قمّة رقميّة... وتتواصل الوعود بحقوق المرأة الوهميّة!!
September 29, 2018

قمّة رقميّة... وتتواصل الوعود بحقوق المرأة الوهميّة!!

قمّة رقميّة... وتتواصل الوعود بحقوق المرأة الوهميّة!!

في 22 أيلول/سبتمبر 2018 نظّمت مؤسّسة كونراد أديناور ملتقى يحمل عنوان "النّسويّة في العالم العربيّ: قراءة نقديّة"، في تونس العاصمة بالاشتراك مع جمعيّة تونس الفتاة. وكونراد أديناور مؤسّسة سياسيّة انبثقت من "جمعيّة العمل التّعليميّ المسيحيّ الدّيمقراطيّ" وهي موالية للحزب المسيحيّ الدّيمقراطيّ، وتهتمّ - كما تدّعي - بدعم الدّيمقراطيّة وسيادة القانون وتعزيز السّلام... وتنشط في أكثر من 120 دولة، كما أنّ لديها 16 مكتباً في ألمانيا وأكثر من 80 مكتباً في بلدان أخرى...

تعمل هذه المؤسّسة في تونس منذ سنوات وبعد ثورة 14 كانون الثاني/يناير كثرت نشاطاتها وشملت جميع الأصعدة... ويتركّز عملها خاصّة حول الدّيمقراطيّة وحقوق الإنسان والحوار الثّقافيّ والحضاريّ وتعتمد على المنظّمات المحلّيّة أي المجتمع المدنيّ التّونسيّ وخاصّة الشّباب والأكاديميّين والمثقّفين ورجال الأعمال. كان لها يوم 8 شباط/فبراير 2018 نشاط بمناسبة الأسبوع العالميّ للوئام بين الأديان، تحت عنوان "أبناء إبراهيم عليه السّلام على أرض تونس". وتبثّ هذه المؤسسة التي تواصل نشاطاتها في بلدان عدّة ومنها تونس مفاهيم بعثت من أجلها وتنشر أفكار حضارة الغرب وتروّج لها بمساعدة الجمعيّات والمنظّمات ذات المسار نفسه والأهداف ذاتها.

في 13 كانون الأول/ديسمبر 2016 منح رئيس الجمهوريّة الباجي قايد السّبسي بقصر قرطاج ممثّل مؤسّسة كونراد أديناور الألمانيّة بتونس، هاردي أوستري، الصّنف الثّاني من وسام الجمهوريّة؛ تقديرا لما قام به من عمل لدعم أواصر الصّداقة والتّعاون بين تونس وألمانيا خاصّة في مجال إنجاح البرامج المشتركة لدعم مسار الانتقال الدّيمقراطيّ، وفقا لما جاء في نصّ بلاغ رئاسة الجمهوريّة... وفي 2017/02/03 التقى بممثّلها الجديد هولغر ديكس الذي عبّر عن استعداد المؤسّسة الألمانيّة لمواصلة التّعاون مع كافة مكوّنات المجتمع المدني والأحزاب السّياسيّة في تطبيق وإنجاح البرامج المشتركة لدعم المسار الدّيمقراطي في تونس. (الصّباح نيوز)

تحت عناوين فضفاضة تُمرَّر المشاريعُ والبرامجُ وتتمكّن هذه المؤسّسات من الحصول على المعلومات وتبثّ ما تريد من مفاهيم تخدم ما بُعثت من أجله:

فمؤسّسة كونراد أديناور الموالية للحزب المسيحيّ تحمل اسم أوّل مستشار لجمهورية ألمانيا الاتّحاديّة والذي وقّع اتّفاقيّة المصالحة والتّعويض مع كيان يهود والمنظّمة اليهوديّة العالميّة بتاريخ 1952/9/10 في لوكسمبورغ... جذور تاريخيّة لا تنبئ إلّا بشرٍّ مستطير: الغاية من ورائه السّيطرة على الدّول المدروسة والتي تنشط فيها هذه المؤسّسة وغيرها من المؤسّسات المشبوهة، والهيمنة عليها ومحاصرتها لنشر مفاهيم مبدئها وإلغاء مفاهيم مبدأ آخر. (نشر مفاهيم رأسماليّة علمانيّة وإلغاء المفاهيم الإسلاميّة والهدف الرّئيسيّ من وراء ذلك هو الهيمنة والسّيطرة).

