اللهم نقِّنا من رجز الكافرين وعملائهم  كما يُنقّى الثوب الأبيض من الدَّنَس
September 13, 2016

اللهم نقِّنا من رجز الكافرين وعملائهم كما يُنقّى الثوب الأبيض من الدَّنَس

اللهم نقِّنا من رجز الكافرين وعملائهم

كما يُنقّى الثوب الأبيض من الدَّنَس

بينما ترفع بلاد الغرب بقيادة أمريكا وأوروبا شعارات عدم التدخل في شؤون الآخرين وعدم التعدي على الآخرين وضمان حقوق الآخرين والمطالبة بسلطة الحكم الذاتي للآخرين (بهندسة الانفصالات وإلغاء وحدة الشعوب وإضعاف قوة الآخرين) ودعواتهم لترسيم حدود وإجراء تقسيم الثروات والمناصب - على هواهم -  والتي دائماً تذهب لخُدام دول الغرب الكافر وتمتصها مؤسساتهم المالية كصندوق النقد الدولي والبنك الدولي، ليسقط في أيدينا عدم احترام دول الغرب لسيادة البلاد الأخرى خاصة بلاد المسلمين، فالسيادة في بلاد المسلمين تحت "وصاية" و"مراقبة" "ومتابعة" السياسيين الكافرين الذين يقتحمون بلاد المسلمين في أي وقت يحلو لهم ويتآمرون على الناس من خلال الأنظمة الحاكمة العاجزة والأحزاب السياسية الذليلة (المعارضة لكن بشرط أن تكون تحت جناح الحكومة!)، هؤلاء الخُدام والعبيد الذين "يفرحون" بزيارة المبعوثين الغربيين وبدخول الجيوش الغربية إلى بلاد المسلمين ثم يتم دعوتهم للمساجد ويُسمح لهم بإبداء رأيهم في شؤون البلاد الداخلية والخارجية، بل تنفيذ أوامر الكافرين من المسلَّمات عند هؤلاء! وإن كانوا قتلة أبناء أمتهم الإسلامية ومغتصبي بناتها! مما يجعلك تفكر لماذا؟ لماذا يذل هؤلاء الحكام الرويبضات أنفسهم لشياطين الكفر وأهله؟! أليست هذه مواقف مُذهلة تستحق أن نتوقف عندها! نعم، هي مواقف مذهلة حتى إنك تحسب هؤلاء الفرحين بالكافرين وتصريحاتهم والمنبهرين بهم والذين سقطوا في مستنقعات تقديسهم وتبعيتهم سكارى قد ذهب عقلهم ووجب عذابهم العذاب الشديد.

فلقد حذرنا الله تعالى أشد التحذير من موالاة الكفر وأهله!

فكيف نحب من يبغض الله ورسوله عليه الصلاة والسلام وكيف نخضع لقوانينهم الوضعية؟!

كيف نحب من يقتل المسلمين كل يوم؟!

كيف نسمح لأعداء الدين باستغبائنا لهذه الدرجة؟!

كيف نصمت على من يشارك في هذه الجرائم النكراء ويعتم عليها لأنه مستفيد مادياً من إراقة دماء المسلمين الطاهرة؟!

بل يجب أن نعلم أن الهدف من تدخل ومساعدات الغرب المزعومة ليس حماية الناس أو حل مشاكلهم بل هو لإحكام قبضة الاستعباد الاستعمارية والتجسس على المسلمين المخلصين في عقر دارهم، فأي غرور وأي صلف، بل وأي بجاحة حين يتدخل الكافر المستعمر في شؤون بلاد المسلمين الاقتصادية والعسكرية والسياسية والاجتماعية والإعلامية بل والتعليمية؟!!

ولنعلم أن هذه الشعارات مرفوعة للسيطرة على المسلمين والتحكم برقابهم، ونكرر أنها لا تقع ضمن منظومة قوانين دولية فعلية لتنظيم شؤون العالم كما تدعي أمريكا الإرهابية وكما تدعي أوروبا الحاقدة ومنظمة الأمم المتحدة الظالمة وجميع المؤسسات التي هي على شاكلتها، ذلك لأن فاقد الشيء لا يعطيه، إذ إن المبدأ الرأسمالي العلماني الذي يحمله الغرب مبدأ ينكر أن الخالق عز وجل هو سبحانه الذي يدبّر شؤون الإنسان والحياة والكون وله جل وعلا، وحده سبحانه أن يضع الحلول لمشاكل العالم، فهل الكافر أوباما يفقه احتياجات البشر الأساسية، أم هل بوتين وأولاند يعلمون الغيب؟! فلقد انكشفت حقيقة مخططات الكفار في بلاد المسلمين ويجب علينا أن نطرد النفوذ الاستعماري الغربي بكل أشكاله من أراضينا؛ فلا مؤسسة تابعة للحكومة الأمريكية أو البريطانية تبقى ولا نظاماً حاكماً عميلاً للغرب يبقى، ولا يحصل قبول أو صمت على أجندات وخارطات طريق سياسية أو إملاءات غربية اقتصادية أو اجتماعية أو مساس بالمرأة المسلمة يبقى! أو مناهج تغريبية أو صفقات ومساعدات عسكرية تبقى!

