جيل الشباب المسلم في تركيا - ضحايا للأنظمة الرأسمالية ضمن حملة القسم النسائي "الشباب المسلم: روّاد التغيير الحقيقي"
April 25, 2016

جيل الشباب المسلم في تركيا - ضحايا للأنظمة الرأسمالية ضمن حملة القسم النسائي "الشباب المسلم: روّاد التغيير الحقيقي"

جيل الشباب المسلم في تركيا - ضحايا للأنظمة الرأسمالية
ضمن حملة القسم النسائي "الشباب المسلم: روّاد التغيير الحقيقي"


(مترجم )


بعد هدم دولة الخلافة التي تحمي المسلمين وعقيدتهم والمعتقدات والقيم ونمط الحياة الذي يستند إليها لمدة 1300 سنة وأكثر، وبعنوة ووحشية فرض النظام العلماني الرأسمالي الذي وضع الأمة تحت مخالبه. فلم يتبق شيء آخر سوى الكوارث ليورث لأجيال المستقبل.


كانت دول الكفر في حرب مع الأمة الإسلامية لعدة قرون. وعلى الرغم من استخدامها وتوحيدها لكافة قواتها العسكرية، إلا أنها لم تستطع التغلب على الأمة الإسلامية إلى أن استهدفت ومزقت المصدر الرئيسي الذي تستمد منه الأمة قوتها وهو دولة الخلافة، التي طبقت نظام الحياة المنبثق مباشرةً من العقيدة الإسلامية. حينها حققت الأمة الإسلامية أعظم الانتصارات وحققت نجاحًا غير مسبوق في مجال التنمية والرخاء والمعرفة والعلم والفن في تاريخ العالم.


ومن خلال جعل نظام الحكم لديهم وأنظمتهم التشريعية تسود على الأمة من خلال الحيل التي لا تعد، والفخاخ والقوة؛ اكتسبت القوى الاستعمارية الرأسمالية الهيمنة على ثروات الأمة. ومن أجل الحفاظ على هذه الهيمنة وحمايتها، اعتدوا على مفاهيم الأمة الإسلامية، وقاموا بتشكيلها وفقًا لأفكار الكفر العلمانية الرأسمالية الخاصة بهم، وتحكموا بثروتها كما يشاءون. استعملوا كل طاقاتهم للسيطرة على حياة الأمة من خلال فرض طرقهم الخاصة بالعيش في جميع مجالات حياة الأمة الإسلامية. ومن أجل الحفاظ على سيادتهم على حقولهم وتوسيعها، تريد دول الكفر أن يبقى المسلمون في هذا المستنقع الآسن إلى الأبد. وهكذا اقتلعت من الأمة قسرًا المبادئ الأساسية، فولدت أمة حرمت من مسارها وطريقة عيشها، فكانت غير قادرة على رؤية طريقها والسير فيه.


الإسلام لديه فهم خاص ونمط للحياة منبثق من العقيدة الخاصة به. فلديه قواعد ومبادئ خاصة في إدارة العلاقات وإيجاد الحلول للمشاكل. فالنظام واللوائح والمبادئ والقيم الشرعية والأهداف والحدود في هذه العقيدة محددة مباشرةً من الله عز وجل. ومع ذلك؛ عندما تصبح الأمة والشباب على وجه الخصوص يحرص على الوصول إلى الأماكن المرتفعة في الحياة بينما ينفر من عقيدته وتعلم نظامها، ويجبر على التمسك بالقيم والأساليب الخاطئة والضارة، وهكذا بدلاً من أن يرتفع، فإنه يدخل في منحدر مهلك.


ومن أجل عزل الأمة عن جذورها، وخصوصًا خلال سنوات تأسيس جمهورية (تركيا)، قام الغرب الكافر وأعوانه بتوظيف أكثر الوسائل وحشية. بالإضافة لإلغاء نظام الخلافة، هدفت مبادئ مصطفى كمال "الجمهورية"، "العلمانية"، "القومية"، "الشعبية"، خاصةً "الإصلاحية" إلى التأكد من أن الأمة الإسلامية لن تستعيد قوتها السابقة مرةً أخرى. مصطفى كمال، مؤسس هذه الجمهورية، برر ذلك بقوله: "إن الهدف من الإصلاحات التي قمنا بها والتي نحن على وشك القيام بها هو تحويل شعب جمهورية تركيا إلى شعب متطور وإلى كل ما تعني كلمة (مجتمع متحضر). هذا هو الهدف الرئيسي من ثوراتنا".


ثم أتبع ذلك بإصلاحات، أو بما يسمى بالثورات الاجتماعية، وعلى وجه الخصوص "الثورة على الحجاب واللباس" (عام 1925م)، التي حظرت أي زي إسلامي وخاصة اللباس الإسلامي للمرأة، فترك الأمة الإسلامية إذا جاز التعبير "عارية". بالإضافة إلى "الثورة الأبجدية" (عام 1928م)، وبعبارة أخرى حظر الحروف العربية، حيث تركت أمة بأكملها أمية خلال ليلة واحدة، في حين إن الجهود المكثفة لتنقية اللغة التركية من الكلمات العربية، منعت أجيالاً جديدة من فهم أصول دينهم. المئات من العلماء والآلاف من المسلمين الذين اعتبروا عقبة أمام هذا التحديث والمجتمع المتحضر تم إعدامهم في محاكم الاستقلال التي أنشئت لهذا الغرض.


