إلى متى تستمر أمريكا في محاربة الإسلام والمسلمين؟
September 13, 2015

إلى متى تستمر أمريكا في محاربة الإسلام والمسلمين؟

إلى متى تستمر أمريكا في محاربة الإسلام والمسلمين؟


يتكرر على ألسنة زعماء الغرب، ومفكريه، الذين لن يتغيَّروا في تعاملهم مع المسلمين، ذِكر الإسلام والخلافة. فعقب أحداث الحادي عشر من سبتمبر، بل وقبلها، بعد سقوط المبدأ الاشتراكي، بدا من أفواه الساسة الغربيين النطق بالخلافة، بعد أن كان محرما عليهم ذكرها سنين، وصار لسان حالهم ومقالهم لا يخلو من ذكرها في سرّائهم وضرّائهم، وفي علاقاتهم الحالية والمستقبلية بالعالم الإسلامي، فبدأ رؤساء أمريكا بالتصريح بمحاربة الإسلام تحت مسمى الإرهاب والتطرف، خشية استيلاء المسلمين على بلد، ثم يقودون الشعوب الإسلامية الأخرى للإطاحة بكافة الحكومات المعتدلة في المنطقة، وكان بوش يخشى (إقامة إمبراطورية إسلامية متطرفة تمتد من إسبانيا إلى إندونيسيا).


وعلى ذات المنوال يحذر ساسة بريطانيا من عودة الخلافة، من مثل توني بلير ووزير داخليته آنذاك تشارلز كلارك، ورئيس الوزراء الحالي الذين يعلنون أنه: (لا يمكن أن تكون هناك مفاوضات حول إعادة دولة الخلافة، ولا مجال للنقاش حول تطبيق الشريعة الإسلامية).


وها هو الرئيس الأمريكي الأسبق (ريتشارد نيكسون)، يقول في مقطع من كلامه في إحدى مقالاته القديمة "ليس أمامنا بالنسبة للمسلمين إلاَّ أحد حلَّين: الأول: قتلهم والقضاء عليهم. والثاني: تذويبهم في المجتمعات الأخرى المدنيَّة العلمانيَّة".


هذا هو واقعهم قديماً وحديثاً، نعم قد بدت البغضاء من أفواههم وما تخفي صدورهم أكبر، يقول المولى عز وجل: ﴿إِنْ يَثْقَفُوكُمْ يَكُونُوا لَكُمْ أَعْدَاءً وَيَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ وَأَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّوءِ وَوَدُّوا لَوْ تَكْفُرُون﴾.


ومن الطبيعي من كانت هذه حاله، أن يقوم بوضع استراتيجيات محكمة، لمحاربة الإسلام، مستعيناً بتقارير مراكز الدراسات وبعض المفكرين. يرسمون الخطط الماكرة، والأساليب والوسائل لتنفيذ مخططاتهم الخبيثة، فكان خطاب أوباما للعالم الإسلامي في إندونيسيا وتركيا والقاهرة، وكان خطاب القاهرة هو الأبرز، فخطاب القاهرة الطويل يعتبر هو الأساس لاستراتيجية أمريكا تجاه العالم الإسلامي، إذ هي استراتيجية اختارت الدبلوماسية العامة والمشاركة، ومما تعنيه المشاركة بلسان حاله: "أن لا نواجه الإسلام وحدنا، بل أن نجعل حكوماتهم وقوانينهم تحاربه، وكذلك القوانين العالمية تحاربهم، وأن يحاربوا هم أنفسهم أيضاً، من خلال توجهاتهم الفكرية المختلفة، وأن يسعوا هم في تنفيذ أهدافنا عبر المشاركة السياسية. ومن ذلك مثلاً إنشاء توجهات إسلامية أقرب إلى الفكر الغربي تحت مسميات الاعتدال والتطور والحداثة والتجديد".


إن خوف الغرب من الإسلام ليس بالأمر الجديد، فهو قديم قدم الصراع بين الإسلام والكفر، وقد تركز هذا العداء منذ الحروب الصليبية، إلى أن تسلمت أمريكا قيادة العالم الغربي في حروبه ضد الإسلام والمسلمين، تحت مسميات مختلفة من مثل التطرف والإرهاب وما شاكل ذلك، فبدأ أوباما منذ وصوله الحكم يمد حباله لأصدقائه لهذه الحرب، ففي ستراسبورغ (فرنسا) قال (إن على أوروبا ألا تتوقع من الولايات المتحدة تحمل عبء خوض المعركة ضد الإرهاب لوحدها). وفي خطابه حول الاستراتيجية الأمريكية تحدث باراك أوباما عن استراتيجية شاملة ومستدامة لمحاربة الإرهاب.


ويمكن تلمس أبرز الخطوط العامة للاستراتيجية الأمريكية الجديدة تجاه العالم الإسلامي:


1 - فرض القيم الأمريكية على العالم بحيث تصبح القيم والقوانين وأنماط الحياة الأمريكية أسلوبًا للعالم كله.. إن الذي يزعج أمريكا هو رفض المسلمين لقيمها.. فهي تسوّق قيمها لتعطي انطباعًا لرعاياها في الداخل أنها الأقوى والأفضل.. وتعطي رسائل للخارج أنها الأجدر بالزعامة.. تماماً مثل فرعون من قبل، قال تعالى: ﴿وَنَادَى فِرْعَوْنُ فِي قَوْمِهِ قَالَ يَا قَوْمِ أَلَيْسَ لِي مُلْكُ مِصْرَ وَهَذِهِ الأَنْهَارُ تَجْرِي مِنْ تَحْتِي أَفَلا تُبْصِرُونَ * أَمْ أَنَا خَيْرٌ مِنْ هَذَا الَّذِي هُوَ مَهِينٌ وَلا يَكَادُ يُبِينُ﴾، فانصاع القوم له وأطاعوه إنهم كانوا قوماً فاسقين.


