اعتقال روسيّا لحاملة الدّعوة "جنّات" تجنٍّ وعدوان   والصّمت عنه تآمرٌ وخذلان
اعتقال روسيّا لحاملة الدّعوة "جنّات" تجنٍّ وعدوان   والصّمت عنه تآمرٌ وخذلان

أمام قوّة الحقّ يعجز الباطل عن المواجهة فيسلك طريقا ملتويا يوظّف فيه كلّ الوسائل لكسب المعركة. وسنّة الله في هذا الكون أن جعل بين الحقّ والباطل صراعا متواصلا تكون الغلبة فيه في النّهاية للحقّ.

0:00 0:00
Speed:
March 16, 2018

اعتقال روسيّا لحاملة الدّعوة "جنّات" تجنٍّ وعدوان والصّمت عنه تآمرٌ وخذلان

اعتقال روسيّا لحاملة الدّعوة "جنّات" تجنٍّ وعدوان

والصّمت عنه تآمرٌ وخذلان

أمام قوّة الحقّ يعجز الباطل عن المواجهة فيسلك طريقا ملتويا يوظّف فيه كلّ الوسائل لكسب المعركة. وسنّة الله في هذا الكون أن جعل بين الحقّ والباطل صراعا متواصلا تكون الغلبة فيه في النّهاية للحقّ.

يقول سبحانه وتعالى ﴿بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذَا هُوَ زَاهِقٌ﴾ وحسب تفسير الطّبري لهذه الآية ننـزّل الحقّ - وهو كتاب الله - على الكفر وأهله، فيدمغه، يقول: فيهلكه كما يدمغ الرّجل الرّجل بأن يشجّه على رأسه شجّة تبلغ الدّماغ، وإذا بلغت الشّجّة ذلك من المشجوج لم يكن له بعدها حياة...

وأمام هذه الحقيقة يبقى الباطل يتخبّط فيبحث عن طرق للنّيل من الحقّ بكلّ السّبل والوسائل وبكلّ ما أوتي من قوّة فيحوّل الصّراع إلى حلبة يمسك فيها بأهله ليذيقهم أنواع العذاب والتّنكيل فيعتقل بعضهم ويزجّ بهم في السّجون وينفي البعض الآخر في سعي متواصل لا يملّ ولا يكلّ لصرفهم عن نصرته وللحدّ من مساعدة هذا الحقّ. فإذا احتدمت المعركة بين الحقّ والباطل وبلغت ذروتها استعمل الباطل وسائل خبيثة ليسقط الحقّ ويطرحه أرضا ويضيّق عليه وعلى أهله الخناق خاصّة بعد أن ضعف الحقّ وتاه عن صاحبه.

تمكّن الباطل وكسب جولة فنال من الحقّ بعد أن سقطت دولته وحاميته. صارت الغلبة لهذا الباطل فتوجّه بحقده وكرهه نحو أهل الحقّ يذيقهم من العذاب ألوانا بعد أن لمس منهم إصرارا وعملا دؤوبا على إعادة دولته وسعى النّظام القائم عليه لتكميم الأفواه ومحاربة الأصوات المنادية بعودة الإسلام من جديد إلى الحياة ليحكمها ويسيّرها. وبالحديد والنّار أراد الباطل فرض وجهة نظره في الحياة وجعل المسلمين يسيرون وفقها ولكنّ أبناء أمّة الإسلام المخلصين وقفوا ضدّ مخطّطات الباطل ومساعيه ورفضوا السّير وراءه فكشّر عن أنيابه كوحش مسعور لا يرقب فيهم إلاّ ولا ذمّة.

تصدّى أبناء الأمّة المخلصون الثّابتون على الحقّ لهذا الباطل ورفعوا في وجهه شعارات لإسقاطه واقتلاعه من جذوره فكانت هجمته الشّرسة عليهم فاعتقل الكثير منهم - رجالا ونساء - وسجنهم وعذّبهم... تغوّل الباطل وانقضّ على حملة هذه الدّعوة المباركة التي برز نورها مضيئا بين ظلمات النّظام الرأسماليّ الفاسد الذي يحكم هذا العالم! حملة اعتقالات طالت حملة الدّعوة من شباب وشابّات حزب التّحرير الذين صدقوا ما عاهدوا الله عليه: كشف مخطّطات الكافر ومؤامراته ضدّ أمّة الإسلام وقلع نظامه من حياتهم ورفع راية الإسلام عاليا ترفرف من جديد ليعود نظاما يحكم العالم ويقوده كما أراد الله سبحانه.

