مصر بین شعارهای دولتی و واقعیت تلخ حقیقت کامل درباره فقر و سیاست‌های سرمایه‌داری

فریب نام ها را نخورید، اعتبار به مواضع است نه به نسب‌ها

هر بار که "نماد جدیدی" با ریشه های مسلمان یا ویژگی های شرقی به ما ارائه می شود، بسیاری از مسلمانان هلهله می کنند و امیدها بر توهمی به نام "نمایندگی سیاسی" در یک نظام کافرانه استوار می شود که اسلام را نه به عنوان حکومت، نه به عنوان عقیده و نه به عنوان شریعت به رسمیت نمی شناسد.

همه ما شادی عظیمی را به یاد می آوریم که با پیروزی اوباما در سال 2008 احساسات بسیاری را فرا گرفت. او پسر کنیا است و پدرش مسلمان است! و در اینجا برخی توهم کردند که اسلام و مسلمانان به نفوذ آمریکا نزدیک شده اند، اما اوباما یکی از آزاردهنده ترین روسای جمهور برای مسلمانان بود، زیرا لیبی را ویران کرد و در فاجعه سوریه سهیم شد و افغانستان و عراق را با هواپیماها و سربازانش به آتش کشید، بلکه خونریز یمن از طریق ابزارهای خود بود و دوران او ادامه خصومت نظام مند علیه امت بود.

امروز این صحنه تکرار می شود، اما با نام های جدید. زوهران ممدانی به این دلیل مورد تجلیل قرار می گیرد که مسلمان، مهاجر و جوان است، انگار که او منجی است! اما فقط تعداد کمی به مواضع سیاسی و فکری او نگاه می کنند. این مرد از حامیان سرسخت همجنس‌بازان است و در فعالیت‌های آنها شرکت می‌کند و انحراف آنها را حقوق بشر می‌داند!

چه ننگی است که مردم به آن امید می بندند؟! آیا این تکرار همان شکست سیاسی و فکری نبود که امت بارها و بارها در آن افتاده است؟! بله، زیرا او شیفته ظاهر است نه ذات! با لبخندها فریب می خورد و با احساسات برخورد می کند نه با عقیده، و با نام ها نه با مفاهیم، و با نمادها نه با اصول!

این شیفتگی به شکل ها و نام ها نتیجه غیبت آگاهی سیاسی شرعی است، زیرا اسلام با اصل و نسب یا نام یا نژاد سنجیده نمی شود، بلکه با التزام به اصل اسلام به طور کامل؛ نظام، عقیده و شریعت. و هیچ ارزشی برای مسلمانی نیست که به اسلام حکومت نکند و از آن یاری ندهد، بلکه تابع نظام سرمایه داری کافر است و کفر و انحرافات را به نام "آزادی" توجیه می کند.

و تمام مسلمانانی که از پیروزی او خوشحال شدند و گمان کردند که او بذر خیر یا آغاز بیداری است، بدانند که بیداری از درون نظام های کفر، نه با ابزارهای آن، نه از طریق صندوق های رای آن، و نه زیر سقف قانون اساسی آن صورت نمی گیرد.

کسی که خود را از طریق نظام دموکراتیک ارائه می دهد و به احترام به قوانین آن سوگند یاد می کند، سپس از انحراف جنسی دفاع می کند و آن را جشن می گیرد و به چیزی که خدا را خشمگین می کند دعوت می کند، یاور اسلام و امید امت نیست، بلکه ابزاری برای صیقل دادن و رقیق کردن است، و نمایندگی دروغینی است که هیچ سود و زیانی ندارد.

آنچه که به اصطلاح موفقیت های سیاسی در غرب برای برخی از شخصیت ها با نام های اسلامی خوانده می شود، چیزی جز خرده هایی نیست که به عنوان مسکن برای امت ارائه می شود، تا به آنها گفته شود: ببینید، تغییر از طریق نظام های ما امکان پذیر است.

 حقیقت این "نمایندگی" چیست؟

غرب درهای حکومت را به روی اسلام باز نمی کند، بلکه فقط به روی کسانی باز می کند که با ارزش ها و افکار آن همخوانی داشته باشند. و هر کسی که وارد نظام آنها شود باید قانون اساسی آنها و قوانین عرفی آنها را بپذیرد و از حکومت اسلام چشم پوشی کند، اگر به این راضی شود، به یک الگوی قابل قبول تبدیل می شود، اما مسلمان واقعی، از ریشه مورد قبول آنها نیست.