نعم انخرط الحكام وأدواتهم في تنفيذ ما تريد أن تفعله أمريكا بالإسلام والمسلمين.


2- تمويل أئمة وعلماء مسلمين معتدلين، يعارضون الأصولية الإسلامية والإرهاب، ويؤيدون الحرية الدينية.. ولدينا تصريح واضح "لبولا دوبريانسكي" وكيلة وزارة الخارجية الأمريكية للشئون العالمية قالت فيه: "يجب أن نفكر خارج الإطار التقليدي ونوظف وسائل خلاقة للنهوض بالحرية الدينية، وهنا أفكر في تمويل علماء مسلمين، أو أئمة، أو أصوات أخرى للمسلمين".. ويشرح مسئول بوازرة الخارجية الأمريكية هذه المسألة فيقول: "إننا نريد ضم مزيد من علماء المسلمين إلى برامج التبادل الثقافي والأكاديمي التي تمولها أمريكا... والهدف هو دعم أصوات التسامح في الدول الأخرى"


إن الولايات المتّحدة تريد تغيير المنطقة وتذويب المسلمين في القيم الرأسمالية، فهي تعلم أن القوى الإسلامية هي المسيطرة على الشارع، وبالتالي لا يمكن القيام بأي تغيير يحظى بالمصداقيّة والاستمرارية إلاّ إذا تمّ الحصول على ختم الإسلاميين عليه من أجل شرعنته، وبناءً على ذلك فأمريكا تحاول استغلال من تدعوهم "بالمعتدلين" من أجل تمرير مخطّطاتها.


ومن هذا المنطلق فقد طرحت الإدارة الأمريكية منذ مدّة ليست ببعيدة موضوع الحوار مع الإسلاميين على طاولة البحث والتمحيص وتناولت العديد من مراكز الدراسات والفكر الأمريكية هذا الموضوع، وتم فتح قنوات اتّصال مباشرة وغير مباشرة مع شرائح من المسلمين. التي هي في حقيقتها مصائد ومكائد تجرُّهم نحو تنازلات عن أحكام الإسلام لصالح أفكار وقوانين غربية من أجل التذويب. وما الدعم الأمريكي لجمعيات ومؤسسات محلية في كافة بلاد المسلمين كالمساعدات التي تقدمها وكالة يو أس إيد USAID عنا ببعيد.


والكتاب الأمريكي (العالم الإسلامي بعد 11سبتمبر) يوضح بجلاء أهمية التركيز على الطرق الصوفية فى المرحلة القادمة، حيث جاء في بعض أوراقه: "الطرق الصوفية تشكل غالبية المسلمين اليوم وهم محافظون على معتقداتهم الإسلامية وتقاليدهم المحلية، غير متشددين، يعظمون قبور القديسين ويؤدون عندها الصلوات، يؤمنون بالأرواح والمعجزات ويستخدمون التعاويذ، ومجموعة الاعتقادات هذه أزالت تماما التعصب والشدة الوهابية وأصبح الكثير من التقليديين يشابهون الصوفية في السمات والاعتقادات، لا يرون تضارباً بين معتقداتهم الدينية وولائهم لدولهم العلمانية وقوانينها".


وفي هذا الاتجاه نشط سفراء أمريكا في العالم الإسلامي، وبدأ القائم بالأعمال الأمريكي في الخرطوم يتقرب إلى الطرق الصوفية، حيث زار منطقة (أم ضواً بان) ليحمل تحيات رئيسه "باراك أوباما" للطلاب الذين يدرسون القرآن بالمسيد، وبعد "أم ضواً بان" كانت الطريقة البرهانية بمنطقة السجانة المحطة الثانية لـ"ستافورد" الذي زار مشايخها كذلك، وأيضاً زار مسيد الصايم ديمة بأمبدة. وفي 12/02/2015 أنهى زيارة كان قد قام بها إلى منطقة "أبو حراز" وبحسب ما تم نشره بجريدة "الصحافة" أنه قام بافتتاح مكتبتين أهدتهما السفارة الأمريكية لمدرستي الشيخ "يوسف أبو شرا" القرآنية بأبي "حراز" غرب، ومدرسة الشيخ "عبد الرحيم" بأبي "حراز" شرق، وقال: إن زيارته تأتي في الإطار الاجتماعي والإنساني للقاء قادة الطرق الصوفية، وأكد أن بلاده تحترم الإسلام ورجالات الدين الإسلامي، واهتمامه يأتي من منطلق أن الصوفية ساهمت في نشر الإسلام، ولم يخف نيته في لقاء كل أهل الدين بصورة عامة. وفي يوم الأحد 3 آذار/مارس 2012 كان موعد الزيارة التي قام بها القائم بالأعمال الأمريكي إلى ضاحية (الكباشي) شمال بحري للقاء مجموعة من الطرق الصوفية، ولم ينسَ ستانفورد أن يحدث مستقبليه بأن زيارته للطرق الصوفية ما هي إلا احترام أمريكا للدين الإسلامى وكافة الأديان السماوية.


وفي زيارة أخرى لولاية نهر النيل قال ستافورد خلال مخاطبته حشداً من مشايخ الطرق الصوفية وخلاوي "المجاذيب" في الدامر عاصمة ولاية نهر النيل، شمال البلاد: «إن بلاده تقوم بأبحاث عن الطرق الصوفية». وأضاف: «نعلم أن مريديها وأحبابها يحبون من القلب إلى القلب وغير متملقين كالأحزاب السياسية». وقد أوردت صحف الخرطوم زيارة القائم بالأعمال الأمريكي (جوزيف ستافورد) لولاية سنار.