أعلن الغرب - الباطل - عداءه للإسلام وأكّد أنّه لن يسمح بعودته إلى الحياة بعد أن أقصاه وأنّه سيحارب كلّ من ينادي بذلك ويعمل له، بل وصنّفه ضمن قائمة ما يسمّى "منظّمات إرهابيّة" حتّى يتسنّى له استعمال ما بدا له من وسائل للنّيل منه والقضاء عليه إن لزم الأمر.

دول الباطل كثيرة وتتسابق كلّها لتنفيذ ذلك وما نراه من انتهاكات وتقتيل وتنكيل بكلّ من يحمل الإسلام مشروعا للتّغيير يغني عن الذّكر والتّفصيل. وهذه الدّول - ويؤازرها حكّام المسلمين - تعمل على الحدّ من هذا المدّ الجارف لدعوة الإسلام حتّى لا تتمكّن من السّيطرة على العالم والحكم فيه، الأمر الذي جعل دولا غربيّة كافرة حاقدة تعمل على وأد أيّ محاولة لظهورها وبروزها تتزعّمها روسيا - تلك الدّولة البلشفيّة المجرمة - التي تلطّخت أيادي جنودها بدماء أطفال ونساء سوريا والتي تفنّنت في وسائل حربها على حملة الدّعوة فشنّت ضدّهم حملات اعتقال، ولم يقتصر تنكيلها بالشّباب ومداهمة منازلهم وترويع عائلاتهم بل تعدّى ذلك للاعتداء على النّساء الشّريفات العفيفات اللّاتي وُجّهت لهنّ تهمةُ العمل لاستئناف الحياة بالإسلام! تهمة عظيمة هي من منظور الحكومة الرّوسيّة تعني المساس بنظامها...

تعني أنّهنّ يعملن لتغيير نظام الدّولة بنظام الإسلام! طامّة كبرى ستحلّ بالدّولة ونظامها ولهذا لم تنفكّ السّلطات الرّوسيّة عن ملاحقة شباب وشابّات حزب التّحرير خاصّة بعد إعلانها في 14 شباط/فبراير عام 2003 الحزب منظّمة (إرهابيّة) وذلك بقرار من المحكمة العليا الرّوسيّة. فقامت بشنّ حرب ضروس لتلجم الأفواه وتقطع دابر هذا الفكر الذي يهدّد فكرها ونظامها ومصالحها واعتقلت من النّساء العديد، نخصّ بالذّكر الأخت جنّات - وهي زوجة عضو في حزب التّحرير معتقل ومحكوم عليه بـ12 سنة سجنا - والتي تعمل في حزب التّحرير وتحمل أفكاره وتنشرها... وجّه إليها هؤلاء الظّلمة تهمة قيادة خليّة نسائيّة (إرهابية) وتمّ القبض عليها في 24 تشرين الثاني/نوفمبر 2017م وقد تقرّر في شهر كانون الثاني/يناير 2018 تمديد حبس الأخت شهرين آخرين، وستقبع في سجون روسيا حتّى 2018/03/16م - موعد المحكمة القادمة - وصرّح مصدر في المكتب الصحفي لمديريّة جهاز الأمن الفيدراليّ الرّوسيّ في بطرسبورغ ومقاطعة لينينغراد أنّ العقوبات التي قد تتلقّاها المرأة المذكورة وفقا للتّشريعات الرّوسيّة يمكن أن تصل إلى السّجن المؤبّد.

أيّ جرم هذا الذي اقترفته؟ هل قامت بأعمال تخريب أو عنف أو قامت بتقتيل شعب أعزل حتّى تحاكم هذه المحاكمة الجائرة الظّالمة؟ من الإرهابيّ؟ أهي الأخت العفيفة "جنّات" التي تنادي بتحكيم شرع الله وتغيير واقع ذاق النّاسُ المرارةَ والقهر بالعيش في ظله أم هم الذين يحشدون الطّائرات ويقتّلون أطفال ونساء سوريا ويعتقلون كلّ من يخالفونهم الرّأي ويدّعون الحرّيّات؟!!

ليس غريبا ولا جديدا ما تقوم به روسيا تجاه الأخوات المسلمات العاملات الثّابتات على نصرة هذا الدّين، فمنذ عقود مضت اضُطهدت العديد منهنّ بسبب إسلامهنّ ورفضهنّ العودة إلى النّصرانيّة والارتداد عن الإسلام وحكمت عليهنّ بالقتل حرقا (مثل: كيسا نبيك بايراسوف: تبلغ من العمر 60 عاماً: حكم عليها - لإخافة الآخرين - بالقتل حرقاً، على أن يعاقب في المستقبل أمثالها) (المصدر: الأرشيف الحكوميّ لمنطقة سفيردلوفسك).