 حين تعمل هذه المؤسّسة وبالتّعاون مع مركز الاتّصال "سيغما" على دراسة "الدّين والسّياسة في شمال إفريقيا" لتبحث في هذه النّقاط:

- علاقة أهل البلد بالإسلام والإسلام السّياسي

- أهل البلد وفهمهم للتطرّف الدّيني

- نظرة أهل البلد لتنظيم الدّولة الإسلاميّة

وحين تتصدّر الإحصائيّات التي شملتها هذه الدّراسة ملاحظات مثل:

- يشعر المستجوَبون بأنّهم مسلمون ثمّ (مواطنون) باستثناء تونس

- من ناحية المواجهة والتّفضيل: الهويّة الدّينيّة تتقدّم دائما حتّى في تونس

- المستجوبون في البلدان الخمسة لشمال إفريقيا تقريبا يجمعون على الرأي القائل بأنّ الإسلام مهمّ أو مهمّ جدّا في حياتهم

- هناك درجة عالية من اليقين حول فهم قواعد الإسلام.

حينها يقف كلّ من عنده بصيرة وله دراية وعلم بل يقين بخبث الغرب وسعيه وراء النّيل من بلاد المسلمين وعمله الدءوب المتواصل لمعرفة أحوال المسلمين حتّى يسيطر ويفرض حضارته الغربيّة عليهم... يقف على أنّ مثل هذه الدّراسات لا تخلو من أهداف دنيئة يراد من ورائها التّجسّس والإحاطة بكلّ ما يجري في بلاد المسلمين وخاصّة شمال إفريقيا لما له من موقع استراتيجيّ وما فيه من ثروات ولأنّه مركز التّغيّرات والثّورات... لذا كان له النّصيب الأوفر من اهتمام الغرب الذي جنّد مراكزه وأبحاثه ودراساته لمعرفة ما يجري فيه، يساعده في ذلك أعوانه وعملاؤه.

دراسة تبحث في الإسلام في دول ثارت شعوبها ونادت بالتّغيير وبإسقاط النّظام فكانت النّتائج متضاربة ومتناقضة تعكس تلاعب هذه المؤسّسات التي عرفت بعملها وخدمتها لمصالح الغرب والسّهر على تنفيذ مخطّطاته، تلاعبها بالحقائق والأرقام كما تبيّن - رغم التّحفّظات على ما ذَكَرَت - حالة الشّعوب المسلمة التّائهة التي ضلّت طريقها وتبحث عمّن يدلّها إليه. فرغم التّناقض في المواقف وحسب "الدّراسة" فإنّ الغالبيّة في دول شمال إفريقيا تفضّل الفصل بين السّياسيّ والدّينيّ من جهة وتنادي من جهة أخرى بأن تكون الشّريعة المصدر الوحيد لسنّ القوانين، ورغم ما جاء في الدّراسة من أرقام تبرهن على أنّ تونس أكثر البلدان تأثّرا بالمفاهيم الغربيّة إلّا أنّ المستجوَبين أكّدوا وعيهم بما يحوكه الغرب (52.8 من المستجوبين في تونس يقولون إنّ أمريكا وراء إنشاء تنظيم الدّولة الإسلاميّة).

تحت إشراف هذه المؤسّسة وفي 7 و8 من أيلول/سبتمبر الجاري الْتأمت بضاحية قمرت بتونس القمّة الرّقميّة للمرأة في منطقة المتوسّط، ووفق ما صرّح به المستشار الأوّل لدى رئيس الجمهوريّة المكلّف بالأمن القوميّ كمال العكروت لوكالة تونس إفريقيا للأنباء "فإنّ الغاية من هذه القمّة هي، دفع المرأة في منطقة المتوسّط إلى الاستثمار أكثر فأكثر في الاقتصاد الرّقمي، لا سيّما وأنّ هذا النّوع من الاقتصاد يعتبر غير مكلّف وتستطيع المرأة أن تطوّعه وفق مؤهّلاتها وظروفها، واعتبر أنّ المرأة رغم تميّزها في مجالات عدّة، بقي اقتحامها للاستثمار الرّقميّ "محتشما" مقارنة بالرّجل رغم أنّه لا يوجد ما يعيق اندماجها فيه".

وأضاف أنّ اختيار البرنامج الإقليميّ لجنوب المتوسّط للمؤسّسة الألمانيّة (كونراد أديناور) تونس لاحتضان النّسخة الأولى للقمّة الرّقميّة للمرأة في منطقة المتوسّط ينبع من قناعة بريادة المرأة التّونسيّة في منطقة الشّرق الأوسط وشمال إفريقيا. كما أكّد أنّ مؤسّسة رئاسة الجمهوريّة بوضعها هذه القمّة تحت إشرافها تراهن على قدرة المرأة التّونسيّة دخول الاستثمار الرّقميّ بتفوّق، مضيفا أنّ المنظّمين في حال تحقيق القمّة لأهدافها سيجعلون تونس مقرّا دائما لاحتضانها. (شمس أف أم 2018/09/05).