وفي مصر كشف زعيم الطرق الصوفية النقاب عن التقارب الأمريكي مع الصوفية، والحضور المتكرر للسفير الأمريكي لاحتفالاتهم، وحواره مع زعماء الطرق الصوفية، وما يدور داخل كواليس هذه اللقاءات. وعن علاقته بالسفير الأمريكي قال الشيخ حسن الشناوي لـ"العربية.نت" "أنا لم أسع للسفير الأمريكي بأي طريقة وهو الذي طلب مقابلتي، فهل أرفضه؟.. وافقت وحددت له موعدا، وأبلغت مباحث أمن الدولة في مصر فحضر منها مسؤول في صورة شخص عادي وسجل كل ما دار باللقاء". وقال: "إن هدف اللقاءات هو معرفة مدى عمق الطرق الصوفية داخل المجتمع المصري، وعددهم، ومدى تأثير الفكر الصوفي على المصريين، ولقد زارني في مدينة طنطا مرتين منها مرة أثناء احتفال الطرق الصوفية بمولد السيد أحمد البدوي، وقد حضر السفير الأمريكي برفقة زوجته وابنته وخطيبها، وتفقد بعض المشروعات التي تم إنشاؤها بالمدينة". (حوار مع موقع العربية نت بتاريخ 26/4/2007م).


ولم تقتصر زيارات السفير الأمريكي على الطرق الصوفية بل زار جماعة أنصار السنة بالسجانة في 29/04/2013 وقدم هدية عبارة عن كتابين عن أوضاع المسلمين في أمريكا، كما قدم زعيم الجماعة هدية للسفير عبارة عن مصحف ومجلة الاستجابة لسان حالهم، وعددا من مطبوعات الجماعة، وطالبت الجماعة حكومة الولايات المتحدة بلعب دور إيجابي بالعالم والسودان على وجه الخصوص.


3- فرض صياغة للمناهج الدينية الإسلامية، والمطالبة بمراقبة الطلاب والمعاهد لتخرج طلابًا على المقاس الأمريكي الجديد.. وعلينا تذكر أن أمريكا مولت باكستان بـ 100 مليون دولار لإعادة هيكلة مدارسها الدينية، وطالبت السعودية بإغلاق المعاهد الدينية فيها وتعديل مناهجها.. وطالبت اليمن بإغلاق هذه المدارس وترحيل طلابها، وفرض شروطٍ مذلة لبناء المساجد في مصر ومحاصرتها وتعديل الخطاب الديني وفق الصيغة الأمريكية.


4- الحداثة الغربية هي البضاعة التي تريد أمريكا فرضها على العالم الإسلامي؛ والتي تتمثل في الديمقراطية السياسية والليبرالية الاقتصادية، والتسامح الفكري، ومنه المفهوم الأمريكي..


لكن يبدو أن أمريكا لمست منه أن هذه الاستراتيجية التي تبناها أوباما لن تعطي ثمارها المرجوة. وبتعبير آخر كأن لسان حال أمريكا يقول إننا قد تعاملنا مع المسلمين بإعطائهم بعض حرية وبعض رفعٍ للضغوط الاقتصادية والسياسية عنهم، وشجعنا فيهم الإسلام المعتدل والقريب من العلمانية، الذي يقول بالديمقراطية وبالحريات، فإذا بهم يزدادون عداءً للديمقراطية وتوجهاً نحو الإسلام السياسي والخلافة، يبدو أن الإسلام لا علاج له بالحسنى، ولا بد من استئصاله.


لقد جربت أمريكا خيارات كثيرة لمحاربة الإسلام، ﴿وَلا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا﴾ كلها فشلت، وبعد اندلاع هذه الثورات وظهور تطلع المسلمين للإسلام والخلافة على منهاج النبوة بديلاً عن النظم القائمة، وبخاصة في سوريا، يبدو أنها أصابها الرعب مرة أخرى من هذه التحولات. فهي تحولات باتجاه النظام الإسلامي الخلافة. لذلك يبدو أن أمريكا أجرت تعديلات على هذه الاستراتيجية الأوبامية، واختارت سياسة القوة العسكرية والجيوش والقتل والتدمير، ولكن بتنقيح هذه السياسة والاستفادة مما تسميه المشاركة أو الشركاء إلى أقصى حد ممكن، لذلك تراها تحشد القوى السياسية في السودان وتطاردهم باسم الحوار الوطني داخل السودان وخارجه.


وكذلك تعمل على الدوام لجعل المسلمين يقتتلون، ويَسفكون دماءهم ويدمرون بلادهم ويُشقون أنفسهم، وتحرقهم وتغرقهم، وتشعل بينهم كافة أنواع الحرائق، الطائفية والمذهبية والعرقية والجاهلية إلى أن ييأسوا ويسقطوا جميعاً صرعى أمامها أو مستسلمين على أعتابها.


بتعبير آخر سيستمر تبني خارطة الطريق التي جاءت في تقرير "بناء شبكات إسلامية معتدلة" وسيستمرون في إيجاد شبكات ومنظمات وعملاء، وسيستمرون بإظهار الاحترام الكاذب للإسلام ولن يكونوا استفزازيين كبوش، وفي الوقت نفسه سيضربون بقوة أكبر إذا لزم الأمر، ولن يثنيهم تبني أسلوب جلد الخرف عن إظهار مخالبهم، ولكنهم يفضلون استعمال شركائهم أو عملائهم في هذا الأمر، فيخفون جرائمهم ويلصقونها بشركائهم إلا عند الحاجة.
وفي الختام: إلى متى تستمر أمريكا في محاربة الإسلام والمسلمين؟


إن الحرب الأمريكية هذه تبدو كما لو كانت الحرب الفاصلة بيننا وبينهم.. لذا فحوادثها إن شاء الله فاصلة، وفارقة، قال تعالى: ﴿لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَيَجْعَلَ الْخَبِيثَ بَعْضَهُ عَلَى بَعْضٍ فَيَرْكُمَهُ جَمِيعًا فَيَجْعَلَهُ فِي جَهَنَّمَ أُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ﴾.


