الاستقلال الحقيقي لإندونيسيا
August 19, 2025

الاستقلال الحقيقي لإندونيسيا

الاستقلال الحقيقي لإندونيسيا

الخبر:

احتفلت إندونيسيا بالذكرى الثمانين لاستقلالها بأجواء مفعمة بالألوان من خلال الأزياء التقليدية في قصر ميرديكا بالعاصمة جاكرتا يوم الأحد 17 آب/أغسطس 2025. وحضر وزير الصحة بودي غونادي صاديكين مرتدياً الزيّ التقليدي الباتَكي، موضحاً أنه اختاره لأنه يعود إلى إرث زوجته. أما وزير الطاقة والموارد المعدنية باهليل لاهَداليا فارتدى الزيّ التقليدي السولوي، مشيراً إلى أنه ارتدى في الأعوام السابقة أزياء تقليدية من بابوا وسولاويسي ومالوكو. وظهر الرئيس برابوو سوبيانتو بزيّ تقليدي نُصَنطَري بلون عاجي مكمّل بقبعة بيشي سوداء، وسرونغ منسوج يدوياً، وقلادة من الياسمين الأبيض. كما ارتدى الفنانون رافي أحمد وناجيتا سلافينا الأزياء الجاوية التقليدية، حيث دعا رافي المواطنين إلى الإسهام الإيجابي في خدمة الوطن. وحضر السفراء من الدول الصديقة بالبدلات الرسمية وربطات العنق، بينما ارتدى العديد من أفراد الجمهور أزياء تقليدية من مناطقهم المختلفة، ما عكس وحدة التنوع في هذا الاحتفال.

التعليق:

منذ إعلان الاستقلال في 17 آب/أغسطس 1945، دخلت إندونيسيا الآن عامها الثمانين من الاستقلال. ومن المفترض أنه مع قرابة قرن من الحرية أن تكون قد حققت تقدماً وازدهاراً ورفاهية وعدالة. غير أنّ ما حدث هو العكس تماماً؛ فما زالت إندونيسيا مثقلة بمشاكل عديدة مثل الفقر، والطبقية، والانحطاط الأخلاقي، وهيمنة الأجانب على الموارد الطبيعية، وتراكم الديون، والفساد، وغيرها من الأزمات.

إنّ الجذر الحقيقي لهذه المشاكل يكمن في الاستعمار الفكري، أي في الرأسمالية القائمة على العلمانية؛ ولذلك لم تتحقق تطلعات المجاهدين بتحرر إندونيسيا كلياً من النفوذ الأجنبي. بل إن آثار المستعمرين ما زالت تمسك بقبضتها القوية على البلاد.

أولاً: في مجال القانون والتشريع، ما زال النظام القانوني في إندونيسيا علمانياً. فرغم طرد المستعمرين الهولنديين إلا أنّ الكثير من قوانينهم لا تزال محفوظة ومطبقة. كما أن عملية سنّ التشريعات لا تخلو من تدخلات أجنبية. ثانياً: في الاقتصاد، ما زالت البلاد مكبلة بديون ضخمة، وخاصة القروض الخارجية التي بلغت عوائدها الربوية آلاف التريليونات من الروبيات. كما أن مواردها الطبيعية تسيطر عليها جهات أجنبية. ثالثاً: في المجالين الاجتماعي والثقافي، تجذّرت التأثيرات المدمرة نتيجة تدفق القيم العلمانية الليبرالية، ما أدى إلى مشاكل مجتمعية مثل الانحلال الخلقي، والانحرافات الجنسية بما فيها الشذوذ الجنسي، والمواد الإباحية، والفساد، والقمار الإلكتروني، وأشكال شتى من العنف. رابعاً: في السياسة، ما زالت إندونيسيا تطبق النظام الديمقراطي العلماني، وهو نظام بالغ الهشاشة أمام الأجندات الأجنبية التي يمررها العملاء المحليون. ونتيجة لذلك، فإن الكثير من القوانين الصادرة عن البرلمان واللوائح التي تصدرها الحكومة تميل إلى خدمة الأجانب أكثر من رعاية مصالح الشعب الإندونيسي.

ومن منظور الإسلام، فإن الاستقلال الحقيقي يعني تحرر الإنسان من عبودية الإنسان، وانقياده لعبادة الله سبحانه وتعالى وحده. ولذلك فإن الاستقلال بالنسبة للمسلمين ليس مجرد حق ينبغي الدفاع عنه، بل هو رسالة الإسلام الأساسية ذاتها.

