إن شباب المسلمين... ليسوا بأصوليين   ضمن حملة القسم النسائي "الشباب المسلم: روّاد التغيير الحقيقي"
April 19, 2016

إن شباب المسلمين... ليسوا بأصوليين ضمن حملة القسم النسائي "الشباب المسلم: روّاد التغيير الحقيقي"

إن شباب المسلمين... ليسوا بأصوليين


ضمن حملة القسم النسائي "الشباب المسلم: روّاد التغيير الحقيقي"


لقد عرفت الأمة الإسلامية منعطفا تاريخياً خطيراً، مُنيت به بعد سقوط دولتها وغياب تحكيم شرع ربها، فأخذت بالسقوط إلى الهاوية وتكالبت عليها الأمم من كل حدبٍ وصوب، وأخذت تصوب سهامها السامة إلى كل ما يتمثل به مكمن قوتها، فكان للشباب المسلم الحظ الأوفر من الهجمة الحضارية التي شنتها الدول الكبرى للقضاء على الإسلام وعقيدته في نفوس المسلمين كما قضت عليه في كيفية تنظيم حياتهم.


لقد كان سقوط الخلافة الإسلامية مؤذناً بقدوم الأنظمة السياسية الوضعية، تحت غطاء القومية أو الوطنية حيناً أو تحت غطاء العلمانية أو الليبرالية حينا آخر، مع ترويجها وترسيخها بين شباب الأمة بمعانٍ تخالف حقيقتها الاصطلاحية، فمثلا للعلمانية، على أنها مشتقة من العلم وذلك للخداع والتضليل، فيقولون إنها بناء حياة وأنظمة قائمة على العلم، والعلم هو مطلب الجميع، بينما العلمانية بمعناها الحقيقي هي نقيض الدين، أي اللادينية، وهي مفهوم لنظام أساسه فصل الدين عن الحياة أي إلغاء دور الدين في مختلف الأصعدة.


إن أسلوب التضليل هو من أخطر أساليب الغزو الاستعماري الثقافي الذي اجتاح العالم الإسلامي، وهو عكس الحقيقة تماماً، وقد لجأت إليه الدول المستعمرة، وعلى رأسها أمريكا لإخفاء أهدافها الحقيقية، فهي تتوارى خلف مفاهيم ومصطلحات براقة، في ظاهرها الرحمة وباطنها من قبله العذاب. فعلى الشباب المسلم أن يعي أن هذه المفاهيم خاصة بالمبدأ الرأسمالي القائم على المادية النفعية البحتة مثل: الديمقراطية، وحرية الرأي، واحترام الرأي الآخر، وحقوق الإنسان والحريات العامة، وحرية المرأة، والمساواة والعدالة الاجتماعية وغيرها من الشعارات التي يُراد منها خلخلة أركان المجتمع المسلم، وتفتيت الروابط الأسرية والعائلية، وانفلات المرأة من أي قيد من دين أو عرف، ودفع الشباب لأن يثور على أحكام دينه، وكل ذلك من أجل شيوع الفاحشة والرذيلة والانحراف للجنسين، كما هي الحال في المجتمعات الغربية، فينهدم المجتمع المسلم بكل أركانه وهذا ما يريدونه.


وما يزيد الطين بلة هو الترويج لمصطلحات مبهمة لا تعريف واضحاً وصريحاً لها،كالعولمة، والخصخصة، والاقتصاد الحر، وحوار الأديان، والتطرف والاعتدال والإرهاب، والتي يُراد منها إبقاء حربهم مفتوحة على البلاد الإسلامية في سبيل تمرير مشاريعهم الاستعمارية التي لا سقف لها تقف عنده، فكان لا بد أن تظهر الدول العلمانية الديمقراطية بمظهر الحريص المتباكي على تردي أحوال وأوضاع المنطقة الإسلامية، حتى تتوغل بحقدها وتبث سمومها بكل مقومات ومقدرات الأمة الإسلامية، ولا سيما شبابها بعد أن أيقنت قوة الطاقة الحيوية لديهم بوجود عقيدتهم الإسلامية الراسخة في نفوسهم، فوصفتهم بالإرهاب والتطرف والأصولية.


وبشرح مبسط وسريع لبعض هذه المصطلحات والأوصاف سنكشف لكم خطرها الكبير وآثارها السلبية على جيل واسع من شباب أمة تلمست نور خلاصها وأيقنت أهمية العودة إلى جذور عقيدتها الإسلامية لانعتاقها من ربقة المستعمر وأعوانه من حكام وعلماء ومستشرقين مضبوعين بثقافته الفاسدة. ومن هذه المصطلحات سنسلط الضوء على المعنى الحقيقي للأصولية والإرهاب وما ينتج عنهما من تسلط السياسات العلمانية وعملائها من حكومات محلية على نشء حياة الشباب المسلم في بلاد المسلمين بحجة مكافحة التطرف والحد من انتشاره.