في ذلك الوقت اعتادت الأمة الإسلامية على جميع أنواع الحرام باسم الحضارة. فقد شاع القمار بحجة المساهمة في تدريب الطيارين وشراء طائرات لسلاح الجو التركي من خلال مؤسسة "يانصيب الطائرة"(Tayyare Piyangosu) (عام 1926م) - الذي لا يزال واحدًا من أكبر مصادر الدخل للدولة تحت اسم "اليانصيب الوطني". في عام 1934م، تم تأسيس مصنع الجعة الأول في مزرعة غابات أتاتورك، وأعلنت البيرة المشروب الوطني الجديد للشعب التركي. دور السينما والروايات ومصادر التعليم العام الأخرى روجت للعلاقات غير الشرعية وكأنها رائعة. الاغتصاب أصبح رومانسية، القتل عرف إلى مسألة شرف، والسرقة نبالة.


ملئت عقول الأطفال الصغار الصافية بمبادئ العنصرية والقومية من خلال "قسم الطالب" الجماعي الذي عقد كل صباح في المدارس. دروس الدين كانت محظورة من وقت لآخر، الأطفال اعتبروا أن تكون مسلما سمة "للدعاة" و"الحُجاج". وبدلاً من ذلك أصبح مصطفى كمال مؤلّهاً تقريبًا هو ورفاقه الجمهوريون في أدمغة الشباب. باسم التحديث والاقتراب من المعايير الأوروبية، كان كل قانون جديد يتم بالاتفاقات الدولية مع المؤسسات الغربية، مثل الأمم المتحدة.


وهكذا، هؤلاء الشباب، الذين أصبحوا ضحايا جهود الإفساد لمدة 93 عامًا، سيورثون كوارث أكبر للأجيال القادمة. اليوم الشعب المسلم، الذي سعوا إلى جعله متحضرًا وحشدوا له جهودًا ضخمة، يشاهد بغرابة الفساد على نفسه، ويجد نفسه غريبًا وكأنه في المجتمعات الغربية.


الشباب المسلم في تركيا اليوم وقع في الحفرة المظلمة نفسها التي وقع فيها الشباب الغربي. وهذه الحفرة تنمو أكثر وأكثر وتصبح أكثر عمقًا يوما بعد يوم. وعلى رأس المشاكل التي حلت بشبابنا يأتي إدمان الكحول والمخدرات، مما تسبب في مشاكل طبية وقانونية واجتماعية وأمنية.


"تقرير تركيا عن المخدرات عام 2013" المكون من 180 صفحة الصادر عن مديرية الأمن العام، والذي أعده مركز الرصد المعني بالمخدرات والإدمان عليها (TUBIM)؛ كشف بأن تعاطي الكحول والمخدرات مشكلةٌ صحيةٌ عامة تزداد يومًا بعد يوم. وأن الإدمان على الكحول هو بمعدل 20٪. وفي عام 2013، تلقى ما يقارب 219.000 مريض العلاج في العيادات الخارجية، في حين لم يتلق سوى 8000 مريض علاجاً داخلياً في مراكز علاج من تعاطي المخدرات. غالبية المتعاطين 58٪ تراوحت أعمارهم بين 15-17، و25٪ بين 12-14، وأكثر من 17٪ بلغت أعمارهم 11 سنة أو أقل. وقد ارتفع هذا المعدل بنسبة 14.5٪ في حين إن هذه الأرقام هي فقط التي سجلت في وحدات الشرطة. 8٪ من مدمني المخدرات الذين تتراوح أعمارهم بين 15-18 فقدوا أرواحهم، بينما توفي 1.2٪ من الذين تقل أعمارهم عن 15 عامًا.


يقول رئيس جامعة أوسكودار الأستاذ الدكتور نوزاد ترهان: "هذا وقد وقع بلدنا وشبابنا في فخ تعاطي المخدرات، وأن بلدنا مصنف من أعلى البلدان المذكورة في التقارير، وهذا يدل على أننا متأخرون جدًا في اتخاذ الاحتياطات اللازمة. ولسوء الحظ قد بلغ سن تعاطي المخدرات في بلادنا العاشرة."


أيضا، وفقًا لبيانات المعهد التركي للإحصائية (TURKSTAT) منذ آب/أغسطس 2014، فإن 115439 طفلاً ما يقارب 12٪ منهم من الإناث ينجرفون إلى الجريمة عبر تركيا في عام 2013. و42540 من 115439 طفلاً من الذين لهم صلة بالجريمة ونقلوا إلى وحدات الشرطة اتهموا بإحداث أضرار جنائية. وتعقب هذه الجرائم 33038 من الأطفال متهمين بالسرقة، 10054 متهمون باستخدام أو بيع أو شراء الأدوية أو المواد المخدرة. بالإضافة إلى ذلك 4269 طفلاً اتهموا بإحداث أضرار في الممتلكات، و4020 طفلاً بجريمة التهديد. تقريبا 42٪ من هؤلاء الأطفال أي أكثر من 115.000 طفل تم تقديمهم إلى وحدات الشرطة بسبب أعمال إجرامية استخدمت المواد المسببة للإدمان.


إلى جانب مشاكل الهياكل الأسرية والهجرة، المشاكل التي لا تنتهي في نظام التعليم، هي من العوامل التي تؤدي إلى زيادة معدلات الجريمة. وأضاف رئيس مجلس إدارة جمعية HEGEM آدم سولاك أن "التدريس غير الفعال للقيم الاجتماعية يُعِدّ الأطفال لزيادة الجرائم الحية."