لا زال ملفّ المرأة هو الملفَّ المهمّ الذي توضع له الدّراسات وتكرّس له الجهود حتّى تُستثمَر نتائجُه وتُوظَّف لغايات ظاهرها رحمة عارمة وباطنها عذاب محقّق. فرغم ما تؤكّده الحقائق والأرقام في تونس عن وضعيّة المرأة وما تعانيه من فقر وبطالة وتهميش (فإلى موفّى 23 أيار/مايو 2018 ما زالت من نساء تونس من تكافح من أجل الحصول على الماء) "مجلّة ميم"، وما زالت المرأة تتعرّض للموت في حوادث مرور مريعة وهي تركب شاحنة غير مؤمّنة لتبحث عن عمل يوفّر لها بضعة دنانير لا تكفيها طعاما، ناهيك عمّا تلاقيه من تعنيف جسدي واستغلال جنسي تتكتّم عن التّصريح به حتّى لا تفقد عملها... ووفق إحصاءات المنتدى التّونسيّ للحقوق الاقتصاديّة والاجتماعيّة في عام 2015، فقد سجّلت عشرات حوادث انقلاب شاحنات تقلّ فلاحات. (رصيف 22: 2017/10/21)

ما زال الغرب ومنظّماته وأعوانه يعزفون سيمفونية حقوق المرأة والدّفاع عنها ومساواتها بالرّجل. هذه السّيمفونيّة المشروخة نجدها بين الحين والحين تتصدّر تقارير ووثائق يقوم بها الغرب لدراسة الأوضاع في بلاد المسلمين والتّجسّس عليهم لمعرفة ما يدور في بلادهم وما يحملونه من مفاهيم من الممكن أن تهدّد مصالحه وحضارته.

إنّ اختيار تونس لاحتضان مثل هذه القمّة وغيرها لم يكن اعتباطيّا أو عفويّا بل هو ناتج عن دراسات وبحوث مهّدت الأرضيّة المناسبة ليقوم هؤلاء بنشر ما يشاؤون فلا يلقون صدّاً ولا معارضة بل مباركة وتأييدا من أصحاب القرار والشّعوب في غفلة عمّا يحدث.

تدخّل أجنبيّ صارخ في شؤون البلاد تذكّيه مباركة من حكومة باعت البلاد وجعلتها مرتعا لكلّ من هبّ ودبّ لينهب الخيرات والثروات ويحكم السّيطرة على المفاهيم والقناعات ويبثّ سموم حضارته الغربيّة وما تنشره من حقوق وهميّة وحرّيات.

تدخّل لن يوقفه إلّا من له غيرة على هذا الدّين وعلى كلّ شبر من بلاد المسلمين فيقتلع جذور هذا الاستعمار ويجمع المسلمين ويوحّدهم ويلمّ شتاتهم فيعود للأمّة مجدها وعزّها وريادتها لتقود العالم تحت راية لا إله إلّا الله.

﴿وَالَّذِينَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ أَن يَعْبُدُوهَا وَأَنَابُوا إِلَى اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْرَى فَبَشِّرْ عِبَادِ، الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُوْلَئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُوْلَئِكَ هُمْ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ﴾

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التّحرير

زينة الصّامت

More from null

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

هر کله چې موږ ته یو "نوی سمبول" وړاندې کیږي چې مسلمانی ریښې یا ختیځي بڼې لري، ډیری مسلمانان خوشحالیږي، او په داسې کافر نظام کې د "سیاسي نمایندګۍ" په نامه په یو وهم باندې هیلې جوړیږي چې اسلام د حکومت، عقیدې او شریعت په توګه نه مني.

موږ ټول هغه سخته خوشحالي یادوو چې په 2008 کې د اوباما په بریا سره د ډیری خلکو په احساساتو کې خپره شوه. هغه د کینیا زوی دی او یو مسلمان پلار لري! دلته ځینو فکر کاوه چې اسلام او مسلمانان د امریکایی نفوذ ته نږدې شوي، مګر اوباما د مسلمانانو لپاره ترټولو زیات ځورونکي ولسمشرانو څخه و، هغه لیبیا ویجاړه کړه، د سوریې په ناورین کې یې مرسته وکړه، او د خپلو الوتکو او سرتیرو سره یې افغانستان او عراق ته اور واچاوه، بلکې د خپلو وسیلو له لارې په یمن کې د وینو تویونکی و او د هغه دوره د امت په وړاندې د سیستماتیکې دښمنۍ دوام و.

