د تحریر ګوند باندې د لیکوال ابراهیم مليک د دروغو تورونو په اړه بیا ځواب
September 25, 2025

د تحریر ګوند باندې د لیکوال ابراهیم مليک د دروغو تورونو په اړه بیا ځواب

د تحریر ګوند باندې د لیکوال ابراهیم مليک د دروغو تورونو په اړه بیا ځواب

د دارفور د جلا کولو د پلان د ناکامولو لپاره د تحریر ګوند / د سوډان ولایت لخوا د ستر کمپاین وروسته، چې د شرعي حکم پابند دی، کوم چې د مسلمانانو د هیوادونو ویشل منع کوي، بلکې اسلام دا هم منع کړې ده چې مسلمانان دوه خلیفه ولري، دا د امت د یووالي د وجوب او په تفرقه کې د لوی ګناه دلیل دی، لکه څنګه چې رسول الله ﷺ فرمایلي دي: «إِذَا بُويِعَ لِخَلِيفَتَيْنِ، فَاقْتُلُوا الآخِرَ مِنْهُمَا» (مسلم له ابوسعید الخدري څخه روایت کړی)، او همدارنګه مسلم له عرفجه بن اسعد څخه د رسول الله ﷺ په اړه روایت کړی چې هغه وفرمایل: «مَنْ أَتَاكُمْ وَأَمْرُكُمْ جَمِيعٌ عَلَى رَجُلٍ وَاحِدٍ، يُرِيدُ أَنْ يَشُقَّ عَصَاكُمْ، أَوْ يُفَرِّقَ جَمَاعَتَكُمْ، فَاقْتُلُوهُ»، نو دا د علماوو او امامانو لپاره مناسبه وه چې د دې پلان په وړاندې په کلکه ودریږي او د تحریر ګوند د دې کمپاین ملاتړ وکړي چې د دارفور د جلا کیدو په وړاندې یې رهبري کوي، نه دا چې چپ پاتې شي او ویشل او جلا کیدل ومني.

مګر په دې فضا کې چې په اصل کې د امت یووالي ته بلنه ورکوي، او د هغې د وړتیاوو د متحد کولو لپاره، ورور ابراهیم مليک انکار کوي له دې پرته چې د تحریر ګوند ته تورونه ولګوي، او د دارفور د پلان د ناکامولو لپاره یې د هغه مبارک کمپاین ته په دوو مقالو کې؛ لومړی د 2025/9/4 په نیټه، او دویمه د 2025/9/8 په نیټه. او ډیری هغه څه چې دوی پکې شامل دي تورونه دي چې موږ به یې ځواب ورنکړو مګر موږ په هغه څه باندې بسنه کوو چې ځواب ورکولو ته اړتیا لري.

په پیل کې، د تحریر ګوند یو سیاسي ګوند دی چې بنسټ یې اسلام دی، د نبوت په منهج باندې د راشده خلافت د دولت په جوړولو سره د اسلامي ژوند د بیا پیلولو لپاره کار کوي، او نړۍ ته د اسلام بلنه رسوي ترڅو انسانیت د کفر له گمراهۍ څخه د اسلام عظیم نور ته وباسي. د تحریر ګوند د اسلامي کلتور څخه په بیلابیلو سیاسي، اقتصادي، ټولنیزو او تعلیمي برخو کې یو لوړ فکري پانګه غوره کوي، همدارنګه د خلافت دولت لپاره یو اساسي قانون غوره کوي چې 191 مادې لري، چې د سیاسي، اقتصادي، ټولنیزو او تعلیمي ژوند ټول اړخونه جوړوي.

همدارنګه ګوند تقریبا د امت په هره قضیه کې خپرونې لري چې په هغې کې د شرعي دلیلونو سره د اسلام درملنه څرګندوي.

د لیکوال خبره: (د تحریر ګوند اوس په اسلامي هیوادونو کې هیڅ یو موجود حکومت نه مني او دا د لویدیځ اجنټي نظامونه ګڼي چې باید ورسره مقابله وشي او وجنګول شي ترڅو د هغه ځای راشده خلافت ونیسي او دا د لویدیځ کرښې ته خدمت کوي ترڅو ویشل شوی نور هم وویشي او تقسیم شوی تقسیم کړي!)

زه وایم: هر څوک چې په اسلامي هیوادونو کې څه تیریږي هغه تعقیبوي، بلکې ټول مسلمانان په یقین سره پوهیږي چې په دوی هیوادونو کې موجود نظامونه اسلام نه تطبیقوي او نه د هغه احکام قائموي او نه د شریعت حدودو ته پام کوي، بلکې حاکمان سهار او ماښام په ښکاره توګه سیکولرزم او ډیموکراسۍ ته بلنه ورکوي او د امریکا پالیسۍ پلي کوي او د یهودو له مشرانو سره په ښکاره ډول ورځ او شپه لیدنه کوي او د امت په وړاندې له دوی سره سازش کوي پرته له پټولو او شرم څخه. نو دا یوازې د هغه چا څخه پټیږي چې موخه لري یا بصیرت نلري، نو د حاکمانو د لویدیځ پیروي او د هغه د پالیسیو پلي کول دومره څرګند شوي چې هیڅ پرده پکې نشته. همدارنګه لیکوال دې پوه شي چې د اسلام امت یو امت دی، نه امتونه، د یوې قبلې لرونکي دي، او یو دولت، یوه بیرغ او یو نظام یې درلود، نو مسلمانانو د اسلامي هیوادونو اصطلاح یوازې په دې دور کې پیژندلې چې په هغې کې د دوی مفاهیم او فکرونه بدل شوي دي.

اما خلافت ته بلنه د دین له واجبه وجبونو څخه ده لکه څنګه چې علماوو د فرضونو تاج بللی، او دین پرته له دې نه قایمیږي.

