خوف الغرب من عودة الخلافة الراشدة
March 13, 2021

خوف الغرب من عودة الخلافة الراشدة

خوف الغرب من عودة الخلافة الراشدة


إن الغرب الكافر الذي هدم دولة الخلافة والتي مرَّ عليها قرن من الزمن، ها هو الغرب نفسه يرتجف خوفاً من عودتها خلافة راشدة على منهاج النبوة، وأبلغ دليل على ذلك الخوف، ما يقوله قادتهم، وما يصرحون به من أقوال وما يقومون به من أعمال؛ أما الأقوال التي تدل على مدى خوفهم ورعبهم من عودتها فكثيرة لا تحصى ولا تعد؛ منها تصريحات بوتين رئيس روسيا الذي قال في تصريح له في لقاء في التلفزيون الروسي الرسمي في حلقة أجاب من خلالها على 50 سؤالاً اختيرت من بين مليوني اتصال هاتفي من سكان روسيا قال: "إن الإرهاب الدولي قد أعلن الحرب على روسيا بهدف اقتطاع أجزاء من أراضيها وتأسيس خلافة إسلامية فيها". قال هذا الكلام بتاريخ كانون أول/ديسمبر سنة 2002م. أما التصريح الثاني فقد نشر موقع مفكرة الإسلام أواخر سنة 2002م الخبر التالي: جهاز الاستخبارات الألماني يحذر من قيام الخلافة، وقد كشف الجهاز في تقرير مطول عن قيام رئيس جهاز الاستخبارات الألماني بجولة في عدد من الدول العربية وقد بدأها بمنطقة الخليج، والتقى خلالها بقادة عدد كبير من أجهزة الاستخبارات العربية، وكان ملف العراق والأصولية الإسلامية هما أبرز الموضوعات بالنسبة للرجل الذي يرأس واحداً من أنشط أجهزة الاستخبارات الدولية. وفي شأن الأصولية الإسلامية يقول: "إن محللي الاستخبارات الألمانية يتوقعون أن يشن الألوف من أنصار الحركات الإسلامية في أوزبيكستان وطاجيكستان وقرغيزيا هجوماً واسعاً هدفه إقامة دولة الخلافة في المنطقة". وزاد قائلاً: "إن المسؤولين الألمان يولون توقعات جهاز الاستخبارات قدراً كبيراً من الثقة والمصداقية". أما التصريح الثالث فقد كان لهنري كيسنجر في خطاب ألقاه في الهند بتاريخ السادس من تشرين الثاني/نوفمبر من العام 2004م في مؤتمر هندوسات تايمز الثاني للقادة، حيث قال: "إن التهديدات ليست آتية من الإرهاب كالذي شهدناه في 11 أيلول/سبتمبر، ولكن التهديد الأكبر آت من الإسلام الأصولي المتطرف الذي يعمل على تقويض الإسلام المعتدل المناقض لما يراه الأصوليون في مسألة الخلافة الإسلامية"، وقال كيسنجر أيضاً: "إن العدو الرئيسي لنا هو الشريحة الأصولية الناشطة في الإسلام التي تريد في آن واحد قلب المجتمعات الإسلامية المعتدلة وكل المجتمعات الأخرى التي تعتبرها عائقاً أمام إقامة الخلافة". مجلة النيوزويك في عددها الثامن من تشرين الثاني/نوفمبر عام 2004م. وأيضاً فقد صرح توني بلير رئيس وزراء بريطانيا الأسبق في 7/16 من العام 2005م أمام المؤتمر العام لحزب العمال قال: "إننا نجابه حركة تسعى إلى إزالة "إسرائيل" وإلى إخراج الغرب من العالم الإسلامي وإلى إقامة دولة إسلامية واحدة تحكم بالشريعة الإسلامية في العالم الإسلامي عن طريق إقامة الخلافة لكل الأمة الإسلامية". وقد صرح الرجل كذلك في أيلول/سبتمبر من العام 2005م، قائلاً: "إن خروجنا من العراق الآن سيؤدي إلى ظهور الخلافة في الشرق الأوسط". ويقول وزير الدفاع الأمريكي الأسبق رامسفيلد في تعليق له حول مستقبل العراق، وكان ذلك في جامعة جون هوبكنز في 2005/12/5م: "ستكون العراق بمثابة القاعدة للخلافة الإسلامية الجديدة التي ستمتد لتشمل الشرق الأوسط وتهدد الحكومات الشرعية في أوروبا وأفريقيا وآسيا"، وأيضاً فقد ذكرت جريدة مليات التركية في 2005/12/13م أن "أصحاب الصلاحية في إدارة الرئيس بوش باتوا يتداولون كلمة الخلافة في الآونة الأخيرة كالعلكة"، وفي 2005/9/5م عاد جورج بوش ليتحدث عن الخلافة فقال "إنهم، أي المسلمين، يسعون إلى إقامة دولتهم الفاضلة الخلافة الإسلامية حيث يحكم الجميع من خلال هذه الأيدولوجية، ويشتمل نظام الخلافة الإسلامية على جميع الأراضي الإسلامية الحالية". وفي مؤتمر صحفي في البيت الأبيض في 2006/10/11م تحدث فيه بوش فقال: "يريدوننا أن نغادر ويريدون أن يقلبوا الحكومات ويريدون أن يبسطوا خلافة إسلامية، هذه الأيديولوجية التي ليس لديها مبدأ الحرية الطبيعي في معتقداتها". وقد نشر موقع أخبار البيت الأبيض بتاريخ 2006/10/20م عن جورج بوش قوله: "إن هؤلاء المتطرفين يريدون إقامة دولة الخلافة كدولة حكم". وأيضاً من آخر التصريحات فقد كان لفلاديمير بوتين رئيس وزراء روسيا لموقع روسيا اليوم في العام 2018م عندما سئل عن سبب تدخلهم في سوريا قال: "لولا أننا تدخلنا في سوريا لأصبحت دمشق عاصمة الخلافة الإسلامية"...