إن إحياء ذكرى استقلال إندونيسيا السنوية لا ينبغي أن يُختزل في كونه مجرد احتفال شكلي، بل يجب أن يكون لحظة للتفكير المبدئي، بأن إندونيسيا لم تبلغ بعد الاستقلال الحقيقي. فهي ما زالت خاضعة لهيمنة الرأسمالية العلمانية التي لم تزد المشكلات إلا تفاقماً، ومعاناة الشعب إلا عمقاً.

وإن الحل يكمن في تحرير إندونيسيا من هذا المبدأ الرأسمالي العلماني، ولن يتحقق ذلك إلا بالعودة إلى شرع الله سبحانه وتعالى وتطبيق الشريعة الإسلامية تطبيقاً كاملاً في جميع مجالات الحياة، من خلال نظام الخلافة. فإقامة الخلافة على منهاج النبوة ستحقق الاستقلال الحقيقي للأمة الإسلامية، ليس في إندونيسيا فحسب، بل في العالم كله.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

عبد الله أسوار

More from null

آتش‌بس در غزه پوششی برای ایجاد واقعیت جدید با خون و آوار است

آتش‌بس در غزه پوششی برای ایجاد واقعیت جدید با خون و آوار است

خبر:

تحقیقات الجزیره بر اساس تجزیه و تحلیل تصاویر ماهواره ای نشان داد که اشغالگران در غزه از 10 تا 30 اکتبر گذشته الگوهای تخریب سیستماتیک را دنبال کرده اند.

خبرگزاری "سند" برای راستی آزمایی اخبار در شبکه الجزیره، عملیات تخریب، مهندسی تخریب و بمباران هوایی سنگین انجام شده توسط اشغالگران در داخل نوار غزه را از زمان اجرای توافق آتش بس رصد کرده است. (الجزیره نت)

نظر:

پس از اعلام آتش بس مملو از مین در نوار غزه با حمایت ترامپ و با توافق برخی کشورهای عربی، مشخص بود که این آتش بس به نفع رژیم یهودی منعقد شده است. بر اساس تحلیل تصاویر ماهواره ای و گزارش های خبری جدید، ارتش یهود هزاران ساختمان در غزه، به ویژه در الشجاعیه و خان یونس در مناطق تحت کنترل خود و همچنین رفح و مناطق واقع در شرق آن را که شاهد عملیات تخریب گسترده بوده است، منفجر کرده است.

تخریب همه جانبه در غزه تصادفی نیست، بلکه اهداف استراتژیک بلندمدتی را در بر دارد، مانند تخریب محیط حامی مقاومت. خالی کردن غزه از زیرساخت ها، مدارس و مسکن، سازماندهی مجدد یا بازسازی توانایی ها را برای مقاومت دشوار می کند. این یک بازدارندگی طولانی مدت از طریق تخریب پتانسیل ها و تحمیل یک واقعیت جدید است که غزه را تحلیل می برد و آن را از نظر اقتصادی فلج و غیرقابل سکونت می کند، که راه را برای پذیرش هرگونه راه حل سیاسی یا امنیتی یا حتی پذیرش ایده کوچ اجباری هموار می کند، زیرا ترک غزه به صورت آوار، بازسازی را به تنهایی برای مردم آن دشوار می کند، بلکه کشورها و سازمان ها با شرایط سیاسی مداخله خواهند کرد و اشغالگران می دانند که چه کسی بازسازی کند، تصمیم گیرنده است. تخریب امروز در ازای کنترل سیاسی فردا!

در واقع، توصیف توافق آتش بس در غزه به عنوان "مملو از مین" بیهوده نبود، زیرا این آتش بس جزئی بود و اهداف نظامی ادعایی از آن مستثنی بودند و به یهودیان اجازه می داد تا به بهانه های امنیتی به حملات و تخریب ادامه دهند. همچنین این توافق توسط بزرگترین کشور حامی رژیم بدون تضمین های بین المللی قوی منعقد شده است، که آن را شکننده و مستعد نقض می کند، به ویژه با عدم وجود پاسخگویی بین المللی، که رژیم یهودی را فراتر از پاسخگویی قرار می دهد.

تا کی ملتی ساکت، مطیع و تماشاگر مردمی مستضعف، خسته، سرگردان و گرسنه خواهیم ماند؟! و بالاتر از همه، همیشه مباح است؟! بیایید همه ما صلاح الدین ایوبی باشیم، زیرا غزه امروز به امت یادآوری می کند که صلاح الدین فقط یک فرد شجاع نبود، بلکه رهبری در دولتی بود که پروژه ای را حمل می کرد و ارتشی داشت و ملتی واحد پشت سر او بود. بنابراین، دعوت به اینکه صلاح الدین باشیم به معنای قهرمانی فردی نیست، بلکه به معنای تلاش برای ایجاد دولتی است که همه فرزندان امت را سربازانی در یک صف زیر یک پرچم قرار دهد.