ځکه چې شرعي دلیلونه د قرآن کریم، سنت مطهره، د صحابه کرامو اجماع، او د امت د امامانو او علماوو ویناوې راغلي دي، د خلافت وجوب او د هغه څه په واسطه چې خدای تعالی نازل کړي دي، حکم کول تاییدوي، او د اسلام پرته په بل څه حکم کول حراموي، خدای تعالی فرمایلي: ﴿إِنَّا أَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ﴾ [النساء: 105] او هغه سبحانه وتعالی فرمایلي: ﴿وَأَنِ احْكُم بَيْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ﴾ [المائدة: 49]. او آیتونه راغلي دي چې د هغه چا څخه د ایمان نفی کوي چې په اسلام حکم نه کوي، خدای تعالی فرمایلي: ﴿فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجاً مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيماً﴾ [النساء: 65] او هغه آیتونو هغه څوک چې د خدای په شریعت حکم نه کوي ظالم، کافر یا فاسق ګرځولي دي. خدای تعالی فرمایلي: ﴿وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ﴾ [المائدة: 45].

او رسول الله ﷺ د هغه وروسته په اسلام کې د حکومت نظام د خلافت په توګه بیان کړی، امام مسلم له ابوحازم څخه روایت کړی چې هغه وویل: ما له ابوهریره سره پنځه کاله ناسته وکړه، نو ما واورید چې هغه له رسول الله ﷺ څخه حدیث بیانوي، هغه وفرمایل: «كَانَتْ بَنُو إسْرَائِيلَ تَسُوسُهُمُ الأنْبِيَاءُ، كُلَّما هَلَكَ نَبِيٌّ خَلَفَهُ نَبِيٌّ، وإنَّه لا نَبِيَّ بَعْدِي، وَسَتَكُونُ خُلَفَاءُ فَتَكْثُرُ، قالوا: فَما تَأْمُرُنَا؟ قالَ: فُوا ببَيْعَةِ الأوَّلِ، فَالأوَّلِ، وَأَعْطُوهُمْ حَقَّهُمْ، فإنَّ اللَّهَ سَائِلُهُمْ عَمَّا اسْتَرْعَاهُمْ». بلکې رسول الله ﷺ هغه څوک چې د خلیفه لپاره شرعي بیعت نه کوي هغه ګناهګار بللی، نو ستا په اړه څه فکر دی چې څوک خلک د خلافت له بلنې څخه منع کوي؟! رسول الله ﷺ فرمایلي: «مَنْ مَاتَ وَلَيْسَ فِي عُنُقِهِ بَيْعَةٌ، مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً» مسلم له عبدالله بن عمر رضي الله عنهما څخه روایت کړی.

اما صحابه کرامو ټولو د خلافت په وجوب اتفاق کړی، او تر ټولو لوی دلیل یې دا دی چې دوی د دوو ورځو لپاره د رسول الله ﷺ پاک جسد پریښود ترڅو د راشده خلیفه ابوبکر صدیق رضي الله عنه بیعت وشي.

اما د علماوو او امامانو ویناوې ډیرې دي، له هغې جملې څخه:

د امام قرطبي په تفسیر کې د خدای تعالی د دې قول په اړه: ﴿وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً﴾ [البقرة: 30] هغه وویل: دا آیت د امام او خلیفه د ټاکلو په اړه اصل دی چې هغه ته غوږ ونیول شي او اطاعت یې وشي، ترڅو د هغه په واسطه خبره سره یوځای شي، او د خلیفه احکام پلی شي. او د امت او امامانو ترمنځ د دې وجوب په اړه هیڅ اختلاف نشته پرته له هغه څه چې د اصم څخه روایت شوي چیرته چې هغه د شریعت په اړه کاڼه و، او همدارنګه هر هغه څوک چې د هغه خبره کوي او د هغه په نظر او مذهب پیروي کوي.

او له امام غزالي څخه نقل شوي دي چې هغه ویلي: (دین اساس دی، او سلطان ساتونکی دی، او هغه څه چې اساس نلري هغه نړیدونکی دی، او هغه څه چې ساتونکی نلري هغه ضایع کیدونکی دی).

او ماوردي ویلي: (هیڅ داسې دین نشته چې د هغه سلطنت زوال ومومي پرته لدې چې احکام یې بدل شي، او نښې یې محو شي).

او د ابن تیمیه په کتاب السیاسة الشرعیة في إصلاح الراعي والرعية کې راغلي دي: (دا باید وپیژندل شي چې د خلکو د چارو سرپرستي د دین له سترو واجباتو څخه ده؛ بلکې دین او دنیا پرته له دې نشي قیام کولی)... او دا د مثال په توګه نه د محدودیت په توګه. نو لیکوال ته ښایسته وه چې خلافت ته بلنه ورکړي ځکه چې هغه مسلمان دی او دا د لمانځه او روژې په څیر یو واجب دی، او هغه څوک چې د هغې لپاره کار نه کوي هغه ګناهګار دی، نو څنګه تاسو زما ګرانه وروره د خدای شریعت او حکم سره مساوي کوئ او له تحریر ګوند څخه غوښتنه کوئ چې له هغې څخه لاس واخلي، بیا تاسو د ډیموکراسۍ شریعت او د ژوند څخه د دین جلا کول منئ؟! او څنګه تاسو د امت پاک، متقی او سپیڅلو خلفاوو سره د هغو حاکمانو سره مساوي کوئ چې د خدای شریعت او حکم یې رد کړی دی؟!

اما د لیکوال خبره: (د تحریر ګوند د سوډان ولایت څخه خطرناک تناقضات څرګند شول وروسته له هغه چې د تاسیس په نوم خیالي حکومت اعلان شو په دې سره چې هغه یو بیان خپور کړ او په هغې کې یې د تاسیس حکومت په رسمیت وپیژند او هغه یې له سوډان حکومت سره مساوي وګڼله..) دا خبره خالص دروغ او تور دی او په هغې کې تناقض شته، پورته لیکوال وایي (ګوند حکومتونه په رسمیت نه پیژني او هغه اجنټي ګڼي) بیا اوس هغه وایي چې ګوند د تاسیس حکومت په رسمیت پیژندلی؟! نو داسې ښکاري چې په دې کې د دلیل پرته د جرم کولو او تور لګولو هڅه ده. زما ګرانه وروره تاسیس او چټک ملاتړ ځواکونه د دارفور د جلا کولو د پلان د پلي کولو لپاره د امریکا جوړښت دی لکه څنګه چې جنوب جلا شو، او هغه څه چې موږ د بیانونو او خپرونو څخه راوړي دي د بیان او روښانتیا لپاره کافي دي. دا نږدې او لرې دواړه پوهیږي.