وهذا كله إنما هو غيض من فيض من تصريحات قادة الكفر والتي لا يتسع المجال لذكرها، وهذه التصريحات تدل على مدى خوفهم، وحقدهم تجاه الإسلام والخلافة، وأيضاً فإنهم قاموا بأعمال كثيرة جداً في بلاد المسلمين كان الغرض منها هو تأخير قيام الخلافة؛ فقد تدخل الغرب الكافر بقواعده العسكرية في بلاد الخليج ومنها الحجاز في المنطقة الشرقية وأيضا في قطر قاعدة (العديد)، وفي البحرين وفي العراق وفي تركيا (إنجرليك)، وكل هذه القواعد الغرض منها هو ضرب أي تحرك مخلص لإقامة الخلافة في المنطقة العربية والإسلامية. وأيضاً فقد استعمر الغرب بعض البلاد الإسلامية استعماراً عسكرياً مباشراً كالعراق مثلاً وأفغانستان اللتين دمرتهما بالكامل ونهبت ثرواتهما وقتلت أهلهما ودمرت كل المشاريع الحيوية فيهما سواء الصناعية والزراعية، ودمرت قدراتهما العسكرية والاقتصادية وغيرها، وتركت العراق يعاني أهله الفقر والجوع والمرض والطائفية والحروب والفساد، وأصبح بلداً مدمراً ومحطماً بالكامل.


وعندما قامت ثورات الربيع العربي وحتى لا تكلل هذه الثورات بقيام الخلافة الراشدة فقد تدخلت الدول الغربية لحرف مسار تلك الثورات عن مسارها الصحيح، وقد جن جنون الغرب من هذه الثورات، وتدخلت كل الدوائر الغربية والمخابرات بقضها وقضيضها، واستطاعت أن تحرف هذه الثورات عن طريق العملاء، وعن طريق الدعم المادي، ولأن الثورات لم يكن لها مشروع سياسي واضح ولم تكن لها قيادة سياسية واضحة، فقد سهّل ذلك حرفها. ولما كانت المشاعر الإسلامية طاغية على ثورات الربيع العربي فقد عمدت الدول الغربية إلى القيام بأعمال القصد منها قتل هذه المشاعر الإسلامية حتى لا تكون وقوداً لثورة جديدة يصحبها مشروع سياسي من عقيدة الإسلام، وقد رأينا ما حصل في مصر والسودان بعد الثورات التي حصلت فيهما، ففي مصر تمت ملاحقة المسلمين في دينهم وبيوتهم ومشاعرهم ودمائهم وأبنائهم، وتم قتلهم والزج بهم في غياهب السجون وشيطنة الإسلام وأحكامه وتشويه صورته كما حصل بعد انقلاب السيسي المجرم في مصر، وفي السودان أيضاً بعد مجيء الحكومة الانتقالية، فمنذ اليوم الأول عمدت الحكومة الانتقالية وحاضنتها السياسية إلى شيطنة الإسلام وأحكامه، وملاحقته وتجريمه كما صرح عدد كبير منهم بذلك، وتمت ملاحقة جميع القوانين ذات الصبغة الإسلامية ونشر مفاهيم الحريات والانحلال الاخلاقي، عن طريق الحكومة ووزرائها، وعن طريق حملة إعلامية مكثفة من قبل الإعلام، وما يسمى بالنشطاء السياسيين، وكل هذه الأعمال السياسية القذرة كان الغرض منها قتل المشاعر الإسلامية في نفوس المسلمين من أهل هذه البلاد. وأيضاً فقد حصلت تلك الملاحقات للمشاعر الإسلامية في عدد من البلاد الإسلامية ومنها بلاد الحجاز، ورأينا كيف أن سلمان وابنه عميلي أمريكا كيف أنهم لاحقوا القوانين ذات الصبغة الإسلامية، ولاحقوا العلماء والدعاة وسجنوهم وعذبوهم، وتم نشر الفوضى والانحلال الاخلاقي، وقتل المشاعر الإسلامية عند الناس، وقد انتشرت البارات وصالات الرقص والقمار والدعارة في بلاد الحجاز، وصارت أمراً شبه مألوف، وكل هذه الأعمال وغيرها كان الغرض منها هو القضاء على ما تبقى من المشاعر الإسلامية عند الأمة، حتى لا تكون محركاً لثورة جديدة تتوج بخلافة إسلامية لأن هذه المشاعر الإسلامية إذا ما تم تزويدها بمفاهيم صحيحة، ومشروع سياسي واضح فسوف تؤدي هذه المشاعر الإسلامية إلى عمل منتج يقلب الطاولة على الجميع.


وهذه هي أبرز الأعمال السياسية التي قام بها الغرب الكافر، ولا زال، في بلاد المسلمين للحيلولة دون عودة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة.