إن هذه المواقف الصلبة إزاء الكفر وأهله هي قفزة كبيرة في الطريق الصحيح في اتجاه التغيير ونهضة الأمة الإسلامية من كبوتها! فعدم الثقة بالكافرين والتبرؤ منهم وعدم موالاتهم من صميم عقيدة المسلم، وذلك ثابت بالدليل القطعي من القرآن والسنة، قال تعالى: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِنْ دُونِكُمْ لا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ...﴾ [سورة آل عمران: 118]. وقال سبحانه: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوا بِمَا جَاءَكُمْ مِنَ الْحَقِّ﴾ [سورة الممتحنة: 1]. وعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ e: «لاَ تَقُولُوا لِلْمُنَافِقِ سَيِّدٌ، فَإِنَّهُ إِنْ يَكُ سَيِّدًا فَقَدْ أَسْخَطْتُمْ رَبَّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ» رواه أبو داود، وصححه الألباني في "صحيح أبي داود".

وإذا كان هذا الحكم في المنافق فالكافر مثله، وقد جعل النووي رحمه الله هذا الحكم شاملاً للفاسق، والظالم، والمبتدع، فقد بوَّب في كتابه "رياض الصالحين"، فقال: "باب النهي عن مخاطبة الفاسق والمبتدع ونحوهما بـ"سيِّد"، ونحوه." وقال ابن القيم رحمه الله تحت فصل "خطاب الكتابي بسيدي ومولاي": "وأما أن يُخاطب بـ"سيدنا"، و"مولانا"، ونحو ذلك: فحرام قطعاً، وفي الحديث المرفوع: «لا تقولوا للمنافق: سيدنا، فإن يكن سيدكم فقد أغضبتم ربكم»". فما بالكم باستقبالهم واستضافتهم وتسخير البلاد والعباد لهم! فلا حجة لمن والاهم ولا حجة لمن برر موالاته بـ "المساعدات" التي يقدمها الغرب للمسلمين وأولهم الحكام الرويبضات!

فلنتساءل: هل ما قدمه الغرب لبلادنا من قروض ربوية زادنا غنى وتنمية وازدهاراً وتقدماً اقتصادياً أو علمياً؟! فانظر إلى حال مصر والسودان والفقر المدقع والجهل المستحكم في هذه البلاد الغنية بثرواتها وأعداد العلماء الخريجين والعاطلين عن العمل فيها! وانظر كيف يطالب الكفار بأموال المسلمين لقاء "خدماتهم" لحفظ مصالحهم ومصالح عبيدهم ويتبجّحون! فلقد قال دونالد ترامب المرشح للرئاسة الأمريكية: "لا أعتقد أن السعودية تستطيع البقاء إذا لم تقم الولايات المتحدة بدورها في حماية المملكة". وقال ترامب "إن السعودية ودول الخليج يجب أن تدفع فواتير إعاشة لاجئي سوريا داخل سوريا، على أن تقوم الولايات المتحدة بحماية تلك المعسكرات". (ترامب يتطاول على السعودية: المملكة ستزول - الوفد بتاريخ 27 آذار/مارس 2016). أما أوباما فأنشأ التحالف الصليبي الدولي ليقتل المسلمون بعضهم بعضا وبأموالهم أيضاً وبحجة (الإرهاب) بينما بقي نظام بشار الأسد في السلطة ليقتل ملايين المسلمين من سوريا ولم يُصنف عند أمريكا على أنه إرهابي حتى هذه اللحظة! (ما هو التحالف الدولي ضد تنظيم الدولة الإسلامية؟ - الجزيرة نت 1/6/2015).

فهل لجوء الأنظمة في بلادنا إلى المحاكم الدولية الكافرة أبداً أنصف قضايا المسلمين وحقن دماءهم؟! انظُر إلى حال سوريا منذ ست سنوات مضت والعراق وما يحصل فيها وحال فلسطين قرابة السبعين عاما مضت!! وهل تغير حال المرأة المسلمة إلا للأسوأ منذ أن طُبقت قوانين الغرب الفاجر من خلال الدساتير الاستعمارية فأصبحت سافرة مسترجلة ومستنزفة اقتصادياً؟!