اما د چټک ملاتړ ځواکونو په اړه د ګوند دریځ روښانه دی چې بیانونو، دریځونو، سیمینارونو، فورمونو او ویناوو کې یې لیکلی دی، نو دا یوازې هغه چا څخه پټیږي چې موخه لري! چټک ملاتړ ځواکونه یو مجرم ملیشه ده چې د سوډان د ویشلو او ټوټه کولو او د امریکا او د یهودو د نفوذ د پیاوړي کولو لپاره د امریکا پلانونه پلي کوي لکه څنګه چې بشیر او د هغه د بهرنیو چارو وزیرانو اعتراف کړی او د یهودو مشرانو یې افشا کړي دي. او لکه څنګه چې د یهودو د امنیت مشر آوي دیختر اعتراف کړی او په خپله لیکچر کې یې یادونه کړې چې هغه څه چې دوی په جنوب کې ترلاسه کړي دي هغه به په دارفور کې هم ترلاسه کړي.

اما د لیکوال خبره: (زموږ نننۍ ستونزه د راشده خلافت په جوړولو کې نه ده چې د تحریر ډلې ته معلومه ده چې د امت د بیلابیلو هیوادونو په شتون کې د هغې ترلاسه کول ناشونې ده ځکه چې ځینې یې د ځینو نورو په وړاندې دسیسې کوي لکه څنګه چې متحده امارات یې کوي..)

آیا لیکوال ته دا معلومه نده چې خلافت یو شرعي حکم دی چې خدای تعالی فرض کړی او واجب یې ګرځولی دی؟ آیا هغه ته دا معلومه نده چې خلافت د خدای تعالی وعده ده او د هغه د رسول ﷺ زیری دی؟ نو څنګه د خدای وعده ناشونې کیدی شي؟! آیا داسې مسلمان شته چې په خدای د رب په توګه او په محمد ﷺ د نبي او رسول په توګه ایمان ولري او د خدای وعده د ترلاسه کولو لپاره ناشونې وګڼي؟! آیا داسې مومن شته چې د رسول الله ﷺ زیری دروغ وګڼي؟!

آیا لیکوال د هغه زیری حدیث ندی اوریدلی چې په هغې کې رسول الله ﷺ امت ته د خلافت په اړه یو ځل بیا زیری ورکړ چې هغه د نبوت په منهج باندې راشده ده؟ رسول الله ﷺ فرمایلي: «تكونُ النُّبُوَّةُ فيكم ما شاء اللهُ أن تكونَ، ثم يَرْفَعُها اللهُ تعالى، ثم تكونُ خلافةٌ على مِنهاجِ النُّبُوَّةِ ما شاء اللهُ أن تكونَ، ثم يَرْفَعُها اللهُ تعالى، ثم تكونُ مُلْكاً عاضّاً، فتكونُ ما شاء اللهُ أن تكونَ، ثم يَرْفَعُها اللهُ تعالى، ثم تكونُ مُلْكاً جَبْرِيَّةً فيكونُ ما شاء اللهُ أن يكونَ، ثم يَرْفَعُها اللهُ تعالى، ثم تكونُ خلافةً على مِنهاجِ نُبُوَّةٍ. ثم سكت» دا حدیث نعمان بن بشیر روایت کړی، او احمد او بزار په خپل مسند کې او بیهقي په دلائل النبوة کې روایت کړی دی.

او خدای تعالی له موږ سره وعده کړې ده او هغه خپله وعده نه خلاف کوي: ﴿وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً﴾ [النور: 55]

او آیا لیکوال خلافت د اسلام او مسلمانانو دولت او د خدای تعالی وعده (د سوډاني وګړي له هیلو څخه لرې ګڼي چې د راشده خلافت له جوړولو څخه مخکې امنیت، کور، درملنه او زده کړې ته اړتیا لري!)؟!

په خدای قسم دا یو عجیب کار دی؟!

اما د لیکوال خبره: (د تحریر ګوند چې د موجود نظامونو سره جګړه کوي)! دا خالص دروغ او تور دی چې ویونکی یې دوزخ ته ځي، د تحریر ګوند یو سیاسي ګوند دی نه وسله واله ډله، او وسله وال کارونه نه غوره کوي، او موږ وسله واله ډله نلرو. بلکې موږ په مکه کې د دولت له جوړولو دمخه د رسول الله ﷺ طریقه تعقیبوو هغه دا چې هغه د اسلام د بلنې لپاره وسله یا لښته پورته نکړه تر دې چې د زور او ځواک له خاوندانو څخه یې مرسته وغوښتله نو انصارو د مدینې منورې په ښار کې د دولت د جوړولو لپاره د هغه مرسته وکړه.

اما د هغه خبره: (او جغرافیایي حدود نه پیژني) شاید موږ له لیکوال څخه وپوښتو چې ایا هغه پوهیږي چې دا جغرافیایي حدود چا جوړ کړي دي؟ آیا دا یو مقدس وحی دی؟ که نبوي سنت؟! آیا دا حدود د 1916 کال د سایکس پیکو له تړون وروسته کافر استعمارګر ندي جوړ کړي ترڅو د مسلمانانو هیوادونه وویشي او د دوی یووالی تیت کړي؟؟ نو تاسو څنګه غواړئ چې موږ د استعمار میراث او په امت کې د هغې جرمونه او ویشل یې تقدیس کړو؟!

