جز قانون پروردگارش به زن انصاف نخواهد داد
جز قانون پروردگارش به زن انصاف نخواهد داد

خبر:

0:00 0:00
Speed:
November 02, 2025

جز قانون پروردگارش به زن انصاف نخواهد داد

جز قانون پروردگارش به زن انصاف نخواهد داد

خبر:

عربیه الاحمر، متخصص اجتماعی در مرکز اطلاع رسانی و هدایت اتحادیه ملی زنان تونس، تاکید کرد که با وجود گذشت 8 سال از صدور قانون اساسی شماره 58، خشونت علیه زنان همچنان به طور مداوم و با سرعتی صعودی و به اشکال مختلف در حال افزایش است، تا این اعمال به حد پدیده قتل زنان برسد که بین ژانویه/ژانویه و سپتامبر/سپتامبر امسال، 22 قتل یک زن تونسی به دست شوهر یا یکی از اعضای خانواده اش رسیده است. به گفته وی، این امر زنگ خطر را در مورد کارآمدی این قانون و اجرای واقعی آن در عرصه عمل به صدا در می آورد، این را وی در جریان ارائه مطالعه ای در مورد تجربه اتحادیه در برخورد با قربانیان خشونت ناشی از بیماران سرطانی در جلسه ای با عنوان «پیامدهای بیماری سرطان بر روابط زناشویی» عنوان کرد. (موزاییک اف ام، 2025/11/01)

اظهار نظر:

شاهدی از اهلش شهادت داد... یک متخصص اجتماعی در مرکز اطلاع رسانی و هدایت اتحادیه ملی زنان تونس شهادت داد که وضعیت زنان بدتر شده است و علیرغم قانون 58 که در 11 اوت/اوت 2017 تصویب شد، مورد خشونت قرار می گیرند، که این قانون دستاوردی برای زنان به شمار می رود. زیرا هدف آن از طریق رویکردی جامع شامل پیشگیری، مجازات متجاوزان، حمایت از قربانیان و تعهد به آنها، با تمرکز بر دستیابی به برابری و احترام به کرامت زن، از بین بردن تمام اشکال خشونت علیه زنان است.

این قانون در سایه یک نظام سرمایه داری سکولار که برای نشر مفاهیم و تحمیل شیوه زندگی خود تلاش می کند، وضع شده است. روابط در سایه این نظامی که بر کل جهان حاکم است، مبتنی بر منافع و سود و دستیابی به سود مادی به هر وسیله و روشی بدون در نظر گرفتن هیچ ارزشی است. و متاسفیم که امت پس از محو مفاهیم صحیح برگرفته از دین حنیف خود، به بسیاری از این مفاهیم آغشته شده اند، زیرا این قوانین موضوعه برای کاشت فرهنگ غربی که به دنبال ریشه کن کردن هر چیزی است که به اسلام مربوط می شود و تثبیت آن از طریق برنامه های آموزشی تحمیل شده و رسانه های مزدور، عمل کرده اند. دختر با آموخته هایی که از حقوق موهوم و دستاوردهای دروغین دارد، در برابر پدر، برادر یا شوهرش تردید نمی کند و اگر با خواسته هایش مخالف باشند، از آنها شکایت می کند. همچنین، این افراد با او رفتار خوبی ندارند که خداوند عزوجل به آنها دستور داده است: ﴿وَ بَـٰشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ فَإِنْ کَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسَىٰ أَنْ تَکْرَهُوا شَیْئاً وَیَجْعَلَ ٱللَّهُ فِیهِ خَیْراً کَثِیراً﴾، و پیامبرشان ﷺ به آنها سفارش کرده است: «أَلَا وَاسْتَوْصُوا بِالنِّسَاءِ خَيْراً». رابطه بین زن و مرد خالی از داوری بر اساس آنچه در کتاب خدا و سنت رسولش ﷺ آمده است. آنچه که زن مسلمان امروزه از ظلم و ستم و بدبختی تجربه می کند، به مفاهیم فاسدی برمی گردد که او را از دایره احکام پروردگارش خارج کرده و او را به دنبال سراب آزادی، برابری و توانمندسازی اقتصادی می کشاند. پس از زن بودن خود که خداوند او را بر آن سرشته است، روی برمی گرداند و نقشی را بر عهده می گیرد که با مرد رقابت می کند، که این امر بر دوش او سنگینی می کند و او را خسته می کند و علیرغم اینکه "از قید مرد رها شده" و با او همتراز شده است، زندگی ناخوشایندی را سپری می کند! همچنین، این مفاهیم مرد را از آن دایره ای که او را حفظ می کند و مانع تسلط و ستم او بر زن می شود، خارج کرد و او از نقش سرپرستی و قیمومیت خود بر او دست کشید.