لماذا يخاف الغرب من عودة الخلافة الإسلامية؟ لأن الحديث عن الخلافة من وجهة نظر الدول الغربية هو انتهاء سيطرتها على العالم بأكمله واستعمارها له، وحرمان هذه الدول الغربية الاستعمارية من جميع ثروات الشعوب، ومنها الشعوب الإسلامية التي تشكل ثرواتها أكثر من 80% من ثروات العالم ومنها منابع النفط، ومناجم الذهب في الشرق الأوسط والخليج وأفريقيا وآسيا، وأنت تتحدث كذلك عن مشروع حضاري قوي الأوتاد صلب الشكيمة يمثل تحدياً عالمياً للحضارة الغربية بل بديلاً أصيلاً لها، أي أنك تتحدث عن نظام عالمي جديد، وعن نموذج مبدئي بديل لليبرالية والعلمانية الغربية، وإذا تحدثت عن الخلافة فأنت تتحدث عن طرد جميع شركات الدول الغربية في العالم، هذه الشركات المجرمة التي تسيطر على الشعوب وتنهب ثرواتها وخيراتها لمصلحة هذه الدول الغربية، وإذا تحدثت عن الخلافة فإنك تتحدث عن إنهاء سيطرة الرأسماليين المجرمين على العالم، وإذا تحدثت عن الخلافة فإنك تتحدث عن إنهاء سيطرة أمريكا عن التحكم في العالم وفي النظام العالمي، وأيضاً فأنت تتحدث عن طرد القواعد العسكرية الغربية بجيوشها من البلاد الإسلامية، ومن غيرها من البلدان الضعيفة، وإذا تحدثت عن الخلافة فإنك تتحدث عن إيقاف تصدير النفط والغاز الطبيعي والذهب والمنتجات الزراعية والصناعية والحيوانية، وكل الموارد الطبيعية التي تذهب إلى الدول الغربية، والتي تمتلئ بها جيوب وبطون الرأسماليين في تلك الدول الاستعمارية التي تنهب جميع ثرواتنا صباح مساء بتواطؤ تام من الحكام العملاء في بلادنا، وإذا تحدثت عن الخلافة فإنك تتحدث عن إنهاء سيطرة الدولار واليورو على الاقتصاد في العالم، وعن القضاء على شركات المال والسندات والاقتصاد الوهمي، وإذا تحدثت عن الخلافة فإنك تتحدث عن إنهاء سيطرة النظام الرأسمالي المجرم على العالم، وسيطرة الديمقراطية على البشر، وإذا تحدثت عن الخلافة فإنك تتحدث عن إسقاط حكام المسلمين العملاء، وعن إسقاط كل الوسط السياسي العميل المرتبط بالغرب، وإنهاء الثقافة الغربية في البلاد الإسلامية وإنهاء جميع مشاريع الغرب السياسية والعسكرية والاقتصادية والفكرية فيها، وإذا تحدثت عن الخلافة فأنت تتحدث عن إنهاء هذه التقسيمات الوطنية التي أوجدها الكافر، وعن إزالة جميع هذه الأنظمة العميلة وإزالة جميع هذه الحدود القطرية بين المسلمين، وإذا تحدثت عن الخلافة فأنت تتحدث عن كابوس يقض مضاجع الغرب، وبات يؤرقهم في نومهم ويقظتهم، وأنت تتحدث عن دولة عظمى، عن دولة إسلامية عالمية كما يصرح بذلك زعماء الغرب وأنها ستغطي جميع أراضي الإسلام الحالية والماضية لتمتد من أوروبا إلى شمال أفريقيا، وإلى الشرق الأوسط وإلى جنوب شرق ووسط آسيا مما يجعلها أهلاً لتولي قيادة العالم من جديد، وإذا تحدثت عن الخلافة فأنت تتحدث عن تطبيق الشريعة الإسلامية وجعل العقيدة الإسلامية أساساً للحياة وأساساً لكل فكر ولكل تشريع ولكل عمل، وتتحدث عن توحيد بلاد المسلمين وإنهاء هذا التشتت والتشرذم، وقلع النفوذ الاستعماري من هذه البلاد، وإزالة جميع أشكال الهيمنة الاستعمارية سواء السياسية بإزالة الأنظمة والتشريعات والأحكام المطبقة على أمتنا بواسطة العملاء، وإذا تحدثت عن الخلافة فأنت تتحدث عن الجهاد، وعن القتال، وعن إزالة كيان يهود من الأقصى، وعن عودة الانتصارات العسكرية، وعن بدر، وعن مؤتة، وعن معركة حطين، وعين جالوت، وعن الفتوحات الإسلامية لأن الغرب الكافر يعلم أن الخلافة الإسلامية ستضيف إلى الصراع الفكري والسياسي الصراع المادي، وستقاتل الغرب عسكرياً لأنها ستوحد مقدرات المسلمين المادية والعسكرية، وستقودهم مجتمعين إلى قتال الغرب الكافر في ميدان المعارك والقتال، وسيكون القتال تحت راية واحدة؛ راية لا إله إلا الله، وإذا كان الغرب الكافر يقاتل جماعات متفرقة من المسلمين في البلاد الإسلامية في الصومال وأفغانستان والعراق، وكيف أن هذه الجماعات قد هزمت أمريكا في معارك كثيرة كمعركة الفلوجة التي قتل فيها عدد كبير من جنود الاحتلال الأمريكي ومعارك الرمادي ومعارك الموصل تلك المدينة الصامدة التي لقّنت المحتل دروساً قاسية لن ينساها أبداً، حتى إن عدداً كبيراً من جنود المارينز أصيبوا بالجنون والأمراض النفسية والتبول اللاإرادي لبعضهم نتيجة للخوف والهلع ومبلغ الذعر الذي أصابهم نتيجة لصمود المجاهدين في تلك البلاد، وما قصة القناص العراقي الذي أقض مضاجع تلك الدول الغربية، وعلى رأسها أمريكا وكيف أنه قتل المئات من جنودهم وأدخل الرعب في قلوب البقية منهم، وكيف أنهم عجزوا عن الإمساك به وقتاً طويلاً لدرجة أنهم أصبحوا يتحدثون عنه في كل المحافل، وكيف أنه أقض مضاجعهم فكيف إذا تم توحيد كل جيوش المسلمين في العالم الإسلامي، وتم تحريكها وتحريك كل السفن والبوارج الحربية والمقاتلات والدبابات إلى ملاقاة العدو؟ فهل تستطيع تلك الدول الغربية مواجهة كل هذه القوة العسكرية؟ قطعاً لا. ولأن الغرب الكافر يعلم أن الخلافة عندما تقوم لن تقاتله في الشرق الأوسط وتخرجه منه فحسب، وإنما ستقاتله في أرضه، ولأن الخلافة بعدما تطبق الإسلام في داخل البلاد الإسلامية سوف تحمله إلى هذا الغرب بالدعوة والجهاد، وسوف تفتح بلاده وتزيل حكامه، وتزيل حضارته من الوجود إلى مزبلة التاريخ، وستخرج تلك الشعوب المستضعفة في كل العالم من جور الرأسمالية وظلمها وعسفها، وستملأ الأرض عدلاً وقسطاً بعد أن ملأها الغرب ورأسماليته جوراً وفسقاً، وقضت فيها على كل فضيلة، ونشرت فيها كل رذيلة، وستنسيهم وساوس الشيطان، وستحاسبهم على ما اقترفت أيديهم وكل الجرائم التي ارتكبوها في حق البشرية، وفي حق الأمة الإسلامية، والتي لم يسلم منها مسلم وطالت البشر والحجر والشجر، فهذه هي الخلافة، ولذلك يخاف منها الغرب الكافر، ويعمد على وضع كل العراقيل لتأخير قيامها، والحيلولة دون عودتها راشدة على منهاج النبوة.