واعتقل جهاز الأمن الدّاخلي الرّوسي [F.S.B] الأخت المسلمة صديقوفا أوميدخا نغانيفنا، ولم يسمحوا لها بالاتّصال لتخبر عن مكانها وألقي بأطفالها الثّلاثة الصّغار في بيت الأيتام للضّغط على زوجها حتّى يعترف بتهم ملفّقة لم يرتكبها... أعمال تكشف وحشيّة الباطل وجبنه واستخدامه وسائل ضغط حقيرة حقارة مفاهيمه ونظامه. غايته من وراء ذلك كلّه إبعاد النّاس عن اعتناق الإسلام وصرفهم عن هؤلاء الذين يدعون لأفكار حزب التّحرير والخوف من سماعهم والاقتناع بأفكارهم.

رغم أنّهم على يقين أنّ حزب التّحرير لا يتبنّى العمل المادّيّ بناء على أنّه حكم شرعيّ يتبنّاه واقتداء بما سار عليه رسوله r في بناء دولته... ورغم علمهم الجازم أنّ حملة الدّعوة في حزب التّحرير يغيّرون الأفكار والمفاهيم الفاسدة دون عنف ولا "أعمال إرهابية" إلّا أنّ أهل الباطل يستميتون في محاربتهم لعلمهم أنّهم قادرون على التّغيير لأنّهم يسلكون الطّريق الصّحيح له والذي به ستنهض أمّتهم من جديد.

لقد تحمّلت حاملات الدّعوة الصّادعات بالحقّ المحافظات على دينهنّ الأذى والملاحقة والاعتقال والتّعذيب على يد حكّام أنظمة الغرب وحكّام بلاد المسلمين العملاء الخونة، ونسأل الله الثّبات لنا ولهنّ ولجميع المعتقلين والمعتقلات ولا نرجو غير رضوان الله نتوكّل عليه ونرضى بقضائه ونمضي لاستئناف الحياة الإسلاميّة لإيجاد دولة الخلافة ولا نخشى في الله لومة لائم!... فصبرا! إنّ وعد الله آت وهو بإذنه قريب وقد أشرقت أنواره...

بالرغم من أنّ الباطل قد يبلغ الذّروة في القوّة والبطش والتّمكين وقد يكون الحقّ آنذاك في أقصى محنة وضعف إلّا أنّ ثبات أهل الحقّ على الطّريق ودعاءهم ربّهم أن يستعملهم لنصرة دينه ولا يستبدلهم فهذا يمثّل نقطة التّحوّل التي ستقلب الحال... وعندها يكون الامتحان لأهل الحقّ؛ فإن ثبتوا وصمدوا يحدث التّحوّل ويبدأ الحقّ طريقه في الصّعود والارتفاع ليعلو شامخا، في حين سيتقهقر الباطل ويُدمغ ويُشجّ رأسه وتكون نهايته... حينئذ - وبإذن الله - يكون النّصر والتّمكين ويتحقّق وعده. ﴿وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ * بِنَصْرِ اللَّهِ﴾.

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التّحرير

زينة الصّامت

More from null

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

هر کله چې موږ ته یو "نوی سمبول" وړاندې کیږي چې مسلمانی ریښې یا ختیځي بڼې لري، ډیری مسلمانان خوشحالیږي، او په داسې کافر نظام کې د "سیاسي نمایندګۍ" په نامه په یو وهم باندې هیلې جوړیږي چې اسلام د حکومت، عقیدې او شریعت په توګه نه مني.

موږ ټول هغه سخته خوشحالي یادوو چې په 2008 کې د اوباما په بریا سره د ډیری خلکو په احساساتو کې خپره شوه. هغه د کینیا زوی دی او یو مسلمان پلار لري! دلته ځینو فکر کاوه چې اسلام او مسلمانان د امریکایی نفوذ ته نږدې شوي، مګر اوباما د مسلمانانو لپاره ترټولو زیات ځورونکي ولسمشرانو څخه و، هغه لیبیا ویجاړه کړه، د سوریې په ناورین کې یې مرسته وکړه، او د خپلو الوتکو او سرتیرو سره یې افغانستان او عراق ته اور واچاوه، بلکې د خپلو وسیلو له لارې په یمن کې د وینو تویونکی و او د هغه دوره د امت په وړاندې د سیستماتیکې دښمنۍ دوام و.

نن ورځ دا صحنه تکراریږي، مګر په نویو نومونو سره. ځکه چې زوهران ممداني ته د یو مسلمان، مهاجر او ځوان په توګه ډیره پاملرنه کیږي، لکه څنګه چې هغه ژغورونکی وي! مګر لږ خلک د هغه سیاسي او فکري دریځونو ته ګوري. دا سړی د همجنس بازانو د سختو پلویانو څخه دی، د دوی په فعالیتونو کې برخه اخلي، او د دوی انحراف د بشري حقونو په توګه ګڼي!