اتحادیه ملی زنان از طریق سلول های شنود و مراکز اطلاع رسانی و هدایت در سراسر خاک جمهوری تونس، 466 زن مورد خشونت قرار گرفته را ثبت کرده است و بر این اساس، بیشترین میزان خشونت اعمال شده علیه زنان، خشونت زناشویی با 81 درصد است.

همچنین، پدیده قتل زنان به 22 جرم به دست شوهر یا یکی از اعضای خانواده رسید، همانطور که متخصص اجتماعی ذکر کرد، دلایل آن چیست و زنان در تونس الگویی برای زنان آزاد شده ای هستند که دستاوردهای بسیاری داشته اند؟! پس این تناقض چیست؟!

برای پرسنده ای این سوال وجود دارد: رابطه زناشویی بر چه اساسی استوار است؟ مرد به زن چگونه نگاه می کند و زن به او چگونه نگاه می کند؟ مفاهیم آنها از ازدواج چیست؟ و آیا این مفاهیم ناشی از شریعت خداست؟ آیا رابطه بین آنها اساساً بر زندگی مادی محضی استوار نیست که در آن به دنبال به دست آوردن هر چه بیشتر لذت ها و خوشی های زندگی هستند، مگر اینکه پروردگارم رحم کند؟

علت بحران اعتماد موجود بین دختران و پسران چیست؟ آیا این تربیت و مفاهیم نادرستی نیست که در سایه خانواده و جامعه از آن اشباع شده اند؟

وقتی پسر می خواهد ازدواج کند، سخت تلاش می کند تا همسرش شاغل باشد تا او را در شرایط سخت زندگی به ویژه در سایه وضعیت اقتصادی رو به وخامت یاری کند، اما مطمئن نیست که او قادر به تحمل بار خانواده و فرزندان است، بنابراین می بینید که از انتخاب خوب مطمئن نیست. همچنین دختری که به درستی انتخاب او برای خودش شک دارد و به او بدگمان است زیرا او را انتخاب کرده است زیرا او "پول اضافی دیگری" برای او فراهم می کند که او را در اداره زندگی خود یاری می کند و شاید به او تکیه کند و شروع به استثمار او کند و آن را از او سلب کند.

این بحران اعتماد، خانواده بر آن بنا شده است، پس سرنوشت آن چه خواهد شد؟ یا زندگی توام با نکبت، این در صورتی است که زندگی بین آنها ادامه داشته باشد، یا طلاق، جایی که بالاترین نرخ ها ثبت شده است (موسسه ملی آمار، روز دوشنبه 29 سپتامبر/سپتامبر 2025، از افزایش نرخ طلاق در تونس در دو دهه اخیر خبر داد، به طوری که نسبت افراد مطلقه از 0.5 درصد در سال 2004 به 1.4 درصد در سال 2024 افزایش یافته است، در حالی که نسبت زنان مطلقه از 1.5 درصد در سال 2004 به 2.8 درصد در سال 2024 افزایش یافته است)، یا قتل و جنایت همانطور که این متخصص اظهار داشت.

جای تعجب نیست که زنان در تونس ثمره پیروی از مفاهیم زن غربی و فریب خوردن از شیوه زندگی او را درو کنند و مرد مفاهیم فاسدی در مورد رابطه خود با زن چه دخترش باشد و چه همسرش داشته باشد و جای تعجب نیست که این نتیجه زندگی آنها در سایه مفاهیم فرهنگ غربی و دوری آنها از آنچه شریعت خداوند سبحان بیان می کند باشد که در آن خیر برای هر دوی آنها به یک اندازه وجود دارد، پس هیچ راه حل و قانونی نمی تواند زن و مرد را خوشحال کند و به آنها انصاف دهد مگر قانون پروردگار جهانیان. ﴿فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَایَ فَلا یَضِلُّ وَلا یَشْقَى﴾.