ولكن أنّى لهم ذلك فإنا قد عقدنا العزم على إعادتها بإذن الله عز وجل، وإنا قد أحرقنا كل السفن والمراكب ولن نعود أدراجنا حتى نرفع راية العقاب خفاقة في كل مكان، وعلى تلك الربى، ونعيد مجدنا تليداً وتاريخاً مجيداً.


#أقيموا_الخلافة
#ReturnTheKhilafah
#YenidenHilafet
#خلافت_کو_قائم_کرو

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
الأستاذ فضل الله علي – ولاية السودان

More from null

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

هر کله چې موږ ته یو "نوی سمبول" وړاندې کیږي چې مسلمانی ریښې یا ختیځي بڼې لري، ډیری مسلمانان خوشحالیږي، او په داسې کافر نظام کې د "سیاسي نمایندګۍ" په نامه په یو وهم باندې هیلې جوړیږي چې اسلام د حکومت، عقیدې او شریعت په توګه نه مني.

موږ ټول هغه سخته خوشحالي یادوو چې په 2008 کې د اوباما په بریا سره د ډیری خلکو په احساساتو کې خپره شوه. هغه د کینیا زوی دی او یو مسلمان پلار لري! دلته ځینو فکر کاوه چې اسلام او مسلمانان د امریکایی نفوذ ته نږدې شوي، مګر اوباما د مسلمانانو لپاره ترټولو زیات ځورونکي ولسمشرانو څخه و، هغه لیبیا ویجاړه کړه، د سوریې په ناورین کې یې مرسته وکړه، او د خپلو الوتکو او سرتیرو سره یې افغانستان او عراق ته اور واچاوه، بلکې د خپلو وسیلو له لارې په یمن کې د وینو تویونکی و او د هغه دوره د امت په وړاندې د سیستماتیکې دښمنۍ دوام و.

نن ورځ دا صحنه تکراریږي، مګر په نویو نومونو سره. ځکه چې زوهران ممداني ته د یو مسلمان، مهاجر او ځوان په توګه ډیره پاملرنه کیږي، لکه څنګه چې هغه ژغورونکی وي! مګر لږ خلک د هغه سیاسي او فکري دریځونو ته ګوري. دا سړی د همجنس بازانو د سختو پلویانو څخه دی، د دوی په فعالیتونو کې برخه اخلي، او د دوی انحراف د بشري حقونو په توګه ګڼي!

دا څه ډول شرم دی چې خلک په هغه باندې هیلې لري؟! ایا دا د هماغه سیاسي او فکري ناکامۍ تکرار نه و چې امت پکې څو ځله ښکیل شوی دی؟! هو، ځکه چې دا په شکل سره ازمویل کیږي نه په جوهر سره! دا په موسکا سره غولیږي، او په عقیدې سره نه بلکې په احساساتو سره، په نومونو سره نه بلکې په مفاهیمو سره، او په سمبولونو سره نه بلکې په اصولو سره معامله کوي!

په شکلونو او نومونو باندې دا ډول لیوالتیا د مشروع سیاسي پوهاوي د نشتوالي پایله ده، ځکه چې اسلام په اصل، نوم یا نژاد نه اندازه کیږي، بلکې په بشپړ ډول د اسلام اصولو ته په ژمنتیا سره؛ د نظام، عقیدې او شریعت په توګه. او د هغه مسلمان لپاره هیڅ ارزښت نشته چې په اسلام حکومت نه کوي او نه یې نصرت کوي، بلکې کافر پانګوال نظام ته غاړه ږدي، او د "آزادۍ" په نوم کفر او انحراف ته توجیه ورکوي.