دا څه ډول شرم دی چې خلک په هغه باندې هیلې لري؟! ایا دا د هماغه سیاسي او فکري ناکامۍ تکرار نه و چې امت پکې څو ځله ښکیل شوی دی؟! هو، ځکه چې دا په شکل سره ازمویل کیږي نه په جوهر سره! دا په موسکا سره غولیږي، او په عقیدې سره نه بلکې په احساساتو سره، په نومونو سره نه بلکې په مفاهیمو سره، او په سمبولونو سره نه بلکې په اصولو سره معامله کوي!

په شکلونو او نومونو باندې دا ډول لیوالتیا د مشروع سیاسي پوهاوي د نشتوالي پایله ده، ځکه چې اسلام په اصل، نوم یا نژاد نه اندازه کیږي، بلکې په بشپړ ډول د اسلام اصولو ته په ژمنتیا سره؛ د نظام، عقیدې او شریعت په توګه. او د هغه مسلمان لپاره هیڅ ارزښت نشته چې په اسلام حکومت نه کوي او نه یې نصرت کوي، بلکې کافر پانګوال نظام ته غاړه ږدي، او د "آزادۍ" په نوم کفر او انحراف ته توجیه ورکوي.

او ټول هغه مسلمانان دې پوه شي چې د هغه په ​​بریا خوشحاله شول او فکر یې کاوه چې دا د خیر تخم یا د پاڅون پیل دی، چې پاڅون د کفر له نظامونو څخه نه کیږي، نه د هغوی په وسایلو سره، نه د دوی د رایې ورکولو د صندوقونو له لارې، او نه د هغوی د اساسي قوانینو تر چت لاندې.

څوک چې ځان د دیموکراتیک نظام له لارې وړاندې کوي، د خپلو قوانینو د احترام قسم خوري، بیا د جنسي انحراف څخه دفاع کوي او هغه لمانځي، او هغه څه ته بلنه ورکوي چې خدای غصه کوي، هغه د اسلام نصرت کوونکی او د امت لپاره امید نه دی، بلکې د ښایسته کولو او نرمولو وسیله ده، او یو جعلي استازیتوب دی چې هیڅ ګټه نه رسوي.

په لویدیځ کې د ځینو هغو شخصیتونو لپاره چې اسلامي نومونه لري سیاسي بریاوې بلل کیږي، یوازې هغه ټوټې دي چې امت ته د تسکین په توګه وړاندې کیږي، ترڅو ورته وویل شي: وګورئ، زموږ د نظامونو له لارې بدلون ممکن دی.

 د دې "استازیتوب" حقیقت څه دی؟

لویدیځ د اسلام لپاره د حکومت دروازې نه خلاصوي، بلکې یوازې د هغو کسانو لپاره یې خلاصوي چې د دوی په ارزښتونو او افکارو کې ورسره یوځای کیږي. او هرڅوک چې د دوی نظام ته ننوځي باید د دوی اساسي قانون او وضعي قوانین ومني، او د اسلام له حکم څخه انکار وکړي، که هغه په دې راضي شي، هغه یو منل شوی ماډل کیږي، مګر ریښتینی مسلمان د دوی په وړاندې له خپلو ریښو څخه رد دی.

زهران ممداني څوک دی؟ او ولې دا وهم جوړیږي؟

هغه یو داسې شخص دی چې یو مسلمان نوم لري، مګر د اسلام د فطرت سره په بشپړه توګه مخالف یو منحرف اجنډا غوره کوي، د همجنس بازانو څخه ملاتړ کوي، او هغه څه ته وده ورکوي چې د "دوی حقونه" بلل کیږي، او هغه د دې څرګنده بیلګه ده چې څنګه لویدیځ خپل ماډلونه جوړوي: په نوم مسلمان، په عمل کې سیکولر، د لویدیځ لیبرال اجنډا ته خدمت کوي نور څه نه. بلکې د دې لپاره چې امت له خپلې اصلي لارې مشغول کړي، نو د دې پر ځای چې د اسلام او خلافت د دولت غوښتنه وکړي، د کفر په نظامونو کې د پارلماني څوکیو او پوستونو په اړه اندیښمن شي! او د دې پر ځای چې د فلسطین د آزادولو لپاره مخه کړي، د هغو کسانو په تمه دي چې د امریکا له کانګرس یا د اروپا له پارلمان څخه "د غزې دفاع" وکړي!