او زما ګرانه وروره له بده مرغه دا زموږ په هیواد کې د رسنیو او سیاست آفت دی؛ د استعمارګر قوانینو او مفاهیمو ته تقدس ورکول او هغه دین ګڼل، او د اسلام احکام رد کول او د خدای سبحانه وتعالی د حکم او د هغه د رسول ﷺ د زیری سره جګړه کول.

اما د لیکوال خبره: (که چیرې اسلام د انسان څخه مخکې هیوادونه جوړوي نو رسول الله ﷺ به مکه مکرمه چې د هغه ځان ته تر ټولو ګرانه ځمکه وه نه پریښوده او مدینې ته به یې هجرت نه وای کړی او د هغه څخه مخکې نورو پیغمبرانو هم هجرت کړی و...).

په دې فقره کې لیکوال د دغو ملي احاطو په وړاندې د تحریر ګوند مبارزه او هڅې تاییدوي چې استعمارګر د وطن په نوم جوړې کړي دي او د هغې لپاره یې د خدای تعالی له شریعت پرته او د رسول الله ﷺ له بیرغ پرته اساسي قوانین او بیرغونه جوړ کړي دي ترڅو امت سره وویشل شي، اصل دین دی نه وطن؛ ځکه د خدای ځمکه ټوله اسلام او د هغه پیروانو ته د اسلام د احکامو له مخې شتون لري او مباح ده.

اما ستا خبره زما ګرانه وروره: (د تحریر ګوند د سوډان ولایت چې په سیاسي اړخونو کې د دیني پوښښ لاندې فعالیت کوي د سوډان خلک د راشده خلافت د جوړولو په بهانه سره ویشي که پوهیږي او که نه پوهیږي)، نو آیا د شریعت حاکمیت ته بلنه او د دین قایمولو ته د خلافت دولت په جوړولو سره چې موږ پورته ثابته کړه چې دا دین، فرض او د خدای سبحانه وتعالی وعده او د هغه د رسول ﷺ زیری دی مسلمانان سره ویشي که سره یوځای کوي؟!

بیا وایي: (د تحریر ګوند دې خپل منهج، لومړیتوبونه او وسیلې بیا کتنه وکړي او په هغه پیچلي واقعیت اعتراف وکړي چې د سوډان دولت ورسره تیریږي چې ډیری خلک یې د قبیلې، نژاد او سیمې له تعصبونو څخه ډکې د جاهلیت لومړۍ دورې کې ژوند کوي...)، نو آیا لیکوال موږ ته بلنه راکوي چې د اسلام بلنه پریږدو او د خلافت د قایمولو بلنه چې د خدای حکم او فرض دی د یوې داسې ټیټې ملي بلنې لپاره چې زموږ لپاره د انګلستان او فرانسې د بهرنیو چارو وزیرانو سایکس او پیکو جوړه کړې ده کوچني شو؟! او اوس امریکا د وینو د حدودو په نوم د یوې نوي خونړۍ طرحې له لارې ټوټه ټوټه کول پلانوي، لکه څنګه چې په جنوب کې پیښ شول او اوس په دارفور کې پیښیږي!!

بیا لیکوال وایي: (زموږ په سوډان کې زموږ لومړیتوبونه زموږ د هیواد د بنسټونو په ټینګولو او زموږ د داخلي اختلافاتو په حل کولو کې دي نه په ټوله اسلامي نړۍ کې د یو بیرغ لاندې د یووالي په راوستلو کې...). زه فکر کوم چې په دې خبره کې شرعي مخالفت شتون لري چې د مسلمان لپاره مناسب نه دی؛ هغه دا چې شرعي حکم پریږدي او د دین او عقیدې اړیکه پرې کړي چې خدای تعالی په هغې کې فرمایلي: ﴿وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَلَا تَفَرَّقُوا﴾ [آل عمران: 103]، نو د خدای رسۍ ای ملیکه اسلام دی نه وطن... نو د خدای عزوجل څخه ووېرېږه زما ګرانه وروره، او خپل عقل ته راوګرځه او د حق لپاره کار وکړه، او حق یوازې د دین په قایمولو او د هغه په شریعت عمل کولو سره کیږي، او دا په ملي هیوادونو کې نشي کیدی چې د اسلام دښمنانو استعمارګرو جوړ کړي دي څوک چې غواړي مسلمانان د خپل دین څخه منع کړي او خپل هیوادونه وویشي، بلکې د اسلام په دولت کې کیږي؛ د نبوت په منهج باندې راشده خلافت، او اوس د دارفور پلان په چټکۍ سره پرمخ روان دی نو آیا تاسو به دا تنګه بلنه پریږدئ او خپل لاسونه زموږ په لاسونو کې کېږدئ ترڅو موږ ټول د نبوت په منهج باندې د راشده خلافت د قایمولو لپاره یوځای کار وکړو، د کافرانو پلانونه به ناکام شي او د رب العالمین احکام به قایم شي او د مظلومانو لپاره به نصرت ورکړل شي او د نبي ﷺ امت به متحد شي؟ او دا به ان شاءالله ډیر ژر واقع شي.

د تحریر ګوند د مرکزي مطبوعاتي دفتر لپاره لیکل شوی

محمد جامع أبو أيمن

د سوډان په ولایت کې د تحریر ګوند د رسمي ویاند مرستیال

More from null

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

هر کله چې موږ ته یو "نوی سمبول" وړاندې کیږي چې مسلمانی ریښې یا ختیځي بڼې لري، ډیری مسلمانان خوشحالیږي، او په داسې کافر نظام کې د "سیاسي نمایندګۍ" په نامه په یو وهم باندې هیلې جوړیږي چې اسلام د حکومت، عقیدې او شریعت په توګه نه مني.