* فالأصولية مصطلح أول ما ظهر، في أوروبا، وهو للدلالة على موقف الكنيسة المعارض للتقدم العلمي والصناعي آنذاك لمخالفته الديانة النصرانية، وذلك لأنه ناجم عن المبدأ الرأسمالي، الذي يقوم على عقيدة فصل الدين الحياة. فأتى وصف الأصولية لكل حركة تعارض التقدم العلمي والصناعي والفني والذي حصل من تطبيق المبدأ الرأسمالي. ومع تلاشي هذه الحركات مع الحرب العالمية الثانية، إلا أنه استقر في أذهان الأوروبيين، أن الأصولية عدوة التقدم والعلم، وهي تخلُّف عقلي لا يليق بعصر النهضة، ويجب أن تُحارب حتى تزول جميع آثارها من المجتمع والحياة.


ومن هنا نرى أن إطلاق هذا الوصف "الأصولية" الغاية منه إيجاد رأي عام عالمي ضد كل من يوصف به لاعتباره خطراً على الحضارة المادية الحديثة، بل وخطراً على الإنسانية، فبات وبفعل القوانين وتوصيات الدول الغربية، كل مسلم وكل حركة تعمل على تغيير الحياة السيئة التي يعيشها المسلمون إلى حياة إسلامية، أو كل من يقاوم المعتدي والمغتصب للأرض مثل نضال الشباب في فلسطين المحتلة، هو أصولياً، ويسوَّغ اتخاذ الإجراءات اللازمة بحقه مهما كانت قاسية لمكافحة ومحاربة تطرفه دون النظر لوحشية وتطرف المعتدي.


* أما الإرهاب، فيتضح من مجمل القوانين والتشريعات المتعلقة بالإرهاب ومكافحة التطرف، أنها غير دقيقة، وأنها تخضع للاتجاهات السياسية للدول التي قعّدت هذه القوانين والتشريعات. وبموجب هذه التوصيات وهذه القوانين تتمكن الدول الغربية وعلى رأسها أمريكا من ملاحقة أي شخص يُتهم بالإرهاب في أي مكان، ولها الحق باعتقاله أو خطفه، وإنزال العقوبة التي تراها بحقه، كالسجن ومصادرة وسحب الإقامة أو الجنسية، وذلك دون إعطاء المتهم الحق في الدفاع عن نفسه. كما يمكنها وبموجب القوانين والقرارات الدولية المتعلقة بقانون الإرهاب ومكافحة التطرف، استعمال القوة العسكرية والنفوذ السياسي على أي بلد تصفه بالإرهاب، وتعتبر البلاد الإسلامية من أهم المناطق التي استعملت فيها أمريكا قانون الإرهاب وذلك لزيادة نفوذها فيها ولإبقائها تحت السيطرة كما حصل لأفغانستان والعراق منذ سنوات ومؤخراً كما في سوريا الشام. مع حدوث بعض التغييرات اللافتة، إذ أصبحت مشاركة الحكومات العميلة في البلاد الإسلامية لحرب أمريكا على (الإرهاب) واضحة ومباشرة، خاصة بعد تشكيل التحالف الإسلامي العسكري من 39 دولة تقودهم السعودية عرّابة السياسة الأمريكية في العالم الإسلامي، إذ أعلن عن عمله المنوط به ألا وهو تطوير البرامج والآليات اللازمة لدعم (محاربة الإرهاب)، ووضع الترتيبات المناسبة للتنسيق مع الدول والجهات الدولية في سبيل خدمة المجهود الدولي لـ(مكافحة الإرهاب) وحفظ السلم والأمن الدوليين.


فالإرهاب والأصولية والتطرف مصطلحات وأوصاف لا تتطابق مع واقع الشباب الملتزم بأحكام دينه، لأنها عبارة عن أوصاف وُجدت لمحاربة عودة الإسلام إلى الحياة من جديد، فأصبح كل مُلتحٍ وكل مرتاد للمسجد إرهابياً ومتطرفاً كما في معظم البلاد الإسلامية، مُلاحقاً من قبل الأجهزة الاستخباراتية المحلية والعالمية، حتى الأسماء العربية الإسلامية أصبحت بمثابة هوية يحق للشعوب الغربية أن تنظر إليها بعنصرية وتستهدفها دون حسيب أو رقيب لها، خاصة بعد انتشار مفهوم الإسلاموفوبيا،كما يحق لبعض الدول منع تداول هذه الأسماء أيضاً كما في غربي الصين (تركستان الشرقية)، بالإضافة إلى استحداث قوانين في بلاد الديمقراطية حيث الادعاءات المتكررة بضمان الحريات الفردية، والتي تنحصر بكيفية التضييق على المسلمين من منع للنقاب وإقفال للمساجد والقاعات المخصصة لصلاة المسلمين في الجامعات الغربية كما حصل مؤخراً في ثلاث جامعات في برلين، بالإضافة إلى عملية إدماج الشباب المسلم وخاصة الأطفال منهم بالقوة واستغلال ضعفهم وحاجاتهم خلال هجرتهم القسرية من حروب استعمارية لا قبل لهم فيها، مثلما يحصل في بريطانيا وغيرها من الدول الأوروبية بمراقبة المدارس الخاصة واستدعاء الشرطة والتلويح بتسليم الأطفال للجهاز الخاص بمكافحة الإرهاب إذا تم الاشتباه بسلوكه أو حتى برسمه وكتابته للكلمات، مثلما حصل مؤخرا في بريطانيا عندما اتُهم طفل مسلم بالإرهاب عندما رسم خيارا فظنها الأستاذ سلاحاً حاداً.