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

زینه الصامت

More from null

آتش‌بس در غزه پوششی برای ایجاد واقعیت جدید با خون و آوار است

آتش‌بس در غزه پوششی برای ایجاد واقعیت جدید با خون و آوار است

خبر:

تحقیقات الجزیره بر اساس تجزیه و تحلیل تصاویر ماهواره ای نشان داد که اشغالگران در غزه از 10 تا 30 اکتبر گذشته الگوهای تخریب سیستماتیک را دنبال کرده اند.

خبرگزاری "سند" برای راستی آزمایی اخبار در شبکه الجزیره، عملیات تخریب، مهندسی تخریب و بمباران هوایی سنگین انجام شده توسط اشغالگران در داخل نوار غزه را از زمان اجرای توافق آتش بس رصد کرده است. (الجزیره نت)

نظر:

پس از اعلام آتش بس مملو از مین در نوار غزه با حمایت ترامپ و با توافق برخی کشورهای عربی، مشخص بود که این آتش بس به نفع رژیم یهودی منعقد شده است. بر اساس تحلیل تصاویر ماهواره ای و گزارش های خبری جدید، ارتش یهود هزاران ساختمان در غزه، به ویژه در الشجاعیه و خان یونس در مناطق تحت کنترل خود و همچنین رفح و مناطق واقع در شرق آن را که شاهد عملیات تخریب گسترده بوده است، منفجر کرده است.

تخریب همه جانبه در غزه تصادفی نیست، بلکه اهداف استراتژیک بلندمدتی را در بر دارد، مانند تخریب محیط حامی مقاومت. خالی کردن غزه از زیرساخت ها، مدارس و مسکن، سازماندهی مجدد یا بازسازی توانایی ها را برای مقاومت دشوار می کند. این یک بازدارندگی طولانی مدت از طریق تخریب پتانسیل ها و تحمیل یک واقعیت جدید است که غزه را تحلیل می برد و آن را از نظر اقتصادی فلج و غیرقابل سکونت می کند، که راه را برای پذیرش هرگونه راه حل سیاسی یا امنیتی یا حتی پذیرش ایده کوچ اجباری هموار می کند، زیرا ترک غزه به صورت آوار، بازسازی را به تنهایی برای مردم آن دشوار می کند، بلکه کشورها و سازمان ها با شرایط سیاسی مداخله خواهند کرد و اشغالگران می دانند که چه کسی بازسازی کند، تصمیم گیرنده است. تخریب امروز در ازای کنترل سیاسی فردا!

در واقع، توصیف توافق آتش بس در غزه به عنوان "مملو از مین" بیهوده نبود، زیرا این آتش بس جزئی بود و اهداف نظامی ادعایی از آن مستثنی بودند و به یهودیان اجازه می داد تا به بهانه های امنیتی به حملات و تخریب ادامه دهند. همچنین این توافق توسط بزرگترین کشور حامی رژیم بدون تضمین های بین المللی قوی منعقد شده است، که آن را شکننده و مستعد نقض می کند، به ویژه با عدم وجود پاسخگویی بین المللی، که رژیم یهودی را فراتر از پاسخگویی قرار می دهد.

تا کی ملتی ساکت، مطیع و تماشاگر مردمی مستضعف، خسته، سرگردان و گرسنه خواهیم ماند؟! و بالاتر از همه، همیشه مباح است؟! بیایید همه ما صلاح الدین ایوبی باشیم، زیرا غزه امروز به امت یادآوری می کند که صلاح الدین فقط یک فرد شجاع نبود، بلکه رهبری در دولتی بود که پروژه ای را حمل می کرد و ارتشی داشت و ملتی واحد پشت سر او بود. بنابراین، دعوت به اینکه صلاح الدین باشیم به معنای قهرمانی فردی نیست، بلکه به معنای تلاش برای ایجاد دولتی است که همه فرزندان امت را سربازانی در یک صف زیر یک پرچم قرار دهد.

خداوند متعال فرمود: ﴿وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ﴾.

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

منال ام عبیده

عبدالملک الحوثی از مال خودش و مال پدرش تبرع نمی کند!

عبدالملک الحوثی از مال خودش و مال پدرش تبرع نمی کند!