وفقا للبيانات الصادرة عن وزارة الداخلية فإن 15.900 من الأطفال في عداد المفقودين. بيانات TUIK أظهرت أن ما مجموعه 40220 شخصاً رفع تقرير طفل مفقود بين عامي 2008-2012، ووفقا لرابطة العائلات التي فقدت أقارب فإن عدد من الأطفال المفقودين بلغ حوالي 30.000 طفل. ووفقًا لمديرية الأمن، كانت هناك زيادة نسبتها 123٪ منذ عام 2008. معظم الأطفال المفقودين إما انجرفوا إلى الجريمة أو أصبحوا ضحايا لها. وقد ثبت بالتجربة أنه لا يوجد أي طفل قادر على البقاء على قيد الحياة دون أن يتعرض للأذى بعد أسبوع واحد من اختفائه.


ووفقًا لسجلات مديرية الأمن العام على مر السنة والنصف الماضية، فإن 181 طفلاً بينهم 48 فتاة فقدوا في شرق وجنوب شرق الأناضول. وتتراوح أعمار الأطفال المفقودين بين 12-18سنة. وقد قدمت معظم البلاغات في منطقة ديار بكر. عبد الباقي سومر الانتحاري من حزب العمال الكردستاني مفجر السيارة الذي قتل 29 شخصًا في أنقرة كان أيضا "طفلاً مفقودًا"، فما يزيد من المخاوف من أن الأطفال الذين فقدوا في المنطقة قد يكونون في يد حزب العمال الكردستاني.


ووفقًا للإحصائيات من سجلات عام 2012 القضائية تم تقديم ما يقرب من 34.000 اتهام بالاعتداء الجنسي على الأطفال في مكتب المدعي العام. أولئك الذين يفعلون هذه الشرور المقززة لأطفالنا هم أولئك الناس الذين تربوا على تعاليم الحريات والعلمانية. فهم أعدوا لينسوا المساءلة أمام الله عز وجل، وبدلاً من ذلك علموا بأن الوصول إلى أعلى مستويات إشباع غرائزهم وحاجاتهم المادية هو السبيل إلى السعادة. وهكذا أضافوا القسوة إلى الوحشية ليعيشوا كمخلوقات أدنى من الحيوانات.


إلى جانب كل هذا، يضطر أطفالنا إلى التعامل مع الفقر. فكل اثنين من ثلاثة أطفال تتراوح أعمارهم بين 0-15 سنة، أو 63.5٪ يعانون من الفقر المادي الشديد. هذه هي نتائج بحث من جامعة بهجيشهر الاقتصادية ومركز البحوث الاجتماعية (BETAM) من عام 2014. وتقريبا 65٪ من أطفال تركيا لا تتم تلبية احتياجاتهم من البروتين، وما يقرب من 40٪ ليس لديهم تدفئة كافية، و40٪ لا تلبى احتياجاتهم من الملابس. كما أظهرت الدراسة أيضا بأنه لا يوجد أي انخفاض في الفقر في تلك السنة.


ووفقًا للتقرير الصادر عن أسطوانة-AR (النقابات العمالية الثورية التركية الكونفدرالية)، بعنوان "وقائع عن عمل الأطفال في تركيا" فإن إجمالي عدد الأطفال العاملين في تركيا الذين تتراوح أعمارهم بين 5-17 قد بلغ 8397 مليون (المشاركة في العمل والعمل في المنزل). يضاف إلى ذلك تفاصيل أخرى، فوفقا لبيانات الصحة المهنية ومركز السلامة في اسطنبول، فإن 59 عاملاً من أصل 1235 عاملاً فقدوا حياتهم في عام 2013 كانوا من الأطفال العاملين. وأن واحداً من كل 20 عاملاً توفي كان عبارة عن طفل عامل بسبب الفقر. وتضمن التقرير أيضا تصريحات بأن "عمالة الأطفال هي المصدر الرئيسي لتجمع العمالة المستضعفة، وأنه من الواضح أن معدل قتل الأطفال في العمل سيزيد."


ما يقرب من 51٪، وهو ما يعادل 51448 طفلاً عاملاً لا يكمل تعليمه. على الرغم من أن تشغيل الأطفال الذين تتراوح أعمارهم بين 6-14 محظور، إلا أن 292 ألف طفل هم أطفال عاملون و20٪ منهم قد تخلى عن التعليم الإلزامي. 66 بالمئة من الأطفال في فئة 15-17 سنة لا يذهبون إلى المدارس الثانوية و2.47 في المئة من الأطفال في سن المدرسة المتوسطة أيضا لا يذهبون، أي أن 117480 طالبا ترك المدرسة.


هذه هي نتيجة النظام الرأسمالي. الذي أوجد مجتمعا مخدرا غير مستعد لمواجهة الواقع أو ليس لديه الرغبة في مواجهة الأحزان أو تحديات الحياة، همّه فقط مطاردة السعادة التي هو حتى لا يستطيع تعريفها، مجتمع لم يتمكن حتى من فهم الهدف من الحياة.


وبالتالي نفس النظام الرأسمالي المطبق في تركيا وفي كل بلاد المسلمين الذي تبنته الحكومات على مر الأجيال هو الذي عزز تقليد الغرب، وتسبب في معاناة شباب الأمة من نفس مشاكل الشباب في الغرب. وربما القوى الرأسمالية الاستعمارية التي تسيطر على تركيا ل93 عامًا لم تقصف تركيا مثل العراق أو أفغانستان أو سوريا، لكنها كانت أدهى من ذلك بكثير في تسميم ونزع فتيل الجيل الوحيد، الجيل الإسلامي، الذي كان قادرًا على تحقيق الرخاء في العالم.

