانی که برای برپایی دولت اسلامی تلاش می کنند که با شریعت حکومت کند و امت را متحد کند و کشور را از نفوذ خارجی آزاد کند، بازگردانید.

کنفرانس های پرشوری که توسط حزب مستقبل وطن و سایر احزاب برگزار می شود چیزی نیست جز فصولی از یک نمایش سیاسی مکرر که هدف آن این است که مردم را فریب دهند که مشارکت واجب است، در حالی که حقیقت آن تزکیه نظام سکولاری است که فاقد مشروعیت است. بنابراین، موضع شرعی روشن تحریم این انتخابات، افشای دروغین بودن آن و هدایت تلاش ها به سمت کار جدی برای از سرگیری زندگی اسلامی با برپایی خلافت راشده است که تنها با آن عدالت محقق می شود و کرامت حفظ می شود و ظلم از امت برداشته می شود.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

بلال عبدالله - ولایت مصر

More from null

آتش‌بس در غزه پوششی برای ایجاد واقعیت جدید با خون و آوار است

آتش‌بس در غزه پوششی برای ایجاد واقعیت جدید با خون و آوار است

خبر:

تحقیقات الجزیره بر اساس تجزیه و تحلیل تصاویر ماهواره ای نشان داد که اشغالگران در غزه از 10 تا 30 اکتبر گذشته الگوهای تخریب سیستماتیک را دنبال کرده اند.

خبرگزاری "سند" برای راستی آزمایی اخبار در شبکه الجزیره، عملیات تخریب، مهندسی تخریب و بمباران هوایی سنگین انجام شده توسط اشغالگران در داخل نوار غزه را از زمان اجرای توافق آتش بس رصد کرده است. (الجزیره نت)

نظر:

پس از اعلام آتش بس مملو از مین در نوار غزه با حمایت ترامپ و با توافق برخی کشورهای عربی، مشخص بود که این آتش بس به نفع رژیم یهودی منعقد شده است. بر اساس تحلیل تصاویر ماهواره ای و گزارش های خبری جدید، ارتش یهود هزاران ساختمان در غزه، به ویژه در الشجاعیه و خان یونس در مناطق تحت کنترل خود و همچنین رفح و مناطق واقع در شرق آن را که شاهد عملیات تخریب گسترده بوده است، منفجر کرده است.

تخریب همه جانبه در غزه تصادفی نیست، بلکه اهداف استراتژیک بلندمدتی را در بر دارد، مانند تخریب محیط حامی مقاومت. خالی کردن غزه از زیرساخت ها، مدارس و مسکن، سازماندهی مجدد یا بازسازی توانایی ها را برای مقاومت دشوار می کند. این یک بازدارندگی طولانی مدت از طریق تخریب پتانسیل ها و تحمیل یک واقعیت جدید است که غزه را تحلیل می برد و آن را از نظر اقتصادی فلج و غیرقابل سکونت می کند، که راه را برای پذیرش هرگونه راه حل سیاسی یا امنیتی یا حتی پذیرش ایده کوچ اجباری هموار می کند، زیرا ترک غزه به صورت آوار، بازسازی را به تنهایی برای مردم آن دشوار می کند، بلکه کشورها و سازمان ها با شرایط سیاسی مداخله خواهند کرد و اشغالگران می دانند که چه کسی بازسازی کند، تصمیم گیرنده است. تخریب امروز در ازای کنترل سیاسی فردا!

در واقع، توصیف توافق آتش بس در غزه به عنوان "مملو از مین" بیهوده نبود، زیرا این آتش بس جزئی بود و اهداف نظامی ادعایی از آن مستثنی بودند و به یهودیان اجازه می داد تا به بهانه های امنیتی به حملات و تخریب ادامه دهند. همچنین این توافق توسط بزرگترین کشور حامی رژیم بدون تضمین های بین المللی قوی منعقد شده است، که آن را شکننده و مستعد نقض می کند، به ویژه با عدم وجود پاسخگویی بین المللی، که رژیم یهودی را فراتر از پاسخگویی قرار می دهد.

تا کی ملتی ساکت، مطیع و تماشاگر مردمی مستضعف، خسته، سرگردان و گرسنه خواهیم ماند؟! و بالاتر از همه، همیشه مباح است؟! بیایید همه ما صلاح الدین ایوبی باشیم، زیرا غزه امروز به امت یادآوری می کند که صلاح الدین فقط یک فرد شجاع نبود، بلکه رهبری در دولتی بود که پروژه ای را حمل می کرد و ارتشی داشت و ملتی واحد پشت سر او بود. بنابراین، دعوت به اینکه صلاح الدین باشیم به معنای قهرمانی فردی نیست، بلکه به معنای تلاش برای ایجاد دولتی است که همه فرزندان امت را سربازانی در یک صف زیر یک پرچم قرار دهد.