نن ورځ دا صحنه تکراریږي، مګر په نویو نومونو سره. ځکه چې زوهران ممداني ته د یو مسلمان، مهاجر او ځوان په توګه ډیره پاملرنه کیږي، لکه څنګه چې هغه ژغورونکی وي! مګر لږ خلک د هغه سیاسي او فکري دریځونو ته ګوري. دا سړی د همجنس بازانو د سختو پلویانو څخه دی، د دوی په فعالیتونو کې برخه اخلي، او د دوی انحراف د بشري حقونو په توګه ګڼي!

دا څه ډول شرم دی چې خلک په هغه باندې هیلې لري؟! ایا دا د هماغه سیاسي او فکري ناکامۍ تکرار نه و چې امت پکې څو ځله ښکیل شوی دی؟! هو، ځکه چې دا په شکل سره ازمویل کیږي نه په جوهر سره! دا په موسکا سره غولیږي، او په عقیدې سره نه بلکې په احساساتو سره، په نومونو سره نه بلکې په مفاهیمو سره، او په سمبولونو سره نه بلکې په اصولو سره معامله کوي!

په شکلونو او نومونو باندې دا ډول لیوالتیا د مشروع سیاسي پوهاوي د نشتوالي پایله ده، ځکه چې اسلام په اصل، نوم یا نژاد نه اندازه کیږي، بلکې په بشپړ ډول د اسلام اصولو ته په ژمنتیا سره؛ د نظام، عقیدې او شریعت په توګه. او د هغه مسلمان لپاره هیڅ ارزښت نشته چې په اسلام حکومت نه کوي او نه یې نصرت کوي، بلکې کافر پانګوال نظام ته غاړه ږدي، او د "آزادۍ" په نوم کفر او انحراف ته توجیه ورکوي.

او ټول هغه مسلمانان دې پوه شي چې د هغه په ​​بریا خوشحاله شول او فکر یې کاوه چې دا د خیر تخم یا د پاڅون پیل دی، چې پاڅون د کفر له نظامونو څخه نه کیږي، نه د هغوی په وسایلو سره، نه د دوی د رایې ورکولو د صندوقونو له لارې، او نه د هغوی د اساسي قوانینو تر چت لاندې.

څوک چې ځان د دیموکراتیک نظام له لارې وړاندې کوي، د خپلو قوانینو د احترام قسم خوري، بیا د جنسي انحراف څخه دفاع کوي او هغه لمانځي، او هغه څه ته بلنه ورکوي چې خدای غصه کوي، هغه د اسلام نصرت کوونکی او د امت لپاره امید نه دی، بلکې د ښایسته کولو او نرمولو وسیله ده، او یو جعلي استازیتوب دی چې هیڅ ګټه نه رسوي.

په لویدیځ کې د ځینو هغو شخصیتونو لپاره چې اسلامي نومونه لري سیاسي بریاوې بلل کیږي، یوازې هغه ټوټې دي چې امت ته د تسکین په توګه وړاندې کیږي، ترڅو ورته وویل شي: وګورئ، زموږ د نظامونو له لارې بدلون ممکن دی.

 د دې "استازیتوب" حقیقت څه دی؟

لویدیځ د اسلام لپاره د حکومت دروازې نه خلاصوي، بلکې یوازې د هغو کسانو لپاره یې خلاصوي چې د دوی په ارزښتونو او افکارو کې ورسره یوځای کیږي. او هرڅوک چې د دوی نظام ته ننوځي باید د دوی اساسي قانون او وضعي قوانین ومني، او د اسلام له حکم څخه انکار وکړي، که هغه په دې راضي شي، هغه یو منل شوی ماډل کیږي، مګر ریښتینی مسلمان د دوی په وړاندې له خپلو ریښو څخه رد دی.

زهران ممداني څوک دی؟ او ولې دا وهم جوړیږي؟

هغه یو داسې شخص دی چې یو مسلمان نوم لري، مګر د اسلام د فطرت سره په بشپړه توګه مخالف یو منحرف اجنډا غوره کوي، د همجنس بازانو څخه ملاتړ کوي، او هغه څه ته وده ورکوي چې د "دوی حقونه" بلل کیږي، او هغه د دې څرګنده بیلګه ده چې څنګه لویدیځ خپل ماډلونه جوړوي: په نوم مسلمان، په عمل کې سیکولر، د لویدیځ لیبرال اجنډا ته خدمت کوي نور څه نه. بلکې د دې لپاره چې امت له خپلې اصلي لارې مشغول کړي، نو د دې پر ځای چې د اسلام او خلافت د دولت غوښتنه وکړي، د کفر په نظامونو کې د پارلماني څوکیو او پوستونو په اړه اندیښمن شي! او د دې پر ځای چې د فلسطین د آزادولو لپاره مخه کړي، د هغو کسانو په تمه دي چې د امریکا له کانګرس یا د اروپا له پارلمان څخه "د غزې دفاع" وکړي!