زاد تنفيذُ سياساتها وأنظمتها وأساليبها في الحياة الضررَ مع كل جيل جديد. فهم حقنوا ونقلوا الحريات الشخصية والمادية من السياسة إلى التعليم. تلك الأجيال نشأت دون وازع الخوف من الله، في بيئة مجردة من الاحترام والتقدير تجاه القيم العليا، وولدت أفراداً خالين من الأخلاق والرحمة، ولا يحترمون العيش والخير والعفة والشرف. وقد بلغ الآن هذا الفجور والقسوة سن الطفولة. ومع ذلك، كان المسلمون في تركيا قادرين على مقاومة هذه التطورات حتى الآن، طالما اتخذوا العقلية الجمهورية الكمالية كعدو. ولكن مع تغيير الوجوه، لم يكن المسلمون قادرين على إدراك أن القوانين والقيم التي تدرس هي في الحقيقة لم تختلف عن عقلية الجمهورية الكمالية. وهذا يفسر الزيادة الرهيبة في جميع أنواع الأعمال الوحشية على مدى السنوات 10-14 الماضية، والتي هي في بعض الأنواع أكثر من 100٪. على سبيل المثال الزيادة في العنف ضد المرأة تمثل نسبة 1400٪.


لذلك فإن المشكلة لا تنتهي بانتخاب شخص أو آخر للحكم. المسألة هي واحدة وهي من الذي يحكم وبماذا يحكم. لذلك، فإن أولئك الذين على قناعة بأنهم مؤمنون ولكنهم على الرغم من ذلك لا يظهرون الالتزام الضروري تجاه الحياة والأفكار والأحكام التي جاء بها الإسلام، فهم بذلك لن يحققوا أبدًا الكرامة التي يطالبهم الإسلام باستحقاقها. لذلك من أجل إنقاذ أنفسنا وأجيالنا القادمة من حفرة الجحيم في الدنيا والآخرة، لا بد لنا من إعادة تطبيق نظام الله عز وجل على الأمة دون أي مزيد من التأخير. هذه هي المسألة المصيرية!


لا يوجد أي مسلم لا يريد أن يستفيد من سمو شريعة الله عز وجل وبركتها. فطالما لم نتخلص من أنظمة وحياة الكفر التي تطارد أجيالنا الشابة، فإننا لن نستعيد كرامتنا السابقة ولن نستفيد من رحمة الله تعالى.


يقول الله سبحانه وتعالى: {قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ} [آل عمران: 31]، ويقول عز وجل: {إِنَّ اللّهَ لاَ يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ} [الرعد: 11]

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
زهرة مالك

More from null

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

هر کله چې موږ ته یو "نوی سمبول" وړاندې کیږي چې مسلمانی ریښې یا ختیځي بڼې لري، ډیری مسلمانان خوشحالیږي، او په داسې کافر نظام کې د "سیاسي نمایندګۍ" په نامه په یو وهم باندې هیلې جوړیږي چې اسلام د حکومت، عقیدې او شریعت په توګه نه مني.

موږ ټول هغه سخته خوشحالي یادوو چې په 2008 کې د اوباما په بریا سره د ډیری خلکو په احساساتو کې خپره شوه. هغه د کینیا زوی دی او یو مسلمان پلار لري! دلته ځینو فکر کاوه چې اسلام او مسلمانان د امریکایی نفوذ ته نږدې شوي، مګر اوباما د مسلمانانو لپاره ترټولو زیات ځورونکي ولسمشرانو څخه و، هغه لیبیا ویجاړه کړه، د سوریې په ناورین کې یې مرسته وکړه، او د خپلو الوتکو او سرتیرو سره یې افغانستان او عراق ته اور واچاوه، بلکې د خپلو وسیلو له لارې په یمن کې د وینو تویونکی و او د هغه دوره د امت په وړاندې د سیستماتیکې دښمنۍ دوام و.

نن ورځ دا صحنه تکراریږي، مګر په نویو نومونو سره. ځکه چې زوهران ممداني ته د یو مسلمان، مهاجر او ځوان په توګه ډیره پاملرنه کیږي، لکه څنګه چې هغه ژغورونکی وي! مګر لږ خلک د هغه سیاسي او فکري دریځونو ته ګوري. دا سړی د همجنس بازانو د سختو پلویانو څخه دی، د دوی په فعالیتونو کې برخه اخلي، او د دوی انحراف د بشري حقونو په توګه ګڼي!

دا څه ډول شرم دی چې خلک په هغه باندې هیلې لري؟! ایا دا د هماغه سیاسي او فکري ناکامۍ تکرار نه و چې امت پکې څو ځله ښکیل شوی دی؟! هو، ځکه چې دا په شکل سره ازمویل کیږي نه په جوهر سره! دا په موسکا سره غولیږي، او په عقیدې سره نه بلکې په احساساتو سره، په نومونو سره نه بلکې په مفاهیمو سره، او په سمبولونو سره نه بلکې په اصولو سره معامله کوي!

په شکلونو او نومونو باندې دا ډول لیوالتیا د مشروع سیاسي پوهاوي د نشتوالي پایله ده، ځکه چې اسلام په اصل، نوم یا نژاد نه اندازه کیږي، بلکې په بشپړ ډول د اسلام اصولو ته په ژمنتیا سره؛ د نظام، عقیدې او شریعت په توګه. او د هغه مسلمان لپاره هیڅ ارزښت نشته چې په اسلام حکومت نه کوي او نه یې نصرت کوي، بلکې کافر پانګوال نظام ته غاړه ږدي، او د "آزادۍ" په نوم کفر او انحراف ته توجیه ورکوي.