معاناة كثيرة تقف بوجه المسلمين عامة وبوجه الشباب المسلم خاصة ولا سيما بتوجيه أصابع الاتهام لهم دائما وفي كل خطوة يقومون بها خاصة إن كانت لنصرة دينهم أو نصرة المستضعفين والمظلومين من أبناء أمتهم. فالأدلة والبراهين كثيرة والأرقام والإحصائيات عديدة لتثبت مدى حرص الأنظمة الاستعمارية على إبقاء العالم (الثالث) وخاصة الإسلامي عالماً متخلفاً، وإبعاد الشباب المسلم عن النهضة الحقيقية، والإمعان في تضليله، وحرفه عن الطريق الصحيح، ووضعه في دائرة الاتهام بشكل مستمر، وتمييع عمله الإسلامي.


وإليكم أبرز برهان من واقعنا المزري، بفعل الحروب الدائرة في العالم الإسلامي، على اتباع هذه السياسة الممنهجة ضد شباب الأمة.


فما يحدث لأهل سوريا، من حرب أعلنتها عليهم دول العالم لكسر إرادتهم والقضاء على كل حلم بالتحرّر من قيود الظلم التي أشعلت تلك الثورة في الشام عقر دار الإسلام، إذ أعلنت الدول الكبرى بقيادة أمريكا تدخلها لإنقاذ عميلها الطاغية بشار متحججة بالقضاء على فزاعة الإرهاب التي أوجدتها كذريعة لاستقدام جيوش الدول الكبرى لمشاركتها بتحقيق أهدافها، فحصدت جراء ذلك العديد من القتلى والجرحى، إذ بلغ عدد القتلى من الأطفال ما يقارب الـ 17.000 ألف طفل وطفلة دون السادسة عشرة من عمرهم، وتدل الإحصائيات الأخيرة أن معظم القتلى والذي يبلغ حوالي 400.000 ألف هم من الفئة العمرية التي تترواح بين العشر سنوات والخمس وثلاثين سنة، وهذا إن دلّ على شيء فهو يدلّ على عدم اكتراث الدول المحاربة لإزهاق الأرواح البريئة بارتكابها إبادات جماعية، خاصة وأن نظرتها للأمة الإسلامية أنها أمة الشباب لما تتميز به من ولادات متزايدة على عكس مجتمعاتهم العجوز وقلة عنصر الشباب فيها.


إن افتعال الحروب في العالم الإسلامي من أجل مكافحة التطرف أدى إلى خسارة جيل كبير من الشباب المسلم الغيور على دينه وعلى أعراض المسلمات من أمتهم أينما وُجدن، فلا الحدود تعنيهم ولا اختلاف الأوطان يقف حائلا أمام نصرة المظلومين والمستضعفين من أمتهم الإسلامية، فاستجابتهم لقول ربهم الأعلى ورسولهم الكريم e بضرورة الذود عن الإسلام والمسلمين المقهورين هي التي في حسبانهم فقط. وهذا ما حصل فعلاً في الحرب الدائرة اليوم في سوريا، إذ استقدمت هذه


الحرب الضروس إليها من مختلف البلاد الإسلامية خيرة شبابنا المسلم للدفاع عن أعراض وحرائر الشام، وفُتحت أمامهم الحدود وقُدمت لهم التسهيلات حتى تكون بلاد الشام مقبرة لهم، وللقضاء على مفهوم الأخوة بين المسلمين والتي بفعل السياسة الإعلامية المسيسة طغى عليها مفهوم التطرف والإرهاب وتوصيفهم به، فكان مصيرهم القتل أو الاعتقال أو التصفيات الجسدية المتعمدة.


وإزاء هذا كله، نجد أن الكفار لا يألون جهداً في حرب المسلمين عامة، واستهداف الشباب المسلم خاصة، بكافة الوسائل والطرق لحرفه عن دينه بعد تشويههم للأحكام الشرعية، وإيجاد مفاهيم ثقافية وسياسية غربية مقام المفاهيم الإسلامية، وينفقون أموالاً كثيرة لصده عن سبيل الله، وإبعاد أفكار الإسلام عن أذهانهم، لذلك وجب على الشباب المسلم أن لا ينخدع بما يصدر من الحاقدين على الإسلام والمبغضين له، ولا يأبه لهذه التسميات والتوصيفات، فجميعها مستحدثة وتناسب سياسة أعداء الأمة لا لتكافح التطرف بل لتكافح عودة الإسلام من جديد خاصة وأنها التمست في همة شبابه ومحاولة نهوضه لإقامة دولة الخلافة الراشدة، والتي تدرك أمريكا وغيرها من دول الكفار، أن دولة الخلافة الراشدة هي الدولة الوحيدة القادرة على تحطيم مبدئهم الرأسمالي وأنظمتهم العلمانية الديمقراطية.