ولم يسلم المسلم في بلاد المسلمين من بطش الكفر وأهله، ولم يسلم أيضاً المسلم الذي لجأ أو سكن بلاد الغرب من سنين على أمل أن ينعم بالأمن والحريات والحقوق التي يروج لها الغرب، واتضح أنها مجرد سراب، فوجد كراهية وحقداً وغضباً عليه وعلى أولاده ودينه، ظهرت في حوادث إرهابية مجرمة يتم التعتيم عليها إعلامياً بواسطة السياسيين الغربيين أولاً ثم بواسطة الأنظمة الحاكمة الخانعة التي لا تحرك ساكناً لحماية المسلمين خارج البلاد. ومن ذلك تصريحات وزيرة الداخلية البريطانية آمبير رود حيث قالت: "إن تخفيض عدد المهاجرين القادمين إلى بريطانيا سيكون من ضمن الأولويات للمفاوضات لمغادرة الاتحاد الأوروبي، لافتة إلى أن بلادها ملتزمة بقوانين الاتحاد الأوروبي حتى خروجها فعلياً منه. وشددت رود على أن المسلمين جزء من المجتمع في بريطانيا والكراهية لا تمثل قيمنا ولا صلة لها بالمملكة المتحدة"، مؤكدة "إننا سوف نستمر في مواجهة أولئك الذين يروّجون للكراهية وسنهزمهم" وفق ما نقلت عنها صحيفة البيان الإماراتية". (وزيرة الداخلية البريطانية قالت للبيان الإماراتية: "المسلمون جزء من مجتمعنا ولا مجال للكراهية - وطن في 7/9/2016.) وإلى نهاية الخبر لم تتطرق الوزيرة إلى أن المسلمين يعيشون في رعب في بلاد الغرب بسبب استهدافهم في كل مرة وإدانتهم بغير وجه حق بعد كل "حادثة إرهابية"، بل وجهت كل كلامها لإلصاق تهمة (الإرهاب) بالمهاجرين والمسلمين!

أما المتتبع بعين العقيدة الإسلامية باحثاً عن حقيقة الخبر وما وراءه فيجد هذا الخبر بعد بحث: "جرائم الكراهية ضد المسلمين في بريطانيا، والخلافات بين الدول العربية وأثرها على الحرب ضد تنظيم "الدولة الإسلامية"، وتعهد بريطاني بهزيمة "الأيديولوجية السامة" التي تدعم "الإرهاب"، من أبرز الموضوعات التي تناولتها الصحف الرئيسية في بريطانيا في تغطيتها لشؤون الشرق الأوسط. ونبدأ من الإندبندنت التي تناولت نتائج تقرير أعده مشروع "Tell Mama" الذي يرصد حوادث الاعتداء اللفظي والبدني على المسلمين والمساجد في بريطانيا، وبحسب ما نقلته الصحيفة فإن التقرير رصد تعرض مسلمي بريطانيا لأكثر من 100 هجوم عنصري منذ هجمات باريس الدامية التي وقعت قبل نحو عشرة أيام. وأوضحت الصحيفة أن التقرير سيعرض على مجموعة عمل حكومية معنية بحوادث الكراهية ضد المسلمين. وكان غالبية ضحايا تلك الهجمات العنصرية فتيات ونساء تتراوح أعمارهن بين 14 و45 عاما ويرتدين ملابس تظهر أنهن مسلمات، وفقا لما نقلته الصحيفة التي تقول إنها اطّلعت على التقرير. وأشار التقرير إلى أن الكثير من الهجمات وقعت في أماكن عامة من بينها الحافلات والقطارات، وفقا للصحيفة. وكانت من بين ضحايا هذه الهجمات 34 امرأة محجبة"، بحسب الإندبندنت." ولفت التقرير إلى أن الكثير من "الضحايا أشاروا إلى

أنه لم يهبّ أحد لمساعدتهن أو للتسرية عنهم." (الإندبندنت: زيادة جرائم الكراهية ضد مسلمي بريطانيا بنسبة 300 في المئة منذ هجمات باريس - البي بي سي العربية في يوم 23/11/2015).

هذا هو الوجه الحقيقي للكافرين في بريطانيا وليس تصريحات الوزيرة التي جاءت لتغطي على هذه الجرائم التي زاد عددها في فرنسا وألمانيا أيضا. فكيف يسكت المسلم في الأردن أو في تركيا على قتل المسلم في فلسطين أو اليمن أو العراق أو سوريا، وكيف يرضى بمواقف سياسية لحكومات توالي الكفر وأهله وهذا حرام شرعاً؟ فالولاء لله والولاء للعقيدة الإسلامية والسيادة للشرع، ولا يجب أن تبقى الأمة الإسلامية مسلوبة الإرادة والسلطان! والأمثلة كثيرة وعلى المسلم أن ينتبه لها وأن يكون وعيه على الأحداث وفي حياته اليومية على أساس الإسلام حتى يفهم كيف يعالج مشاكله وفقاً لما أرداه الله تعالى له وللأمة الإسلامية وليس وفقاً لأعداء الإسلام وشياطين الإنس.

وبكل بساطة، علينا اتخاذ مواقف جادة تجاه طرد النفوذ الغربي المتحكم بالمسلمين من عقولنا وأفكارنا ومن قلوبنا أولاً، ثم العمل للتخلص من كل الذين يسمحون لهذا النفوذ بأن يستمر؛ فالعمالة للغرب الكافر وخيانة الإسلام والمسلمين تظهر في الأقوال والأفعال وفي السكوت وعدم اتخاذ المواقف الصحيحة التي أوجبها علينا الله تعالى. فلا تعنينا هذه التدخلات الغربية البجحة ولا تهمنا ولا نحتاج إليها! ولا يجب أن يعنينا أردوغان ولا الجبير ولا البشير ولا أي واحد من هؤلاء الرؤساء الذين يعملون لحساب الغرب الكافر ضد أمتهم!

