امتی مشتاق جهاد و فتوحات، اسیر حاکمان فرومایه
امتی مشتاق جهاد و فتوحات، اسیر حاکمان فرومایه

خبر:

0:00 0:00
Speed:
September 22, 2025

امتی مشتاق جهاد و فتوحات، اسیر حاکمان فرومایه

امتی مشتاق جهاد و فتوحات، اسیر حاکمان فرومایه

خبر:

رسانه‌ها اظهارات رئیس جمهور آمریکا، ترامپ، را مبنی بر مطالبه پایگاه بگرام از افغانستان، نقل کردند. پس از آن، پاسخ فرمانده ارتش افغانستان در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد که گفت: «توافق حتی بر سر یک وجب از خاک افغانستان غیرممکن است».

تحلیل:

مسلمانان دارای عقیده ای قوی هستند که باعث می شود در دنیا طوری عمل کنند که گویا تا ابد زندگی می کنند، اما در یک لحظه آماده اند تا این دنیا را زیر پای خود رها کنند، زیرا در دنیا خود را رهگذری می بینند که برای آخرت توشه برمی دارد. به همین دلیل است که همواره شاهد روی آوردن جوانان مسلمان به جهاد و طلب شهادت در راه خدا هستیم، زیرا مجاهد روح خود را در کف دست می گیرد تا آن را در ازای بهشتی که عرض آن آسمان ها و زمین است به خداوند بفروشد.

همین عقیده جنگی بود که باعث شد امت اسلامی روم و فارس و صلیبیون و تاتارها را شکست دهد، روزی که دولتی داشت که از این عقیده به درستی در مراقبت از امور خود و حمل پرچم اسلام استفاده می کرد. پس دو کفه ترازو: دعوت و جهاد، برای درهم شکستن همه موانع پیش روی آن کافی بودند. جهاد عقیده ارتش، و روشی برای گسترش اسلام بود، و سیاست دولت در قبال دشمنان بر آن استوار بود، پس هرگونه توافق سیاسی یا مذاکره ای که پس از آن می آمد، زیر سایه شمشیرها بود که امت در آن شروط خود را به طور کامل تحمیل می کرد و دشمن خود را تسلیم آن می کرد.

اما متاسفانه از زمان انهدام دولت خلافت، و پس از آنکه کافران نگهبانان مزدور خود را بر ما منصوب کردند، دیگر برای جهاد خلیفه ای وجود ندارد که آن را برپا کند و ارتش ها را به حرکت درآورد و برای گسترش اسلام آماده شود، بلکه جهاد در راه خدا به صورت اعمال فردی باقی مانده است که توسط افراد و گروه های مخلص بدون اینکه دولتی داشته باشند که آنها را سازماندهی کند و از آنها حمایت کند و از آنها محافظت کند و قدرت آنها را آتشی بر ظالمان و نوری کند که امت در سایه آن راهنمایی شود، انجام می شود. گذشته از این، امور سیاسی مسلمانان توسط دیگران اداره می شود، بنابراین فداکاری های مجاهدان در دالان های قصرهای حاکمان مسلمان و غرب به طور یکسان از بین می رود. شواهد زیادی در فلسطین، الجزایر، عراق، مصر، افغانستان و سوریه وجود دارد.

پیروزی که مجاهدان افغانستان برای شکست دادن اشغالگران به دست آوردند، باید با دولتی که بر اساس شریعت خدا حکومت می کند، خلافت بر منهج نبوت، به پایان می رسید، زیرا مسئله سرنوشت ساز مسلمانان برپایی شریعت و حاکم کردن آن در تمام زندگی است. در سیاست، حکومت، اقتصاد، اجتماع، امور داخلی و خارجی، همانطور که رسول خدا ﷺ در روزی که حکومت را در مدینه منوره به دست گرفت انجام داد. این راه در واقع بازوهای آمریکا و روسیه و دیگران را از سرزمین های مسلمانان قطع می کند. حزب التحریر یک برنامه عمل مفصل و یک قانون اساسی برگرفته از کتاب و سنت را به دولت طالبان ارائه داد، و خود را به عنوان صاحب یک پروژه سیاسی اسلامی اصیل معرفی کرد که برای احیای افغانستان و مناطق همجوار و کل امت کافی است، تا آمریکا به درستی ببیند که آیا پس از آن جرات مطالبه پایگاه ها را خواهد داشت یا سخن دیگری خواهد داشت که در آن از دولت اسلامی التماس کند که قدرت خود را از او باز دارد؟

اما متاسفانه امتناع کرد، و اصرار دارد که افغانستان را کوچک کند و آن را به جای اینکه نقطه شروع یک دولت بزرگ جهانی باشد، به یک امارت تبدیل کند!

آنچه در اظهارات فرمانده ارتش توجه من را جلب کرد، در واقع واکنش های عموم مسلمانان و خوشحالی آنها از این نسیم عزتی بود که در سخنان او ظاهر شد. امیدوارم بعد از آن چیزی وجود نداشته باشد که آن را از بین ببرد!