د دې حقیقت دا دی چې دا د ریښتیني بدلون د لارې تحریف دی، کوم چې د نبوت په طريقه د راشده خلافت تاسیس دی، چې د اسلام بیرغ اوچتوي، د خدای شریعت پلي کوي، او امت د یو خلیفه تر شا متحد کوي چې د هغه تر شا جنګیږي او له هغه څخه وېره کیږي.

نو په نومونو مه غولیږئ، او په هغه چا مه خوشحالیږئ چې تاسو ته په ظاهره منسوب وي او په محتوا کې ستاسو سره مخالفت لري، ځکه چې هرڅوک چې د سعید، علي یا زهران نوم لري زموږ د نبي محمد ﷺ په لاره نه دی.

او پوه شئ چې بدلون د کفر له پارلمانونو څخه نه راځي، بلکې د امت له لښکرو څخه راځي چې وخت یې رارسیدلی چې حرکت وکړي، او د هغوی له پوهو ځوانانو څخه چې شپه او ورځ د لویدیځ او د هغه د ملاتړو او په اسلامي او مسلمانو هیوادونو کې د خاینو پیروانو په سرونو د میز د اړولو لپاره کار کوي.

مسلمانان د دیموکراسۍ په ټاکنو او نه د لویدیځ د صندوقونو له لارې نه پاڅیږي، بلکې د اسلامي عقیدې پر بنسټ په ریښتیني پاڅون سره، د راشده خلافت د دولت په تاسیس سره چې اسلام ته خپل مقام بیرته ورکوي، مسلمانانو ته عزت ورکوي، او د دیموکراسۍ وهمونه ماتوي.

په نومونو مه غولیږئ، او خپلې هیلې په کفر په نظامونو کې په افرادو مه ځړئ، بلکې خپلې لویې پروژې ته وګرځئ: د اسلامي ژوند بیا پیل، دا یوازې د عزت، بریا او واک لار ده.

صحنه د پخوانیو غمونو یو سپکاوی تکرار دی: جعلي سمبولونه، لویدیځو نظامونو ته وفاداري، او د اسلام له لارې څخه انحراف. او هر څوک چې دې لارې ته لاسونه پړکوي، هغه امت ګمراه کوي. نو د خلافت پروژې ته راوګرځئ، او د اسلام دښمنانو ته اجازه مه ورکوئ چې ستاسو مشران او استازي جوړ کړي. عزت د دیموکراسۍ په چوکیو کې نه دی، بلکې د خلافت په تخت کې دی چې حزب التحریر ورته کار کوي او امت د دې فکري او سیاسي انحطاط څخه خبرداری ورکوي. موږ ته پرته د خلافت له دولت څخه بله خلاصی نشته، کوم چې اجازه نه ورکوي چې مسلمانان د هغه چا لخوا اداره شي چې د اسلام څخه پرته په بل دین باور لري، نه د هغه چا لخوا چې انحراف او ګمراهۍ ته جواز ورکوي، او نه د هغه چا لخوا چې خلکو ته د خدای له نازل شوي پرته بل څه قانون کوي.

دا لیکنه د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره ده

عبدالمحمود العامري – د یمن ولایت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ - د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ

د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

د الاهرام ویب پاڼې د ۲۰۲۵ کال د نومبر په ۴مه نېټه د سه شنبې په ورځ خبر ورکړ چې د مصر لومړي وزیر د قطر په پلازمېنه دوحه کې د ټولنیزې پراختیا په دویمه نړیواله غونډه کې د ولسمشر په استازیتوب په خپله وینا کې وویل چې مصر په خپلو ټولو بڼو او اړخونو کې د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره یوه هر اړخیزه تګلاره پلي کوي، چې "څو اړخیزه بې وزلي" هم پکې شامله ده.

له کلونو راهیسې، په مصر کې هېڅ رسمي وینا داسې عبارتونه نه لري لکه "د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره هر اړخیزه تګلاره" او "د مصر اقتصاد لپاره حقیقي پیل". چارواکي دا شعارونه په کنفرانسونو او غونډو کې تکراروي، چې د پانګونې پروژو، هوټلونو او تفریحي ځایونو ځلیدونکي انځورونه هم ورسره مل وي. خو واقعیت، لکه څنګه چې نړیوال راپورونه یې شاهدي ورکوي، بالکل توپیر لري. په مصر کې بې وزلي لا هم یوه پخه، بلکې مخ په زیاتیدونکې پدیده ده، سره له دې چې حکومت په پرله پسې توګه د ښه والي او پرمختګ ژمنه کوي.

