آنچه حزب التحریر نسبت به آن هشدار داد، بر زبان اهل رسانه و مطبوعات جاری شد
خبر:
در توییتی از سردبیر روزنامه مشهور اخبار الیوم، استاد احمد البلال الطیب، روزنامهنگار برجسته، آمده است: (پس از گذشت تقریباً ده ساعت از سوگند یاد کردن حمیدتی در نیالا، به عنوان رئیس دولت تأسیس، در یک جمله غمانگیز میگویم: چه بخواهیم چه نخواهیم، چه اراده کنیم چه نکنیم، چه موافق باشیم چه مخالف، چه رویداد را بزرگ جلوه دهیم چه کوچک، به کسانی که هلهله کردند، و کسانی که تمسخر کردند، و کسانی که حمایت کردند، و کسانی که مخالفت کردند، میگویم: خداحافظ سودان یکپارچه! با کمال تأسف، عملاً جدایی دوم در سودان آغاز شد، پس از جدایی تلخ اول برای سودان جنوبی و دیگر چیزی نمیگویم).
توضیح:
حزب التحریر؛ پیشگامی که به خانواده خود دروغ نمیگوید، همواره هشدادهندهای آشکار بوده است، که سیاستمداران، حاکمان، اهالی رسانه، علما و همه نخبگان و عموم مردم کشور را از طرح تجزیه سودان با مرزهای سایکس پیکوی جدید، با رنگ مرزهای خون از طریق توافقنامهها و شعلهور کردن جنگها، و ایجاد بحرانها و فتنهها بین مردم سودان، برای آمادهسازی صحنه برای تجزیه دوم، همانطور که آمریکا هنگام مهندسی و حمایت از جدایی سودان جنوبی با توافقنامههای مشاکوس و نیواشا انجام داد، در آن زمان حزب به همه نخبگان حاکم و سیاستمداران و اهالی رسانه، از خطر پیشروی در این توافقنامهها که سودان را تجزیه میکند هشدار داد، بلکه تمام محافل سیاسی (دولت و اپوزیسیون)، با استهزاء و تمسخر شدید با آن برخورد میکردند، و حزب التحریر را توصیف میکردند که خارج از گله آواز میخواند، و جدایی جنوب را بعید میدانستند، تا اینکه تبر به سرشان خورد و سودان تقسیم شد. حزب التحریر مانند زرقاء الیمامه بود، که قوم خود را از حمله دشمن هشدار داد، و اینکه درختی را دید که حرکت میکند، اما او را باور نکردند، و هشدارهای او را نادیده گرفتند، و دشمن حمله کرد و آنها را نابود کرد.
در اینجا آنچه را که امینه الفضل روزنامهنگار در روزنامه الحیاه الیومیه سودان شماره 686 مورخ 2003/3/3 با عنوان "حزب التحریر و صدق النبوءه" نوشته است به یاد میآورم: "در اواسط سال 2003، حزب التحریر بیانیهای را با عنوان: "تعیین سرنوشت.. حق یا جنایت؟" صادر کرد، که در آن به توافق چارچوب مشاکوس پرداخت، که آن را سابقهای خطرناک، بلکه خطرناکترین چیزی که بر سودان گذشته است، دانست. این سابقه حق تعیین سرنوشت یا "جدایی" است، و حزب التحریر سخنان خود را با احادیث نبوی تأیید کرد، و خطرات این گرایش را که به قطع ارتباط کشورها میپردازد، و در را برای مناطق و جهات دیگر برای مطالبه حق تعیین سرنوشت باز میکند، بدون اینکه دولت بتواند این مطالبات را رد کند؛ زیرا این سنت را با جنوب ایجاد کرده است. حزب التحریر به فراتر از این رفت و دولت را نصیحت کرد که از توافق مشاکوس همانطور که قرنق از آن شانه خالی کرد، دست بکشد، و به دولت هشدار داد که تملق گفتن به قرنق و جنبش او در دوره انتقالی او را از جدایی باز نمیدارد؛ زیرا او مردی با طبیعت سرکش است، و اگر بگوید که طرفدار وحدت است دروغ میگوید، و تلاش میکند از هر چیزی برای جذب عضویت برای جنبش خود استفاده کند.
این هشداری از سوی حزب التحریر قبل از امضای توافقنامه صلح بود، که به واقعیت تبدیل شد، اما به دلایلی که همه میدانند، اول از همه تحریکات و تکبر قرنق، و نه آخرین آنها، مطالبه یک دولت سکولار که اذان در شهرهای آن بلند نشود.
ما اکنون در حال زندگی در تحقق آنچه حزب التحریر پیشبینی کرده است هستیم، و اگر دولت به نصیحت خردمندان پاسخ میداد، همه پس از امضای قرارداد انگشت ندامت نمیگزیدند، زیرا قرنق مانند حباب صابون شده است که هیچکس نمیتواند آن را بگیرد، و از همین حالا، و قبل از اینکه مفاد توافقنامه در عمل اجرا شود، شروع به سوء استفاده از این فرصت و خریدن وقت با تبلیغ برای جنبش خود کرده است که به طرز معجزهآسایی به یک حزب سیاسی تبدیل شده است که از جنگلهای انبوه جنوب آمده است تا بدون اینکه زحمت ثبت این حزب سیاسی عجیب و غریب را متحمل شود، بر صندلیهای کاخ ریاست جمهوری بنشیند، چرا که نه؟ این زمان توست ای رسواییها پس خوش بگذران!!".
این چیزی است که امینه الفضل روزنامهنگار در آن تاریخ نوشت، و امروز توییت روزنامهنگار کهنهکار احمد البلال الطیب در همان زمینه و تأکید بر آنچه حزب التحریر همواره نسبت به آن هشدار میداد و بسیج میکرد و همه را تشویق میکرد که در سمت درست قرار گیرند که ما را از خطرات لغزش به سمت تقسیم و از هم پاشیدگی دور نگه دارد.
حزب التحریر در کنفرانس مطبوعاتی خود در روز شنبه 2025/8/16 اعلام کرد (فراخوانی برای مردم سودان، دارفور را دریابید تا به جنوب نپیوندد)، از علما و رسانهها، و اهل قدرت و بازدارندگی و غیره میخواهد که نقشی ایفا کنند که از این فاجعه جلوگیری کند، و طرح آمریکا برای تجزیه سودان در نسخه دوم آن را خنثی کند، آیا برای به دست گرفتن ابتکار عمل و بازگرداندن حاکمیت غصب شده امت با برپایی خلافت دولت وحدت و دژ مستحکم در برابر تحقق توطئههای جهنمی غرب تلاش خواهیم کرد؟ «همانا امام سپر است، از پشت سر او جنگیده میشود، و با او پرهیز میشود».
نوشته شده برای رادیو دفتر رسانهای مرکزی حزب التحریر
عبدالله حسین (ابو محمد الفاتح)
هماهنگکننده کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت سودان