إن المسلمين جميعا هم أصوليون ومتطرفون في نظر أعدائهم، وذلك لأنهم يتطلعون بشوق وحماسة إلى تطبيق أحكام دينهم جميعها، في ظل دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة لتنقذهم وتنقذ العالم أجمع من شقاء الرأسمالية إلى خير الإسلام، لقوله تعالى: {وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُوَ يُدْعَى إِلَى الْإِسْلَامِ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ * يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ}.

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير


رنا مصطفى

More from null

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

هر کله چې موږ ته یو "نوی سمبول" وړاندې کیږي چې مسلمانی ریښې یا ختیځي بڼې لري، ډیری مسلمانان خوشحالیږي، او په داسې کافر نظام کې د "سیاسي نمایندګۍ" په نامه په یو وهم باندې هیلې جوړیږي چې اسلام د حکومت، عقیدې او شریعت په توګه نه مني.

موږ ټول هغه سخته خوشحالي یادوو چې په 2008 کې د اوباما په بریا سره د ډیری خلکو په احساساتو کې خپره شوه. هغه د کینیا زوی دی او یو مسلمان پلار لري! دلته ځینو فکر کاوه چې اسلام او مسلمانان د امریکایی نفوذ ته نږدې شوي، مګر اوباما د مسلمانانو لپاره ترټولو زیات ځورونکي ولسمشرانو څخه و، هغه لیبیا ویجاړه کړه، د سوریې په ناورین کې یې مرسته وکړه، او د خپلو الوتکو او سرتیرو سره یې افغانستان او عراق ته اور واچاوه، بلکې د خپلو وسیلو له لارې په یمن کې د وینو تویونکی و او د هغه دوره د امت په وړاندې د سیستماتیکې دښمنۍ دوام و.

نن ورځ دا صحنه تکراریږي، مګر په نویو نومونو سره. ځکه چې زوهران ممداني ته د یو مسلمان، مهاجر او ځوان په توګه ډیره پاملرنه کیږي، لکه څنګه چې هغه ژغورونکی وي! مګر لږ خلک د هغه سیاسي او فکري دریځونو ته ګوري. دا سړی د همجنس بازانو د سختو پلویانو څخه دی، د دوی په فعالیتونو کې برخه اخلي، او د دوی انحراف د بشري حقونو په توګه ګڼي!

دا څه ډول شرم دی چې خلک په هغه باندې هیلې لري؟! ایا دا د هماغه سیاسي او فکري ناکامۍ تکرار نه و چې امت پکې څو ځله ښکیل شوی دی؟! هو، ځکه چې دا په شکل سره ازمویل کیږي نه په جوهر سره! دا په موسکا سره غولیږي، او په عقیدې سره نه بلکې په احساساتو سره، په نومونو سره نه بلکې په مفاهیمو سره، او په سمبولونو سره نه بلکې په اصولو سره معامله کوي!

په شکلونو او نومونو باندې دا ډول لیوالتیا د مشروع سیاسي پوهاوي د نشتوالي پایله ده، ځکه چې اسلام په اصل، نوم یا نژاد نه اندازه کیږي، بلکې په بشپړ ډول د اسلام اصولو ته په ژمنتیا سره؛ د نظام، عقیدې او شریعت په توګه. او د هغه مسلمان لپاره هیڅ ارزښت نشته چې په اسلام حکومت نه کوي او نه یې نصرت کوي، بلکې کافر پانګوال نظام ته غاړه ږدي، او د "آزادۍ" په نوم کفر او انحراف ته توجیه ورکوي.

او ټول هغه مسلمانان دې پوه شي چې د هغه په ​​بریا خوشحاله شول او فکر یې کاوه چې دا د خیر تخم یا د پاڅون پیل دی، چې پاڅون د کفر له نظامونو څخه نه کیږي، نه د هغوی په وسایلو سره، نه د دوی د رایې ورکولو د صندوقونو له لارې، او نه د هغوی د اساسي قوانینو تر چت لاندې.

څوک چې ځان د دیموکراتیک نظام له لارې وړاندې کوي، د خپلو قوانینو د احترام قسم خوري، بیا د جنسي انحراف څخه دفاع کوي او هغه لمانځي، او هغه څه ته بلنه ورکوي چې خدای غصه کوي، هغه د اسلام نصرت کوونکی او د امت لپاره امید نه دی، بلکې د ښایسته کولو او نرمولو وسیله ده، او یو جعلي استازیتوب دی چې هیڅ ګټه نه رسوي.

په لویدیځ کې د ځینو هغو شخصیتونو لپاره چې اسلامي نومونه لري سیاسي بریاوې بلل کیږي، یوازې هغه ټوټې دي چې امت ته د تسکین په توګه وړاندې کیږي، ترڅو ورته وویل شي: وګورئ، زموږ د نظامونو له لارې بدلون ممکن دی.