او ټول هغه مسلمانان دې پوه شي چې د هغه په ​​بریا خوشحاله شول او فکر یې کاوه چې دا د خیر تخم یا د پاڅون پیل دی، چې پاڅون د کفر له نظامونو څخه نه کیږي، نه د هغوی په وسایلو سره، نه د دوی د رایې ورکولو د صندوقونو له لارې، او نه د هغوی د اساسي قوانینو تر چت لاندې.

څوک چې ځان د دیموکراتیک نظام له لارې وړاندې کوي، د خپلو قوانینو د احترام قسم خوري، بیا د جنسي انحراف څخه دفاع کوي او هغه لمانځي، او هغه څه ته بلنه ورکوي چې خدای غصه کوي، هغه د اسلام نصرت کوونکی او د امت لپاره امید نه دی، بلکې د ښایسته کولو او نرمولو وسیله ده، او یو جعلي استازیتوب دی چې هیڅ ګټه نه رسوي.

په لویدیځ کې د ځینو هغو شخصیتونو لپاره چې اسلامي نومونه لري سیاسي بریاوې بلل کیږي، یوازې هغه ټوټې دي چې امت ته د تسکین په توګه وړاندې کیږي، ترڅو ورته وویل شي: وګورئ، زموږ د نظامونو له لارې بدلون ممکن دی.

 د دې "استازیتوب" حقیقت څه دی؟

لویدیځ د اسلام لپاره د حکومت دروازې نه خلاصوي، بلکې یوازې د هغو کسانو لپاره یې خلاصوي چې د دوی په ارزښتونو او افکارو کې ورسره یوځای کیږي. او هرڅوک چې د دوی نظام ته ننوځي باید د دوی اساسي قانون او وضعي قوانین ومني، او د اسلام له حکم څخه انکار وکړي، که هغه په دې راضي شي، هغه یو منل شوی ماډل کیږي، مګر ریښتینی مسلمان د دوی په وړاندې له خپلو ریښو څخه رد دی.

زهران ممداني څوک دی؟ او ولې دا وهم جوړیږي؟

هغه یو داسې شخص دی چې یو مسلمان نوم لري، مګر د اسلام د فطرت سره په بشپړه توګه مخالف یو منحرف اجنډا غوره کوي، د همجنس بازانو څخه ملاتړ کوي، او هغه څه ته وده ورکوي چې د "دوی حقونه" بلل کیږي، او هغه د دې څرګنده بیلګه ده چې څنګه لویدیځ خپل ماډلونه جوړوي: په نوم مسلمان، په عمل کې سیکولر، د لویدیځ لیبرال اجنډا ته خدمت کوي نور څه نه. بلکې د دې لپاره چې امت له خپلې اصلي لارې مشغول کړي، نو د دې پر ځای چې د اسلام او خلافت د دولت غوښتنه وکړي، د کفر په نظامونو کې د پارلماني څوکیو او پوستونو په اړه اندیښمن شي! او د دې پر ځای چې د فلسطین د آزادولو لپاره مخه کړي، د هغو کسانو په تمه دي چې د امریکا له کانګرس یا د اروپا له پارلمان څخه "د غزې دفاع" وکړي!

د دې حقیقت دا دی چې دا د ریښتیني بدلون د لارې تحریف دی، کوم چې د نبوت په طريقه د راشده خلافت تاسیس دی، چې د اسلام بیرغ اوچتوي، د خدای شریعت پلي کوي، او امت د یو خلیفه تر شا متحد کوي چې د هغه تر شا جنګیږي او له هغه څخه وېره کیږي.

نو په نومونو مه غولیږئ، او په هغه چا مه خوشحالیږئ چې تاسو ته په ظاهره منسوب وي او په محتوا کې ستاسو سره مخالفت لري، ځکه چې هرڅوک چې د سعید، علي یا زهران نوم لري زموږ د نبي محمد ﷺ په لاره نه دی.

او پوه شئ چې بدلون د کفر له پارلمانونو څخه نه راځي، بلکې د امت له لښکرو څخه راځي چې وخت یې رارسیدلی چې حرکت وکړي، او د هغوی له پوهو ځوانانو څخه چې شپه او ورځ د لویدیځ او د هغه د ملاتړو او په اسلامي او مسلمانو هیوادونو کې د خاینو پیروانو په سرونو د میز د اړولو لپاره کار کوي.

مسلمانان د دیموکراسۍ په ټاکنو او نه د لویدیځ د صندوقونو له لارې نه پاڅیږي، بلکې د اسلامي عقیدې پر بنسټ په ریښتیني پاڅون سره، د راشده خلافت د دولت په تاسیس سره چې اسلام ته خپل مقام بیرته ورکوي، مسلمانانو ته عزت ورکوي، او د دیموکراسۍ وهمونه ماتوي.

په نومونو مه غولیږئ، او خپلې هیلې په کفر په نظامونو کې په افرادو مه ځړئ، بلکې خپلې لویې پروژې ته وګرځئ: د اسلامي ژوند بیا پیل، دا یوازې د عزت، بریا او واک لار ده.