او ټول هغه مسلمانان دې پوه شي چې د هغه په ​​بریا خوشحاله شول او فکر یې کاوه چې دا د خیر تخم یا د پاڅون پیل دی، چې پاڅون د کفر له نظامونو څخه نه کیږي، نه د هغوی په وسایلو سره، نه د دوی د رایې ورکولو د صندوقونو له لارې، او نه د هغوی د اساسي قوانینو تر چت لاندې.

څوک چې ځان د دیموکراتیک نظام له لارې وړاندې کوي، د خپلو قوانینو د احترام قسم خوري، بیا د جنسي انحراف څخه دفاع کوي او هغه لمانځي، او هغه څه ته بلنه ورکوي چې خدای غصه کوي، هغه د اسلام نصرت کوونکی او د امت لپاره امید نه دی، بلکې د ښایسته کولو او نرمولو وسیله ده، او یو جعلي استازیتوب دی چې هیڅ ګټه نه رسوي.

په لویدیځ کې د ځینو هغو شخصیتونو لپاره چې اسلامي نومونه لري سیاسي بریاوې بلل کیږي، یوازې هغه ټوټې دي چې امت ته د تسکین په توګه وړاندې کیږي، ترڅو ورته وویل شي: وګورئ، زموږ د نظامونو له لارې بدلون ممکن دی.

 د دې "استازیتوب" حقیقت څه دی؟

لویدیځ د اسلام لپاره د حکومت دروازې نه خلاصوي، بلکې یوازې د هغو کسانو لپاره یې خلاصوي چې د دوی په ارزښتونو او افکارو کې ورسره یوځای کیږي. او هرڅوک چې د دوی نظام ته ننوځي باید د دوی اساسي قانون او وضعي قوانین ومني، او د اسلام له حکم څخه انکار وکړي، که هغه په دې راضي شي، هغه یو منل شوی ماډل کیږي، مګر ریښتینی مسلمان د دوی په وړاندې له خپلو ریښو څخه رد دی.

زهران ممداني څوک دی؟ او ولې دا وهم جوړیږي؟

هغه یو داسې شخص دی چې یو مسلمان نوم لري، مګر د اسلام د فطرت سره په بشپړه توګه مخالف یو منحرف اجنډا غوره کوي، د همجنس بازانو څخه ملاتړ کوي، او هغه څه ته وده ورکوي چې د "دوی حقونه" بلل کیږي، او هغه د دې څرګنده بیلګه ده چې څنګه لویدیځ خپل ماډلونه جوړوي: په نوم مسلمان، په عمل کې سیکولر، د لویدیځ لیبرال اجنډا ته خدمت کوي نور څه نه. بلکې د دې لپاره چې امت له خپلې اصلي لارې مشغول کړي، نو د دې پر ځای چې د اسلام او خلافت د دولت غوښتنه وکړي، د کفر په نظامونو کې د پارلماني څوکیو او پوستونو په اړه اندیښمن شي! او د دې پر ځای چې د فلسطین د آزادولو لپاره مخه کړي، د هغو کسانو په تمه دي چې د امریکا له کانګرس یا د اروپا له پارلمان څخه "د غزې دفاع" وکړي!

د دې حقیقت دا دی چې دا د ریښتیني بدلون د لارې تحریف دی، کوم چې د نبوت په طريقه د راشده خلافت تاسیس دی، چې د اسلام بیرغ اوچتوي، د خدای شریعت پلي کوي، او امت د یو خلیفه تر شا متحد کوي چې د هغه تر شا جنګیږي او له هغه څخه وېره کیږي.

نو په نومونو مه غولیږئ، او په هغه چا مه خوشحالیږئ چې تاسو ته په ظاهره منسوب وي او په محتوا کې ستاسو سره مخالفت لري، ځکه چې هرڅوک چې د سعید، علي یا زهران نوم لري زموږ د نبي محمد ﷺ په لاره نه دی.

او پوه شئ چې بدلون د کفر له پارلمانونو څخه نه راځي، بلکې د امت له لښکرو څخه راځي چې وخت یې رارسیدلی چې حرکت وکړي، او د هغوی له پوهو ځوانانو څخه چې شپه او ورځ د لویدیځ او د هغه د ملاتړو او په اسلامي او مسلمانو هیوادونو کې د خاینو پیروانو په سرونو د میز د اړولو لپاره کار کوي.

مسلمانان د دیموکراسۍ په ټاکنو او نه د لویدیځ د صندوقونو له لارې نه پاڅیږي، بلکې د اسلامي عقیدې پر بنسټ په ریښتیني پاڅون سره، د راشده خلافت د دولت په تاسیس سره چې اسلام ته خپل مقام بیرته ورکوي، مسلمانانو ته عزت ورکوي، او د دیموکراسۍ وهمونه ماتوي.

په نومونو مه غولیږئ، او خپلې هیلې په کفر په نظامونو کې په افرادو مه ځړئ، بلکې خپلې لویې پروژې ته وګرځئ: د اسلامي ژوند بیا پیل، دا یوازې د عزت، بریا او واک لار ده.