 د دې "استازیتوب" حقیقت څه دی؟

لویدیځ د اسلام لپاره د حکومت دروازې نه خلاصوي، بلکې یوازې د هغو کسانو لپاره یې خلاصوي چې د دوی په ارزښتونو او افکارو کې ورسره یوځای کیږي. او هرڅوک چې د دوی نظام ته ننوځي باید د دوی اساسي قانون او وضعي قوانین ومني، او د اسلام له حکم څخه انکار وکړي، که هغه په دې راضي شي، هغه یو منل شوی ماډل کیږي، مګر ریښتینی مسلمان د دوی په وړاندې له خپلو ریښو څخه رد دی.

زهران ممداني څوک دی؟ او ولې دا وهم جوړیږي؟

هغه یو داسې شخص دی چې یو مسلمان نوم لري، مګر د اسلام د فطرت سره په بشپړه توګه مخالف یو منحرف اجنډا غوره کوي، د همجنس بازانو څخه ملاتړ کوي، او هغه څه ته وده ورکوي چې د "دوی حقونه" بلل کیږي، او هغه د دې څرګنده بیلګه ده چې څنګه لویدیځ خپل ماډلونه جوړوي: په نوم مسلمان، په عمل کې سیکولر، د لویدیځ لیبرال اجنډا ته خدمت کوي نور څه نه. بلکې د دې لپاره چې امت له خپلې اصلي لارې مشغول کړي، نو د دې پر ځای چې د اسلام او خلافت د دولت غوښتنه وکړي، د کفر په نظامونو کې د پارلماني څوکیو او پوستونو په اړه اندیښمن شي! او د دې پر ځای چې د فلسطین د آزادولو لپاره مخه کړي، د هغو کسانو په تمه دي چې د امریکا له کانګرس یا د اروپا له پارلمان څخه "د غزې دفاع" وکړي!

د دې حقیقت دا دی چې دا د ریښتیني بدلون د لارې تحریف دی، کوم چې د نبوت په طريقه د راشده خلافت تاسیس دی، چې د اسلام بیرغ اوچتوي، د خدای شریعت پلي کوي، او امت د یو خلیفه تر شا متحد کوي چې د هغه تر شا جنګیږي او له هغه څخه وېره کیږي.

نو په نومونو مه غولیږئ، او په هغه چا مه خوشحالیږئ چې تاسو ته په ظاهره منسوب وي او په محتوا کې ستاسو سره مخالفت لري، ځکه چې هرڅوک چې د سعید، علي یا زهران نوم لري زموږ د نبي محمد ﷺ په لاره نه دی.

او پوه شئ چې بدلون د کفر له پارلمانونو څخه نه راځي، بلکې د امت له لښکرو څخه راځي چې وخت یې رارسیدلی چې حرکت وکړي، او د هغوی له پوهو ځوانانو څخه چې شپه او ورځ د لویدیځ او د هغه د ملاتړو او په اسلامي او مسلمانو هیوادونو کې د خاینو پیروانو په سرونو د میز د اړولو لپاره کار کوي.

مسلمانان د دیموکراسۍ په ټاکنو او نه د لویدیځ د صندوقونو له لارې نه پاڅیږي، بلکې د اسلامي عقیدې پر بنسټ په ریښتیني پاڅون سره، د راشده خلافت د دولت په تاسیس سره چې اسلام ته خپل مقام بیرته ورکوي، مسلمانانو ته عزت ورکوي، او د دیموکراسۍ وهمونه ماتوي.

په نومونو مه غولیږئ، او خپلې هیلې په کفر په نظامونو کې په افرادو مه ځړئ، بلکې خپلې لویې پروژې ته وګرځئ: د اسلامي ژوند بیا پیل، دا یوازې د عزت، بریا او واک لار ده.

صحنه د پخوانیو غمونو یو سپکاوی تکرار دی: جعلي سمبولونه، لویدیځو نظامونو ته وفاداري، او د اسلام له لارې څخه انحراف. او هر څوک چې دې لارې ته لاسونه پړکوي، هغه امت ګمراه کوي. نو د خلافت پروژې ته راوګرځئ، او د اسلام دښمنانو ته اجازه مه ورکوئ چې ستاسو مشران او استازي جوړ کړي. عزت د دیموکراسۍ په چوکیو کې نه دی، بلکې د خلافت په تخت کې دی چې حزب التحریر ورته کار کوي او امت د دې فکري او سیاسي انحطاط څخه خبرداری ورکوي. موږ ته پرته د خلافت له دولت څخه بله خلاصی نشته، کوم چې اجازه نه ورکوي چې مسلمانان د هغه چا لخوا اداره شي چې د اسلام څخه پرته په بل دین باور لري، نه د هغه چا لخوا چې انحراف او ګمراهۍ ته جواز ورکوي، او نه د هغه چا لخوا چې خلکو ته د خدای له نازل شوي پرته بل څه قانون کوي.