صحنه د پخوانیو غمونو یو سپکاوی تکرار دی: جعلي سمبولونه، لویدیځو نظامونو ته وفاداري، او د اسلام له لارې څخه انحراف. او هر څوک چې دې لارې ته لاسونه پړکوي، هغه امت ګمراه کوي. نو د خلافت پروژې ته راوګرځئ، او د اسلام دښمنانو ته اجازه مه ورکوئ چې ستاسو مشران او استازي جوړ کړي. عزت د دیموکراسۍ په چوکیو کې نه دی، بلکې د خلافت په تخت کې دی چې حزب التحریر ورته کار کوي او امت د دې فکري او سیاسي انحطاط څخه خبرداری ورکوي. موږ ته پرته د خلافت له دولت څخه بله خلاصی نشته، کوم چې اجازه نه ورکوي چې مسلمانان د هغه چا لخوا اداره شي چې د اسلام څخه پرته په بل دین باور لري، نه د هغه چا لخوا چې انحراف او ګمراهۍ ته جواز ورکوي، او نه د هغه چا لخوا چې خلکو ته د خدای له نازل شوي پرته بل څه قانون کوي.

دا لیکنه د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره ده

عبدالمحمود العامري – د یمن ولایت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ - د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ

د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

د الاهرام ویب پاڼې د ۲۰۲۵ کال د نومبر په ۴مه نېټه د سه شنبې په ورځ خبر ورکړ چې د مصر لومړي وزیر د قطر په پلازمېنه دوحه کې د ټولنیزې پراختیا په دویمه نړیواله غونډه کې د ولسمشر په استازیتوب په خپله وینا کې وویل چې مصر په خپلو ټولو بڼو او اړخونو کې د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره یوه هر اړخیزه تګلاره پلي کوي، چې "څو اړخیزه بې وزلي" هم پکې شامله ده.

له کلونو راهیسې، په مصر کې هېڅ رسمي وینا داسې عبارتونه نه لري لکه "د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره هر اړخیزه تګلاره" او "د مصر اقتصاد لپاره حقیقي پیل". چارواکي دا شعارونه په کنفرانسونو او غونډو کې تکراروي، چې د پانګونې پروژو، هوټلونو او تفریحي ځایونو ځلیدونکي انځورونه هم ورسره مل وي. خو واقعیت، لکه څنګه چې نړیوال راپورونه یې شاهدي ورکوي، بالکل توپیر لري. په مصر کې بې وزلي لا هم یوه پخه، بلکې مخ په زیاتیدونکې پدیده ده، سره له دې چې حکومت په پرله پسې توګه د ښه والي او پرمختګ ژمنه کوي.

د یونیسف، ایسکوا او د خوړو نړیوال پروګرام د ۲۰۲۴ او ۲۰۲۵ کلونو د راپورونو له مخې، نږدې یو له پنځو مصریانو څخه په څو اړخیزه بې وزلۍ کې ژوند کوي، په دې مانا چې دوی د ژوند له بنسټیزو اړخونو لکه تعلیم، روغتیا، کور، کار او خدماتو څخه بې برخې دي. همدارنګه، معلومات دا تاییدوي چې له ۴۹٪ څخه زیاتې کورنۍ د کافي خوړو په ترلاسه کولو کې له ستونزو سره مخ دي، دا یو ټکان ورکوونکی شمېر دی چې د ژوند د بحران ژورتیا منعکس کوي.

خو مالي بې وزلي، یعنې د ژوند د لګښتونو په پرتله د عاید کموالی، په تېزۍ سره زیات شوی، چې د انفلاسیون د پرله پسې څپو له امله د خلکو معاشونه، هڅې او سپما له منځه تللي دي، تر دې چې د مصریانو لویه برخه د دایمي کار کولو سره سره د مالي بې وزلۍ تر کرښې لاندې ده.

په داسې حال کې چې حکومت د "تکافل او کرامه" او "حياة كريمة" په څېر نوښتونو په اړه خبرې کوي، نړیوالې شمېرې ښيي چې دې پروګرامونو د بې وزلۍ جوړښت په بنسټیزه توګه نه دی بدل کړی، بلکې یوازې د لنډمهاله ارام بښونکو په څېر دي، لکه څاڅکي چې په دښته کې توی شي. د مصر کلیوالي سیمې چې د نفوس نیمایي برخه پکې ژوند کوي، لا هم د خدماتو د کمښت، د وړ کار د نشتوالي او د زیربناوو د خرابوالي له امله کړېږي. د ایسکوا راپور ټینګار کوي چې په کلیو کې بې برخېتوب په ښارونو کې څو چنده زیات دی، چې دا د شتمنۍ د ناسم ویش او پرله پسې بې پامۍ ښکارندویي کوي.

کله چې لومړی وزیر د هیواد له زوی څخه مننه کوي "چا چې له حکومت سره د اقتصادي سمون اقدامات زغملي"، نو په حقیقت کې هغه د هغو سیاستونو له امله د رښتینې کړاو شتون مني. خو دا اعتراف د کړنلارې د بدلون لامل نه ګرځي، بلکې د هماغې سرمایه دارۍ په لاره کې د لا زیات تګ لامل کیږي چې دا بحران یې رامنځته کړی دی.