زوهران ممدانی کیست؟ و چرا این توهم ساخته می شود؟

او فردی است که نام مسلمان دارد اما دستور کار منحرفی را اتخاذ می کند که کاملاً مخالف فطرت اسلام است، از حمایت از همجنس گرایان و ترویج آنچه "حقوق" آنها نامیده می شود، و او یک الگوی زنده برای چگونگی ساخت الگوهای خود توسط غرب است: مسلمان به نام، سکولار در عمل، خدمتگزار دستور کار لیبرالیسم غربی نه بیشتر. بلکه برای مشغول کردن امت از مسیر واقعی خود، به جای اینکه خواستار دولت اسلامی و خلافت شود، درگیر کرسی های پارلمانی و مناصب در نظام های کفر می شود! و به جای اینکه برای آزادی فلسطین رو کند، منتظر کسی می ماند که "از غزه" از داخل کنگره آمریکا یا پارلمان اروپا "دفاع کند"!

حقیقت این است که این تحریف مسیر تغییر واقعی است، که برپایی خلافت راشده بر منهج نبوت است، که پرچم اسلام را بالا می برد، شریعت خدا را برپا می کند و امت را پشت سر یک خلیفه متحد می کند که از پشت سرش می جنگند و از او تقوا می کنند.

پس فریب نام ها را نخورید و از کسانی که از نظر ظاهری به شما تعلق دارند و از نظر محتوایی با شما مخالفند، خوشحال نشوید، زیرا هر کس نام سعید یا علی یا زوهران را یدک می کشد در راه پیامبر ما محمد ﷺ نیست.

و بدانید که تغییر از داخل پارلمان های کفر نمی آید، بلکه از ارتش های امت می آید که زمان آن رسیده است که به حرکت درآیند، و از جوانان آگاه آن که شب و روز برای براندازی غرب و مزدوران و پیروان خائن آن در سرزمین های اسلام و مسلمانان تلاش می کنند.

مسلمانان از طریق انتخابات دموکراسی و نه از طریق صندوق های غرب به پا نخواهند خاست، بلکه با یک بیداری واقعی بر اساس عقیده اسلامی، با برپایی دولت خلافت راشده که جایگاه اسلام را باز می گرداند، عزت مسلمانان را باز می گرداند و توهمات دموکراسی را درهم می شکند.

فریب نام ها را نخورید و امید خود را به افراد در نظام های کفر نبندید، بلکه به پروژه بزرگ خود بازگردید: از سرگیری زندگی اسلامی، این تنها راه عزت و پیروزی و تمکین است.

صحنه تکرار خفت باری از مصیبت های قدیمی است: نمادهای جعلی، وفاداری به نظام های غربی، و انحراف از مسیر اسلام. و هر کس این مسیر را تشویق کند، امت را گمراه می کند. پس به پروژه خلافت بازگردید و اجازه ندهید دشمنان اسلام رهبران و نمایندگان شما را بسازند. عزت در کرسی های دموکراسی نیست، بلکه در منصب خلافت است که حزب التحریر برای آن تلاش می کند و امت را از این انحطاط فکری و سیاسی برحذر می دارد. پس هیچ نجاتی برای ما نیست جز با دولت خلافت، که اجازه نمی دهد کسانی که به دینی غیر از اسلام معتقدند بر مسلمانان حکومت کنند، نه کسانی که انحراف و انحراف را توجیه می کنند، و نه کسانی که برای مردم غیر از آنچه خدا نازل کرده است قانونگذاری می کنند.

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

عبدالمحمود العامری - ولایت یمن

سقوط فاشر تسریع طرح آمریکایی جداسازی دارفور

نیروهای پشتیبانی سریع صبح یکشنبه 26/10/2025 م، تسلط خود بر فاشر را پس از محاصره ای که بیش از یک سال به طول انجامید، اعلام کرد. این بدان معناست که نفوذ خود را بر تمام پنج ایالت دارفور گسترش داده و کشور را بین شرق تحت کنترل ارتش سودان و غرب تحت کنترل نیروهای پشتیبانی سریع تقسیم می کند. بدین ترتیب مشخص می شود که تسلط نیروهای پشتیبانی سریع بر فاشر بزرگتر از پیروزی در نبردی بر یک شهر است، بلکه تسلط بر کل یک منطقه به شکلی قابل توجه است.

این تحول در صحنه از سقوط فاشر پس از عقب نشینی ارتش سودان، همزمان با مذاکراتی بود که آمریکا بین هیئت های دو طرف دولت و نیروهای پشتیبانی سریع در واشنگتن به منظور آتش بس انجام می داد. واضح است که آمریکا به رهبری دو طرف دستور داده است که ورود نیروهای پشتیبانی سریع به فاشر و عقب نشینی ارتش از آن را اجرا کنند، تا طرح آمریکایی جداسازی دارفور، در چارچوب طرح تجزیه سودان به دولت های کوچک، تسریع شود!

در برگه آمریکایی که در جلسه رئیس جمهور سابق آمریکا جورج بوش پسر با مشاورانش در آغاز دوره دوم ریاست جمهوری اش در سال 2005 برای بررسی یک طرح عملی در مورد خاورمیانه مورد بحث قرار گرفت، آمده است، این برگه در مورد سودان و سه سناریوی آینده صحبت می کند که تقسیم سودان به سه کشور را به شرح زیر بعید نمی داند:

* مصر با یکی از آنها در شمال ارتباط دارد.