فيجب أن يُدرك المسلمون، أن الولاء للإسلام أولاً وأخيراً، بعد أن تبين فساد أفكار القومية والوطنية والقبيلة والعشيرة والروابط الفرعية الأخرى المنتشرة بين المسلمين، وبعد أن تبين عوارها وخطورتها، وأنها لم تنهض بهذه الأمة، رغم نعيق الناعقين بها قروناً من الزمان، أورثتنا التخلف والاقتتال، وطفق الأعداء يشمتون بنا، ففي مقالته المشهورة التي نشرت في عدد نيوزويك السنوي في كانون الأول/ديسمبر 2011م بعنوان: «عصر حروب المسلمين»، ذكر صامويل هنتنغتون رؤيته التي نشرها في كتابه صراع الحضارات، يقول: «إن المسلمين يحاربون بعضهم بعضاً، كما يحاربون غير المسلمين، وذلك بمعدل أكثر بكثير مما تقوم به شعوب الحضارات الأخرى». أليست هذه شماتة!؟


يجب أن يعلم المسلمون أن مواجهة مخططات الشر هذه، إنما نواجه المعتمدة منها في إداراتهم، والتي هي قيد التنفيذ، وظاهرة آثارها ومعالمها في بلاد المسلمين. أما طريقة مواجهتها فمعروفة وواضحة لأنها مسألة شرعية، وهي تقتضي كشفها والتحذير منها ببيان خطرها، وتحريض المسلمين على الانصراف عنها ومحاربتها وإجهاضها.

فأدواتها وأبواقها وأساليبها على الأرض، عرضة للسقوط أمام البديل الإسلامي الذي ازداد حضوراً وقوة. ولم يعد هؤلاء العملاء يشكلون ضمانة للغرب في ظل هذه التطلعات نحو الفكر الإسلامي السياسي في العالم الإسلامي.


وسوف تستمر أمريكا في شراء النفوس والذمم وستصطنع العملاء، ولن يكتفوا بالحكام العملاء، بل الدخول من باب ما يسمى منظمات المجتمع المدني وأخواتها المرتبطة بأمريكا والغرب، وكذلك الدخول من باب ما يسمى بالإسلام المعتدل المقصود به موافقة قيم الغرب الديمقراطية الرأسمالية، وقد ضربنا أمثلة في علاقاتهم مع الجماعات الإسلامية والصوفية وأنصار السنة والحركات المصنفة عندهم بالمعتدلة.


فيجب الوعي على كل ذلك والتحذير منه وكشف شبكاتهم لينفض الناس عنها فتفشل، ويخيب فألهم.


كما يجب كشف الجمعيات النسوية، بأنها تفسد المرأة وتشجع على الانحلال، وبطبيعة الحال دون إغفال كشف المؤامرات السياسية والمخططات الاستعمارية لأمريكا والغرب وعملائهم، إن أمريكا تهدف إلى إشعال العالم الإسلامي بالحرائق وإثارة كافة أنواع النعرات وتعميم الفوضى الرهيبة فيه، وإيصاله إلى اليأس والاستسلام، فالواجب كشف هذا الأمر بالوسائل والأساليب المناسبة.


إن مواجهة أمريكا يجب أن تكون بشكل مباشر، مثل ما نزلت هي بثقلها إلى ساحات العالم الإسلامي، تمد أذرعها فيه وتنشرها كالأخطبوط، وتسيح في بلادنا فساداً، لذلك ينبغي ضرب هذه الأذرع، وتقطيعها، دون تردد، لإفشالها.


وأخيراً فإن بيان الحكم الشرعي بشكل واسع، ومستمر في أفكار الديمقراطية، وفي هذه الشبكات، وفيما يسمى منظمات المجتمع المدني، وبيان أنها تناقض المعالجات الإسلامية.. هذا البيان سيعطل تمرير هذه المخططات اللعينة، وسوف يسارع المسلمون إلى أحكام دينهم، يتمسكون بها بإخلاص، ليقترب المسلمون من دولتهم؛ دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة، بإذن الله.


فهلم أيها المسلمون إلى هذا العمل المبارك.

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
يعقوب إبراهيم - أبو إبراهيم

More from null

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

هر کله چې موږ ته یو "نوی سمبول" وړاندې کیږي چې مسلمانی ریښې یا ختیځي بڼې لري، ډیری مسلمانان خوشحالیږي، او په داسې کافر نظام کې د "سیاسي نمایندګۍ" په نامه په یو وهم باندې هیلې جوړیږي چې اسلام د حکومت، عقیدې او شریعت په توګه نه مني.

موږ ټول هغه سخته خوشحالي یادوو چې په 2008 کې د اوباما په بریا سره د ډیری خلکو په احساساتو کې خپره شوه. هغه د کینیا زوی دی او یو مسلمان پلار لري! دلته ځینو فکر کاوه چې اسلام او مسلمانان د امریکایی نفوذ ته نږدې شوي، مګر اوباما د مسلمانانو لپاره ترټولو زیات ځورونکي ولسمشرانو څخه و، هغه لیبیا ویجاړه کړه، د سوریې په ناورین کې یې مرسته وکړه، او د خپلو الوتکو او سرتیرو سره یې افغانستان او عراق ته اور واچاوه، بلکې د خپلو وسیلو له لارې په یمن کې د وینو تویونکی و او د هغه دوره د امت په وړاندې د سیستماتیکې دښمنۍ دوام و.