إن تغيير حال المسلمين الفاسد لن يحصل ما لم نوقف سيطرة الكافرين على المسلمين، ويجب على كل مسلم أن يتخذ موقفاً لله ورسوله وأن يرفض موالاة الغرب الكافر ومؤسساته، وأن يعمل لاستعادة عز الإسلام وأمجاده وهذا لن يكون إلا برفض الأنظمة الحاكمة العميلة؛ فلا هم ولاة أمورنا ولا تجب طاعتهم بعد أن فرطوا بأماناتهم ولم يحكموا بما أنزل الله، وعلى المسلمين المطالبة بإقامة نظام الحكم في الإسلام؛ الخلافة الراشدة على منهاج النبوة التي ترعب الأنظمة الكافرة المستبدة التي تحارب الله ورسوله e، الخلافة التي ستنشر العدل والطمأنينة ويحتاج إليها الكافر قبل المسلم! فلسنا ندعو لقتل الكفار على العموم بل ندعو لإحياء الإسلام ونفوذه في بلاد المسلمين لإنقاذ العالم من ويلات الكفر وأهله، فالظلم قد طال الجميع!

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

غادة محمد حمدي – ولاية السودان

More from null

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

هر کله چې موږ ته یو "نوی سمبول" وړاندې کیږي چې مسلمانی ریښې یا ختیځي بڼې لري، ډیری مسلمانان خوشحالیږي، او په داسې کافر نظام کې د "سیاسي نمایندګۍ" په نامه په یو وهم باندې هیلې جوړیږي چې اسلام د حکومت، عقیدې او شریعت په توګه نه مني.

موږ ټول هغه سخته خوشحالي یادوو چې په 2008 کې د اوباما په بریا سره د ډیری خلکو په احساساتو کې خپره شوه. هغه د کینیا زوی دی او یو مسلمان پلار لري! دلته ځینو فکر کاوه چې اسلام او مسلمانان د امریکایی نفوذ ته نږدې شوي، مګر اوباما د مسلمانانو لپاره ترټولو زیات ځورونکي ولسمشرانو څخه و، هغه لیبیا ویجاړه کړه، د سوریې په ناورین کې یې مرسته وکړه، او د خپلو الوتکو او سرتیرو سره یې افغانستان او عراق ته اور واچاوه، بلکې د خپلو وسیلو له لارې په یمن کې د وینو تویونکی و او د هغه دوره د امت په وړاندې د سیستماتیکې دښمنۍ دوام و.

نن ورځ دا صحنه تکراریږي، مګر په نویو نومونو سره. ځکه چې زوهران ممداني ته د یو مسلمان، مهاجر او ځوان په توګه ډیره پاملرنه کیږي، لکه څنګه چې هغه ژغورونکی وي! مګر لږ خلک د هغه سیاسي او فکري دریځونو ته ګوري. دا سړی د همجنس بازانو د سختو پلویانو څخه دی، د دوی په فعالیتونو کې برخه اخلي، او د دوی انحراف د بشري حقونو په توګه ګڼي!

دا څه ډول شرم دی چې خلک په هغه باندې هیلې لري؟! ایا دا د هماغه سیاسي او فکري ناکامۍ تکرار نه و چې امت پکې څو ځله ښکیل شوی دی؟! هو، ځکه چې دا په شکل سره ازمویل کیږي نه په جوهر سره! دا په موسکا سره غولیږي، او په عقیدې سره نه بلکې په احساساتو سره، په نومونو سره نه بلکې په مفاهیمو سره، او په سمبولونو سره نه بلکې په اصولو سره معامله کوي!

په شکلونو او نومونو باندې دا ډول لیوالتیا د مشروع سیاسي پوهاوي د نشتوالي پایله ده، ځکه چې اسلام په اصل، نوم یا نژاد نه اندازه کیږي، بلکې په بشپړ ډول د اسلام اصولو ته په ژمنتیا سره؛ د نظام، عقیدې او شریعت په توګه. او د هغه مسلمان لپاره هیڅ ارزښت نشته چې په اسلام حکومت نه کوي او نه یې نصرت کوي، بلکې کافر پانګوال نظام ته غاړه ږدي، او د "آزادۍ" په نوم کفر او انحراف ته توجیه ورکوي.

او ټول هغه مسلمانان دې پوه شي چې د هغه په ​​بریا خوشحاله شول او فکر یې کاوه چې دا د خیر تخم یا د پاڅون پیل دی، چې پاڅون د کفر له نظامونو څخه نه کیږي، نه د هغوی په وسایلو سره، نه د دوی د رایې ورکولو د صندوقونو له لارې، او نه د هغوی د اساسي قوانینو تر چت لاندې.

څوک چې ځان د دیموکراتیک نظام له لارې وړاندې کوي، د خپلو قوانینو د احترام قسم خوري، بیا د جنسي انحراف څخه دفاع کوي او هغه لمانځي، او هغه څه ته بلنه ورکوي چې خدای غصه کوي، هغه د اسلام نصرت کوونکی او د امت لپاره امید نه دی، بلکې د ښایسته کولو او نرمولو وسیله ده، او یو جعلي استازیتوب دی چې هیڅ ګټه نه رسوي.