هغه تش په نامه اصلاحات چې په ۲۰۱۶ کال کې د "تعویم" پروګرام، د سبسایډي د زیاتوالي او د مالیاتو د زیاتوالي سره پیل شول، اصلاح نه وه، بلکې د پورونو او کسر لګښت په بې وزلو بارول وو. په داسې حال کې چې چارواکي د "پیل" په اړه خبرې کوي، سترې پانګونې د لوکسو املاکو او سیاحتي پروژو په لور روانې دي چې د پانګوالو خدمت کوي، په داسې حال کې چې میلیونونه ځوانان د کار یا هستوګنې لپاره فرصتونه نه مومي. بلکې ډیری دا پروژې، لکه په مطروح کې د علم الروم سیمه چې پانګونه یې ۲۹ میلیارده ډالره اټکل شوې، د بهرنیو سرمایه دارۍ شراکتونه دي چې ځمکې او شتمنۍ ترلاسه کوي او هغه د پانګوالو لپاره د ګټې سرچینې ته بدلوي، نه د خلکو لپاره د رزق سرچینې ته.

نظام ځکه نه ناکامېږي چې فاسد دی، بلکې ځکه چې په یوه باطله فکري بنسټ روان دی چې هغه سرمایه داري نظام دی، کوم چې پیسې د دولت د ټولو سیاستونو محور ګرځوي. سرمایه داري په مطلقه توګه د مالکیت په ازادۍ ولاړه ده او اجازه ورکوي چې شتمني د هغه لږ شمېر خلکو په لاس کې راټوله شي چې د تولید وسیلې لري، په داسې حال کې چې اکثریت د مالیاتو، بیو او عمومي پورونو بار په غاړه اخلي.

له همدې امله، هغه څه چې د "ټولنیزې ساتنې پروګرامونه" بلل کیږي، یوازې د سرمایه دارۍ د وحشي څېرې د ښکلا کولو هڅه ده، او د یوه ظالم نظام عمر اوږدوي چې د بډایانو خیال ساتي او له بې وزلو څخه پیسې اخلي. د ناروغۍ د اصل په درملنې پر ځای؛ یعنې د شتمنۍ انحصار او په نړیوالو بنسټونو باندې د اقتصاد انحصار، یوازې د نقدي مرستو په ویش باندې بسنه کیږي، چې نه بې وزلي له منځه وړي او نه عزت ساتي.

سرپرستي په رعیت باندې د حاکم احسان نه دی، بلکې شرعي وجیبه ده، او هغه مسؤلیت دی چې الله تعالی به په دنیا او آخرت کې ترې پوښتنه کوي. هغه څه چې نن ورځ روان دي، د خلکو چارو ته قصدي بې پامي ده، او د پیسو نړیوال صندوق او نړیوال بانک څخه د مشروطو پورونو په ګټه د سرپرستۍ له وجیبې څخه لاس اخیستل دي.

دولت د بې وزله او بهرني پور ورکوونکي ترمنځ منځګړی ګرځېدلی، مالیات وضع کوي، سبسایډي کموي او عامه شتمنۍ پلوري ترڅو هغه لوی کسر ډک کړي چې پخپله سرمایه داري نظام جوړ کړی دی. په دې ټولو کې هغه شرعي مفاهیم غیر حاضر دي چې اقتصاد تنظیموي، لکه د سود حرامول، د عامو شتمنیو د افرادو لخوا د مالکیت منع کول، او د مسلمانانو له بیت المال څخه په رعیت باندې د نفقه کولو وجوب.

اسلام یو بشپړ اقتصادي نظام وړاندې کړی چې بې وزلي له خپلو ریښو څخه له منځه وړي، نه یوازې د نقدي مرستو یا ښکلاکوونکو پروژو سره. دا نظام په ثابتو شرعي بنسټونو ولاړ دی، چې تر ټولو مهم یې دا دي:

۱- د سود او سودي پورونو حرامول چې دولت سره تړلي او منابع یې له منځه وړي، د سود په له منځه تلو سره له نړیوالو بنسټونو څخه د اقتصاد انحصار له منځه ځي، او د امت مالي خپلواکي بېرته راګرځول کېږي.

۲- د ملکیتونو درې ډوله کول:

شخصي ملکیت: لکه کورونه، هټۍ او شخصي کروندې...

عامه ملکیت: په دې کې لویې شتمنۍ شاملې دي لکه تېل، ګاز، منرالونه او اوبه...

د دولت ملکیت: لکه د فیء ځمکې، رکاز او خراج...

په دې وېش سره عدالت ټینګېږي، ځکه چې لږ شمېر خلکو ته د امت د منابعو د انحصار کولو اجازه نه ورکول کېږي.

۳- د رعیت د هر فرد لپاره د کفایت ضمانت: دولت په خپله سرپرستۍ کې د هر انسان لپاره د خوراک، جامو او کور په څېر بنسټیزو اړتیاوو ضمانت کوي، که چیرې هغه د کار کولو توان ونلري، نو د بیت المال په هغه باندې نفقه کول واجب دي.

۴- زکات او لازمي نفقه: زکات احسان نه دی، بلکې فریضه ده، دولت یې راټولوي او د خپلو شرعي مصرفونو لپاره یې بې وزلو، مسکینانو او پورمندانو ته مصرفوي. دا د وېش یوه اغېزمنه وسیله ده چې پیسې په ټولنه کې د ژوند دورې ته بېرته راګرځوي.

د تولیدي کار هڅولو او د استحصال منع کولو، او په ریښتینو ګټورو پروژو کې د منابعو پانګونې ته هڅولو سره، لکه درنې او نظامي صنعتونه نه په قمار او لوکسو املاکو او فرضي پروژو کې. د دې تر څنګ د بیو تنظیم د حقیقي عرضې او تقاضا سره نه د احتکار او نه د تعویم سره.