نن ورځ دا صحنه تکراریږي، مګر په نویو نومونو سره. ځکه چې زوهران ممداني ته د یو مسلمان، مهاجر او ځوان په توګه ډیره پاملرنه کیږي، لکه څنګه چې هغه ژغورونکی وي! مګر لږ خلک د هغه سیاسي او فکري دریځونو ته ګوري. دا سړی د همجنس بازانو د سختو پلویانو څخه دی، د دوی په فعالیتونو کې برخه اخلي، او د دوی انحراف د بشري حقونو په توګه ګڼي!

دا څه ډول شرم دی چې خلک په هغه باندې هیلې لري؟! ایا دا د هماغه سیاسي او فکري ناکامۍ تکرار نه و چې امت پکې څو ځله ښکیل شوی دی؟! هو، ځکه چې دا په شکل سره ازمویل کیږي نه په جوهر سره! دا په موسکا سره غولیږي، او په عقیدې سره نه بلکې په احساساتو سره، په نومونو سره نه بلکې په مفاهیمو سره، او په سمبولونو سره نه بلکې په اصولو سره معامله کوي!

په شکلونو او نومونو باندې دا ډول لیوالتیا د مشروع سیاسي پوهاوي د نشتوالي پایله ده، ځکه چې اسلام په اصل، نوم یا نژاد نه اندازه کیږي، بلکې په بشپړ ډول د اسلام اصولو ته په ژمنتیا سره؛ د نظام، عقیدې او شریعت په توګه. او د هغه مسلمان لپاره هیڅ ارزښت نشته چې په اسلام حکومت نه کوي او نه یې نصرت کوي، بلکې کافر پانګوال نظام ته غاړه ږدي، او د "آزادۍ" په نوم کفر او انحراف ته توجیه ورکوي.

او ټول هغه مسلمانان دې پوه شي چې د هغه په ​​بریا خوشحاله شول او فکر یې کاوه چې دا د خیر تخم یا د پاڅون پیل دی، چې پاڅون د کفر له نظامونو څخه نه کیږي، نه د هغوی په وسایلو سره، نه د دوی د رایې ورکولو د صندوقونو له لارې، او نه د هغوی د اساسي قوانینو تر چت لاندې.

څوک چې ځان د دیموکراتیک نظام له لارې وړاندې کوي، د خپلو قوانینو د احترام قسم خوري، بیا د جنسي انحراف څخه دفاع کوي او هغه لمانځي، او هغه څه ته بلنه ورکوي چې خدای غصه کوي، هغه د اسلام نصرت کوونکی او د امت لپاره امید نه دی، بلکې د ښایسته کولو او نرمولو وسیله ده، او یو جعلي استازیتوب دی چې هیڅ ګټه نه رسوي.

په لویدیځ کې د ځینو هغو شخصیتونو لپاره چې اسلامي نومونه لري سیاسي بریاوې بلل کیږي، یوازې هغه ټوټې دي چې امت ته د تسکین په توګه وړاندې کیږي، ترڅو ورته وویل شي: وګورئ، زموږ د نظامونو له لارې بدلون ممکن دی.

 د دې "استازیتوب" حقیقت څه دی؟

لویدیځ د اسلام لپاره د حکومت دروازې نه خلاصوي، بلکې یوازې د هغو کسانو لپاره یې خلاصوي چې د دوی په ارزښتونو او افکارو کې ورسره یوځای کیږي. او هرڅوک چې د دوی نظام ته ننوځي باید د دوی اساسي قانون او وضعي قوانین ومني، او د اسلام له حکم څخه انکار وکړي، که هغه په دې راضي شي، هغه یو منل شوی ماډل کیږي، مګر ریښتینی مسلمان د دوی په وړاندې له خپلو ریښو څخه رد دی.

زهران ممداني څوک دی؟ او ولې دا وهم جوړیږي؟

هغه یو داسې شخص دی چې یو مسلمان نوم لري، مګر د اسلام د فطرت سره په بشپړه توګه مخالف یو منحرف اجنډا غوره کوي، د همجنس بازانو څخه ملاتړ کوي، او هغه څه ته وده ورکوي چې د "دوی حقونه" بلل کیږي، او هغه د دې څرګنده بیلګه ده چې څنګه لویدیځ خپل ماډلونه جوړوي: په نوم مسلمان، په عمل کې سیکولر، د لویدیځ لیبرال اجنډا ته خدمت کوي نور څه نه. بلکې د دې لپاره چې امت له خپلې اصلي لارې مشغول کړي، نو د دې پر ځای چې د اسلام او خلافت د دولت غوښتنه وکړي، د کفر په نظامونو کې د پارلماني څوکیو او پوستونو په اړه اندیښمن شي! او د دې پر ځای چې د فلسطین د آزادولو لپاره مخه کړي، د هغو کسانو په تمه دي چې د امریکا له کانګرس یا د اروپا له پارلمان څخه "د غزې دفاع" وکړي!

د دې حقیقت دا دی چې دا د ریښتیني بدلون د لارې تحریف دی، کوم چې د نبوت په طريقه د راشده خلافت تاسیس دی، چې د اسلام بیرغ اوچتوي، د خدای شریعت پلي کوي، او امت د یو خلیفه تر شا متحد کوي چې د هغه تر شا جنګیږي او له هغه څخه وېره کیږي.

نو په نومونو مه غولیږئ، او په هغه چا مه خوشحالیږئ چې تاسو ته په ظاهره منسوب وي او په محتوا کې ستاسو سره مخالفت لري، ځکه چې هرڅوک چې د سعید، علي یا زهران نوم لري زموږ د نبي محمد ﷺ په لاره نه دی.

او پوه شئ چې بدلون د کفر له پارلمانونو څخه نه راځي، بلکې د امت له لښکرو څخه راځي چې وخت یې رارسیدلی چې حرکت وکړي، او د هغوی له پوهو ځوانانو څخه چې شپه او ورځ د لویدیځ او د هغه د ملاتړو او په اسلامي او مسلمانو هیوادونو کې د خاینو پیروانو په سرونو د میز د اړولو لپاره کار کوي.