په لویدیځ کې د ځینو هغو شخصیتونو لپاره چې اسلامي نومونه لري سیاسي بریاوې بلل کیږي، یوازې هغه ټوټې دي چې امت ته د تسکین په توګه وړاندې کیږي، ترڅو ورته وویل شي: وګورئ، زموږ د نظامونو له لارې بدلون ممکن دی.

 د دې "استازیتوب" حقیقت څه دی؟

لویدیځ د اسلام لپاره د حکومت دروازې نه خلاصوي، بلکې یوازې د هغو کسانو لپاره یې خلاصوي چې د دوی په ارزښتونو او افکارو کې ورسره یوځای کیږي. او هرڅوک چې د دوی نظام ته ننوځي باید د دوی اساسي قانون او وضعي قوانین ومني، او د اسلام له حکم څخه انکار وکړي، که هغه په دې راضي شي، هغه یو منل شوی ماډل کیږي، مګر ریښتینی مسلمان د دوی په وړاندې له خپلو ریښو څخه رد دی.

زهران ممداني څوک دی؟ او ولې دا وهم جوړیږي؟

هغه یو داسې شخص دی چې یو مسلمان نوم لري، مګر د اسلام د فطرت سره په بشپړه توګه مخالف یو منحرف اجنډا غوره کوي، د همجنس بازانو څخه ملاتړ کوي، او هغه څه ته وده ورکوي چې د "دوی حقونه" بلل کیږي، او هغه د دې څرګنده بیلګه ده چې څنګه لویدیځ خپل ماډلونه جوړوي: په نوم مسلمان، په عمل کې سیکولر، د لویدیځ لیبرال اجنډا ته خدمت کوي نور څه نه. بلکې د دې لپاره چې امت له خپلې اصلي لارې مشغول کړي، نو د دې پر ځای چې د اسلام او خلافت د دولت غوښتنه وکړي، د کفر په نظامونو کې د پارلماني څوکیو او پوستونو په اړه اندیښمن شي! او د دې پر ځای چې د فلسطین د آزادولو لپاره مخه کړي، د هغو کسانو په تمه دي چې د امریکا له کانګرس یا د اروپا له پارلمان څخه "د غزې دفاع" وکړي!

د دې حقیقت دا دی چې دا د ریښتیني بدلون د لارې تحریف دی، کوم چې د نبوت په طريقه د راشده خلافت تاسیس دی، چې د اسلام بیرغ اوچتوي، د خدای شریعت پلي کوي، او امت د یو خلیفه تر شا متحد کوي چې د هغه تر شا جنګیږي او له هغه څخه وېره کیږي.

نو په نومونو مه غولیږئ، او په هغه چا مه خوشحالیږئ چې تاسو ته په ظاهره منسوب وي او په محتوا کې ستاسو سره مخالفت لري، ځکه چې هرڅوک چې د سعید، علي یا زهران نوم لري زموږ د نبي محمد ﷺ په لاره نه دی.

او پوه شئ چې بدلون د کفر له پارلمانونو څخه نه راځي، بلکې د امت له لښکرو څخه راځي چې وخت یې رارسیدلی چې حرکت وکړي، او د هغوی له پوهو ځوانانو څخه چې شپه او ورځ د لویدیځ او د هغه د ملاتړو او په اسلامي او مسلمانو هیوادونو کې د خاینو پیروانو په سرونو د میز د اړولو لپاره کار کوي.

مسلمانان د دیموکراسۍ په ټاکنو او نه د لویدیځ د صندوقونو له لارې نه پاڅیږي، بلکې د اسلامي عقیدې پر بنسټ په ریښتیني پاڅون سره، د راشده خلافت د دولت په تاسیس سره چې اسلام ته خپل مقام بیرته ورکوي، مسلمانانو ته عزت ورکوي، او د دیموکراسۍ وهمونه ماتوي.

په نومونو مه غولیږئ، او خپلې هیلې په کفر په نظامونو کې په افرادو مه ځړئ، بلکې خپلې لویې پروژې ته وګرځئ: د اسلامي ژوند بیا پیل، دا یوازې د عزت، بریا او واک لار ده.

صحنه د پخوانیو غمونو یو سپکاوی تکرار دی: جعلي سمبولونه، لویدیځو نظامونو ته وفاداري، او د اسلام له لارې څخه انحراف. او هر څوک چې دې لارې ته لاسونه پړکوي، هغه امت ګمراه کوي. نو د خلافت پروژې ته راوګرځئ، او د اسلام دښمنانو ته اجازه مه ورکوئ چې ستاسو مشران او استازي جوړ کړي. عزت د دیموکراسۍ په چوکیو کې نه دی، بلکې د خلافت په تخت کې دی چې حزب التحریر ورته کار کوي او امت د دې فکري او سیاسي انحطاط څخه خبرداری ورکوي. موږ ته پرته د خلافت له دولت څخه بله خلاصی نشته، کوم چې اجازه نه ورکوي چې مسلمانان د هغه چا لخوا اداره شي چې د اسلام څخه پرته په بل دین باور لري، نه د هغه چا لخوا چې انحراف او ګمراهۍ ته جواز ورکوي، او نه د هغه چا لخوا چې خلکو ته د خدای له نازل شوي پرته بل څه قانون کوي.