صحنه د پخوانیو غمونو یو سپکاوی تکرار دی: جعلي سمبولونه، لویدیځو نظامونو ته وفاداري، او د اسلام له لارې څخه انحراف. او هر څوک چې دې لارې ته لاسونه پړکوي، هغه امت ګمراه کوي. نو د خلافت پروژې ته راوګرځئ، او د اسلام دښمنانو ته اجازه مه ورکوئ چې ستاسو مشران او استازي جوړ کړي. عزت د دیموکراسۍ په چوکیو کې نه دی، بلکې د خلافت په تخت کې دی چې حزب التحریر ورته کار کوي او امت د دې فکري او سیاسي انحطاط څخه خبرداری ورکوي. موږ ته پرته د خلافت له دولت څخه بله خلاصی نشته، کوم چې اجازه نه ورکوي چې مسلمانان د هغه چا لخوا اداره شي چې د اسلام څخه پرته په بل دین باور لري، نه د هغه چا لخوا چې انحراف او ګمراهۍ ته جواز ورکوي، او نه د هغه چا لخوا چې خلکو ته د خدای له نازل شوي پرته بل څه قانون کوي.

دا لیکنه د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره ده

عبدالمحمود العامري – د یمن ولایت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ - د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ

د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

د الاهرام ویب پاڼې د ۲۰۲۵ کال د نومبر په ۴مه نېټه د سه شنبې په ورځ خبر ورکړ چې د مصر لومړي وزیر د قطر په پلازمېنه دوحه کې د ټولنیزې پراختیا په دویمه نړیواله غونډه کې د ولسمشر په استازیتوب په خپله وینا کې وویل چې مصر په خپلو ټولو بڼو او اړخونو کې د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره یوه هر اړخیزه تګلاره پلي کوي، چې "څو اړخیزه بې وزلي" هم پکې شامله ده.

له کلونو راهیسې، په مصر کې هېڅ رسمي وینا داسې عبارتونه نه لري لکه "د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره هر اړخیزه تګلاره" او "د مصر اقتصاد لپاره حقیقي پیل". چارواکي دا شعارونه په کنفرانسونو او غونډو کې تکراروي، چې د پانګونې پروژو، هوټلونو او تفریحي ځایونو ځلیدونکي انځورونه هم ورسره مل وي. خو واقعیت، لکه څنګه چې نړیوال راپورونه یې شاهدي ورکوي، بالکل توپیر لري. په مصر کې بې وزلي لا هم یوه پخه، بلکې مخ په زیاتیدونکې پدیده ده، سره له دې چې حکومت په پرله پسې توګه د ښه والي او پرمختګ ژمنه کوي.

د یونیسف، ایسکوا او د خوړو نړیوال پروګرام د ۲۰۲۴ او ۲۰۲۵ کلونو د راپورونو له مخې، نږدې یو له پنځو مصریانو څخه په څو اړخیزه بې وزلۍ کې ژوند کوي، په دې مانا چې دوی د ژوند له بنسټیزو اړخونو لکه تعلیم، روغتیا، کور، کار او خدماتو څخه بې برخې دي. همدارنګه، معلومات دا تاییدوي چې له ۴۹٪ څخه زیاتې کورنۍ د کافي خوړو په ترلاسه کولو کې له ستونزو سره مخ دي، دا یو ټکان ورکوونکی شمېر دی چې د ژوند د بحران ژورتیا منعکس کوي.

خو مالي بې وزلي، یعنې د ژوند د لګښتونو په پرتله د عاید کموالی، په تېزۍ سره زیات شوی، چې د انفلاسیون د پرله پسې څپو له امله د خلکو معاشونه، هڅې او سپما له منځه تللي دي، تر دې چې د مصریانو لویه برخه د دایمي کار کولو سره سره د مالي بې وزلۍ تر کرښې لاندې ده.

په داسې حال کې چې حکومت د "تکافل او کرامه" او "حياة كريمة" په څېر نوښتونو په اړه خبرې کوي، نړیوالې شمېرې ښيي چې دې پروګرامونو د بې وزلۍ جوړښت په بنسټیزه توګه نه دی بدل کړی، بلکې یوازې د لنډمهاله ارام بښونکو په څېر دي، لکه څاڅکي چې په دښته کې توی شي. د مصر کلیوالي سیمې چې د نفوس نیمایي برخه پکې ژوند کوي، لا هم د خدماتو د کمښت، د وړ کار د نشتوالي او د زیربناوو د خرابوالي له امله کړېږي. د ایسکوا راپور ټینګار کوي چې په کلیو کې بې برخېتوب په ښارونو کې څو چنده زیات دی، چې دا د شتمنۍ د ناسم ویش او پرله پسې بې پامۍ ښکارندویي کوي.

کله چې لومړی وزیر د هیواد له زوی څخه مننه کوي "چا چې له حکومت سره د اقتصادي سمون اقدامات زغملي"، نو په حقیقت کې هغه د هغو سیاستونو له امله د رښتینې کړاو شتون مني. خو دا اعتراف د کړنلارې د بدلون لامل نه ګرځي، بلکې د هماغې سرمایه دارۍ په لاره کې د لا زیات تګ لامل کیږي چې دا بحران یې رامنځته کړی دی.