خبر:

شبکه یمن صنعا شامگاه چهارشنبه 2025/11/12 برنامه بشردوستانه "وطنم" را پخش کرد و در بخش "ما با شما هستیم" وضعیت زنی را بررسی کرد که به یک بیماری نادر مبتلا شده و نیاز به سفر به هند با هزینه 80 هزار دلار دارد، جایی که مبلغ 70 هزار دلار از انجمن ها و خیرین جمع آوری شد، اما مجری برنامه در ستایش آخرین اهدا کننده مبلغ ده هزار دلار زیاده روی کرد تا مشخص شود که او عبدالملک الحوثی است و از نقش مکرر او در حمایت از موارد انسانی که در برنامه ظاهر می شوند، تمجید کرد.

تفسیر:

حاکم در اسلام مسئولیت بزرگی دارد و آن رسیدگی به امور مردم از طریق هزینه کردن برای آنچه به نفع آنهاست و فراهم کردن هر آنچه آسایش آنها را تامین می کند، است. او در اصل خدمتگزار آنهاست و تا زمانی که از وضعیت آنها مطمئن نشود، زندگی برایش گوارا نیست. این وظیفه نه منت است و نه تفضل، بلکه یک وظیفه شرعی است که اسلام او را به آن ملزم کرده است و اگر در آن کوتاهی کند، مقصر محسوب می شود و اسلام بر امت واجب کرده است که در صورت کوتاهی او را بازخواست کنند. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: «فَالْإِمَامُ رَاعٍ وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ»، بنابراین سطحی نگری است که از توجه حاکمان یا دولت به برخی از نیازها خوشحال شویم و آن را یک عمل انسانی بنامیم، در حالی که در اصل یک عمل سرپرستی واجب است.

یکی از خطرناک ترین مفاهیمی که سرمایه داری و حکومت آن در جهان تثبیت کرده است، شانه خالی کردن دولت از سرپرستی و واگذاری سرپرستی مردم به موسسات و انجمن های خیریه است که توسط افراد یا گروه ها اداره می شوند و مردم بیشتر برای کمک و رفع نیازهای خود به آنها مراجعه می کنند. ایده انجمن ها برای اولین بار در اروپا در طول جنگ های جهانی ظاهر شد، جایی که بسیاری از خانواده ها سرپرستان خود را از دست دادند و به سرپرست نیاز داشتند و دولت بر اساس نظام سرمایه داری دموکراتیک، سرپرست امور نیست، بلکه فقط حافظ آزادی هاست. ثروتمندان از قیام فقرا علیه آنها ترسیدند و این انجمن ها را ایجاد کردند.

اسلام وجود سلطان را برای رسیدگی به امور امت واجب کرده است تا حقوق شرعی آنها را حفظ کند و نیازهای اساسی شش گانه آنها را که باید برای افراد و جامعه تامین شود، برآورده سازد. خورد و خوراک، پوشاک و مسکن باید توسط دولت برای همه افراد رعیت، چه مسلمان و چه غیرمسلمان، تامین شود و امنیت، درمان و آموزش توسط دولت به صورت رایگان برای همه تامین می شود. مردی نزد خلیفه مسلمانان عمر بن خطاب رضی الله عنه آمد و همسر و شش دخترش را همراه داشت و گفت: (ای عمر، اینها شش دختر و مادرشان هستند، به آنها غذا بده و آنها را بپوشان و برای آنها در این زمان پناه باش) عمر گفت: (اگر این کار را نکنم چه؟!) اعرابی گفت: (می روم) عمر گفت: (اگر بروی چه؟) گفت: (در مورد وضعیت آنها در روز قیامت از تو سوال می شود، کسی که بین دستان خدا می ایستد یا به سوی آتش یا به سوی بهشت)، عمر گفت: (این امت تا زمانی که امثال اینها در آن باشند، ضایع نخواهد شد).

ای مسلمانان: این تخیل نیست، بلکه اسلامی است که سرپرستی را برای هر فرد از رعیت بر خلیفه مسلمانان واجب کرده است. رسول خدا ﷺ فرمود: «فَالْإِمَامُ رَاعٍ وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ»، بنابراین ما باید این احکام را دوباره برقرار کنیم و آنها را به مرحله اجرا درآوریم. خداوند متعال فرمود: ﴿إِنَّ اللهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ﴾ آنچه حال ما را به سوی عدل و رفاه تغییر می دهد، اسلام است.

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

صادق الصراری