بیانیه مطبوعاتی

ای علمای الازهر: اگر امروز کلام حق را نگویید... پس کِی؟!

در زمانی که فصول کشتارهای یهود در غزه رو به افزایش است، و غذا، دارو و آب از کودکان، زنان و مردان منع می‌شود، الازهر بیانیه‌ای صادر کرد که در آن "جنایت گرسنگی دادن" که توسط رژیم جنایتکار یهود اعمال می‌شود را محکوم می‌کند. این بیانیه بعداً حذف شد! آیا جایز است که فریادی در برابر ظالم حذف شود؟! آیا صدای علما در برابر کشتارها خاموش می‌شود؟! این بیانیه مملو از عبارات انسانی بود که (صاحبان وجدان‌های بیدار، جامعه بین‌المللی و نیروهای مؤثر) را برمی‌انگیخت و خواستار بازگشایی گذرگاه‌ها و ارائه کمک‌های امدادی بود. و رژیم یهود را متهم کرد که مرتکب جنایت گرسنگی دادن می‌شود، و آن را متهم به نسل‌کشی و منع کمک‌ها کرد، و خواستار اقدام سازمان‌های بشردوستانه، سازمان ملل و نهادهای بین‌المللی برای بازگشایی گذرگاه‌ها شد، و برای مردم غزه دعا کرد که خداوند آنها را یاری کند و حق آنها را بگیرد.

اما آنچه از این بیانیه غایب بود - و آن جوهر مسئله است - این است که وظیفه شرعی که باید از تریبونی به بزرگی الازهر شریف صادر شود، دعوت ارتش‌ها به حرکت، و از بین بردن نظام‌هایی است که از رژیم یهود با آهن و آتش محافظت می‌کنند، و بیان حق در برابر حاکمی که گذرگاه را می‌بندد، و غذا را منع می‌کند، و با یهود همدست است.

این بیانیه از یک وظیفه شرعی به یک متن انسانی بی‌رمق تبدیل شد، که از نظام بین‌المللی استمداد می‌کند، یعنی از خود جنایتکاران جنگی کمک می‌خواهد، در حالی که مسلمانان ارتش‌ها، تجهیزات و ایمان را در اختیار دارند، و شریعتی که آنها را ملزم به یاری رساندن به مستضعفان می‌کند.

الازهر باید حق را اعلام می‌کرد نه اینکه آن را پنهان کند، زیرا علمای ربانی فقط به توصیف مصیبت‌ها اکتفا نمی‌کنند، بلکه حق را آشکارا بیان می‌کنند، و جنایت را به نام خودش می‌خوانند، و همدستان را رسوا می‌کنند، و صراحتاً به تغییر منکر دعوت می‌کنند.

و ما در دفتر رسانه‌ای حزب التحریر در ولایت مصر تأکید می‌کنیم که:

• ·     نظام مصر شریک کامل در جنایت گرسنگی دادن به مردم غزه است، با منع کاروان‌های همبستگی با آنها از عبور از مصر، و بستن گذرگاه رفح، و دستگیری کسانی که به آنها کمک کردند، و از هر راهی بر آنها تنگ گرفت.
• ·     سکوت در برابر این نظام، یا نادیده گرفتن آن، تبانی است، و بیانیه‌هایی که آن و اربابانش را فاش نمی‌کند و رسوا نمی‌کند، بیانیه‌های خیانت‌آمیز است که در لباس موعظه پنهان شده است.

در این مقام، ما از علمای الازهر، و در رأس آنها شیخ آن، اگر در دلسوزی برای خون غزه صادق است، می‌خواهیم که در برابر این محاصره بزدلانه موضع حق بگیرند، و آن را از جامع الازهر به عنوان فریادی واضح و صریح سر دهند که نظامی که مانع یاری رساندن به غزه می‌شود گناهکار است، و برکناری آن واجب است، و خروج بر آن فرض است، و یاری رساندن به مردم غزه با سلاح بر ارتش‌های مسلمان واجب است، و ساکت در برابر این کتمان کننده حق و شریک در جنایت است.

و در پایان، ما تجدید دعوت می‌کنیم به برپایی خلافت راشده دوم بر منهج نبوت، زیرا این تنها چیزی است که اسلام را اجرا می‌کند، و ارتش‌ها را به حرکت درمی‌آورد، و رژیم یهود را از ریشه‌هایش برمی‌کند، و الاقصی و تمام فلسطین را آزاد می‌کند. و ما از سربازان کنانه دعوت می‌کنیم که برای این واجب بزرگ با ما همکاری کنند، باشد که خداوند آنها را بپذیرد و آنچه را که در گذشته انجام داده‌اند ببخشد، تا یاوران این دین باشند، خدایا در آن تعجیل کن و مصر را مرکز آن قرار ده و سربازان مصر را یاوران آن قرار ده.

﴿وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ وَلِيّاً وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ نَصِيراً﴾

دفتر رسانه‌ای حزب التحریر

در ولایت مصر