مسلمانان د دیموکراسۍ په ټاکنو او نه د لویدیځ د صندوقونو له لارې نه پاڅیږي، بلکې د اسلامي عقیدې پر بنسټ په ریښتیني پاڅون سره، د راشده خلافت د دولت په تاسیس سره چې اسلام ته خپل مقام بیرته ورکوي، مسلمانانو ته عزت ورکوي، او د دیموکراسۍ وهمونه ماتوي.

په نومونو مه غولیږئ، او خپلې هیلې په کفر په نظامونو کې په افرادو مه ځړئ، بلکې خپلې لویې پروژې ته وګرځئ: د اسلامي ژوند بیا پیل، دا یوازې د عزت، بریا او واک لار ده.

صحنه د پخوانیو غمونو یو سپکاوی تکرار دی: جعلي سمبولونه، لویدیځو نظامونو ته وفاداري، او د اسلام له لارې څخه انحراف. او هر څوک چې دې لارې ته لاسونه پړکوي، هغه امت ګمراه کوي. نو د خلافت پروژې ته راوګرځئ، او د اسلام دښمنانو ته اجازه مه ورکوئ چې ستاسو مشران او استازي جوړ کړي. عزت د دیموکراسۍ په چوکیو کې نه دی، بلکې د خلافت په تخت کې دی چې حزب التحریر ورته کار کوي او امت د دې فکري او سیاسي انحطاط څخه خبرداری ورکوي. موږ ته پرته د خلافت له دولت څخه بله خلاصی نشته، کوم چې اجازه نه ورکوي چې مسلمانان د هغه چا لخوا اداره شي چې د اسلام څخه پرته په بل دین باور لري، نه د هغه چا لخوا چې انحراف او ګمراهۍ ته جواز ورکوي، او نه د هغه چا لخوا چې خلکو ته د خدای له نازل شوي پرته بل څه قانون کوي.

دا لیکنه د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره ده

عبدالمحمود العامري – د یمن ولایت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ - د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ

د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

د الاهرام ویب پاڼې د ۲۰۲۵ کال د نومبر په ۴مه نېټه د سه شنبې په ورځ خبر ورکړ چې د مصر لومړي وزیر د قطر په پلازمېنه دوحه کې د ټولنیزې پراختیا په دویمه نړیواله غونډه کې د ولسمشر په استازیتوب په خپله وینا کې وویل چې مصر په خپلو ټولو بڼو او اړخونو کې د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره یوه هر اړخیزه تګلاره پلي کوي، چې "څو اړخیزه بې وزلي" هم پکې شامله ده.

له کلونو راهیسې، په مصر کې هېڅ رسمي وینا داسې عبارتونه نه لري لکه "د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره هر اړخیزه تګلاره" او "د مصر اقتصاد لپاره حقیقي پیل". چارواکي دا شعارونه په کنفرانسونو او غونډو کې تکراروي، چې د پانګونې پروژو، هوټلونو او تفریحي ځایونو ځلیدونکي انځورونه هم ورسره مل وي. خو واقعیت، لکه څنګه چې نړیوال راپورونه یې شاهدي ورکوي، بالکل توپیر لري. په مصر کې بې وزلي لا هم یوه پخه، بلکې مخ په زیاتیدونکې پدیده ده، سره له دې چې حکومت په پرله پسې توګه د ښه والي او پرمختګ ژمنه کوي.

د یونیسف، ایسکوا او د خوړو نړیوال پروګرام د ۲۰۲۴ او ۲۰۲۵ کلونو د راپورونو له مخې، نږدې یو له پنځو مصریانو څخه په څو اړخیزه بې وزلۍ کې ژوند کوي، په دې مانا چې دوی د ژوند له بنسټیزو اړخونو لکه تعلیم، روغتیا، کور، کار او خدماتو څخه بې برخې دي. همدارنګه، معلومات دا تاییدوي چې له ۴۹٪ څخه زیاتې کورنۍ د کافي خوړو په ترلاسه کولو کې له ستونزو سره مخ دي، دا یو ټکان ورکوونکی شمېر دی چې د ژوند د بحران ژورتیا منعکس کوي.

خو مالي بې وزلي، یعنې د ژوند د لګښتونو په پرتله د عاید کموالی، په تېزۍ سره زیات شوی، چې د انفلاسیون د پرله پسې څپو له امله د خلکو معاشونه، هڅې او سپما له منځه تللي دي، تر دې چې د مصریانو لویه برخه د دایمي کار کولو سره سره د مالي بې وزلۍ تر کرښې لاندې ده.

په داسې حال کې چې حکومت د "تکافل او کرامه" او "حياة كريمة" په څېر نوښتونو په اړه خبرې کوي، نړیوالې شمېرې ښيي چې دې پروګرامونو د بې وزلۍ جوړښت په بنسټیزه توګه نه دی بدل کړی، بلکې یوازې د لنډمهاله ارام بښونکو په څېر دي، لکه څاڅکي چې په دښته کې توی شي. د مصر کلیوالي سیمې چې د نفوس نیمایي برخه پکې ژوند کوي، لا هم د خدماتو د کمښت، د وړ کار د نشتوالي او د زیربناوو د خرابوالي له امله کړېږي. د ایسکوا راپور ټینګار کوي چې په کلیو کې بې برخېتوب په ښارونو کې څو چنده زیات دی، چې دا د شتمنۍ د ناسم ویش او پرله پسې بې پامۍ ښکارندویي کوي.

کله چې لومړی وزیر د هیواد له زوی څخه مننه کوي "چا چې له حکومت سره د اقتصادي سمون اقدامات زغملي"، نو په حقیقت کې هغه د هغو سیاستونو له امله د رښتینې کړاو شتون مني. خو دا اعتراف د کړنلارې د بدلون لامل نه ګرځي، بلکې د هماغې سرمایه دارۍ په لاره کې د لا زیات تګ لامل کیږي چې دا بحران یې رامنځته کړی دی.