د یونیسف، ایسکوا او د خوړو نړیوال پروګرام د ۲۰۲۴ او ۲۰۲۵ کلونو د راپورونو له مخې، نږدې یو له پنځو مصریانو څخه په څو اړخیزه بې وزلۍ کې ژوند کوي، په دې مانا چې دوی د ژوند له بنسټیزو اړخونو لکه تعلیم، روغتیا، کور، کار او خدماتو څخه بې برخې دي. همدارنګه، معلومات دا تاییدوي چې له ۴۹٪ څخه زیاتې کورنۍ د کافي خوړو په ترلاسه کولو کې له ستونزو سره مخ دي، دا یو ټکان ورکوونکی شمېر دی چې د ژوند د بحران ژورتیا منعکس کوي.

خو مالي بې وزلي، یعنې د ژوند د لګښتونو په پرتله د عاید کموالی، په تېزۍ سره زیات شوی، چې د انفلاسیون د پرله پسې څپو له امله د خلکو معاشونه، هڅې او سپما له منځه تللي دي، تر دې چې د مصریانو لویه برخه د دایمي کار کولو سره سره د مالي بې وزلۍ تر کرښې لاندې ده.

په داسې حال کې چې حکومت د "تکافل او کرامه" او "حياة كريمة" په څېر نوښتونو په اړه خبرې کوي، نړیوالې شمېرې ښيي چې دې پروګرامونو د بې وزلۍ جوړښت په بنسټیزه توګه نه دی بدل کړی، بلکې یوازې د لنډمهاله ارام بښونکو په څېر دي، لکه څاڅکي چې په دښته کې توی شي. د مصر کلیوالي سیمې چې د نفوس نیمایي برخه پکې ژوند کوي، لا هم د خدماتو د کمښت، د وړ کار د نشتوالي او د زیربناوو د خرابوالي له امله کړېږي. د ایسکوا راپور ټینګار کوي چې په کلیو کې بې برخېتوب په ښارونو کې څو چنده زیات دی، چې دا د شتمنۍ د ناسم ویش او پرله پسې بې پامۍ ښکارندویي کوي.

کله چې لومړی وزیر د هیواد له زوی څخه مننه کوي "چا چې له حکومت سره د اقتصادي سمون اقدامات زغملي"، نو په حقیقت کې هغه د هغو سیاستونو له امله د رښتینې کړاو شتون مني. خو دا اعتراف د کړنلارې د بدلون لامل نه ګرځي، بلکې د هماغې سرمایه دارۍ په لاره کې د لا زیات تګ لامل کیږي چې دا بحران یې رامنځته کړی دی.

هغه تش په نامه اصلاحات چې په ۲۰۱۶ کال کې د "تعویم" پروګرام، د سبسایډي د زیاتوالي او د مالیاتو د زیاتوالي سره پیل شول، اصلاح نه وه، بلکې د پورونو او کسر لګښت په بې وزلو بارول وو. په داسې حال کې چې چارواکي د "پیل" په اړه خبرې کوي، سترې پانګونې د لوکسو املاکو او سیاحتي پروژو په لور روانې دي چې د پانګوالو خدمت کوي، په داسې حال کې چې میلیونونه ځوانان د کار یا هستوګنې لپاره فرصتونه نه مومي. بلکې ډیری دا پروژې، لکه په مطروح کې د علم الروم سیمه چې پانګونه یې ۲۹ میلیارده ډالره اټکل شوې، د بهرنیو سرمایه دارۍ شراکتونه دي چې ځمکې او شتمنۍ ترلاسه کوي او هغه د پانګوالو لپاره د ګټې سرچینې ته بدلوي، نه د خلکو لپاره د رزق سرچینې ته.

نظام ځکه نه ناکامېږي چې فاسد دی، بلکې ځکه چې په یوه باطله فکري بنسټ روان دی چې هغه سرمایه داري نظام دی، کوم چې پیسې د دولت د ټولو سیاستونو محور ګرځوي. سرمایه داري په مطلقه توګه د مالکیت په ازادۍ ولاړه ده او اجازه ورکوي چې شتمني د هغه لږ شمېر خلکو په لاس کې راټوله شي چې د تولید وسیلې لري، په داسې حال کې چې اکثریت د مالیاتو، بیو او عمومي پورونو بار په غاړه اخلي.

له همدې امله، هغه څه چې د "ټولنیزې ساتنې پروګرامونه" بلل کیږي، یوازې د سرمایه دارۍ د وحشي څېرې د ښکلا کولو هڅه ده، او د یوه ظالم نظام عمر اوږدوي چې د بډایانو خیال ساتي او له بې وزلو څخه پیسې اخلي. د ناروغۍ د اصل په درملنې پر ځای؛ یعنې د شتمنۍ انحصار او په نړیوالو بنسټونو باندې د اقتصاد انحصار، یوازې د نقدي مرستو په ویش باندې بسنه کیږي، چې نه بې وزلي له منځه وړي او نه عزت ساتي.