یوازې د نبوت په منهج خلافت دی چې د دې احکامو په عملي کولو قادر دی، ځکه چې هغه د اسلامي عقیدې پر بنسټ جوړ شوی، او موخه یې د خلکو د چارو پالنه ده نه د هغوی د پیسو راټولول. د خلافت په سیوري کې، نه سود شته او نه مشروطه پورونه، او نه پردیو ته د عامو شتمنیو پلورل شته، بلکې منابع د امت د ګټو د ترلاسه کولو په موخه اداره کیږي، او بیت المال د دولتي منابعو، خراج، انفال او عامه ملکیت څخه د روغتیايي پاملرنې، تعلیم او عامه اسانتیاوو د تمویل مسؤلیت په غاړه اخلي.

خو د بې وزلو بنسټیزې اړتیاوې د هر فرد په توګه تضمین کیږي، نه د لنډمهاله صدقاتو له لارې بلکې د یوه تضمین شوي شرعي حق په توګه. له همدې امله په اسلام کې د بې وزلۍ سره مبارزه یو سیاسي شعار نه دی، بلکې د ژوند یو بشپړ نظام دی چې عدالت قایموي او ظلم منع کوي او شتمني خپلو مالکینو ته بېرته سپاري.

د رسمي وینا او ژوندي واقعیت ترمنځ لویه فاصله ده چې له هیچا څخه پټه نه ده. په داسې حال کې چې حکومت د خپلو "ستر" پروژو او "حقیقي پیل" په اړه سندرې وايي، میلیونونه مصریان د بې وزلۍ تر کرښې لاندې ژوند کوي، د لوړې بیې، بې روزګارۍ او د امید نشتوالي څخه کړېږي. حقیقت دا دی چې دا کړاو به تر هغه وخته پورې له منځه لاړ نشي تر څو چې مصر د سرمایه دارۍ په لاره روان وي، خپل اقتصاد سود خورو ته سپاري او د نړیوالو بنسټونو سیاستونو ته غاړه ږدي.

د مصر کړکېچونه او ستونزې انساني ستونزې دي نه مادي، او هغه شرعي احکام ورسره تړلي دي چې د اسلام پر بنسټ یې د چلند او درملنې څرنګوالی څرګندوي، او حل لارې د سترګو پټولو په پرتله اسانه دي، مګر هغه باوري ادارې ته اړتیا لري چې آزاده اراده ولري او وغواړي په سمه لاره ولاړ شي او په ریښتیا سره د مصر او د هغې د خلکو لپاره ښه وغواړي، او بیا دا اداره باید ټول هغه قراردادونه بیاکتنه کړي چې پخوا شوي او د ټولو هغو شرکتونو سره کیږي چې د هیواد شتمنۍ انحصاروي او څه چې د هغې عامه ملکیت دی، په ځانګړې توګه د ګاز، تېلو، سرو زرو او نورو منرالونو او شتمنیو د سپړلو شرکتونه، او دا ټول شرکتونه وباسي ځکه چې دوی په اصل کې استعماري شرکتونه دي چې د هیواد شتمنۍ لوټ کوي، او بیا یو نوی تړون جوړ کړي چې خلکو ته د هیواد په شتمنیو واک ورکړي او داسې شرکتونه جوړ یا په کرایه ونیسي چې د تیلو، ګازو، سرو زرو او نورو منرالونو له زیرمو څخه د شتمنیو په تولید بوخت وي او دا شتمنۍ بیا په خلکو وویشي، بیا به خلک د دې جوګه شي چې هغه مړې ځمکې وکري چې دولت به دوی ته د هغې د حق په توګه د ګټې اخیستنې توان ورکړي، او دوی به دا هم وکولی شي چې هغه څه جوړ کړي چې باید جوړ شي ترڅو د مصر اقتصاد لوړ کړي او د هغې خلکو ته کفایت وکړي، او دولت به دوی په دې لاره کې ملاتړ وکړي، او دا ټول تصور نه دی او نه د پیښېدو وړ نه دی او نه یوه پروژه ده چې موږ یې د تجربې لپاره وړاندې کوو چې بریالۍ شي یا ناکامه شي، بلکې دا شرعي احکام دي چې په دولت او رعیت لازم دي، نو دولت ته دا اجازه نشته چې د هیواد شتمنۍ چې د خلکو ملکیت دی په داسې پلمو ضایع کړي چې تړونونه یې منظور کړي او ملاتړ یې کړی او ظالمانه نړیوالو قوانینو یې ساتنه کوي، او نه ورته دا اجازه شته چې خلک ترې منع کړي بلکې باید هر هغه لاس پرې کړي چې د خلکو شتمنیو ته د لوټ په توګه اوږدېږي، دا هغه څه دي چې اسلام وړاندې کوي او باید پلي شي، مګر دا د اسلام د نورو نظامونو څخه جلا نه پلي کېږي بلکې دا یوازې د نبوت په منهج د خلافت د دولت له لارې پلي کېږي، دا هغه دولت دی چې د هغې غم او دعوت د تحریر ګوند په غاړه لري او مصر او د هغې خلک، ملت او پوځ ته د دې لپاره له هغه سره په ګډه کار کولو ته بلنه ورکوي، خدای دې د خپل لوري څخه فتحه ولیکي او موږ هغه په ​​داسې واقعیت کې وینو چې اسلام او د هغه خلک عزتمن کړي، ای الله ژر تر ژره.

﴿وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ﴾

د تحریر ګوند مرکزي مطبوعاتي دفتر لخوا لیکل شوی

سعید فضل

په مصر کې د تحریر ګوند د مطبوعاتي دفتر غړی