هغه تش په نامه اصلاحات چې په ۲۰۱۶ کال کې د "تعویم" پروګرام، د سبسایډي د زیاتوالي او د مالیاتو د زیاتوالي سره پیل شول، اصلاح نه وه، بلکې د پورونو او کسر لګښت په بې وزلو بارول وو. په داسې حال کې چې چارواکي د "پیل" په اړه خبرې کوي، سترې پانګونې د لوکسو املاکو او سیاحتي پروژو په لور روانې دي چې د پانګوالو خدمت کوي، په داسې حال کې چې میلیونونه ځوانان د کار یا هستوګنې لپاره فرصتونه نه مومي. بلکې ډیری دا پروژې، لکه په مطروح کې د علم الروم سیمه چې پانګونه یې ۲۹ میلیارده ډالره اټکل شوې، د بهرنیو سرمایه دارۍ شراکتونه دي چې ځمکې او شتمنۍ ترلاسه کوي او هغه د پانګوالو لپاره د ګټې سرچینې ته بدلوي، نه د خلکو لپاره د رزق سرچینې ته.

نظام ځکه نه ناکامېږي چې فاسد دی، بلکې ځکه چې په یوه باطله فکري بنسټ روان دی چې هغه سرمایه داري نظام دی، کوم چې پیسې د دولت د ټولو سیاستونو محور ګرځوي. سرمایه داري په مطلقه توګه د مالکیت په ازادۍ ولاړه ده او اجازه ورکوي چې شتمني د هغه لږ شمېر خلکو په لاس کې راټوله شي چې د تولید وسیلې لري، په داسې حال کې چې اکثریت د مالیاتو، بیو او عمومي پورونو بار په غاړه اخلي.

له همدې امله، هغه څه چې د "ټولنیزې ساتنې پروګرامونه" بلل کیږي، یوازې د سرمایه دارۍ د وحشي څېرې د ښکلا کولو هڅه ده، او د یوه ظالم نظام عمر اوږدوي چې د بډایانو خیال ساتي او له بې وزلو څخه پیسې اخلي. د ناروغۍ د اصل په درملنې پر ځای؛ یعنې د شتمنۍ انحصار او په نړیوالو بنسټونو باندې د اقتصاد انحصار، یوازې د نقدي مرستو په ویش باندې بسنه کیږي، چې نه بې وزلي له منځه وړي او نه عزت ساتي.

سرپرستي په رعیت باندې د حاکم احسان نه دی، بلکې شرعي وجیبه ده، او هغه مسؤلیت دی چې الله تعالی به په دنیا او آخرت کې ترې پوښتنه کوي. هغه څه چې نن ورځ روان دي، د خلکو چارو ته قصدي بې پامي ده، او د پیسو نړیوال صندوق او نړیوال بانک څخه د مشروطو پورونو په ګټه د سرپرستۍ له وجیبې څخه لاس اخیستل دي.

دولت د بې وزله او بهرني پور ورکوونکي ترمنځ منځګړی ګرځېدلی، مالیات وضع کوي، سبسایډي کموي او عامه شتمنۍ پلوري ترڅو هغه لوی کسر ډک کړي چې پخپله سرمایه داري نظام جوړ کړی دی. په دې ټولو کې هغه شرعي مفاهیم غیر حاضر دي چې اقتصاد تنظیموي، لکه د سود حرامول، د عامو شتمنیو د افرادو لخوا د مالکیت منع کول، او د مسلمانانو له بیت المال څخه په رعیت باندې د نفقه کولو وجوب.

اسلام یو بشپړ اقتصادي نظام وړاندې کړی چې بې وزلي له خپلو ریښو څخه له منځه وړي، نه یوازې د نقدي مرستو یا ښکلاکوونکو پروژو سره. دا نظام په ثابتو شرعي بنسټونو ولاړ دی، چې تر ټولو مهم یې دا دي:

۱- د سود او سودي پورونو حرامول چې دولت سره تړلي او منابع یې له منځه وړي، د سود په له منځه تلو سره له نړیوالو بنسټونو څخه د اقتصاد انحصار له منځه ځي، او د امت مالي خپلواکي بېرته راګرځول کېږي.

۲- د ملکیتونو درې ډوله کول:

شخصي ملکیت: لکه کورونه، هټۍ او شخصي کروندې...

عامه ملکیت: په دې کې لویې شتمنۍ شاملې دي لکه تېل، ګاز، منرالونه او اوبه...

د دولت ملکیت: لکه د فیء ځمکې، رکاز او خراج...

په دې وېش سره عدالت ټینګېږي، ځکه چې لږ شمېر خلکو ته د امت د منابعو د انحصار کولو اجازه نه ورکول کېږي.

۳- د رعیت د هر فرد لپاره د کفایت ضمانت: دولت په خپله سرپرستۍ کې د هر انسان لپاره د خوراک، جامو او کور په څېر بنسټیزو اړتیاوو ضمانت کوي، که چیرې هغه د کار کولو توان ونلري، نو د بیت المال په هغه باندې نفقه کول واجب دي.

۴- زکات او لازمي نفقه: زکات احسان نه دی، بلکې فریضه ده، دولت یې راټولوي او د خپلو شرعي مصرفونو لپاره یې بې وزلو، مسکینانو او پورمندانو ته مصرفوي. دا د وېش یوه اغېزمنه وسیله ده چې پیسې په ټولنه کې د ژوند دورې ته بېرته راګرځوي.

د تولیدي کار هڅولو او د استحصال منع کولو، او په ریښتینو ګټورو پروژو کې د منابعو پانګونې ته هڅولو سره، لکه درنې او نظامي صنعتونه نه په قمار او لوکسو املاکو او فرضي پروژو کې. د دې تر څنګ د بیو تنظیم د حقیقي عرضې او تقاضا سره نه د احتکار او نه د تعویم سره.