موږ ټول هغه سخته خوشحالي یادوو چې په 2008 کې د اوباما په بریا سره د ډیری خلکو په احساساتو کې خپره شوه. هغه د کینیا زوی دی او یو مسلمان پلار لري! دلته ځینو فکر کاوه چې اسلام او مسلمانان د امریکایی نفوذ ته نږدې شوي، مګر اوباما د مسلمانانو لپاره ترټولو زیات ځورونکي ولسمشرانو څخه و، هغه لیبیا ویجاړه کړه، د سوریې په ناورین کې یې مرسته وکړه، او د خپلو الوتکو او سرتیرو سره یې افغانستان او عراق ته اور واچاوه، بلکې د خپلو وسیلو له لارې په یمن کې د وینو تویونکی و او د هغه دوره د امت په وړاندې د سیستماتیکې دښمنۍ دوام و.

نن ورځ دا صحنه تکراریږي، مګر په نویو نومونو سره. ځکه چې زوهران ممداني ته د یو مسلمان، مهاجر او ځوان په توګه ډیره پاملرنه کیږي، لکه څنګه چې هغه ژغورونکی وي! مګر لږ خلک د هغه سیاسي او فکري دریځونو ته ګوري. دا سړی د همجنس بازانو د سختو پلویانو څخه دی، د دوی په فعالیتونو کې برخه اخلي، او د دوی انحراف د بشري حقونو په توګه ګڼي!

دا څه ډول شرم دی چې خلک په هغه باندې هیلې لري؟! ایا دا د هماغه سیاسي او فکري ناکامۍ تکرار نه و چې امت پکې څو ځله ښکیل شوی دی؟! هو، ځکه چې دا په شکل سره ازمویل کیږي نه په جوهر سره! دا په موسکا سره غولیږي، او په عقیدې سره نه بلکې په احساساتو سره، په نومونو سره نه بلکې په مفاهیمو سره، او په سمبولونو سره نه بلکې په اصولو سره معامله کوي!

په شکلونو او نومونو باندې دا ډول لیوالتیا د مشروع سیاسي پوهاوي د نشتوالي پایله ده، ځکه چې اسلام په اصل، نوم یا نژاد نه اندازه کیږي، بلکې په بشپړ ډول د اسلام اصولو ته په ژمنتیا سره؛ د نظام، عقیدې او شریعت په توګه. او د هغه مسلمان لپاره هیڅ ارزښت نشته چې په اسلام حکومت نه کوي او نه یې نصرت کوي، بلکې کافر پانګوال نظام ته غاړه ږدي، او د "آزادۍ" په نوم کفر او انحراف ته توجیه ورکوي.

او ټول هغه مسلمانان دې پوه شي چې د هغه په ​​بریا خوشحاله شول او فکر یې کاوه چې دا د خیر تخم یا د پاڅون پیل دی، چې پاڅون د کفر له نظامونو څخه نه کیږي، نه د هغوی په وسایلو سره، نه د دوی د رایې ورکولو د صندوقونو له لارې، او نه د هغوی د اساسي قوانینو تر چت لاندې.

څوک چې ځان د دیموکراتیک نظام له لارې وړاندې کوي، د خپلو قوانینو د احترام قسم خوري، بیا د جنسي انحراف څخه دفاع کوي او هغه لمانځي، او هغه څه ته بلنه ورکوي چې خدای غصه کوي، هغه د اسلام نصرت کوونکی او د امت لپاره امید نه دی، بلکې د ښایسته کولو او نرمولو وسیله ده، او یو جعلي استازیتوب دی چې هیڅ ګټه نه رسوي.

په لویدیځ کې د ځینو هغو شخصیتونو لپاره چې اسلامي نومونه لري سیاسي بریاوې بلل کیږي، یوازې هغه ټوټې دي چې امت ته د تسکین په توګه وړاندې کیږي، ترڅو ورته وویل شي: وګورئ، زموږ د نظامونو له لارې بدلون ممکن دی.

 د دې "استازیتوب" حقیقت څه دی؟

لویدیځ د اسلام لپاره د حکومت دروازې نه خلاصوي، بلکې یوازې د هغو کسانو لپاره یې خلاصوي چې د دوی په ارزښتونو او افکارو کې ورسره یوځای کیږي. او هرڅوک چې د دوی نظام ته ننوځي باید د دوی اساسي قانون او وضعي قوانین ومني، او د اسلام له حکم څخه انکار وکړي، که هغه په دې راضي شي، هغه یو منل شوی ماډل کیږي، مګر ریښتینی مسلمان د دوی په وړاندې له خپلو ریښو څخه رد دی.

زهران ممداني څوک دی؟ او ولې دا وهم جوړیږي؟

هغه یو داسې شخص دی چې یو مسلمان نوم لري، مګر د اسلام د فطرت سره په بشپړه توګه مخالف یو منحرف اجنډا غوره کوي، د همجنس بازانو څخه ملاتړ کوي، او هغه څه ته وده ورکوي چې د "دوی حقونه" بلل کیږي، او هغه د دې څرګنده بیلګه ده چې څنګه لویدیځ خپل ماډلونه جوړوي: په نوم مسلمان، په عمل کې سیکولر، د لویدیځ لیبرال اجنډا ته خدمت کوي نور څه نه. بلکې د دې لپاره چې امت له خپلې اصلي لارې مشغول کړي، نو د دې پر ځای چې د اسلام او خلافت د دولت غوښتنه وکړي، د کفر په نظامونو کې د پارلماني څوکیو او پوستونو په اړه اندیښمن شي! او د دې پر ځای چې د فلسطین د آزادولو لپاره مخه کړي، د هغو کسانو په تمه دي چې د امریکا له کانګرس یا د اروپا له پارلمان څخه "د غزې دفاع" وکړي!

د دې حقیقت دا دی چې دا د ریښتیني بدلون د لارې تحریف دی، کوم چې د نبوت په طريقه د راشده خلافت تاسیس دی، چې د اسلام بیرغ اوچتوي، د خدای شریعت پلي کوي، او امت د یو خلیفه تر شا متحد کوي چې د هغه تر شا جنګیږي او له هغه څخه وېره کیږي.

نو په نومونو مه غولیږئ، او په هغه چا مه خوشحالیږئ چې تاسو ته په ظاهره منسوب وي او په محتوا کې ستاسو سره مخالفت لري، ځکه چې هرڅوک چې د سعید، علي یا زهران نوم لري زموږ د نبي محمد ﷺ په لاره نه دی.