* آمریکا ارتباط استراتژیک با دیگری در جنوب دارد.

* و موجودیت یهود با دولتی که می تواند در غرب سودان (دارفور) متولد شود، مرتبط است.

بنابراین، استراتژی و دیپلماسی پیشنهادی آمریکا در منطقه خاورمیانه این بود که ایده ها آماده و تجهیز شوند، سپس رؤسا و رهبران کشورهای خاورمیانه به کاخ سفید فراخوانده شوند تا به جای بررسی یا اصلاح، آنها را تأیید کنند، و لازم است که با رهبران کشورها در منطقه در مورد بهترین روش یا وسیله ای که از طریق آن می توان این ایده های سیاسی یا ابتکارات دیپلماتیک را در چارچوب مشاوره قبلی در چارچوب دوجانبه و سپس در چارچوب جمعی اجرا کرد، توافق شود. این سیاست آمریکا در قبال کشورهای مسلمان به طور کلی و سودان به طور خاص است. تدوین طرح های تجزیه مرزهای خون و تلاش برای اجرای آن از طریق حاکمان و محافل سیاسی و تبلیغ رسانه ای آن.

بنابراین، دستورات آمریکا واضح بود که از هر چیزی که ممکن است برای کنترل نیروهای پشتیبانی سریع بر فاشر و سرنگونی آن استفاده شود، استفاده شود. به همین دلیل، این نیروها به کشتار مردم بی دفاع و ریختن خون های فراوان در سرزمین فاشر و سایر شهرهای سودان دست زدند، در حالی که رهبری ارتش در انجام وظیفه خود در حفاظت از فاشر و مردم آن کوتاهی کرد و آن را رها کرد تا توسط نیروهای پشتیبانی سریع جنایتکار به زشت ترین تصاویری که می توان بازگو کرد، مورد تجاوز قرار گیرد، و تمام اظهارات و سخنان و ابراز تاسف از کشتارهای فاشر از سوی آمریکا و ابزارهای منطقه ای و محلی، صرفاً برای سرپوش گذاشتن بر حقیقت و توطئه ای است که بر سر آن توافق شده است.

آنچه از مردم سودان به طور کلی خواسته می شود، آگاهی از حقیقت و زشتی آمریکا و ابزارهای منطقه ای و محلی آن است که از صلح سخن می گویند، در حالی که در واقع ویرانی و کشتار را برای کشورهای مسلمان در اجرای طرح مرزهای خون به ارمغان می آورند.

و همچنین آگاهی از طرح رهایی از نقشه های شوم استعماری آمریکا و غرب؛ طرح خلافت که مبتنی بر وحدت دولت و وحدت امت است، و مشارکت در کار با حزب التحریر پیشرو که اهل آن دروغ نمی گویند، که این کار را انجام می دهد و شب و روز خود را به هم وصل می کند و با صدای بلند از طریق تریبون های مختلف فریاد می زند، بلکه کمپین بزرگی را برای بیش از دو ماه به راه انداخته است و نسبت به سقوط فاشر هشدار می دهد و هدف آمریکایی محقق می شود.

 جوانان حزب و رهبری آن در ادامه کار خود برای رضای خدا خسته و ملول نخواهند شد تا وعده خدا سبحانه و بشارت حبیبمان محمد ﷺ محقق شود. ﴿خدا به کسانی از شما که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند وعده داده است که حتماً آنان را در این سرزمین جانشین [دیگران] کند، همان گونه که کسانی را که پیش از آنان بودند جانشین [دیگران] کرد، و دینی را که برای آنان پسندیده است حتماً برایشان مستقر سازد، و بیمشان را حتماً به ایمنی مبدل گرداند، مرا می پرستند و چیزی را با من شریک نمی کنند. و کسانی که بعد از آن کفر ورزند، پس آنان همان نافرمانانند﴾. و امام احمد در مسند از حذیفه روایت کرده است که گفت: رسول خدا ﷺ فرمود: «نبوت در میان شما خواهد بود تا زمانی که خدا بخواهد باشد، سپس آن را برمی دارد زمانی که بخواهد آن را بردارد، سپس خلافتی بر منهاج نبوت خواهد بود، پس خواهد بود تا زمانی که خدا بخواهد باشد، سپس آن را برمی دارد زمانی که خدا بخواهد آن را بردارد، سپس پادشاهی گزنده خواهد بود، پس خواهد بود تا زمانی که خدا بخواهد باشد، سپس آن را برمی دارد زمانی که خدا بخواهد آن را بردارد، سپس پادشاهی جبری خواهد بود، پس خواهد بود تا زمانی که خدا بخواهد باشد، سپس آن را برمی دارد زمانی که خدا بخواهد آن را بردارد، سپس خلافتی بر منهاج نبوت خواهد بود».

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

عبدالله حسین (ابو محمد الفاتح)

هماهنگ کننده کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ایالت سودان