آری، تمام امت از نسیم های عزتی که هر از چند گاهی می وزد، از جنبش هایی که در آنها خیر می بینند یا افرادی که به آنها گمان خیر می برند، خوشحال می شوند، اما فریب می خورند زیرا به عقب برمی گردند و عبای اسلام را در آستانه قصرها از تن در می آورند.

این شادی نشانه زندگی و اشتیاق شدید در عموم مسلمانان و آمادگی برای فداکاری و جهاد با هر چیز گرانبهایی در راه بازگشت واقعی و نهضت ریشه ای است که به دوران ذلت و خواری پایان دهد و ما را به بهترین امتی که با عدالت بر دنیا مسلط می شویم، بازگرداند، و این برای خدا دشوار نیست. امید است که نزدیک باشد تا خون مجاهدان صادق با تصمیمات حاکمان مخلص درآمیزد و امت با شمشیر خالد و حکمت عمر و ابوبکر رضی الله عنهم اجمعین دشمنان خود را بزند.

خدایا ما را به کار گیر و چشمان ما را روشن کن و ما را به آنچه ما را و تو را از ما خشنود می کند بشارت ده. خلافت راشده بر منهج نبوت. ای گرامی ترین مسئول و بهترین پاسخ دهنده.

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

بیان جمال

More from null

آتش‌بس در غزه پوششی برای ایجاد واقعیت جدید با خون و آوار است

آتش‌بس در غزه پوششی برای ایجاد واقعیت جدید با خون و آوار است

خبر:

تحقیقات الجزیره بر اساس تجزیه و تحلیل تصاویر ماهواره ای نشان داد که اشغالگران در غزه از 10 تا 30 اکتبر گذشته الگوهای تخریب سیستماتیک را دنبال کرده اند.

خبرگزاری "سند" برای راستی آزمایی اخبار در شبکه الجزیره، عملیات تخریب، مهندسی تخریب و بمباران هوایی سنگین انجام شده توسط اشغالگران در داخل نوار غزه را از زمان اجرای توافق آتش بس رصد کرده است. (الجزیره نت)

نظر:

پس از اعلام آتش بس مملو از مین در نوار غزه با حمایت ترامپ و با توافق برخی کشورهای عربی، مشخص بود که این آتش بس به نفع رژیم یهودی منعقد شده است. بر اساس تحلیل تصاویر ماهواره ای و گزارش های خبری جدید، ارتش یهود هزاران ساختمان در غزه، به ویژه در الشجاعیه و خان یونس در مناطق تحت کنترل خود و همچنین رفح و مناطق واقع در شرق آن را که شاهد عملیات تخریب گسترده بوده است، منفجر کرده است.

تخریب همه جانبه در غزه تصادفی نیست، بلکه اهداف استراتژیک بلندمدتی را در بر دارد، مانند تخریب محیط حامی مقاومت. خالی کردن غزه از زیرساخت ها، مدارس و مسکن، سازماندهی مجدد یا بازسازی توانایی ها را برای مقاومت دشوار می کند. این یک بازدارندگی طولانی مدت از طریق تخریب پتانسیل ها و تحمیل یک واقعیت جدید است که غزه را تحلیل می برد و آن را از نظر اقتصادی فلج و غیرقابل سکونت می کند، که راه را برای پذیرش هرگونه راه حل سیاسی یا امنیتی یا حتی پذیرش ایده کوچ اجباری هموار می کند، زیرا ترک غزه به صورت آوار، بازسازی را به تنهایی برای مردم آن دشوار می کند، بلکه کشورها و سازمان ها با شرایط سیاسی مداخله خواهند کرد و اشغالگران می دانند که چه کسی بازسازی کند، تصمیم گیرنده است. تخریب امروز در ازای کنترل سیاسی فردا!

در واقع، توصیف توافق آتش بس در غزه به عنوان "مملو از مین" بیهوده نبود، زیرا این آتش بس جزئی بود و اهداف نظامی ادعایی از آن مستثنی بودند و به یهودیان اجازه می داد تا به بهانه های امنیتی به حملات و تخریب ادامه دهند. همچنین این توافق توسط بزرگترین کشور حامی رژیم بدون تضمین های بین المللی قوی منعقد شده است، که آن را شکننده و مستعد نقض می کند، به ویژه با عدم وجود پاسخگویی بین المللی، که رژیم یهودی را فراتر از پاسخگویی قرار می دهد.

تا کی ملتی ساکت، مطیع و تماشاگر مردمی مستضعف، خسته، سرگردان و گرسنه خواهیم ماند؟! و بالاتر از همه، همیشه مباح است؟! بیایید همه ما صلاح الدین ایوبی باشیم، زیرا غزه امروز به امت یادآوری می کند که صلاح الدین فقط یک فرد شجاع نبود، بلکه رهبری در دولتی بود که پروژه ای را حمل می کرد و ارتشی داشت و ملتی واحد پشت سر او بود. بنابراین، دعوت به اینکه صلاح الدین باشیم به معنای قهرمانی فردی نیست، بلکه به معنای تلاش برای ایجاد دولتی است که همه فرزندان امت را سربازانی در یک صف زیر یک پرچم قرار دهد.