دا لیکنه د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره ده

عبدالمحمود العامري – د یمن ولایت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ - د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ

د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

د الاهرام ویب پاڼې د ۲۰۲۵ کال د نومبر په ۴مه نېټه د سه شنبې په ورځ خبر ورکړ چې د مصر لومړي وزیر د قطر په پلازمېنه دوحه کې د ټولنیزې پراختیا په دویمه نړیواله غونډه کې د ولسمشر په استازیتوب په خپله وینا کې وویل چې مصر په خپلو ټولو بڼو او اړخونو کې د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره یوه هر اړخیزه تګلاره پلي کوي، چې "څو اړخیزه بې وزلي" هم پکې شامله ده.

له کلونو راهیسې، په مصر کې هېڅ رسمي وینا داسې عبارتونه نه لري لکه "د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره هر اړخیزه تګلاره" او "د مصر اقتصاد لپاره حقیقي پیل". چارواکي دا شعارونه په کنفرانسونو او غونډو کې تکراروي، چې د پانګونې پروژو، هوټلونو او تفریحي ځایونو ځلیدونکي انځورونه هم ورسره مل وي. خو واقعیت، لکه څنګه چې نړیوال راپورونه یې شاهدي ورکوي، بالکل توپیر لري. په مصر کې بې وزلي لا هم یوه پخه، بلکې مخ په زیاتیدونکې پدیده ده، سره له دې چې حکومت په پرله پسې توګه د ښه والي او پرمختګ ژمنه کوي.

د یونیسف، ایسکوا او د خوړو نړیوال پروګرام د ۲۰۲۴ او ۲۰۲۵ کلونو د راپورونو له مخې، نږدې یو له پنځو مصریانو څخه په څو اړخیزه بې وزلۍ کې ژوند کوي، په دې مانا چې دوی د ژوند له بنسټیزو اړخونو لکه تعلیم، روغتیا، کور، کار او خدماتو څخه بې برخې دي. همدارنګه، معلومات دا تاییدوي چې له ۴۹٪ څخه زیاتې کورنۍ د کافي خوړو په ترلاسه کولو کې له ستونزو سره مخ دي، دا یو ټکان ورکوونکی شمېر دی چې د ژوند د بحران ژورتیا منعکس کوي.

خو مالي بې وزلي، یعنې د ژوند د لګښتونو په پرتله د عاید کموالی، په تېزۍ سره زیات شوی، چې د انفلاسیون د پرله پسې څپو له امله د خلکو معاشونه، هڅې او سپما له منځه تللي دي، تر دې چې د مصریانو لویه برخه د دایمي کار کولو سره سره د مالي بې وزلۍ تر کرښې لاندې ده.

په داسې حال کې چې حکومت د "تکافل او کرامه" او "حياة كريمة" په څېر نوښتونو په اړه خبرې کوي، نړیوالې شمېرې ښيي چې دې پروګرامونو د بې وزلۍ جوړښت په بنسټیزه توګه نه دی بدل کړی، بلکې یوازې د لنډمهاله ارام بښونکو په څېر دي، لکه څاڅکي چې په دښته کې توی شي. د مصر کلیوالي سیمې چې د نفوس نیمایي برخه پکې ژوند کوي، لا هم د خدماتو د کمښت، د وړ کار د نشتوالي او د زیربناوو د خرابوالي له امله کړېږي. د ایسکوا راپور ټینګار کوي چې په کلیو کې بې برخېتوب په ښارونو کې څو چنده زیات دی، چې دا د شتمنۍ د ناسم ویش او پرله پسې بې پامۍ ښکارندویي کوي.

کله چې لومړی وزیر د هیواد له زوی څخه مننه کوي "چا چې له حکومت سره د اقتصادي سمون اقدامات زغملي"، نو په حقیقت کې هغه د هغو سیاستونو له امله د رښتینې کړاو شتون مني. خو دا اعتراف د کړنلارې د بدلون لامل نه ګرځي، بلکې د هماغې سرمایه دارۍ په لاره کې د لا زیات تګ لامل کیږي چې دا بحران یې رامنځته کړی دی.

هغه تش په نامه اصلاحات چې په ۲۰۱۶ کال کې د "تعویم" پروګرام، د سبسایډي د زیاتوالي او د مالیاتو د زیاتوالي سره پیل شول، اصلاح نه وه، بلکې د پورونو او کسر لګښت په بې وزلو بارول وو. په داسې حال کې چې چارواکي د "پیل" په اړه خبرې کوي، سترې پانګونې د لوکسو املاکو او سیاحتي پروژو په لور روانې دي چې د پانګوالو خدمت کوي، په داسې حال کې چې میلیونونه ځوانان د کار یا هستوګنې لپاره فرصتونه نه مومي. بلکې ډیری دا پروژې، لکه په مطروح کې د علم الروم سیمه چې پانګونه یې ۲۹ میلیارده ډالره اټکل شوې، د بهرنیو سرمایه دارۍ شراکتونه دي چې ځمکې او شتمنۍ ترلاسه کوي او هغه د پانګوالو لپاره د ګټې سرچینې ته بدلوي، نه د خلکو لپاره د رزق سرچینې ته.