هغه تش په نامه اصلاحات چې په ۲۰۱۶ کال کې د "تعویم" پروګرام، د سبسایډي د زیاتوالي او د مالیاتو د زیاتوالي سره پیل شول، اصلاح نه وه، بلکې د پورونو او کسر لګښت په بې وزلو بارول وو. په داسې حال کې چې چارواکي د "پیل" په اړه خبرې کوي، سترې پانګونې د لوکسو املاکو او سیاحتي پروژو په لور روانې دي چې د پانګوالو خدمت کوي، په داسې حال کې چې میلیونونه ځوانان د کار یا هستوګنې لپاره فرصتونه نه مومي. بلکې ډیری دا پروژې، لکه په مطروح کې د علم الروم سیمه چې پانګونه یې ۲۹ میلیارده ډالره اټکل شوې، د بهرنیو سرمایه دارۍ شراکتونه دي چې ځمکې او شتمنۍ ترلاسه کوي او هغه د پانګوالو لپاره د ګټې سرچینې ته بدلوي، نه د خلکو لپاره د رزق سرچینې ته.

نظام ځکه نه ناکامېږي چې فاسد دی، بلکې ځکه چې په یوه باطله فکري بنسټ روان دی چې هغه سرمایه داري نظام دی، کوم چې پیسې د دولت د ټولو سیاستونو محور ګرځوي. سرمایه داري په مطلقه توګه د مالکیت په ازادۍ ولاړه ده او اجازه ورکوي چې شتمني د هغه لږ شمېر خلکو په لاس کې راټوله شي چې د تولید وسیلې لري، په داسې حال کې چې اکثریت د مالیاتو، بیو او عمومي پورونو بار په غاړه اخلي.

له همدې امله، هغه څه چې د "ټولنیزې ساتنې پروګرامونه" بلل کیږي، یوازې د سرمایه دارۍ د وحشي څېرې د ښکلا کولو هڅه ده، او د یوه ظالم نظام عمر اوږدوي چې د بډایانو خیال ساتي او له بې وزلو څخه پیسې اخلي. د ناروغۍ د اصل په درملنې پر ځای؛ یعنې د شتمنۍ انحصار او په نړیوالو بنسټونو باندې د اقتصاد انحصار، یوازې د نقدي مرستو په ویش باندې بسنه کیږي، چې نه بې وزلي له منځه وړي او نه عزت ساتي.

سرپرستي په رعیت باندې د حاکم احسان نه دی، بلکې شرعي وجیبه ده، او هغه مسؤلیت دی چې الله تعالی به په دنیا او آخرت کې ترې پوښتنه کوي. هغه څه چې نن ورځ روان دي، د خلکو چارو ته قصدي بې پامي ده، او د پیسو نړیوال صندوق او نړیوال بانک څخه د مشروطو پورونو په ګټه د سرپرستۍ له وجیبې څخه لاس اخیستل دي.

دولت د بې وزله او بهرني پور ورکوونکي ترمنځ منځګړی ګرځېدلی، مالیات وضع کوي، سبسایډي کموي او عامه شتمنۍ پلوري ترڅو هغه لوی کسر ډک کړي چې پخپله سرمایه داري نظام جوړ کړی دی. په دې ټولو کې هغه شرعي مفاهیم غیر حاضر دي چې اقتصاد تنظیموي، لکه د سود حرامول، د عامو شتمنیو د افرادو لخوا د مالکیت منع کول، او د مسلمانانو له بیت المال څخه په رعیت باندې د نفقه کولو وجوب.

اسلام یو بشپړ اقتصادي نظام وړاندې کړی چې بې وزلي له خپلو ریښو څخه له منځه وړي، نه یوازې د نقدي مرستو یا ښکلاکوونکو پروژو سره. دا نظام په ثابتو شرعي بنسټونو ولاړ دی، چې تر ټولو مهم یې دا دي:

۱- د سود او سودي پورونو حرامول چې دولت سره تړلي او منابع یې له منځه وړي، د سود په له منځه تلو سره له نړیوالو بنسټونو څخه د اقتصاد انحصار له منځه ځي، او د امت مالي خپلواکي بېرته راګرځول کېږي.

۲- د ملکیتونو درې ډوله کول:

شخصي ملکیت: لکه کورونه، هټۍ او شخصي کروندې...

عامه ملکیت: په دې کې لویې شتمنۍ شاملې دي لکه تېل، ګاز، منرالونه او اوبه...

د دولت ملکیت: لکه د فیء ځمکې، رکاز او خراج...

په دې وېش سره عدالت ټینګېږي، ځکه چې لږ شمېر خلکو ته د امت د منابعو د انحصار کولو اجازه نه ورکول کېږي.

۳- د رعیت د هر فرد لپاره د کفایت ضمانت: دولت په خپله سرپرستۍ کې د هر انسان لپاره د خوراک، جامو او کور په څېر بنسټیزو اړتیاوو ضمانت کوي، که چیرې هغه د کار کولو توان ونلري، نو د بیت المال په هغه باندې نفقه کول واجب دي.

۴- زکات او لازمي نفقه: زکات احسان نه دی، بلکې فریضه ده، دولت یې راټولوي او د خپلو شرعي مصرفونو لپاره یې بې وزلو، مسکینانو او پورمندانو ته مصرفوي. دا د وېش یوه اغېزمنه وسیله ده چې پیسې په ټولنه کې د ژوند دورې ته بېرته راګرځوي.

د تولیدي کار هڅولو او د استحصال منع کولو، او په ریښتینو ګټورو پروژو کې د منابعو پانګونې ته هڅولو سره، لکه درنې او نظامي صنعتونه نه په قمار او لوکسو املاکو او فرضي پروژو کې. د دې تر څنګ د بیو تنظیم د حقیقي عرضې او تقاضا سره نه د احتکار او نه د تعویم سره.