د دې حقیقت دا دی چې دا د ریښتیني بدلون د لارې تحریف دی، کوم چې د نبوت په طريقه د راشده خلافت تاسیس دی، چې د اسلام بیرغ اوچتوي، د خدای شریعت پلي کوي، او امت د یو خلیفه تر شا متحد کوي چې د هغه تر شا جنګیږي او له هغه څخه وېره کیږي.

نو په نومونو مه غولیږئ، او په هغه چا مه خوشحالیږئ چې تاسو ته په ظاهره منسوب وي او په محتوا کې ستاسو سره مخالفت لري، ځکه چې هرڅوک چې د سعید، علي یا زهران نوم لري زموږ د نبي محمد ﷺ په لاره نه دی.

او پوه شئ چې بدلون د کفر له پارلمانونو څخه نه راځي، بلکې د امت له لښکرو څخه راځي چې وخت یې رارسیدلی چې حرکت وکړي، او د هغوی له پوهو ځوانانو څخه چې شپه او ورځ د لویدیځ او د هغه د ملاتړو او په اسلامي او مسلمانو هیوادونو کې د خاینو پیروانو په سرونو د میز د اړولو لپاره کار کوي.

مسلمانان د دیموکراسۍ په ټاکنو او نه د لویدیځ د صندوقونو له لارې نه پاڅیږي، بلکې د اسلامي عقیدې پر بنسټ په ریښتیني پاڅون سره، د راشده خلافت د دولت په تاسیس سره چې اسلام ته خپل مقام بیرته ورکوي، مسلمانانو ته عزت ورکوي، او د دیموکراسۍ وهمونه ماتوي.

په نومونو مه غولیږئ، او خپلې هیلې په کفر په نظامونو کې په افرادو مه ځړئ، بلکې خپلې لویې پروژې ته وګرځئ: د اسلامي ژوند بیا پیل، دا یوازې د عزت، بریا او واک لار ده.

صحنه د پخوانیو غمونو یو سپکاوی تکرار دی: جعلي سمبولونه، لویدیځو نظامونو ته وفاداري، او د اسلام له لارې څخه انحراف. او هر څوک چې دې لارې ته لاسونه پړکوي، هغه امت ګمراه کوي. نو د خلافت پروژې ته راوګرځئ، او د اسلام دښمنانو ته اجازه مه ورکوئ چې ستاسو مشران او استازي جوړ کړي. عزت د دیموکراسۍ په چوکیو کې نه دی، بلکې د خلافت په تخت کې دی چې حزب التحریر ورته کار کوي او امت د دې فکري او سیاسي انحطاط څخه خبرداری ورکوي. موږ ته پرته د خلافت له دولت څخه بله خلاصی نشته، کوم چې اجازه نه ورکوي چې مسلمانان د هغه چا لخوا اداره شي چې د اسلام څخه پرته په بل دین باور لري، نه د هغه چا لخوا چې انحراف او ګمراهۍ ته جواز ورکوي، او نه د هغه چا لخوا چې خلکو ته د خدای له نازل شوي پرته بل څه قانون کوي.

دا لیکنه د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره ده

عبدالمحمود العامري – د یمن ولایت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ - د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ

د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

د الاهرام ویب پاڼې د ۲۰۲۵ کال د نومبر په ۴مه نېټه د سه شنبې په ورځ خبر ورکړ چې د مصر لومړي وزیر د قطر په پلازمېنه دوحه کې د ټولنیزې پراختیا په دویمه نړیواله غونډه کې د ولسمشر په استازیتوب په خپله وینا کې وویل چې مصر په خپلو ټولو بڼو او اړخونو کې د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره یوه هر اړخیزه تګلاره پلي کوي، چې "څو اړخیزه بې وزلي" هم پکې شامله ده.

له کلونو راهیسې، په مصر کې هېڅ رسمي وینا داسې عبارتونه نه لري لکه "د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره هر اړخیزه تګلاره" او "د مصر اقتصاد لپاره حقیقي پیل". چارواکي دا شعارونه په کنفرانسونو او غونډو کې تکراروي، چې د پانګونې پروژو، هوټلونو او تفریحي ځایونو ځلیدونکي انځورونه هم ورسره مل وي. خو واقعیت، لکه څنګه چې نړیوال راپورونه یې شاهدي ورکوي، بالکل توپیر لري. په مصر کې بې وزلي لا هم یوه پخه، بلکې مخ په زیاتیدونکې پدیده ده، سره له دې چې حکومت په پرله پسې توګه د ښه والي او پرمختګ ژمنه کوي.