دا لیکنه د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره ده

عبدالمحمود العامري – د یمن ولایت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ - د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ

د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

د الاهرام ویب پاڼې د ۲۰۲۵ کال د نومبر په ۴مه نېټه د سه شنبې په ورځ خبر ورکړ چې د مصر لومړي وزیر د قطر په پلازمېنه دوحه کې د ټولنیزې پراختیا په دویمه نړیواله غونډه کې د ولسمشر په استازیتوب په خپله وینا کې وویل چې مصر په خپلو ټولو بڼو او اړخونو کې د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره یوه هر اړخیزه تګلاره پلي کوي، چې "څو اړخیزه بې وزلي" هم پکې شامله ده.

له کلونو راهیسې، په مصر کې هېڅ رسمي وینا داسې عبارتونه نه لري لکه "د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره هر اړخیزه تګلاره" او "د مصر اقتصاد لپاره حقیقي پیل". چارواکي دا شعارونه په کنفرانسونو او غونډو کې تکراروي، چې د پانګونې پروژو، هوټلونو او تفریحي ځایونو ځلیدونکي انځورونه هم ورسره مل وي. خو واقعیت، لکه څنګه چې نړیوال راپورونه یې شاهدي ورکوي، بالکل توپیر لري. په مصر کې بې وزلي لا هم یوه پخه، بلکې مخ په زیاتیدونکې پدیده ده، سره له دې چې حکومت په پرله پسې توګه د ښه والي او پرمختګ ژمنه کوي.

د یونیسف، ایسکوا او د خوړو نړیوال پروګرام د ۲۰۲۴ او ۲۰۲۵ کلونو د راپورونو له مخې، نږدې یو له پنځو مصریانو څخه په څو اړخیزه بې وزلۍ کې ژوند کوي، په دې مانا چې دوی د ژوند له بنسټیزو اړخونو لکه تعلیم، روغتیا، کور، کار او خدماتو څخه بې برخې دي. همدارنګه، معلومات دا تاییدوي چې له ۴۹٪ څخه زیاتې کورنۍ د کافي خوړو په ترلاسه کولو کې له ستونزو سره مخ دي، دا یو ټکان ورکوونکی شمېر دی چې د ژوند د بحران ژورتیا منعکس کوي.

خو مالي بې وزلي، یعنې د ژوند د لګښتونو په پرتله د عاید کموالی، په تېزۍ سره زیات شوی، چې د انفلاسیون د پرله پسې څپو له امله د خلکو معاشونه، هڅې او سپما له منځه تللي دي، تر دې چې د مصریانو لویه برخه د دایمي کار کولو سره سره د مالي بې وزلۍ تر کرښې لاندې ده.

په داسې حال کې چې حکومت د "تکافل او کرامه" او "حياة كريمة" په څېر نوښتونو په اړه خبرې کوي، نړیوالې شمېرې ښيي چې دې پروګرامونو د بې وزلۍ جوړښت په بنسټیزه توګه نه دی بدل کړی، بلکې یوازې د لنډمهاله ارام بښونکو په څېر دي، لکه څاڅکي چې په دښته کې توی شي. د مصر کلیوالي سیمې چې د نفوس نیمایي برخه پکې ژوند کوي، لا هم د خدماتو د کمښت، د وړ کار د نشتوالي او د زیربناوو د خرابوالي له امله کړېږي. د ایسکوا راپور ټینګار کوي چې په کلیو کې بې برخېتوب په ښارونو کې څو چنده زیات دی، چې دا د شتمنۍ د ناسم ویش او پرله پسې بې پامۍ ښکارندویي کوي.

کله چې لومړی وزیر د هیواد له زوی څخه مننه کوي "چا چې له حکومت سره د اقتصادي سمون اقدامات زغملي"، نو په حقیقت کې هغه د هغو سیاستونو له امله د رښتینې کړاو شتون مني. خو دا اعتراف د کړنلارې د بدلون لامل نه ګرځي، بلکې د هماغې سرمایه دارۍ په لاره کې د لا زیات تګ لامل کیږي چې دا بحران یې رامنځته کړی دی.

هغه تش په نامه اصلاحات چې په ۲۰۱۶ کال کې د "تعویم" پروګرام، د سبسایډي د زیاتوالي او د مالیاتو د زیاتوالي سره پیل شول، اصلاح نه وه، بلکې د پورونو او کسر لګښت په بې وزلو بارول وو. په داسې حال کې چې چارواکي د "پیل" په اړه خبرې کوي، سترې پانګونې د لوکسو املاکو او سیاحتي پروژو په لور روانې دي چې د پانګوالو خدمت کوي، په داسې حال کې چې میلیونونه ځوانان د کار یا هستوګنې لپاره فرصتونه نه مومي. بلکې ډیری دا پروژې، لکه په مطروح کې د علم الروم سیمه چې پانګونه یې ۲۹ میلیارده ډالره اټکل شوې، د بهرنیو سرمایه دارۍ شراکتونه دي چې ځمکې او شتمنۍ ترلاسه کوي او هغه د پانګوالو لپاره د ګټې سرچینې ته بدلوي، نه د خلکو لپاره د رزق سرچینې ته.