او پوه شئ چې بدلون د کفر له پارلمانونو څخه نه راځي، بلکې د امت له لښکرو څخه راځي چې وخت یې رارسیدلی چې حرکت وکړي، او د هغوی له پوهو ځوانانو څخه چې شپه او ورځ د لویدیځ او د هغه د ملاتړو او په اسلامي او مسلمانو هیوادونو کې د خاینو پیروانو په سرونو د میز د اړولو لپاره کار کوي.

مسلمانان د دیموکراسۍ په ټاکنو او نه د لویدیځ د صندوقونو له لارې نه پاڅیږي، بلکې د اسلامي عقیدې پر بنسټ په ریښتیني پاڅون سره، د راشده خلافت د دولت په تاسیس سره چې اسلام ته خپل مقام بیرته ورکوي، مسلمانانو ته عزت ورکوي، او د دیموکراسۍ وهمونه ماتوي.

په نومونو مه غولیږئ، او خپلې هیلې په کفر په نظامونو کې په افرادو مه ځړئ، بلکې خپلې لویې پروژې ته وګرځئ: د اسلامي ژوند بیا پیل، دا یوازې د عزت، بریا او واک لار ده.

صحنه د پخوانیو غمونو یو سپکاوی تکرار دی: جعلي سمبولونه، لویدیځو نظامونو ته وفاداري، او د اسلام له لارې څخه انحراف. او هر څوک چې دې لارې ته لاسونه پړکوي، هغه امت ګمراه کوي. نو د خلافت پروژې ته راوګرځئ، او د اسلام دښمنانو ته اجازه مه ورکوئ چې ستاسو مشران او استازي جوړ کړي. عزت د دیموکراسۍ په چوکیو کې نه دی، بلکې د خلافت په تخت کې دی چې حزب التحریر ورته کار کوي او امت د دې فکري او سیاسي انحطاط څخه خبرداری ورکوي. موږ ته پرته د خلافت له دولت څخه بله خلاصی نشته، کوم چې اجازه نه ورکوي چې مسلمانان د هغه چا لخوا اداره شي چې د اسلام څخه پرته په بل دین باور لري، نه د هغه چا لخوا چې انحراف او ګمراهۍ ته جواز ورکوي، او نه د هغه چا لخوا چې خلکو ته د خدای له نازل شوي پرته بل څه قانون کوي.

دا لیکنه د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره ده

عبدالمحمود العامري – د یمن ولایت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ - د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ

د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

د الاهرام ویب پاڼې د ۲۰۲۵ کال د نومبر په ۴مه نېټه د سه شنبې په ورځ خبر ورکړ چې د مصر لومړي وزیر د قطر په پلازمېنه دوحه کې د ټولنیزې پراختیا په دویمه نړیواله غونډه کې د ولسمشر په استازیتوب په خپله وینا کې وویل چې مصر په خپلو ټولو بڼو او اړخونو کې د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره یوه هر اړخیزه تګلاره پلي کوي، چې "څو اړخیزه بې وزلي" هم پکې شامله ده.

له کلونو راهیسې، په مصر کې هېڅ رسمي وینا داسې عبارتونه نه لري لکه "د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره هر اړخیزه تګلاره" او "د مصر اقتصاد لپاره حقیقي پیل". چارواکي دا شعارونه په کنفرانسونو او غونډو کې تکراروي، چې د پانګونې پروژو، هوټلونو او تفریحي ځایونو ځلیدونکي انځورونه هم ورسره مل وي. خو واقعیت، لکه څنګه چې نړیوال راپورونه یې شاهدي ورکوي، بالکل توپیر لري. په مصر کې بې وزلي لا هم یوه پخه، بلکې مخ په زیاتیدونکې پدیده ده، سره له دې چې حکومت په پرله پسې توګه د ښه والي او پرمختګ ژمنه کوي.

د یونیسف، ایسکوا او د خوړو نړیوال پروګرام د ۲۰۲۴ او ۲۰۲۵ کلونو د راپورونو له مخې، نږدې یو له پنځو مصریانو څخه په څو اړخیزه بې وزلۍ کې ژوند کوي، په دې مانا چې دوی د ژوند له بنسټیزو اړخونو لکه تعلیم، روغتیا، کور، کار او خدماتو څخه بې برخې دي. همدارنګه، معلومات دا تاییدوي چې له ۴۹٪ څخه زیاتې کورنۍ د کافي خوړو په ترلاسه کولو کې له ستونزو سره مخ دي، دا یو ټکان ورکوونکی شمېر دی چې د ژوند د بحران ژورتیا منعکس کوي.

خو مالي بې وزلي، یعنې د ژوند د لګښتونو په پرتله د عاید کموالی، په تېزۍ سره زیات شوی، چې د انفلاسیون د پرله پسې څپو له امله د خلکو معاشونه، هڅې او سپما له منځه تللي دي، تر دې چې د مصریانو لویه برخه د دایمي کار کولو سره سره د مالي بې وزلۍ تر کرښې لاندې ده.

په داسې حال کې چې حکومت د "تکافل او کرامه" او "حياة كريمة" په څېر نوښتونو په اړه خبرې کوي، نړیوالې شمېرې ښيي چې دې پروګرامونو د بې وزلۍ جوړښت په بنسټیزه توګه نه دی بدل کړی، بلکې یوازې د لنډمهاله ارام بښونکو په څېر دي، لکه څاڅکي چې په دښته کې توی شي. د مصر کلیوالي سیمې چې د نفوس نیمایي برخه پکې ژوند کوي، لا هم د خدماتو د کمښت، د وړ کار د نشتوالي او د زیربناوو د خرابوالي له امله کړېږي. د ایسکوا راپور ټینګار کوي چې په کلیو کې بې برخېتوب په ښارونو کې څو چنده زیات دی، چې دا د شتمنۍ د ناسم ویش او پرله پسې بې پامۍ ښکارندویي کوي.