د یونیسف، ایسکوا او د خوړو نړیوال پروګرام د ۲۰۲۴ او ۲۰۲۵ کلونو د راپورونو له مخې، نږدې یو له پنځو مصریانو څخه په څو اړخیزه بې وزلۍ کې ژوند کوي، په دې مانا چې دوی د ژوند له بنسټیزو اړخونو لکه تعلیم، روغتیا، کور، کار او خدماتو څخه بې برخې دي. همدارنګه، معلومات دا تاییدوي چې له ۴۹٪ څخه زیاتې کورنۍ د کافي خوړو په ترلاسه کولو کې له ستونزو سره مخ دي، دا یو ټکان ورکوونکی شمېر دی چې د ژوند د بحران ژورتیا منعکس کوي.

خو مالي بې وزلي، یعنې د ژوند د لګښتونو په پرتله د عاید کموالی، په تېزۍ سره زیات شوی، چې د انفلاسیون د پرله پسې څپو له امله د خلکو معاشونه، هڅې او سپما له منځه تللي دي، تر دې چې د مصریانو لویه برخه د دایمي کار کولو سره سره د مالي بې وزلۍ تر کرښې لاندې ده.

په داسې حال کې چې حکومت د "تکافل او کرامه" او "حياة كريمة" په څېر نوښتونو په اړه خبرې کوي، نړیوالې شمېرې ښيي چې دې پروګرامونو د بې وزلۍ جوړښت په بنسټیزه توګه نه دی بدل کړی، بلکې یوازې د لنډمهاله ارام بښونکو په څېر دي، لکه څاڅکي چې په دښته کې توی شي. د مصر کلیوالي سیمې چې د نفوس نیمایي برخه پکې ژوند کوي، لا هم د خدماتو د کمښت، د وړ کار د نشتوالي او د زیربناوو د خرابوالي له امله کړېږي. د ایسکوا راپور ټینګار کوي چې په کلیو کې بې برخېتوب په ښارونو کې څو چنده زیات دی، چې دا د شتمنۍ د ناسم ویش او پرله پسې بې پامۍ ښکارندویي کوي.

کله چې لومړی وزیر د هیواد له زوی څخه مننه کوي "چا چې له حکومت سره د اقتصادي سمون اقدامات زغملي"، نو په حقیقت کې هغه د هغو سیاستونو له امله د رښتینې کړاو شتون مني. خو دا اعتراف د کړنلارې د بدلون لامل نه ګرځي، بلکې د هماغې سرمایه دارۍ په لاره کې د لا زیات تګ لامل کیږي چې دا بحران یې رامنځته کړی دی.

هغه تش په نامه اصلاحات چې په ۲۰۱۶ کال کې د "تعویم" پروګرام، د سبسایډي د زیاتوالي او د مالیاتو د زیاتوالي سره پیل شول، اصلاح نه وه، بلکې د پورونو او کسر لګښت په بې وزلو بارول وو. په داسې حال کې چې چارواکي د "پیل" په اړه خبرې کوي، سترې پانګونې د لوکسو املاکو او سیاحتي پروژو په لور روانې دي چې د پانګوالو خدمت کوي، په داسې حال کې چې میلیونونه ځوانان د کار یا هستوګنې لپاره فرصتونه نه مومي. بلکې ډیری دا پروژې، لکه په مطروح کې د علم الروم سیمه چې پانګونه یې ۲۹ میلیارده ډالره اټکل شوې، د بهرنیو سرمایه دارۍ شراکتونه دي چې ځمکې او شتمنۍ ترلاسه کوي او هغه د پانګوالو لپاره د ګټې سرچینې ته بدلوي، نه د خلکو لپاره د رزق سرچینې ته.

نظام ځکه نه ناکامېږي چې فاسد دی، بلکې ځکه چې په یوه باطله فکري بنسټ روان دی چې هغه سرمایه داري نظام دی، کوم چې پیسې د دولت د ټولو سیاستونو محور ګرځوي. سرمایه داري په مطلقه توګه د مالکیت په ازادۍ ولاړه ده او اجازه ورکوي چې شتمني د هغه لږ شمېر خلکو په لاس کې راټوله شي چې د تولید وسیلې لري، په داسې حال کې چې اکثریت د مالیاتو، بیو او عمومي پورونو بار په غاړه اخلي.

له همدې امله، هغه څه چې د "ټولنیزې ساتنې پروګرامونه" بلل کیږي، یوازې د سرمایه دارۍ د وحشي څېرې د ښکلا کولو هڅه ده، او د یوه ظالم نظام عمر اوږدوي چې د بډایانو خیال ساتي او له بې وزلو څخه پیسې اخلي. د ناروغۍ د اصل په درملنې پر ځای؛ یعنې د شتمنۍ انحصار او په نړیوالو بنسټونو باندې د اقتصاد انحصار، یوازې د نقدي مرستو په ویش باندې بسنه کیږي، چې نه بې وزلي له منځه وړي او نه عزت ساتي.