یوازې د نبوت په منهج خلافت دی چې د دې احکامو په عملي کولو قادر دی، ځکه چې هغه د اسلامي عقیدې پر بنسټ جوړ شوی، او موخه یې د خلکو د چارو پالنه ده نه د هغوی د پیسو راټولول. د خلافت په سیوري کې، نه سود شته او نه مشروطه پورونه، او نه پردیو ته د عامو شتمنیو پلورل شته، بلکې منابع د امت د ګټو د ترلاسه کولو په موخه اداره کیږي، او بیت المال د دولتي منابعو، خراج، انفال او عامه ملکیت څخه د روغتیايي پاملرنې، تعلیم او عامه اسانتیاوو د تمویل مسؤلیت په غاړه اخلي.

خو د بې وزلو بنسټیزې اړتیاوې د هر فرد په توګه تضمین کیږي، نه د لنډمهاله صدقاتو له لارې بلکې د یوه تضمین شوي شرعي حق په توګه. له همدې امله په اسلام کې د بې وزلۍ سره مبارزه یو سیاسي شعار نه دی، بلکې د ژوند یو بشپړ نظام دی چې عدالت قایموي او ظلم منع کوي او شتمني خپلو مالکینو ته بېرته سپاري.

د رسمي وینا او ژوندي واقعیت ترمنځ لویه فاصله ده چې له هیچا څخه پټه نه ده. په داسې حال کې چې حکومت د خپلو "ستر" پروژو او "حقیقي پیل" په اړه سندرې وايي، میلیونونه مصریان د بې وزلۍ تر کرښې لاندې ژوند کوي، د لوړې بیې، بې روزګارۍ او د امید نشتوالي څخه کړېږي. حقیقت دا دی چې دا کړاو به تر هغه وخته پورې له منځه لاړ نشي تر څو چې مصر د سرمایه دارۍ په لاره روان وي، خپل اقتصاد سود خورو ته سپاري او د نړیوالو بنسټونو سیاستونو ته غاړه ږدي.

د مصر کړکېچونه او ستونزې انساني ستونزې دي نه مادي، او هغه شرعي احکام ورسره تړلي دي چې د اسلام پر بنسټ یې د چلند او درملنې څرنګوالی څرګندوي، او حل لارې د سترګو پټولو په پرتله اسانه دي، مګر هغه باوري ادارې ته اړتیا لري چې آزاده اراده ولري او وغواړي په سمه لاره ولاړ شي او په ریښتیا سره د مصر او د هغې د خلکو لپاره ښه وغواړي، او بیا دا اداره باید ټول هغه قراردادونه بیاکتنه کړي چې پخوا شوي او د ټولو هغو شرکتونو سره کیږي چې د هیواد شتمنۍ انحصاروي او څه چې د هغې عامه ملکیت دی، په ځانګړې توګه د ګاز، تېلو، سرو زرو او نورو منرالونو او شتمنیو د سپړلو شرکتونه، او دا ټول شرکتونه وباسي ځکه چې دوی په اصل کې استعماري شرکتونه دي چې د هیواد شتمنۍ لوټ کوي، او بیا یو نوی تړون جوړ کړي چې خلکو ته د هیواد په شتمنیو واک ورکړي او داسې شرکتونه جوړ یا په کرایه ونیسي چې د تیلو، ګازو، سرو زرو او نورو منرالونو له زیرمو څخه د شتمنیو په تولید بوخت وي او دا شتمنۍ بیا په خلکو وویشي، بیا به خلک د دې جوګه شي چې هغه مړې ځمکې وکري چې دولت به دوی ته د هغې د حق په توګه د ګټې اخیستنې توان ورکړي، او دوی به دا هم وکولی شي چې هغه څه جوړ کړي چې باید جوړ شي ترڅو د مصر اقتصاد لوړ کړي او د هغې خلکو ته کفایت وکړي، او دولت به دوی په دې لاره کې ملاتړ وکړي، او دا ټول تصور نه دی او نه د پیښېدو وړ نه دی او نه یوه پروژه ده چې موږ یې د تجربې لپاره وړاندې کوو چې بریالۍ شي یا ناکامه شي، بلکې دا شرعي احکام دي چې په دولت او رعیت لازم دي، نو دولت ته دا اجازه نشته چې د هیواد شتمنۍ چې د خلکو ملکیت دی په داسې پلمو ضایع کړي چې تړونونه یې منظور کړي او ملاتړ یې کړی او ظالمانه نړیوالو قوانینو یې ساتنه کوي، او نه ورته دا اجازه شته چې خلک ترې منع کړي بلکې باید هر هغه لاس پرې کړي چې د خلکو شتمنیو ته د لوټ په توګه اوږدېږي، دا هغه څه دي چې اسلام وړاندې کوي او باید پلي شي، مګر دا د اسلام د نورو نظامونو څخه جلا نه پلي کېږي بلکې دا یوازې د نبوت په منهج د خلافت د دولت له لارې پلي کېږي، دا هغه دولت دی چې د هغې غم او دعوت د تحریر ګوند په غاړه لري او مصر او د هغې خلک، ملت او پوځ ته د دې لپاره له هغه سره په ګډه کار کولو ته بلنه ورکوي، خدای دې د خپل لوري څخه فتحه ولیکي او موږ هغه په ​​داسې واقعیت کې وینو چې اسلام او د هغه خلک عزتمن کړي، ای الله ژر تر ژره.

﴿وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ﴾

د تحریر ګوند مرکزي مطبوعاتي دفتر لخوا لیکل شوی

سعید فضل

په مصر کې د تحریر ګوند د مطبوعاتي دفتر غړی