کله چې لومړی وزیر د هیواد له زوی څخه مننه کوي "چا چې له حکومت سره د اقتصادي سمون اقدامات زغملي"، نو په حقیقت کې هغه د هغو سیاستونو له امله د رښتینې کړاو شتون مني. خو دا اعتراف د کړنلارې د بدلون لامل نه ګرځي، بلکې د هماغې سرمایه دارۍ په لاره کې د لا زیات تګ لامل کیږي چې دا بحران یې رامنځته کړی دی.

هغه تش په نامه اصلاحات چې په ۲۰۱۶ کال کې د "تعویم" پروګرام، د سبسایډي د زیاتوالي او د مالیاتو د زیاتوالي سره پیل شول، اصلاح نه وه، بلکې د پورونو او کسر لګښت په بې وزلو بارول وو. په داسې حال کې چې چارواکي د "پیل" په اړه خبرې کوي، سترې پانګونې د لوکسو املاکو او سیاحتي پروژو په لور روانې دي چې د پانګوالو خدمت کوي، په داسې حال کې چې میلیونونه ځوانان د کار یا هستوګنې لپاره فرصتونه نه مومي. بلکې ډیری دا پروژې، لکه په مطروح کې د علم الروم سیمه چې پانګونه یې ۲۹ میلیارده ډالره اټکل شوې، د بهرنیو سرمایه دارۍ شراکتونه دي چې ځمکې او شتمنۍ ترلاسه کوي او هغه د پانګوالو لپاره د ګټې سرچینې ته بدلوي، نه د خلکو لپاره د رزق سرچینې ته.

نظام ځکه نه ناکامېږي چې فاسد دی، بلکې ځکه چې په یوه باطله فکري بنسټ روان دی چې هغه سرمایه داري نظام دی، کوم چې پیسې د دولت د ټولو سیاستونو محور ګرځوي. سرمایه داري په مطلقه توګه د مالکیت په ازادۍ ولاړه ده او اجازه ورکوي چې شتمني د هغه لږ شمېر خلکو په لاس کې راټوله شي چې د تولید وسیلې لري، په داسې حال کې چې اکثریت د مالیاتو، بیو او عمومي پورونو بار په غاړه اخلي.

له همدې امله، هغه څه چې د "ټولنیزې ساتنې پروګرامونه" بلل کیږي، یوازې د سرمایه دارۍ د وحشي څېرې د ښکلا کولو هڅه ده، او د یوه ظالم نظام عمر اوږدوي چې د بډایانو خیال ساتي او له بې وزلو څخه پیسې اخلي. د ناروغۍ د اصل په درملنې پر ځای؛ یعنې د شتمنۍ انحصار او په نړیوالو بنسټونو باندې د اقتصاد انحصار، یوازې د نقدي مرستو په ویش باندې بسنه کیږي، چې نه بې وزلي له منځه وړي او نه عزت ساتي.

سرپرستي په رعیت باندې د حاکم احسان نه دی، بلکې شرعي وجیبه ده، او هغه مسؤلیت دی چې الله تعالی به په دنیا او آخرت کې ترې پوښتنه کوي. هغه څه چې نن ورځ روان دي، د خلکو چارو ته قصدي بې پامي ده، او د پیسو نړیوال صندوق او نړیوال بانک څخه د مشروطو پورونو په ګټه د سرپرستۍ له وجیبې څخه لاس اخیستل دي.

دولت د بې وزله او بهرني پور ورکوونکي ترمنځ منځګړی ګرځېدلی، مالیات وضع کوي، سبسایډي کموي او عامه شتمنۍ پلوري ترڅو هغه لوی کسر ډک کړي چې پخپله سرمایه داري نظام جوړ کړی دی. په دې ټولو کې هغه شرعي مفاهیم غیر حاضر دي چې اقتصاد تنظیموي، لکه د سود حرامول، د عامو شتمنیو د افرادو لخوا د مالکیت منع کول، او د مسلمانانو له بیت المال څخه په رعیت باندې د نفقه کولو وجوب.

اسلام یو بشپړ اقتصادي نظام وړاندې کړی چې بې وزلي له خپلو ریښو څخه له منځه وړي، نه یوازې د نقدي مرستو یا ښکلاکوونکو پروژو سره. دا نظام په ثابتو شرعي بنسټونو ولاړ دی، چې تر ټولو مهم یې دا دي:

۱- د سود او سودي پورونو حرامول چې دولت سره تړلي او منابع یې له منځه وړي، د سود په له منځه تلو سره له نړیوالو بنسټونو څخه د اقتصاد انحصار له منځه ځي، او د امت مالي خپلواکي بېرته راګرځول کېږي.

۲- د ملکیتونو درې ډوله کول:

شخصي ملکیت: لکه کورونه، هټۍ او شخصي کروندې...

عامه ملکیت: په دې کې لویې شتمنۍ شاملې دي لکه تېل، ګاز، منرالونه او اوبه...

د دولت ملکیت: لکه د فیء ځمکې، رکاز او خراج...

په دې وېش سره عدالت ټینګېږي، ځکه چې لږ شمېر خلکو ته د امت د منابعو د انحصار کولو اجازه نه ورکول کېږي.

۳- د رعیت د هر فرد لپاره د کفایت ضمانت: دولت په خپله سرپرستۍ کې د هر انسان لپاره د خوراک، جامو او کور په څېر بنسټیزو اړتیاوو ضمانت کوي، که چیرې هغه د کار کولو توان ونلري، نو د بیت المال په هغه باندې نفقه کول واجب دي.

۴- زکات او لازمي نفقه: زکات احسان نه دی، بلکې فریضه ده، دولت یې راټولوي او د خپلو شرعي مصرفونو لپاره یې بې وزلو، مسکینانو او پورمندانو ته مصرفوي. دا د وېش یوه اغېزمنه وسیله ده چې پیسې په ټولنه کې د ژوند دورې ته بېرته راګرځوي.