نظام ځکه نه ناکامېږي چې فاسد دی، بلکې ځکه چې په یوه باطله فکري بنسټ روان دی چې هغه سرمایه داري نظام دی، کوم چې پیسې د دولت د ټولو سیاستونو محور ګرځوي. سرمایه داري په مطلقه توګه د مالکیت په ازادۍ ولاړه ده او اجازه ورکوي چې شتمني د هغه لږ شمېر خلکو په لاس کې راټوله شي چې د تولید وسیلې لري، په داسې حال کې چې اکثریت د مالیاتو، بیو او عمومي پورونو بار په غاړه اخلي.

له همدې امله، هغه څه چې د "ټولنیزې ساتنې پروګرامونه" بلل کیږي، یوازې د سرمایه دارۍ د وحشي څېرې د ښکلا کولو هڅه ده، او د یوه ظالم نظام عمر اوږدوي چې د بډایانو خیال ساتي او له بې وزلو څخه پیسې اخلي. د ناروغۍ د اصل په درملنې پر ځای؛ یعنې د شتمنۍ انحصار او په نړیوالو بنسټونو باندې د اقتصاد انحصار، یوازې د نقدي مرستو په ویش باندې بسنه کیږي، چې نه بې وزلي له منځه وړي او نه عزت ساتي.

سرپرستي په رعیت باندې د حاکم احسان نه دی، بلکې شرعي وجیبه ده، او هغه مسؤلیت دی چې الله تعالی به په دنیا او آخرت کې ترې پوښتنه کوي. هغه څه چې نن ورځ روان دي، د خلکو چارو ته قصدي بې پامي ده، او د پیسو نړیوال صندوق او نړیوال بانک څخه د مشروطو پورونو په ګټه د سرپرستۍ له وجیبې څخه لاس اخیستل دي.

دولت د بې وزله او بهرني پور ورکوونکي ترمنځ منځګړی ګرځېدلی، مالیات وضع کوي، سبسایډي کموي او عامه شتمنۍ پلوري ترڅو هغه لوی کسر ډک کړي چې پخپله سرمایه داري نظام جوړ کړی دی. په دې ټولو کې هغه شرعي مفاهیم غیر حاضر دي چې اقتصاد تنظیموي، لکه د سود حرامول، د عامو شتمنیو د افرادو لخوا د مالکیت منع کول، او د مسلمانانو له بیت المال څخه په رعیت باندې د نفقه کولو وجوب.

اسلام یو بشپړ اقتصادي نظام وړاندې کړی چې بې وزلي له خپلو ریښو څخه له منځه وړي، نه یوازې د نقدي مرستو یا ښکلاکوونکو پروژو سره. دا نظام په ثابتو شرعي بنسټونو ولاړ دی، چې تر ټولو مهم یې دا دي:

۱- د سود او سودي پورونو حرامول چې دولت سره تړلي او منابع یې له منځه وړي، د سود په له منځه تلو سره له نړیوالو بنسټونو څخه د اقتصاد انحصار له منځه ځي، او د امت مالي خپلواکي بېرته راګرځول کېږي.

۲- د ملکیتونو درې ډوله کول:

شخصي ملکیت: لکه کورونه، هټۍ او شخصي کروندې...

عامه ملکیت: په دې کې لویې شتمنۍ شاملې دي لکه تېل، ګاز، منرالونه او اوبه...

د دولت ملکیت: لکه د فیء ځمکې، رکاز او خراج...

په دې وېش سره عدالت ټینګېږي، ځکه چې لږ شمېر خلکو ته د امت د منابعو د انحصار کولو اجازه نه ورکول کېږي.

۳- د رعیت د هر فرد لپاره د کفایت ضمانت: دولت په خپله سرپرستۍ کې د هر انسان لپاره د خوراک، جامو او کور په څېر بنسټیزو اړتیاوو ضمانت کوي، که چیرې هغه د کار کولو توان ونلري، نو د بیت المال په هغه باندې نفقه کول واجب دي.

۴- زکات او لازمي نفقه: زکات احسان نه دی، بلکې فریضه ده، دولت یې راټولوي او د خپلو شرعي مصرفونو لپاره یې بې وزلو، مسکینانو او پورمندانو ته مصرفوي. دا د وېش یوه اغېزمنه وسیله ده چې پیسې په ټولنه کې د ژوند دورې ته بېرته راګرځوي.

د تولیدي کار هڅولو او د استحصال منع کولو، او په ریښتینو ګټورو پروژو کې د منابعو پانګونې ته هڅولو سره، لکه درنې او نظامي صنعتونه نه په قمار او لوکسو املاکو او فرضي پروژو کې. د دې تر څنګ د بیو تنظیم د حقیقي عرضې او تقاضا سره نه د احتکار او نه د تعویم سره.

یوازې د نبوت په منهج خلافت دی چې د دې احکامو په عملي کولو قادر دی، ځکه چې هغه د اسلامي عقیدې پر بنسټ جوړ شوی، او موخه یې د خلکو د چارو پالنه ده نه د هغوی د پیسو راټولول. د خلافت په سیوري کې، نه سود شته او نه مشروطه پورونه، او نه پردیو ته د عامو شتمنیو پلورل شته، بلکې منابع د امت د ګټو د ترلاسه کولو په موخه اداره کیږي، او بیت المال د دولتي منابعو، خراج، انفال او عامه ملکیت څخه د روغتیايي پاملرنې، تعلیم او عامه اسانتیاوو د تمویل مسؤلیت په غاړه اخلي.