سرپرستي په رعیت باندې د حاکم احسان نه دی، بلکې شرعي وجیبه ده، او هغه مسؤلیت دی چې الله تعالی به په دنیا او آخرت کې ترې پوښتنه کوي. هغه څه چې نن ورځ روان دي، د خلکو چارو ته قصدي بې پامي ده، او د پیسو نړیوال صندوق او نړیوال بانک څخه د مشروطو پورونو په ګټه د سرپرستۍ له وجیبې څخه لاس اخیستل دي.

دولت د بې وزله او بهرني پور ورکوونکي ترمنځ منځګړی ګرځېدلی، مالیات وضع کوي، سبسایډي کموي او عامه شتمنۍ پلوري ترڅو هغه لوی کسر ډک کړي چې پخپله سرمایه داري نظام جوړ کړی دی. په دې ټولو کې هغه شرعي مفاهیم غیر حاضر دي چې اقتصاد تنظیموي، لکه د سود حرامول، د عامو شتمنیو د افرادو لخوا د مالکیت منع کول، او د مسلمانانو له بیت المال څخه په رعیت باندې د نفقه کولو وجوب.

اسلام یو بشپړ اقتصادي نظام وړاندې کړی چې بې وزلي له خپلو ریښو څخه له منځه وړي، نه یوازې د نقدي مرستو یا ښکلاکوونکو پروژو سره. دا نظام په ثابتو شرعي بنسټونو ولاړ دی، چې تر ټولو مهم یې دا دي:

۱- د سود او سودي پورونو حرامول چې دولت سره تړلي او منابع یې له منځه وړي، د سود په له منځه تلو سره له نړیوالو بنسټونو څخه د اقتصاد انحصار له منځه ځي، او د امت مالي خپلواکي بېرته راګرځول کېږي.

۲- د ملکیتونو درې ډوله کول:

شخصي ملکیت: لکه کورونه، هټۍ او شخصي کروندې...

عامه ملکیت: په دې کې لویې شتمنۍ شاملې دي لکه تېل، ګاز، منرالونه او اوبه...

د دولت ملکیت: لکه د فیء ځمکې، رکاز او خراج...

په دې وېش سره عدالت ټینګېږي، ځکه چې لږ شمېر خلکو ته د امت د منابعو د انحصار کولو اجازه نه ورکول کېږي.

۳- د رعیت د هر فرد لپاره د کفایت ضمانت: دولت په خپله سرپرستۍ کې د هر انسان لپاره د خوراک، جامو او کور په څېر بنسټیزو اړتیاوو ضمانت کوي، که چیرې هغه د کار کولو توان ونلري، نو د بیت المال په هغه باندې نفقه کول واجب دي.

۴- زکات او لازمي نفقه: زکات احسان نه دی، بلکې فریضه ده، دولت یې راټولوي او د خپلو شرعي مصرفونو لپاره یې بې وزلو، مسکینانو او پورمندانو ته مصرفوي. دا د وېش یوه اغېزمنه وسیله ده چې پیسې په ټولنه کې د ژوند دورې ته بېرته راګرځوي.

د تولیدي کار هڅولو او د استحصال منع کولو، او په ریښتینو ګټورو پروژو کې د منابعو پانګونې ته هڅولو سره، لکه درنې او نظامي صنعتونه نه په قمار او لوکسو املاکو او فرضي پروژو کې. د دې تر څنګ د بیو تنظیم د حقیقي عرضې او تقاضا سره نه د احتکار او نه د تعویم سره.

یوازې د نبوت په منهج خلافت دی چې د دې احکامو په عملي کولو قادر دی، ځکه چې هغه د اسلامي عقیدې پر بنسټ جوړ شوی، او موخه یې د خلکو د چارو پالنه ده نه د هغوی د پیسو راټولول. د خلافت په سیوري کې، نه سود شته او نه مشروطه پورونه، او نه پردیو ته د عامو شتمنیو پلورل شته، بلکې منابع د امت د ګټو د ترلاسه کولو په موخه اداره کیږي، او بیت المال د دولتي منابعو، خراج، انفال او عامه ملکیت څخه د روغتیايي پاملرنې، تعلیم او عامه اسانتیاوو د تمویل مسؤلیت په غاړه اخلي.