خداوند متعال فرمود: ﴿وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ﴾.

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

منال ام عبیده

عبدالملک الحوثی از مال خودش و مال پدرش تبرع نمی کند!

عبدالملک الحوثی از مال خودش و مال پدرش تبرع نمی کند!

خبر:

شبکه یمن صنعا شامگاه چهارشنبه 2025/11/12 برنامه بشردوستانه "وطنم" را پخش کرد و در بخش "ما با شما هستیم" وضعیت زنی را بررسی کرد که به یک بیماری نادر مبتلا شده و نیاز به سفر به هند با هزینه 80 هزار دلار دارد، جایی که مبلغ 70 هزار دلار از انجمن ها و خیرین جمع آوری شد، اما مجری برنامه در ستایش آخرین اهدا کننده مبلغ ده هزار دلار زیاده روی کرد تا مشخص شود که او عبدالملک الحوثی است و از نقش مکرر او در حمایت از موارد انسانی که در برنامه ظاهر می شوند، تمجید کرد.

تفسیر:

حاکم در اسلام مسئولیت بزرگی دارد و آن رسیدگی به امور مردم از طریق هزینه کردن برای آنچه به نفع آنهاست و فراهم کردن هر آنچه آسایش آنها را تامین می کند، است. او در اصل خدمتگزار آنهاست و تا زمانی که از وضعیت آنها مطمئن نشود، زندگی برایش گوارا نیست. این وظیفه نه منت است و نه تفضل، بلکه یک وظیفه شرعی است که اسلام او را به آن ملزم کرده است و اگر در آن کوتاهی کند، مقصر محسوب می شود و اسلام بر امت واجب کرده است که در صورت کوتاهی او را بازخواست کنند. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: «فَالْإِمَامُ رَاعٍ وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ»، بنابراین سطحی نگری است که از توجه حاکمان یا دولت به برخی از نیازها خوشحال شویم و آن را یک عمل انسانی بنامیم، در حالی که در اصل یک عمل سرپرستی واجب است.

یکی از خطرناک ترین مفاهیمی که سرمایه داری و حکومت آن در جهان تثبیت کرده است، شانه خالی کردن دولت از سرپرستی و واگذاری سرپرستی مردم به موسسات و انجمن های خیریه است که توسط افراد یا گروه ها اداره می شوند و مردم بیشتر برای کمک و رفع نیازهای خود به آنها مراجعه می کنند. ایده انجمن ها برای اولین بار در اروپا در طول جنگ های جهانی ظاهر شد، جایی که بسیاری از خانواده ها سرپرستان خود را از دست دادند و به سرپرست نیاز داشتند و دولت بر اساس نظام سرمایه داری دموکراتیک، سرپرست امور نیست، بلکه فقط حافظ آزادی هاست. ثروتمندان از قیام فقرا علیه آنها ترسیدند و این انجمن ها را ایجاد کردند.

اسلام وجود سلطان را برای رسیدگی به امور امت واجب کرده است تا حقوق شرعی آنها را حفظ کند و نیازهای اساسی شش گانه آنها را که باید برای افراد و جامعه تامین شود، برآورده سازد. خورد و خوراک، پوشاک و مسکن باید توسط دولت برای همه افراد رعیت، چه مسلمان و چه غیرمسلمان، تامین شود و امنیت، درمان و آموزش توسط دولت به صورت رایگان برای همه تامین می شود. مردی نزد خلیفه مسلمانان عمر بن خطاب رضی الله عنه آمد و همسر و شش دخترش را همراه داشت و گفت: (ای عمر، اینها شش دختر و مادرشان هستند، به آنها غذا بده و آنها را بپوشان و برای آنها در این زمان پناه باش) عمر گفت: (اگر این کار را نکنم چه؟!) اعرابی گفت: (می روم) عمر گفت: (اگر بروی چه؟) گفت: (در مورد وضعیت آنها در روز قیامت از تو سوال می شود، کسی که بین دستان خدا می ایستد یا به سوی آتش یا به سوی بهشت)، عمر گفت: (این امت تا زمانی که امثال اینها در آن باشند، ضایع نخواهد شد).

ای مسلمانان: این تخیل نیست، بلکه اسلامی است که سرپرستی را برای هر فرد از رعیت بر خلیفه مسلمانان واجب کرده است. رسول خدا ﷺ فرمود: «فَالْإِمَامُ رَاعٍ وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ»، بنابراین ما باید این احکام را دوباره برقرار کنیم و آنها را به مرحله اجرا درآوریم. خداوند متعال فرمود: ﴿إِنَّ اللهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ﴾ آنچه حال ما را به سوی عدل و رفاه تغییر می دهد، اسلام است.

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

صادق الصراری