خو د بې وزلو بنسټیزې اړتیاوې د هر فرد په توګه تضمین کیږي، نه د لنډمهاله صدقاتو له لارې بلکې د یوه تضمین شوي شرعي حق په توګه. له همدې امله په اسلام کې د بې وزلۍ سره مبارزه یو سیاسي شعار نه دی، بلکې د ژوند یو بشپړ نظام دی چې عدالت قایموي او ظلم منع کوي او شتمني خپلو مالکینو ته بېرته سپاري.

د رسمي وینا او ژوندي واقعیت ترمنځ لویه فاصله ده چې له هیچا څخه پټه نه ده. په داسې حال کې چې حکومت د خپلو "ستر" پروژو او "حقیقي پیل" په اړه سندرې وايي، میلیونونه مصریان د بې وزلۍ تر کرښې لاندې ژوند کوي، د لوړې بیې، بې روزګارۍ او د امید نشتوالي څخه کړېږي. حقیقت دا دی چې دا کړاو به تر هغه وخته پورې له منځه لاړ نشي تر څو چې مصر د سرمایه دارۍ په لاره روان وي، خپل اقتصاد سود خورو ته سپاري او د نړیوالو بنسټونو سیاستونو ته غاړه ږدي.

د مصر کړکېچونه او ستونزې انساني ستونزې دي نه مادي، او هغه شرعي احکام ورسره تړلي دي چې د اسلام پر بنسټ یې د چلند او درملنې څرنګوالی څرګندوي، او حل لارې د سترګو پټولو په پرتله اسانه دي، مګر هغه باوري ادارې ته اړتیا لري چې آزاده اراده ولري او وغواړي په سمه لاره ولاړ شي او په ریښتیا سره د مصر او د هغې د خلکو لپاره ښه وغواړي، او بیا دا اداره باید ټول هغه قراردادونه بیاکتنه کړي چې پخوا شوي او د ټولو هغو شرکتونو سره کیږي چې د هیواد شتمنۍ انحصاروي او څه چې د هغې عامه ملکیت دی، په ځانګړې توګه د ګاز، تېلو، سرو زرو او نورو منرالونو او شتمنیو د سپړلو شرکتونه، او دا ټول شرکتونه وباسي ځکه چې دوی په اصل کې استعماري شرکتونه دي چې د هیواد شتمنۍ لوټ کوي، او بیا یو نوی تړون جوړ کړي چې خلکو ته د هیواد په شتمنیو واک ورکړي او داسې شرکتونه جوړ یا په کرایه ونیسي چې د تیلو، ګازو، سرو زرو او نورو منرالونو له زیرمو څخه د شتمنیو په تولید بوخت وي او دا شتمنۍ بیا په خلکو وویشي، بیا به خلک د دې جوګه شي چې هغه مړې ځمکې وکري چې دولت به دوی ته د هغې د حق په توګه د ګټې اخیستنې توان ورکړي، او دوی به دا هم وکولی شي چې هغه څه جوړ کړي چې باید جوړ شي ترڅو د مصر اقتصاد لوړ کړي او د هغې خلکو ته کفایت وکړي، او دولت به دوی په دې لاره کې ملاتړ وکړي، او دا ټول تصور نه دی او نه د پیښېدو وړ نه دی او نه یوه پروژه ده چې موږ یې د تجربې لپاره وړاندې کوو چې بریالۍ شي یا ناکامه شي، بلکې دا شرعي احکام دي چې په دولت او رعیت لازم دي، نو دولت ته دا اجازه نشته چې د هیواد شتمنۍ چې د خلکو ملکیت دی په داسې پلمو ضایع کړي چې تړونونه یې منظور کړي او ملاتړ یې کړی او ظالمانه نړیوالو قوانینو یې ساتنه کوي، او نه ورته دا اجازه شته چې خلک ترې منع کړي بلکې باید هر هغه لاس پرې کړي چې د خلکو شتمنیو ته د لوټ په توګه اوږدېږي، دا هغه څه دي چې اسلام وړاندې کوي او باید پلي شي، مګر دا د اسلام د نورو نظامونو څخه جلا نه پلي کېږي بلکې دا یوازې د نبوت په منهج د خلافت د دولت له لارې پلي کېږي، دا هغه دولت دی چې د هغې غم او دعوت د تحریر ګوند په غاړه لري او مصر او د هغې خلک، ملت او پوځ ته د دې لپاره له هغه سره په ګډه کار کولو ته بلنه ورکوي، خدای دې د خپل لوري څخه فتحه ولیکي او موږ هغه په ​​داسې واقعیت کې وینو چې اسلام او د هغه خلک عزتمن کړي، ای الله ژر تر ژره.

﴿وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ﴾

د تحریر ګوند مرکزي مطبوعاتي دفتر لخوا لیکل شوی

سعید فضل

په مصر کې د تحریر ګوند د مطبوعاتي دفتر غړی