نظام ځکه نه ناکامېږي چې فاسد دی، بلکې ځکه چې په یوه باطله فکري بنسټ روان دی چې هغه سرمایه داري نظام دی، کوم چې پیسې د دولت د ټولو سیاستونو محور ګرځوي. سرمایه داري په مطلقه توګه د مالکیت په ازادۍ ولاړه ده او اجازه ورکوي چې شتمني د هغه لږ شمېر خلکو په لاس کې راټوله شي چې د تولید وسیلې لري، په داسې حال کې چې اکثریت د مالیاتو، بیو او عمومي پورونو بار په غاړه اخلي.

له همدې امله، هغه څه چې د "ټولنیزې ساتنې پروګرامونه" بلل کیږي، یوازې د سرمایه دارۍ د وحشي څېرې د ښکلا کولو هڅه ده، او د یوه ظالم نظام عمر اوږدوي چې د بډایانو خیال ساتي او له بې وزلو څخه پیسې اخلي. د ناروغۍ د اصل په درملنې پر ځای؛ یعنې د شتمنۍ انحصار او په نړیوالو بنسټونو باندې د اقتصاد انحصار، یوازې د نقدي مرستو په ویش باندې بسنه کیږي، چې نه بې وزلي له منځه وړي او نه عزت ساتي.

سرپرستي په رعیت باندې د حاکم احسان نه دی، بلکې شرعي وجیبه ده، او هغه مسؤلیت دی چې الله تعالی به په دنیا او آخرت کې ترې پوښتنه کوي. هغه څه چې نن ورځ روان دي، د خلکو چارو ته قصدي بې پامي ده، او د پیسو نړیوال صندوق او نړیوال بانک څخه د مشروطو پورونو په ګټه د سرپرستۍ له وجیبې څخه لاس اخیستل دي.

دولت د بې وزله او بهرني پور ورکوونکي ترمنځ منځګړی ګرځېدلی، مالیات وضع کوي، سبسایډي کموي او عامه شتمنۍ پلوري ترڅو هغه لوی کسر ډک کړي چې پخپله سرمایه داري نظام جوړ کړی دی. په دې ټولو کې هغه شرعي مفاهیم غیر حاضر دي چې اقتصاد تنظیموي، لکه د سود حرامول، د عامو شتمنیو د افرادو لخوا د مالکیت منع کول، او د مسلمانانو له بیت المال څخه په رعیت باندې د نفقه کولو وجوب.

اسلام یو بشپړ اقتصادي نظام وړاندې کړی چې بې وزلي له خپلو ریښو څخه له منځه وړي، نه یوازې د نقدي مرستو یا ښکلاکوونکو پروژو سره. دا نظام په ثابتو شرعي بنسټونو ولاړ دی، چې تر ټولو مهم یې دا دي:

۱- د سود او سودي پورونو حرامول چې دولت سره تړلي او منابع یې له منځه وړي، د سود په له منځه تلو سره له نړیوالو بنسټونو څخه د اقتصاد انحصار له منځه ځي، او د امت مالي خپلواکي بېرته راګرځول کېږي.

۲- د ملکیتونو درې ډوله کول:

شخصي ملکیت: لکه کورونه، هټۍ او شخصي کروندې...

عامه ملکیت: په دې کې لویې شتمنۍ شاملې دي لکه تېل، ګاز، منرالونه او اوبه...

د دولت ملکیت: لکه د فیء ځمکې، رکاز او خراج...

په دې وېش سره عدالت ټینګېږي، ځکه چې لږ شمېر خلکو ته د امت د منابعو د انحصار کولو اجازه نه ورکول کېږي.

۳- د رعیت د هر فرد لپاره د کفایت ضمانت: دولت په خپله سرپرستۍ کې د هر انسان لپاره د خوراک، جامو او کور په څېر بنسټیزو اړتیاوو ضمانت کوي، که چیرې هغه د کار کولو توان ونلري، نو د بیت المال په هغه باندې نفقه کول واجب دي.

۴- زکات او لازمي نفقه: زکات احسان نه دی، بلکې فریضه ده، دولت یې راټولوي او د خپلو شرعي مصرفونو لپاره یې بې وزلو، مسکینانو او پورمندانو ته مصرفوي. دا د وېش یوه اغېزمنه وسیله ده چې پیسې په ټولنه کې د ژوند دورې ته بېرته راګرځوي.

د تولیدي کار هڅولو او د استحصال منع کولو، او په ریښتینو ګټورو پروژو کې د منابعو پانګونې ته هڅولو سره، لکه درنې او نظامي صنعتونه نه په قمار او لوکسو املاکو او فرضي پروژو کې. د دې تر څنګ د بیو تنظیم د حقیقي عرضې او تقاضا سره نه د احتکار او نه د تعویم سره.

یوازې د نبوت په منهج خلافت دی چې د دې احکامو په عملي کولو قادر دی، ځکه چې هغه د اسلامي عقیدې پر بنسټ جوړ شوی، او موخه یې د خلکو د چارو پالنه ده نه د هغوی د پیسو راټولول. د خلافت په سیوري کې، نه سود شته او نه مشروطه پورونه، او نه پردیو ته د عامو شتمنیو پلورل شته، بلکې منابع د امت د ګټو د ترلاسه کولو په موخه اداره کیږي، او بیت المال د دولتي منابعو، خراج، انفال او عامه ملکیت څخه د روغتیايي پاملرنې، تعلیم او عامه اسانتیاوو د تمویل مسؤلیت په غاړه اخلي.