سرپرستي په رعیت باندې د حاکم احسان نه دی، بلکې شرعي وجیبه ده، او هغه مسؤلیت دی چې الله تعالی به په دنیا او آخرت کې ترې پوښتنه کوي. هغه څه چې نن ورځ روان دي، د خلکو چارو ته قصدي بې پامي ده، او د پیسو نړیوال صندوق او نړیوال بانک څخه د مشروطو پورونو په ګټه د سرپرستۍ له وجیبې څخه لاس اخیستل دي.

دولت د بې وزله او بهرني پور ورکوونکي ترمنځ منځګړی ګرځېدلی، مالیات وضع کوي، سبسایډي کموي او عامه شتمنۍ پلوري ترڅو هغه لوی کسر ډک کړي چې پخپله سرمایه داري نظام جوړ کړی دی. په دې ټولو کې هغه شرعي مفاهیم غیر حاضر دي چې اقتصاد تنظیموي، لکه د سود حرامول، د عامو شتمنیو د افرادو لخوا د مالکیت منع کول، او د مسلمانانو له بیت المال څخه په رعیت باندې د نفقه کولو وجوب.

اسلام یو بشپړ اقتصادي نظام وړاندې کړی چې بې وزلي له خپلو ریښو څخه له منځه وړي، نه یوازې د نقدي مرستو یا ښکلاکوونکو پروژو سره. دا نظام په ثابتو شرعي بنسټونو ولاړ دی، چې تر ټولو مهم یې دا دي:

۱- د سود او سودي پورونو حرامول چې دولت سره تړلي او منابع یې له منځه وړي، د سود په له منځه تلو سره له نړیوالو بنسټونو څخه د اقتصاد انحصار له منځه ځي، او د امت مالي خپلواکي بېرته راګرځول کېږي.

۲- د ملکیتونو درې ډوله کول:

شخصي ملکیت: لکه کورونه، هټۍ او شخصي کروندې...

عامه ملکیت: په دې کې لویې شتمنۍ شاملې دي لکه تېل، ګاز، منرالونه او اوبه...

د دولت ملکیت: لکه د فیء ځمکې، رکاز او خراج...

په دې وېش سره عدالت ټینګېږي، ځکه چې لږ شمېر خلکو ته د امت د منابعو د انحصار کولو اجازه نه ورکول کېږي.

۳- د رعیت د هر فرد لپاره د کفایت ضمانت: دولت په خپله سرپرستۍ کې د هر انسان لپاره د خوراک، جامو او کور په څېر بنسټیزو اړتیاوو ضمانت کوي، که چیرې هغه د کار کولو توان ونلري، نو د بیت المال په هغه باندې نفقه کول واجب دي.

۴- زکات او لازمي نفقه: زکات احسان نه دی، بلکې فریضه ده، دولت یې راټولوي او د خپلو شرعي مصرفونو لپاره یې بې وزلو، مسکینانو او پورمندانو ته مصرفوي. دا د وېش یوه اغېزمنه وسیله ده چې پیسې په ټولنه کې د ژوند دورې ته بېرته راګرځوي.

د تولیدي کار هڅولو او د استحصال منع کولو، او په ریښتینو ګټورو پروژو کې د منابعو پانګونې ته هڅولو سره، لکه درنې او نظامي صنعتونه نه په قمار او لوکسو املاکو او فرضي پروژو کې. د دې تر څنګ د بیو تنظیم د حقیقي عرضې او تقاضا سره نه د احتکار او نه د تعویم سره.

یوازې د نبوت په منهج خلافت دی چې د دې احکامو په عملي کولو قادر دی، ځکه چې هغه د اسلامي عقیدې پر بنسټ جوړ شوی، او موخه یې د خلکو د چارو پالنه ده نه د هغوی د پیسو راټولول. د خلافت په سیوري کې، نه سود شته او نه مشروطه پورونه، او نه پردیو ته د عامو شتمنیو پلورل شته، بلکې منابع د امت د ګټو د ترلاسه کولو په موخه اداره کیږي، او بیت المال د دولتي منابعو، خراج، انفال او عامه ملکیت څخه د روغتیايي پاملرنې، تعلیم او عامه اسانتیاوو د تمویل مسؤلیت په غاړه اخلي.