خو د بې وزلو بنسټیزې اړتیاوې د هر فرد په توګه تضمین کیږي، نه د لنډمهاله صدقاتو له لارې بلکې د یوه تضمین شوي شرعي حق په توګه. له همدې امله په اسلام کې د بې وزلۍ سره مبارزه یو سیاسي شعار نه دی، بلکې د ژوند یو بشپړ نظام دی چې عدالت قایموي او ظلم منع کوي او شتمني خپلو مالکینو ته بېرته سپاري.

د رسمي وینا او ژوندي واقعیت ترمنځ لویه فاصله ده چې له هیچا څخه پټه نه ده. په داسې حال کې چې حکومت د خپلو "ستر" پروژو او "حقیقي پیل" په اړه سندرې وايي، میلیونونه مصریان د بې وزلۍ تر کرښې لاندې ژوند کوي، د لوړې بیې، بې روزګارۍ او د امید نشتوالي څخه کړېږي. حقیقت دا دی چې دا کړاو به تر هغه وخته پورې له منځه لاړ نشي تر څو چې مصر د سرمایه دارۍ په لاره روان وي، خپل اقتصاد سود خورو ته سپاري او د نړیوالو بنسټونو سیاستونو ته غاړه ږدي.

د مصر کړکېچونه او ستونزې انساني ستونزې دي نه مادي، او هغه شرعي احکام ورسره تړلي دي چې د اسلام پر بنسټ یې د چلند او درملنې څرنګوالی څرګندوي، او حل لارې د سترګو پټولو په پرتله اسانه دي، مګر هغه باوري ادارې ته اړتیا لري چې آزاده اراده ولري او وغواړي په سمه لاره ولاړ شي او په ریښتیا سره د مصر او د هغې د خلکو لپاره ښه وغواړي، او بیا دا اداره باید ټول هغه قراردادونه بیاکتنه کړي چې پخوا شوي او د ټولو هغو شرکتونو سره کیږي چې د هیواد شتمنۍ انحصاروي او څه چې د هغې عامه ملکیت دی، په ځانګړې توګه د ګاز، تېلو، سرو زرو او نورو منرالونو او شتمنیو د سپړلو شرکتونه، او دا ټول شرکتونه وباسي ځکه چې دوی په اصل کې استعماري شرکتونه دي چې د هیواد شتمنۍ لوټ کوي، او بیا یو نوی تړون جوړ کړي چې خلکو ته د هیواد په شتمنیو واک ورکړي او داسې شرکتونه جوړ یا په کرایه ونیسي چې د تیلو، ګازو، سرو زرو او نورو منرالونو له زیرمو څخه د شتمنیو په تولید بوخت وي او دا شتمنۍ بیا په خلکو وویشي، بیا به خلک د دې جوګه شي چې هغه مړې ځمکې وکري چې دولت به دوی ته د هغې د حق په توګه د ګټې اخیستنې توان ورکړي، او دوی به دا هم وکولی شي چې هغه څه جوړ کړي چې باید جوړ شي ترڅو د مصر اقتصاد لوړ کړي او د هغې خلکو ته کفایت وکړي، او دولت به دوی په دې لاره کې ملاتړ وکړي، او دا ټول تصور نه دی او نه د پیښېدو وړ نه دی او نه یوه پروژه ده چې موږ یې د تجربې لپاره وړاندې کوو چې بریالۍ شي یا ناکامه شي، بلکې دا شرعي احکام دي چې په دولت او رعیت لازم دي، نو دولت ته دا اجازه نشته چې د هیواد شتمنۍ چې د خلکو ملکیت دی په داسې پلمو ضایع کړي چې تړونونه یې منظور کړي او ملاتړ یې کړی او ظالمانه نړیوالو قوانینو یې ساتنه کوي، او نه ورته دا اجازه شته چې خلک ترې منع کړي بلکې باید هر هغه لاس پرې کړي چې د خلکو شتمنیو ته د لوټ په توګه اوږدېږي، دا هغه څه دي چې اسلام وړاندې کوي او باید پلي شي، مګر دا د اسلام د نورو نظامونو څخه جلا نه پلي کېږي بلکې دا یوازې د نبوت په منهج د خلافت د دولت له لارې پلي کېږي، دا هغه دولت دی چې د هغې غم او دعوت د تحریر ګوند په غاړه لري او مصر او د هغې خلک، ملت او پوځ ته د دې لپاره له هغه سره په ګډه کار کولو ته بلنه ورکوي، خدای دې د خپل لوري څخه فتحه ولیکي او موږ هغه په ​​داسې واقعیت کې وینو چې اسلام او د هغه خلک عزتمن کړي، ای الله ژر تر ژره.

﴿وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ﴾

د تحریر ګوند مرکزي مطبوعاتي دفتر لخوا لیکل شوی

سعید فضل

په مصر کې د تحریر ګوند د مطبوعاتي دفتر غړی