خو د بې وزلو بنسټیزې اړتیاوې د هر فرد په توګه تضمین کیږي، نه د لنډمهاله صدقاتو له لارې بلکې د یوه تضمین شوي شرعي حق په توګه. له همدې امله په اسلام کې د بې وزلۍ سره مبارزه یو سیاسي شعار نه دی، بلکې د ژوند یو بشپړ نظام دی چې عدالت قایموي او ظلم منع کوي او شتمني خپلو مالکینو ته بېرته سپاري.

د رسمي وینا او ژوندي واقعیت ترمنځ لویه فاصله ده چې له هیچا څخه پټه نه ده. په داسې حال کې چې حکومت د خپلو "ستر" پروژو او "حقیقي پیل" په اړه سندرې وايي، میلیونونه مصریان د بې وزلۍ تر کرښې لاندې ژوند کوي، د لوړې بیې، بې روزګارۍ او د امید نشتوالي څخه کړېږي. حقیقت دا دی چې دا کړاو به تر هغه وخته پورې له منځه لاړ نشي تر څو چې مصر د سرمایه دارۍ په لاره روان وي، خپل اقتصاد سود خورو ته سپاري او د نړیوالو بنسټونو سیاستونو ته غاړه ږدي.

د مصر کړکېچونه او ستونزې انساني ستونزې دي نه مادي، او هغه شرعي احکام ورسره تړلي دي چې د اسلام پر بنسټ یې د چلند او درملنې څرنګوالی څرګندوي، او حل لارې د سترګو پټولو په پرتله اسانه دي، مګر هغه باوري ادارې ته اړتیا لري چې آزاده اراده ولري او وغواړي په سمه لاره ولاړ شي او په ریښتیا سره د مصر او د هغې د خلکو لپاره ښه وغواړي، او بیا دا اداره باید ټول هغه قراردادونه بیاکتنه کړي چې پخوا شوي او د ټولو هغو شرکتونو سره کیږي چې د هیواد شتمنۍ انحصاروي او څه چې د هغې عامه ملکیت دی، په ځانګړې توګه د ګاز، تېلو، سرو زرو او نورو منرالونو او شتمنیو د سپړلو شرکتونه، او دا ټول شرکتونه وباسي ځکه چې دوی په اصل کې استعماري شرکتونه دي چې د هیواد شتمنۍ لوټ کوي، او بیا یو نوی تړون جوړ کړي چې خلکو ته د هیواد په شتمنیو واک ورکړي او داسې شرکتونه جوړ یا په کرایه ونیسي چې د تیلو، ګازو، سرو زرو او نورو منرالونو له زیرمو څخه د شتمنیو په تولید بوخت وي او دا شتمنۍ بیا په خلکو وویشي، بیا به خلک د دې جوګه شي چې هغه مړې ځمکې وکري چې دولت به دوی ته د هغې د حق په توګه د ګټې اخیستنې توان ورکړي، او دوی به دا هم وکولی شي چې هغه څه جوړ کړي چې باید جوړ شي ترڅو د مصر اقتصاد لوړ کړي او د هغې خلکو ته کفایت وکړي، او دولت به دوی په دې لاره کې ملاتړ وکړي، او دا ټول تصور نه دی او نه د پیښېدو وړ نه دی او نه یوه پروژه ده چې موږ یې د تجربې لپاره وړاندې کوو چې بریالۍ شي یا ناکامه شي، بلکې دا شرعي احکام دي چې په دولت او رعیت لازم دي، نو دولت ته دا اجازه نشته چې د هیواد شتمنۍ چې د خلکو ملکیت دی په داسې پلمو ضایع کړي چې تړونونه یې منظور کړي او ملاتړ یې کړی او ظالمانه نړیوالو قوانینو یې ساتنه کوي، او نه ورته دا اجازه شته چې خلک ترې منع کړي بلکې باید هر هغه لاس پرې کړي چې د خلکو شتمنیو ته د لوټ په توګه اوږدېږي، دا هغه څه دي چې اسلام وړاندې کوي او باید پلي شي، مګر دا د اسلام د نورو نظامونو څخه جلا نه پلي کېږي بلکې دا یوازې د نبوت په منهج د خلافت د دولت له لارې پلي کېږي، دا هغه دولت دی چې د هغې غم او دعوت د تحریر ګوند په غاړه لري او مصر او د هغې خلک، ملت او پوځ ته د دې لپاره له هغه سره په ګډه کار کولو ته بلنه ورکوي، خدای دې د خپل لوري څخه فتحه ولیکي او موږ هغه په ​​داسې واقعیت کې وینو چې اسلام او د هغه خلک عزتمن کړي، ای الله ژر تر ژره.

﴿وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ﴾

د تحریر ګوند مرکزي مطبوعاتي دفتر لخوا لیکل شوی

سعید فضل

په مصر کې د تحریر ګوند د مطبوعاتي دفتر غړی