د تولیدي کار هڅولو او د استحصال منع کولو، او په ریښتینو ګټورو پروژو کې د منابعو پانګونې ته هڅولو سره، لکه درنې او نظامي صنعتونه نه په قمار او لوکسو املاکو او فرضي پروژو کې. د دې تر څنګ د بیو تنظیم د حقیقي عرضې او تقاضا سره نه د احتکار او نه د تعویم سره.

یوازې د نبوت په منهج خلافت دی چې د دې احکامو په عملي کولو قادر دی، ځکه چې هغه د اسلامي عقیدې پر بنسټ جوړ شوی، او موخه یې د خلکو د چارو پالنه ده نه د هغوی د پیسو راټولول. د خلافت په سیوري کې، نه سود شته او نه مشروطه پورونه، او نه پردیو ته د عامو شتمنیو پلورل شته، بلکې منابع د امت د ګټو د ترلاسه کولو په موخه اداره کیږي، او بیت المال د دولتي منابعو، خراج، انفال او عامه ملکیت څخه د روغتیايي پاملرنې، تعلیم او عامه اسانتیاوو د تمویل مسؤلیت په غاړه اخلي.

خو د بې وزلو بنسټیزې اړتیاوې د هر فرد په توګه تضمین کیږي، نه د لنډمهاله صدقاتو له لارې بلکې د یوه تضمین شوي شرعي حق په توګه. له همدې امله په اسلام کې د بې وزلۍ سره مبارزه یو سیاسي شعار نه دی، بلکې د ژوند یو بشپړ نظام دی چې عدالت قایموي او ظلم منع کوي او شتمني خپلو مالکینو ته بېرته سپاري.

د رسمي وینا او ژوندي واقعیت ترمنځ لویه فاصله ده چې له هیچا څخه پټه نه ده. په داسې حال کې چې حکومت د خپلو "ستر" پروژو او "حقیقي پیل" په اړه سندرې وايي، میلیونونه مصریان د بې وزلۍ تر کرښې لاندې ژوند کوي، د لوړې بیې، بې روزګارۍ او د امید نشتوالي څخه کړېږي. حقیقت دا دی چې دا کړاو به تر هغه وخته پورې له منځه لاړ نشي تر څو چې مصر د سرمایه دارۍ په لاره روان وي، خپل اقتصاد سود خورو ته سپاري او د نړیوالو بنسټونو سیاستونو ته غاړه ږدي.

د مصر کړکېچونه او ستونزې انساني ستونزې دي نه مادي، او هغه شرعي احکام ورسره تړلي دي چې د اسلام پر بنسټ یې د چلند او درملنې څرنګوالی څرګندوي، او حل لارې د سترګو پټولو په پرتله اسانه دي، مګر هغه باوري ادارې ته اړتیا لري چې آزاده اراده ولري او وغواړي په سمه لاره ولاړ شي او په ریښتیا سره د مصر او د هغې د خلکو لپاره ښه وغواړي، او بیا دا اداره باید ټول هغه قراردادونه بیاکتنه کړي چې پخوا شوي او د ټولو هغو شرکتونو سره کیږي چې د هیواد شتمنۍ انحصاروي او څه چې د هغې عامه ملکیت دی، په ځانګړې توګه د ګاز، تېلو، سرو زرو او نورو منرالونو او شتمنیو د سپړلو شرکتونه، او دا ټول شرکتونه وباسي ځکه چې دوی په اصل کې استعماري شرکتونه دي چې د هیواد شتمنۍ لوټ کوي، او بیا یو نوی تړون جوړ کړي چې خلکو ته د هیواد په شتمنیو واک ورکړي او داسې شرکتونه جوړ یا په کرایه ونیسي چې د تیلو، ګازو، سرو زرو او نورو منرالونو له زیرمو څخه د شتمنیو په تولید بوخت وي او دا شتمنۍ بیا په خلکو وویشي، بیا به خلک د دې جوګه شي چې هغه مړې ځمکې وکري چې دولت به دوی ته د هغې د حق په توګه د ګټې اخیستنې توان ورکړي، او دوی به دا هم وکولی شي چې هغه څه جوړ کړي چې باید جوړ شي ترڅو د مصر اقتصاد لوړ کړي او د هغې خلکو ته کفایت وکړي، او دولت به دوی په دې لاره کې ملاتړ وکړي، او دا ټول تصور نه دی او نه د پیښېدو وړ نه دی او نه یوه پروژه ده چې موږ یې د تجربې لپاره وړاندې کوو چې بریالۍ شي یا ناکامه شي، بلکې دا شرعي احکام دي چې په دولت او رعیت لازم دي، نو دولت ته دا اجازه نشته چې د هیواد شتمنۍ چې د خلکو ملکیت دی په داسې پلمو ضایع کړي چې تړونونه یې منظور کړي او ملاتړ یې کړی او ظالمانه نړیوالو قوانینو یې ساتنه کوي، او نه ورته دا اجازه شته چې خلک ترې منع کړي بلکې باید هر هغه لاس پرې کړي چې د خلکو شتمنیو ته د لوټ په توګه اوږدېږي، دا هغه څه دي چې اسلام وړاندې کوي او باید پلي شي، مګر دا د اسلام د نورو نظامونو څخه جلا نه پلي کېږي بلکې دا یوازې د نبوت په منهج د خلافت د دولت له لارې پلي کېږي، دا هغه دولت دی چې د هغې غم او دعوت د تحریر ګوند په غاړه لري او مصر او د هغې خلک، ملت او پوځ ته د دې لپاره له هغه سره په ګډه کار کولو ته بلنه ورکوي، خدای دې د خپل لوري څخه فتحه ولیکي او موږ هغه په ​​داسې واقعیت کې وینو چې اسلام او د هغه خلک عزتمن کړي، ای الله ژر تر ژره.

﴿وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ﴾

د تحریر ګوند مرکزي مطبوعاتي دفتر لخوا لیکل شوی

سعید فضل

په مصر کې د تحریر ګوند د مطبوعاتي دفتر غړی