خداوند متعال فرمود: ﴿وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ﴾.

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

منال ام عبیده

عبدالملک الحوثی از مال خودش و مال پدرش تبرع نمی کند!

عبدالملک الحوثی از مال خودش و مال پدرش تبرع نمی کند!

خبر:

شبکه یمن صنعا شامگاه چهارشنبه 2025/11/12 برنامه بشردوستانه "وطنم" را پخش کرد و در بخش "ما با شما هستیم" وضعیت زنی را بررسی کرد که به یک بیماری نادر مبتلا شده و نیاز به سفر به هند با هزینه 80 هزار دلار دارد، جایی که مبلغ 70 هزار دلار از انجمن ها و خیرین جمع آوری شد، اما مجری برنامه در ستایش آخرین اهدا کننده مبلغ ده هزار دلار زیاده روی کرد تا مشخص شود که او عبدالملک الحوثی است و از نقش مکرر او در حمایت از موارد انسانی که در برنامه ظاهر می شوند، تمجید کرد.

تفسیر:

حاکم در اسلام مسئولیت بزرگی دارد و آن رسیدگی به امور مردم از طریق هزینه کردن برای آنچه به نفع آنهاست و فراهم کردن هر آنچه آسایش آنها را تامین می کند، است. او در اصل خدمتگزار آنهاست و تا زمانی که از وضعیت آنها مطمئن نشود، زندگی برایش گوارا نیست. این وظیفه نه منت است و نه تفضل، بلکه یک وظیفه شرعی است که اسلام او را به آن ملزم کرده است و اگر در آن کوتاهی کند، مقصر محسوب می شود و اسلام بر امت واجب کرده است که در صورت کوتاهی او را بازخواست کنند. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: «فَالْإِمَامُ رَاعٍ وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ»، بنابراین سطحی نگری است که از توجه حاکمان یا دولت به برخی از نیازها خوشحال شویم و آن را یک عمل انسانی بنامیم، در حالی که در اصل یک عمل سرپرستی واجب است.

یکی از خطرناک ترین مفاهیمی که سرمایه داری و حکومت آن در جهان تثبیت کرده است، شانه خالی کردن دولت از سرپرستی و واگذاری سرپرستی مردم به موسسات و انجمن های خیریه است که توسط افراد یا گروه ها اداره می شوند و مردم بیشتر برای کمک و رفع نیازهای خود به آنها مراجعه می کنند. ایده انجمن ها برای اولین بار در اروپا در طول جنگ های جهانی ظاهر شد، جایی که بسیاری از خانواده ها سرپرستان خود را از دست دادند و به سرپرست نیاز داشتند و دولت بر اساس نظام سرمایه داری دموکراتیک، سرپرست امور نیست، بلکه فقط حافظ آزادی هاست. ثروتمندان از قیام فقرا علیه آنها ترسیدند و این انجمن ها را ایجاد کردند.

اسلام وجود سلطان را برای رسیدگی به امور امت واجب کرده است تا حقوق شرعی آنها را حفظ کند و نیازهای اساسی شش گانه آنها را که باید برای افراد و جامعه تامین شود، برآورده سازد. خورد و خوراک، پوشاک و مسکن باید توسط دولت برای همه افراد رعیت، چه مسلمان و چه غیرمسلمان، تامین شود و امنیت، درمان و آموزش توسط دولت به صورت رایگان برای همه تامین می شود. مردی نزد خلیفه مسلمانان عمر بن خطاب رضی الله عنه آمد و همسر و شش دخترش را همراه داشت و گفت: (ای عمر، اینها شش دختر و مادرشان هستند، به آنها غذا بده و آنها را بپوشان و برای آنها در این زمان پناه باش) عمر گفت: (اگر این کار را نکنم چه؟!) اعرابی گفت: (می روم) عمر گفت: (اگر بروی چه؟) گفت: (در مورد وضعیت آنها در روز قیامت از تو سوال می شود، کسی که بین دستان خدا می ایستد یا به سوی آتش یا به سوی بهشت)، عمر گفت: (این امت تا زمانی که امثال اینها در آن باشند، ضایع نخواهد شد).

ای مسلمانان: این تخیل نیست، بلکه اسلامی است که سرپرستی را برای هر فرد از رعیت بر خلیفه مسلمانان واجب کرده است. رسول خدا ﷺ فرمود: «فَالْإِمَامُ رَاعٍ وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ»، بنابراین ما باید این احکام را دوباره برقرار کنیم و آنها را به مرحله اجرا درآوریم. خداوند متعال فرمود: ﴿إِنَّ اللهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ﴾ آنچه حال ما را به سوی عدل و رفاه تغییر می دهد، اسلام است.

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

صادق الصراری