بیانیه مطبوعاتی
خذلان غزه ننگی است بر پیشانی شما ای سربازان کنانه... و بالاتر از آن سوال خداوند در روز قیامت
در هر روز کودکی از اهالی غزه از گرسنگی می میرد، یا پیری نفس های آخر خود را بدون دارو می کشد، یا زنی برای آخرین بار چشمان خود را بر دردی غیرقابل تحمل از تشنگی یا گرسنگی می بندد. و در هر ساعت، آسمان اشکی می ریزد، و سنگ فریاد می زند، و زمین لعنت می کند کسی را که اینان را خوار کرد. این غزه است... غزه ای که نه فقط با مرزها و توپ ها محاصره شده، بلکه با حصاری از خذلان رهبران ارتش ها و حاکمان خائن، و از ساکتان امتشان.
آنچه امروز در غزه رخ می دهد فقط یک فاجعه انسانی نیست، بلکه یک جنایت تمام عیار است که در برابر دیدگان و شنوایی جهانی رخ می دهد که مدعی تمدن است، و ارتش هایی که امت اموال خود را برای آنها خرج کرده، و از گرسنگی خود به آنها خورانده، تا سپر و شمشیرشان باشند، اما هیچ حرکتی نمی کنند، و انگار آنچه در غزه رخ می دهد برایشان مهم نیست، یا انگار اهالی غزه از امتشان نیستند!
ای ارتش های امت: آیا وقت آن نرسیده که خون در رگ های شما به جوش آید؟! ای کسانی که رتبه ها و نشان ها را بر سینه های خود می آویزید، به یاد داشته باشید که این دنیا، با همه مناصب و حقوق و رتبه هایش، در یک لحظه از بین خواهد رفت؛ لحظه مرگی که به تاخیر نمی افتد، لحظه ایستادن در برابر خداوند جل جلاله، پابرهنه و عریان، روزی که نه مال و نه جاه سودی نمی بخشد، و نه رتبه ها و نشان ها به کارتان می آیند، و نه قانون و نه قانون اساسی وضعی برای شما شفاعت می کنند، بلکه از شما در مورد غزه سوال می شود، و از اهالی آن که کشته و گرسنه و شکنجه شدند و شما قادر به یاری آنها بودید و نکردید!
آن روز خواهد آمد، و از هر سربازی در ارتش های مصر و اردن و ترکیه و پاکستان پرسیده خواهد شد؛ چرا برادرانت را در غزه خوار کردی؟ چرا گذاشتی کودکانشان از گرسنگی بمیرند؟ چرا گذاشتی پیران از تشنگی هلاک شوند؟ آیا سلاح نداشتی؟ آیا راه را نمی دانستی؟ آیا در تو ذره ای از ایمان نبود؟!
آنچه در غزه می گذرد روز امتحان واقعی است؛ امتحان ارتش ها، و امتحان عقیده، و امتحان مردانگی، و امتحان ایمان. و هیچ لحظه ای مقدس تر از لحظه ای نیست که سرباز سلاح خود را برای یاری برادرانش بلند کند، و هیچ لحظه ای بزرگتر از لحظه ای نیست که در آن سد ذلت و اطاعت کورکورانه از طاغوت ها شکسته شود. این لحظه است که مجد را می نویسد، و در دفتر جاودانگان ثبت می شود، نه آن لحظاتی که در آن به دشمنان امت در پروتکل های نظامی ادای احترام می شود!
ای علما، و دعوتگران، و متفکران، و جوانان صادق: گمان نکنید که شما غیرمسئول هستید، سکوت جرم است، و سکوت در برابر خذلان غزه مشارکت در جرم است. بنویسید، خطبه بخوانید، انکار کنید، بین امت و قضیه اش، و بین ارتش ها و نقش واقعی شان پیوند برقرار کنید. به امت یادآوری کنید که فرزندانش ذبح می شوند و او ساکت است. به ارتش ها یادآوری کنید که فرصتی برای نجات دارند، فرصتی آخر برای کندن ذلت، و شکستن قیدها، و رفتن به سوی جهاد.
ای سربازان امت به طور عام و سربازان کنانه به طور خاص: وظیفه شما اعلام جنگ فراگیر علیه رژیم غاصب تا آزادسازی کامل فلسطین است، و ما یقین داریم که این همان چیزی است که هر مخلصی در ارتش کنانه آرزویش را دارد و تنها چیزی که مانع تحقق آن می شود نظام مزدوری است که ارتش را به نگهبان رژیم غاصب و مجری اهدافش تبدیل کرده است، پس وظیفه شما ریشه کن کردن نظام مزدوری از ریشه با تمام ابزارها و مجریانش و سپردن حکومت کشور به رهبری سیاسی آگاه که حامل پروژه اسلام باشد و قادر به اجرای فوری آن باشد، و در بین شما حزب التحریر رهبری سیاسی آگاه و مخلصی از جنس امت است که به مسائل آن آگاه است و غم آن را دارد و به دنبال جلب رضایت خداوند عز و جل با اجرای شریعت او و حمل آن در سایه خلافت راشده بر منهاج نبوت است.
﴿وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ وَلِيّاً وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ نَصِيراً﴾
دفتر رسانه ای حزب التحریر در ولایت مصر