خو د بې وزلو بنسټیزې اړتیاوې د هر فرد په توګه تضمین کیږي، نه د لنډمهاله صدقاتو له لارې بلکې د یوه تضمین شوي شرعي حق په توګه. له همدې امله په اسلام کې د بې وزلۍ سره مبارزه یو سیاسي شعار نه دی، بلکې د ژوند یو بشپړ نظام دی چې عدالت قایموي او ظلم منع کوي او شتمني خپلو مالکینو ته بېرته سپاري.

د رسمي وینا او ژوندي واقعیت ترمنځ لویه فاصله ده چې له هیچا څخه پټه نه ده. په داسې حال کې چې حکومت د خپلو "ستر" پروژو او "حقیقي پیل" په اړه سندرې وايي، میلیونونه مصریان د بې وزلۍ تر کرښې لاندې ژوند کوي، د لوړې بیې، بې روزګارۍ او د امید نشتوالي څخه کړېږي. حقیقت دا دی چې دا کړاو به تر هغه وخته پورې له منځه لاړ نشي تر څو چې مصر د سرمایه دارۍ په لاره روان وي، خپل اقتصاد سود خورو ته سپاري او د نړیوالو بنسټونو سیاستونو ته غاړه ږدي.

د مصر کړکېچونه او ستونزې انساني ستونزې دي نه مادي، او هغه شرعي احکام ورسره تړلي دي چې د اسلام پر بنسټ یې د چلند او درملنې څرنګوالی څرګندوي، او حل لارې د سترګو پټولو په پرتله اسانه دي، مګر هغه باوري ادارې ته اړتیا لري چې آزاده اراده ولري او وغواړي په سمه لاره ولاړ شي او په ریښتیا سره د مصر او د هغې د خلکو لپاره ښه وغواړي، او بیا دا اداره باید ټول هغه قراردادونه بیاکتنه کړي چې پخوا شوي او د ټولو هغو شرکتونو سره کیږي چې د هیواد شتمنۍ انحصاروي او څه چې د هغې عامه ملکیت دی، په ځانګړې توګه د ګاز، تېلو، سرو زرو او نورو منرالونو او شتمنیو د سپړلو شرکتونه، او دا ټول شرکتونه وباسي ځکه چې دوی په اصل کې استعماري شرکتونه دي چې د هیواد شتمنۍ لوټ کوي، او بیا یو نوی تړون جوړ کړي چې خلکو ته د هیواد په شتمنیو واک ورکړي او داسې شرکتونه جوړ یا په کرایه ونیسي چې د تیلو، ګازو، سرو زرو او نورو منرالونو له زیرمو څخه د شتمنیو په تولید بوخت وي او دا شتمنۍ بیا په خلکو وویشي، بیا به خلک د دې جوګه شي چې هغه مړې ځمکې وکري چې دولت به دوی ته د هغې د حق په توګه د ګټې اخیستنې توان ورکړي، او دوی به دا هم وکولی شي چې هغه څه جوړ کړي چې باید جوړ شي ترڅو د مصر اقتصاد لوړ کړي او د هغې خلکو ته کفایت وکړي، او دولت به دوی په دې لاره کې ملاتړ وکړي، او دا ټول تصور نه دی او نه د پیښېدو وړ نه دی او نه یوه پروژه ده چې موږ یې د تجربې لپاره وړاندې کوو چې بریالۍ شي یا ناکامه شي، بلکې دا شرعي احکام دي چې په دولت او رعیت لازم دي، نو دولت ته دا اجازه نشته چې د هیواد شتمنۍ چې د خلکو ملکیت دی په داسې پلمو ضایع کړي چې تړونونه یې منظور کړي او ملاتړ یې کړی او ظالمانه نړیوالو قوانینو یې ساتنه کوي، او نه ورته دا اجازه شته چې خلک ترې منع کړي بلکې باید هر هغه لاس پرې کړي چې د خلکو شتمنیو ته د لوټ په توګه اوږدېږي، دا هغه څه دي چې اسلام وړاندې کوي او باید پلي شي، مګر دا د اسلام د نورو نظامونو څخه جلا نه پلي کېږي بلکې دا یوازې د نبوت په منهج د خلافت د دولت له لارې پلي کېږي، دا هغه دولت دی چې د هغې غم او دعوت د تحریر ګوند په غاړه لري او مصر او د هغې خلک، ملت او پوځ ته د دې لپاره له هغه سره په ګډه کار کولو ته بلنه ورکوي، خدای دې د خپل لوري څخه فتحه ولیکي او موږ هغه په ​​داسې واقعیت کې وینو چې اسلام او د هغه خلک عزتمن کړي، ای الله ژر تر ژره.

﴿وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ﴾

د تحریر ګوند مرکزي مطبوعاتي دفتر لخوا لیکل شوی

سعید فضل

په مصر کې د تحریر ګوند د مطبوعاتي دفتر غړی