خداوند متعال فرمود: ﴿وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ﴾.

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

منال ام عبیده

عبدالملک الحوثی از مال خودش و مال پدرش تبرع نمی کند!

عبدالملک الحوثی از مال خودش و مال پدرش تبرع نمی کند!

خبر:

شبکه یمن صنعا شامگاه چهارشنبه 2025/11/12 برنامه بشردوستانه "وطنم" را پخش کرد و در بخش "ما با شما هستیم" وضعیت زنی را بررسی کرد که به یک بیماری نادر مبتلا شده و نیاز به سفر به هند با هزینه 80 هزار دلار دارد، جایی که مبلغ 70 هزار دلار از انجمن ها و خیرین جمع آوری شد، اما مجری برنامه در ستایش آخرین اهدا کننده مبلغ ده هزار دلار زیاده روی کرد تا مشخص شود که او عبدالملک الحوثی است و از نقش مکرر او در حمایت از موارد انسانی که در برنامه ظاهر می شوند، تمجید کرد.

تفسیر:

حاکم در اسلام مسئولیت بزرگی دارد و آن رسیدگی به امور مردم از طریق هزینه کردن برای آنچه به نفع آنهاست و فراهم کردن هر آنچه آسایش آنها را تامین می کند، است. او در اصل خدمتگزار آنهاست و تا زمانی که از وضعیت آنها مطمئن نشود، زندگی برایش گوارا نیست. این وظیفه نه منت است و نه تفضل، بلکه یک وظیفه شرعی است که اسلام او را به آن ملزم کرده است و اگر در آن کوتاهی کند، مقصر محسوب می شود و اسلام بر امت واجب کرده است که در صورت کوتاهی او را بازخواست کنند. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: «فَالْإِمَامُ رَاعٍ وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ»، بنابراین سطحی نگری است که از توجه حاکمان یا دولت به برخی از نیازها خوشحال شویم و آن را یک عمل انسانی بنامیم، در حالی که در اصل یک عمل سرپرستی واجب است.

یکی از خطرناک ترین مفاهیمی که سرمایه داری و حکومت آن در جهان تثبیت کرده است، شانه خالی کردن دولت از سرپرستی و واگذاری سرپرستی مردم به موسسات و انجمن های خیریه است که توسط افراد یا گروه ها اداره می شوند و مردم بیشتر برای کمک و رفع نیازهای خود به آنها مراجعه می کنند. ایده انجمن ها برای اولین بار در اروپا در طول جنگ های جهانی ظاهر شد، جایی که بسیاری از خانواده ها سرپرستان خود را از دست دادند و به سرپرست نیاز داشتند و دولت بر اساس نظام سرمایه داری دموکراتیک، سرپرست امور نیست، بلکه فقط حافظ آزادی هاست. ثروتمندان از قیام فقرا علیه آنها ترسیدند و این انجمن ها را ایجاد کردند.

اسلام وجود سلطان را برای رسیدگی به امور امت واجب کرده است تا حقوق شرعی آنها را حفظ کند و نیازهای اساسی شش گانه آنها را که باید برای افراد و جامعه تامین شود، برآورده سازد. خورد و خوراک، پوشاک و مسکن باید توسط دولت برای همه افراد رعیت، چه مسلمان و چه غیرمسلمان، تامین شود و امنیت، درمان و آموزش توسط دولت به صورت رایگان برای همه تامین می شود. مردی نزد خلیفه مسلمانان عمر بن خطاب رضی الله عنه آمد و همسر و شش دخترش را همراه داشت و گفت: (ای عمر، اینها شش دختر و مادرشان هستند، به آنها غذا بده و آنها را بپوشان و برای آنها در این زمان پناه باش) عمر گفت: (اگر این کار را نکنم چه؟!) اعرابی گفت: (می روم) عمر گفت: (اگر بروی چه؟) گفت: (در مورد وضعیت آنها در روز قیامت از تو سوال می شود، کسی که بین دستان خدا می ایستد یا به سوی آتش یا به سوی بهشت)، عمر گفت: (این امت تا زمانی که امثال اینها در آن باشند، ضایع نخواهد شد).

ای مسلمانان: این تخیل نیست، بلکه اسلامی است که سرپرستی را برای هر فرد از رعیت بر خلیفه مسلمانان واجب کرده است. رسول خدا ﷺ فرمود: «فَالْإِمَامُ رَاعٍ وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ»، بنابراین ما باید این احکام را دوباره برقرار کنیم و آنها را به مرحله اجرا درآوریم. خداوند متعال فرمود: ﴿إِنَّ اللهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ﴾ آنچه حال ما را به سوی عدل و رفاه تغییر می دهد، اسلام است.

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

صادق الصراری