یوازې د نبوت په منهج خلافت دی چې د دې احکامو په عملي کولو قادر دی، ځکه چې هغه د اسلامي عقیدې پر بنسټ جوړ شوی، او موخه یې د خلکو د چارو پالنه ده نه د هغوی د پیسو راټولول. د خلافت په سیوري کې، نه سود شته او نه مشروطه پورونه، او نه پردیو ته د عامو شتمنیو پلورل شته، بلکې منابع د امت د ګټو د ترلاسه کولو په موخه اداره کیږي، او بیت المال د دولتي منابعو، خراج، انفال او عامه ملکیت څخه د روغتیايي پاملرنې، تعلیم او عامه اسانتیاوو د تمویل مسؤلیت په غاړه اخلي.

خو د بې وزلو بنسټیزې اړتیاوې د هر فرد په توګه تضمین کیږي، نه د لنډمهاله صدقاتو له لارې بلکې د یوه تضمین شوي شرعي حق په توګه. له همدې امله په اسلام کې د بې وزلۍ سره مبارزه یو سیاسي شعار نه دی، بلکې د ژوند یو بشپړ نظام دی چې عدالت قایموي او ظلم منع کوي او شتمني خپلو مالکینو ته بېرته سپاري.

د رسمي وینا او ژوندي واقعیت ترمنځ لویه فاصله ده چې له هیچا څخه پټه نه ده. په داسې حال کې چې حکومت د خپلو "ستر" پروژو او "حقیقي پیل" په اړه سندرې وايي، میلیونونه مصریان د بې وزلۍ تر کرښې لاندې ژوند کوي، د لوړې بیې، بې روزګارۍ او د امید نشتوالي څخه کړېږي. حقیقت دا دی چې دا کړاو به تر هغه وخته پورې له منځه لاړ نشي تر څو چې مصر د سرمایه دارۍ په لاره روان وي، خپل اقتصاد سود خورو ته سپاري او د نړیوالو بنسټونو سیاستونو ته غاړه ږدي.

د مصر کړکېچونه او ستونزې انساني ستونزې دي نه مادي، او هغه شرعي احکام ورسره تړلي دي چې د اسلام پر بنسټ یې د چلند او درملنې څرنګوالی څرګندوي، او حل لارې د سترګو پټولو په پرتله اسانه دي، مګر هغه باوري ادارې ته اړتیا لري چې آزاده اراده ولري او وغواړي په سمه لاره ولاړ شي او په ریښتیا سره د مصر او د هغې د خلکو لپاره ښه وغواړي، او بیا دا اداره باید ټول هغه قراردادونه بیاکتنه کړي چې پخوا شوي او د ټولو هغو شرکتونو سره کیږي چې د هیواد شتمنۍ انحصاروي او څه چې د هغې عامه ملکیت دی، په ځانګړې توګه د ګاز، تېلو، سرو زرو او نورو منرالونو او شتمنیو د سپړلو شرکتونه، او دا ټول شرکتونه وباسي ځکه چې دوی په اصل کې استعماري شرکتونه دي چې د هیواد شتمنۍ لوټ کوي، او بیا یو نوی تړون جوړ کړي چې خلکو ته د هیواد په شتمنیو واک ورکړي او داسې شرکتونه جوړ یا په کرایه ونیسي چې د تیلو، ګازو، سرو زرو او نورو منرالونو له زیرمو څخه د شتمنیو په تولید بوخت وي او دا شتمنۍ بیا په خلکو وویشي، بیا به خلک د دې جوګه شي چې هغه مړې ځمکې وکري چې دولت به دوی ته د هغې د حق په توګه د ګټې اخیستنې توان ورکړي، او دوی به دا هم وکولی شي چې هغه څه جوړ کړي چې باید جوړ شي ترڅو د مصر اقتصاد لوړ کړي او د هغې خلکو ته کفایت وکړي، او دولت به دوی په دې لاره کې ملاتړ وکړي، او دا ټول تصور نه دی او نه د پیښېدو وړ نه دی او نه یوه پروژه ده چې موږ یې د تجربې لپاره وړاندې کوو چې بریالۍ شي یا ناکامه شي، بلکې دا شرعي احکام دي چې په دولت او رعیت لازم دي، نو دولت ته دا اجازه نشته چې د هیواد شتمنۍ چې د خلکو ملکیت دی په داسې پلمو ضایع کړي چې تړونونه یې منظور کړي او ملاتړ یې کړی او ظالمانه نړیوالو قوانینو یې ساتنه کوي، او نه ورته دا اجازه شته چې خلک ترې منع کړي بلکې باید هر هغه لاس پرې کړي چې د خلکو شتمنیو ته د لوټ په توګه اوږدېږي، دا هغه څه دي چې اسلام وړاندې کوي او باید پلي شي، مګر دا د اسلام د نورو نظامونو څخه جلا نه پلي کېږي بلکې دا یوازې د نبوت په منهج د خلافت د دولت له لارې پلي کېږي، دا هغه دولت دی چې د هغې غم او دعوت د تحریر ګوند په غاړه لري او مصر او د هغې خلک، ملت او پوځ ته د دې لپاره له هغه سره په ګډه کار کولو ته بلنه ورکوي، خدای دې د خپل لوري څخه فتحه ولیکي او موږ هغه په ​​داسې واقعیت کې وینو چې اسلام او د هغه خلک عزتمن کړي، ای الله ژر تر ژره.

﴿وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ﴾

د تحریر ګوند مرکزي مطبوعاتي دفتر لخوا لیکل شوی

سعید فضل

په مصر کې د تحریر ګوند د مطبوعاتي دفتر غړی